ცივილიზაცია- ძვირფასი ტვირთი

 

 

ცივილიზაცია ძნელად საზიდი მძიმე მაგრამ ძვირფასი ტვირთია. გავუფრთხილდეთ მას თორემ მას აბუჩად აიგდებენ და მოსპობენ როგორც კიევში გაწვრთნილი ფიმენის ნიჰილისტი  ვითომლიბერალი გომბიოები ისე გადარეული ისლამისტები.

 

http://www.blancheurope.com/2015/11/08/la-revolte-contre-la-civilisation-premiere-partie/

 

 

მრავალი წიგნის ამერიკელმა ავტორმა Lothrop Stoddard-მა დაწერა დიდად საინტერესო წიგნი « ჯანყი ცივილიზაციის      წინააღმდეგ »

 

თავი Chapitre : ცივილიზაციის ტვირთი

 (პირველი ნაწილი)

 

ცივილიზაცია არის ადამიანთა აყვავება და გაფურჩქვნა. ისაა ახალი და სუსტი რამ.

 

ნამდვილი ცივილიზაციის პირველი ნიშნები გამოჩნდა 8 თუ 10 ათასი წლის წინ. ეს სულაც არაა დიდი დრო. გავიხსენოთ რომ ცივილიზაციის გარიჟრაჟის წინ იყო ბარბაროსობის, ველურობის, მხეცობის, სულ მცირე ნახევარი მილიონი წელი.

 

ცივილიზაცია რთულია.

ესაა ადამიანთა პოლიტიკურად და სოციალურად ორგანიზებული საზოგადოებები რომლებიც იმორჩილებენ და იყენებენ ბუნების ძალებს.

ცივილიზაცია ადაპტირებული უნდა იყოს ადამიანის მიერ შექმნილ ახალ გარემოებებთან.

ცივილიზაციას უნდა ჰქონდეს მეცნიერება და ცოდნა, ხელოვნება და დახვეწილობა.

 

და ცივილიზაციას უნდა ჰყავდეს საუკუნეების მანძილზე მრავალი თაობის მიერ შექმნილი ამ ცივილიზაციის შენარჩუნების და მომავალი თაობებისთვის მისი გადაცემის უნარის მქონე ხალხი.

და ასეთი ხალხის არსებობა თუ არარსებობაა  მთელი საქმის  წარმატებების და ტრაღიკული მარცხების საიდუმლო და გული.

 

   ადამიანის სვლა საუკუნეების მანძილზე არ ყოფილა რეგულარული და სწორხაზოვანი წინსვლა.

ეს უფრო იყო ნელი ხეტიალი, ხან მზით განათებულ მწვერვალებზე ასვლა და ხან სველ ჭაობებში და ბნელ უფსკრულებში ჩავარდნა.

უამრავი ტომი დაიღუპა. უამრავი კი დარჩა განვითარების დაბალ საფეხურზე და ვეღარ წავიდა წინ, ან გაშეშდა, ან  დაკნინდა და განიცადა დეკადანსი.

ადამიანის გზა მოკირწყლულია მკვდარი ცივილიზაციებით და ოდესღაც იმედის მომცემი მაგრამ დაღუპული  ხალხებით.

 

ცივილიზაცია კარგი რამეა. ის ასე თუ ისე იცავს ადამიანს ბუნების ბრმა და ულმობელი ძალებისგან, აღარ ხდება საჭირო გაუთავებელი ბრძოლა ოთხფეხ მხეცებთან, ერთი ცივილიზაციის წევრები აღარ ჟლეტენ ერთმანეთს გაუთავებლად.

 

ცივილიზაცია არის კომფორტი, სიამოვნება-გართობა, უმაღლეს უნართა განვითარება.

 

  მაგრამ რატომ ვერ ახერხებს ან არ ინდომებს  ამდენი ადამიანი ცივილიზაციის აწყობას, რატომ ვარდებიან ცივილიზაციის უკვე მომპოვებელი ხალხები ბარბაროსობის, მეტიც, ველურობის დონეზე ?

 

   ცხადია რომ მხეცური სამყაროდან გამოყოფილმა ადამიანმა დაიწყო იარაღების კეთება, საკუთრების შეძენა, იდეების განვითარება.

  ამან ცხოვრება კომფორტულ და სასიამოვნო რამედ გადააქცია. მაგრამ ამანვე ცხოვრება ბევრად უფრო გაართულა  ვინაიდან ის მოითხოვს ძალისხმევას, გონიერებას და ხასიათს.

    მოკლედ ცივილიზაცია და პროგრესი ტვირთად გადაიქცა ადამიანისთვის.

 

     ზოგ შემთხვევაში ცივილიზაციის პირველი მსუბუქი ტვირთიც მეტისმეტად მძიმე აღმოჩნდა საზიდად.

 

               კაცობრიობის ყველა შტომ ვერ მიაღწია ცივილიზაციის ზღურბლამდე. ზოგმა შტომ ვერც კი გადალახა სიველურის საზღვარი.   ზოგი ველური ხალხი, მაგ. ბუშმენები სამხრეთ აფრიკაში და ავსტრალიის აბორიგენები უხსოვარი დროიდან დღემდე არსებობენ პირველყოფილ პრიმიტიულ სიღატაკე-სიბეჩავეში ისე რომ ვერ ახერხებენ ვერც ბარბაროსობის დონეზე ასვლას, ცივილიზაციის დონეზე ხომ არცაა ლაპარაკი….

 

   ბევრად უფრო სერიოზულ პრობლემას ქმნიან მრავალრიცხოვანი ხალხები რომლებიც გასცდნენ უბრალო სიველურის დონეს მაგრამ გაჩერდნენ ბარბაროსობის გარკვეულ დონეზე.

ამ ხალხებს არასოდეს შეუქმნიათ თავისი ცივილიზაცია და მათ არა აქვთ სხვათა ცივილიზაციის ათვისების უნარი. აითვისებენ ცივილიზაციის მატყუარა ბრჭყვიალა ელემენტებს და ისევ ცვივიან ბარბაროსობაში.

   ასეთები მუდამ იყვნენ პროგრესის საშიში მტრები.

    მრავალი იმედისმომცემი ცივილიზაცია ააოხრეს და მოსპეს ამ ბარბაროსებმა რომელთაც არ შეუძლიათ მათ მიერ დანგრეულის აღდგენა.

   დღეს მეცნიერების პროგრესი დაიცავს ჩვენს საკუთარ ცივილიზაციას  ბარბაროსთა ჯარების მიერ დაპყრობისგან.  მაგრამ საშიშია მათი ასე ვთქვათ მშვიდობიანი შემოღწევა.

ჩვეულებრივ მრავალშვილიანი ეს ბარბაროსები ხშირად ფიზიკურად ძალიან ძლიერები არიან და მათ იოლად შეუძლიათ  ტრანსპორტის თანამედროვე საშუალებებით მიგრაცია.

ცივილიზაცია უფრო მაღალი ხელფასებით და ცხოვრების უფრო იოლი პირობებით სულ უფრო და უფრო იზიდავს ამ ბარბაროსებს.  ასეთი მდაბალი ელემენტების დიდი რაოდენობით შემოსვლა ცივილიზებულ საზოგადოებებში არის აბსოლუტური უბედურება. ცხოვრების სტანდარტები დაბლა იწევს. ხდება უფრო მაღალი დონის ავტოქტონთა სოციალური სტერილიზება. და გრძელვადიან პერსპექტივაში ბარბაროსთა და ცივილიზებულთა შერევა ძირს უთხრის ცივილიზაციის რასიულ საფუძვლებს.

  გაბასტარდებულ მოსახლეობას აღარ ძალუძს ცივილიზაციის ტვირთის ზიდვა და ის უფრო დაბალ დონეზე ეშვება.

 

საკმარისია ველურობაზე და ბარბაროსობაზე, გადავიდეთ ცივილიზაციაზე.

 

ბოლო 8 თუ 10 ათასწლეულის მანძილზე ცივილიზაციები გაჩნდა  აღმოსავლეთ აზიიდან ევროპამდე და ჩრდილოეთ აფრიკამდე.

თავიდან ეს იყო ლოკალური ცივილიზაციები, უბრალო ნათელი ადგილები ბარბაროსობის და ველურობის წყვდიადში.

 

ეს ცივილიზაციები ერთმანეთისგან იზოლირებულები იყვნენ.  ინდოეთი და ჩინეთი ცალ-ცალკე ვითარდებოდნენ და სუსტად მოქმედებდნენ ერთმანეთზე.

 

   მაგრამ ცივილიზაციები თანდათანობით გავრცელდნენ. ისინი შეხვდნენ ერთმანეთს, მათ იმოქმედეს ერთმანეთზე. შეიქმნა ერთგვარი სინთეზი.

 

ბოლოს და ბოლოს ცივილიზაცია შემოვიდა ევროპაშიც. ის თავიდან გამოვლინდა როგორც საბერძნეთის და რომის   კლასიკური ცივილიზაციები. მან დღემდე მოაღწია დასავლური ცივილიზაციის სახით.

ამ ცივილიზაციამ გააძლიერა ის რაც უკვე იყო ველურ და ბარბაროსულ დონეებზე.

ცივილიზებული ადამიანი ბევრად უფრო უსაფრთხოდ გრძნობს თავს ვიდრე ველური და ბარბაროსი.  ცივილიზებული ადამიანი უფრო ძლიერია ვიდრე ბარბაროსი.  ცივილიზებული უფრო მდიდარია,  მას უფრო მეტი კომფორტი და სიამოვნება აქვს ვიდრე ველურს და ბარბაროსს.

 

ცივილიზებული ცხოვრობს ადამიანის მიერ შექმნილ გარემოში რაც დაუჯერებლად განსხვავდება ბუნებრივი მდგომარეობისგან. ეს განსაკუთრებით მართალია თანამედროვე დასავლური ცივილიზაციის შემთხვევაში.

 

   ჩვენი ცივილიზაცია ზოგი ასპექტით შეიძლება უფრო დაბალ დონეზე იდგეს სხვა ცივილიზაციებთან შედარებით. ის შეიძლება არ იყოს ისეთი ლამაზი როგორიც იყო ძველი ბერძნული ცივილიზაცია, ის შეიძლება არ იყოს ხანგრძლივი ჩინური ცივილიზაციის მსგავსად. ის შეიძლება არ იყოს ისეთი სულიერი როგორიც იყო   შუა საუკუნეების ცივილიზაცია.

მაგრამ ენერგიის დიამიზმით, ბუნების ძალთა ფლობით, გლობალური ეფექტურობით ჩვენი ცივილიზაცია ჯობნის ყველაფერ აქამდე არსებულს.

   გასულ საუკუნეში ჩვენ გავწყვიტეთ მატერიალური პროგრესის ძველი რიტმი, ვისკუპეთ ჩვენს მიერვე აგებულ ახალ სამყაროში.

 

   სულ 1 საუკუნის წინ ადამიანის მატერიალური პროგრესი იყო  თანდათანობითი, თან ძალიან თანდათანობითი ევოლუცია. ეს უმთავრესად იყო ჩვენი შორეული წინაპრების მიერ გაკეთებული აღმოჩენების გაუმჯობესება.  ასე თუ ისესამჩნევი აღმოჩენები იყო მხოლოდ სტამბა და კომპასი.

ბუნების ძალებიდანაც დენთი თუ იყო გამოყენებული. იყენებდნენ  მატერიალური ენერგიის უძველეს წყაროებს.  ძალის პირველი წყარო იყო ადამიანის და პირუტყვის კუნთი.

მაგრამ ყველაფერი გააკეთეს ძველებმა. კომუნიკაციის მეთოდები კი გაფუჭდა. 1800 წელს გზები უარესი იყო ვიდრე გზები რომის იმპერიაში.  არ ყოფილა ისეთი სწრაფი საფოსტო სამსახური როგორიც ჰქონდა იულიუს კეისარს.

 

არ ყოფილა სიგნალიზაციის მეთოდი რომელიც შეედრებოდა სპარსელთა «ტელეგრაფს» სემაფორებით. ალბათ არ იყო გემი რომელიც შეედრებოდა აღელვებულ ზღვაში მცურავ ფინიკიურ გალერას.

 

    და უცებ ყველაფერი დაუჯერებლად შეიცვალა. ადამიანმა თითქოს ჯადოსნური ჯოხის დაქნევით დაიმორჩილა ბუნების ფარული ძალები. ორთქლის, ელექტრობის, ნავთობის, იდუმალი სხივების და ტალღების გამოყენებამ სრულიად გარდაქმნა ადამიანის არსებობა. ადამიანმა მიიღო ძალები რომლებზეც არც ოცნებობდა.

   მანძილი პრაქტიკულად გაუქმდა, დედამიწა შემცირდა,.

    სხვა სიტყვებით ადამიანი მოხვდა  სრულებით ახალ მატერიალურ სამყაროში რომელიც უკვე ხარისხობრივად და არა მარტო რაოდენობრივად განსხვავდებოდა მის წინაპართა სამყაროსგან.

 

ამით აღტაცებული კაცობრიობა პირველ მსოფლიო ომამდე ოპტიმისტურად უყურებდა მომავალს.

 

არადა ღირდა დაფიქრება.

თანამედროვე ცივილიზაცია  არაა პირველი ცივილიზაცია. მრავალი ცივილიზაცია  აყვავდა, გაშეშდა, დაკნინდა ან სულაც დაიღუპა. ამის ფუნდამენტური მიზეზი მუდამ იყო დაკნინება ან შინაგანი წყვეტა.

 

ზოგმა მეცნიერმა იფიქრა რომ ცივილიზაციები ინდივიდების მსგავსად იბადებიან,მწიფდებიან, ბერდებიან-კნინდებიან და კვდებიან.

 

 მაგრამ  ზოგი ვივილიზაცია, მაგ. ძველი ეგვიპტე და ჩინეთი არსებობდა და არსებობს ათასწლეულების მანძილზე, ზოგი კი საუკუნეების ან სულაც რამოდენიმე თაობის მანძილზე.

ამბობდნენ რომ ცივილიზაციები დაღუპა ფუფუნებამ, უწესობა-უზნეობამ, ურჯულოებამ, ქალაქურმა ცხოვრებამ და ა.შ.  ეს ხსნის ზოგ კერძო შემთხვევას, მაგრამ ვერ იქნება უნივერსალური, საყოველთაო ახსნა.

 

    ცივილიზაცია მუდამ დამოკიდებულია ამ ცივილიზაციის მატარებელ ადამიანებზე.

 

ცივილიზაციის მთელი სიმდიდრე,  საოცარ სტრუქტურებად გაერთიანებული მატერიალური,კულტურული და სულიერი მონაპოვრები ჰარმონიულადაა აღმართული ცოცხალ საფუძველზე,  ცივილიზაცია დგას  მის შემქმნელ და მასზე მზრუნველ მამაკაცებზე და ქალებზე რომლებსაც ძალუძთ მისი ზიდვა და ატანა.

     ცივილიზაცია არსებობს იმდენ ხანს რამდენ ხანსაც შესძლებენ მის ზიდვას და ატანას მისი შემქმნელი და მასში მცხოვრები  ადამიანები.

    მაგრამ თუ კი ეს ადამიანები ვერ ასრულებენ თავის ამოცანას და თავის მისიას მაშინ უძლიერესი ცივილიზაციაც სუსტება, იბზარება და გადაიქცევა ქაოტურ ნანგრევებად.

 

 ცივილიზაცია, მაშ, აბსოლუტურად დამოკიდებულია მისი მხარდამჭერი და მატარებელი ადამიანების ხარისხზე.

   ადამიანთა უბრალო რაოდენობა არაფერს ნიშნავს.  ბრწყინვალე ელინური ცივილიზაცია ააგო ათენის თავისუფალ ადამიანთა  მცირერიცხოვანმა ჯგუფმა. ამ ათენელთა რაოდენობა ალბათ არ აჭარბებდა  50.000 კაცს.

 

  ცივილიზაციის  შექმნა და შენარჩუნება  შეუძლია შესაბამისი უნარის და ცოდნის მქონე  არამმართველ და მმართველ ელიტას.

 

             კაცობრიობის ისტორიის შესწავლა გვიჩვენებს რომ ასეთი ელიტების არსებობა უფრო გამონაკლისია ვიდრე წესი.

 

რამდენმა ხალხმა ვერ მოახერხა სიველურის და ბარბაროსობის მდგომარეობიდან გამოსვლა და რა მცირეა მაღალი და დღეგრძელი ცივილიზაციების შემქმნელ ხალხთა რაოდენობა….

 

იყო გერმანელი მწერალი და სოციოლოგი Norbert Elias //1897-1990//.  მან დაწერა ისტორიული სოციოლოგიის მთავარი ნაშრომი  ცივილიზაციის, ცივილიზების პროცესზე რომელიც საფრანგეთში გამოიცა ორ ტომად  « ზნე-ჩვეულებათა ცივილიზაცია და დასავლეთის დინამიკა » // La Civilisation des mœurs et La Dynamique de l’Occident//.

http://www.revue-interrogations.org/La-civilisation-des-moeurs-selonNorbert Élias

 

სოციოლოგი Norbert Elias-ის თანახმად აღორძინების ხანიდან, სულ მცირე მე-16 საუკუნიდან ახლებურად დადგინდა თუ რა არის მისაღები და რა არის მიუღებელი როგორ ადამიანთა ურთიერთობაში ისე საზოგადოებაში ზოგადად.

  მისაღების და მიუღებლის ეს ნორმები თავიდან მიიღო არისტოკრატიამ და შემდეგ, ნელ-ნელა, თანდათანობით ეს ნორმები მიიღეს მოსახლეობის სხვა ფენებმაც.

 

ამ ნორმების გავრცელება იყო ცივილიზების, ცივილიზაციის პროცესი. ამ ნორმების მიმღებები ითვლებოდნენ ცივილიზებულ,ზრდილობიან ხალხად.

 

დაწესდა სუფრასთან ქცევის, ჩაცმის თუ გარეგნობის, სხეულის მოვლის, საკუთარი ექსკრემენტების და გამონაყოფების მოშორების, სექსუალური ურთიერთობების, უფრო ფართოდ უფროს-უმცროსობის, რანგის, მეტყველების და ა.შ. წესები და ნორმები.

 

მოკლედ ცივილიზება იყო მკაცრი წესიერების ფარგლებში ჩატევის პროცესი. ცივილიზაცია არაა თავაშვებულობა და ხუშტურების დაკმაყოფილება.

 

ცივილიზება, ცივილიზაცია არის საკუთარი თავის ფლობა, სუბიექტურობის ვნებიან-ჟინიანი კომპონენტების მოთოკვა და მათი ჩაყენება საზოგადოების ინტერესთა სამსახურში ანუ სუბლიმაცია.

 

ცივილიზების პროცესის ერთ-ერთი უმთავრესი მიზანი იყო საზოგადოების შეძლებისდაგვარად მაქსიმალურად დამშვიდება, ადამიანთა აგრესიულობის და ძალადობის მოთოკვა. დუელებიც აკრძალეს. დაშვებული იყო ხუმრობა, ირონია.

 

             ცივილიზება, ცივილიზებულობა, ცივილიზაცია ნიშნავს ზრდილობა-თავაზიანობას, ის მოითხოვს ყველა შემთხვევაში ზრდილობიანად და თავაზიანად ქცევას. ცივილიზებული უნდა მოერიდოს ყველაფერს რაც შეიძლება იქცეს სხვასთან ან სხვებთან უთანხმოებების ან კონფლიქტების გამომწვევ მიზეზად.  ცივილიზებულმა არ აწყენინოს სხვა ადამიანს, არ უნდა ატკინოს სხვას გული. ცივილიზებული არ უნდა იყოს არასასიამოვნო სხვისთვის, მან არ უნდა აღაშფოთოს და არ უნდა შეურაცხყოს სხვა, და ა.შ.

ცივილიზებული პატივს უნდა სცემდეს ახვა ადამიანის პიროვნებას.

ცივილიზებული, მაშ, არ უნდა ანთხევდეს საჯაროდ ჯავრს,ბოღმას სიძულვილს.

   ის პირში არ უნდა ახლიდეს არავის თავის ნამდვილ შეხედულებას.

   ცივილიზებულობა საკუთარი ნერვების მოთოკვაა.

 

   ცივილიზებული ადამიანი სრულყოფილად უნდა ფლობდეს და მართავდეს თავის ემოციებს, მას უნდა შეძლოს თავისი მეტისმეტად მწვავე და ექსცესიური ემოციების დათრგუნვაც. ცივილიზებული ადამიანი უნდა აკონტროლებდეს თავის საკუთარ გრძნობებს, აზრებს, ქმედებებს. ცივილიზებულობა არის თვითდისციპლინა….

,

 

 

   ცივილიზება-ცივილიზაცია აგრეთვე იყო როგორც საკუთარ ისე სხვის სხეულთან გარკვეული დისტანციის დაკავება.

   დაშვებული იყო მხოლოდ სხვისი სხეულის შეხების ძალიან რიტუალიზებული ფორმები:

  გადახვევა მისალმების ნიშნად, ხელზე ამბორი, ხელის ჩამორთმევა.

 

ცივილიზების პროცესში შეიცვალა სუფრასთან ქცევის მანერებიც.

 

    შუა საუკუნეების ნადიმზე მონადიმეები ჭამდნენ ერთი თეფშიდან, სვავდნენ ერთი სასმისიდან ხორცს გლეჯდნენ ხელით.

     თანამედროვე ცივილიზებულ სუფრაზე ყოველ ადამიანს აქვს ხელსახოცი, თავისი თეფში, თავისი სასმისი. ყოველი ადამიანი ხმარობს კოვზს და დანა-ჩანგალს.ცივილიზებულები ერიდებიან ღორმუცელობას და გაუმაძღრობას.

 

   სხეულის დისციპლინა მოითხოვს ზოგი რამის მორიდებულად გაკეთებას. ცხვირი არ უნდა მოიხოცო თითებით, არ უნდა შეიწმინდო ცხვირი მაჯაზე, უნდა შებრუნდე და უხმაუროდ იხმარო ცხვირსახოცი. არ შეიძლება ცხვირის და კბილების სხვის დასანახავად ჩიჩქვნა, დახველება, დამთქნარება პირზე დაფარების გარეშე. არ შეიძლება გადაფურთხება სხვის თვალწინ, არ შეიძლება სხვის გასაგონად დაბოყინება და გაზების გაშვება.

 

ცივილიზებულ ადამიანს აქვს სირცხვილის გრძნობა და უხერხულობის განცდა. ის მალავს სხეულის ზოგ ნაწილს და საჯაროდ არ შიშვლდება. ის ბანაობს სხვებისთვის დახურულ აბაზანაში და მოისაქმებს სხვებისთვის დახურულ საჭირო ოთახში და არა საჯაროდ.

ყოველივე ამის მისახვედრად და მისაღწევად ცივილიზების ხანგრძლივი და საკმაოდ რთული პროცესი გახდა საჭირო…..

 

  ბევრ საინტერესო რამეს გვეუბნება სახელგანთქმული ზიგმუნდ ფროიდი თავის ცნობილ ნაშრომში  « უქეიფობა, გასაჭირი ცივილიზაციაში»,1929 // Sigmund Freud : « Malaise dans la civilisation »//

 

http://www.leprofduweb.net/texte-philosophique-sigmund-freud-malaise-dans-la-civilisation

 

   ფროიდის თქმით ადამიანი სულაც არაა მარტო სიყვარულით სავსე გულჩვილი არსება.

ფროიდი გვეუბნება რომ ადამიანი არის საკმაოდ დიდი დოზით აგრესიული არსება რომელიც სიხარულით დაიმონებს, გაძარცვავს, გატანჯავს,დაამცირებს, გააუპატიურებს და მოკლავს მოყვასს თუ კი ამას ჩთლის საჭიროდ.

 

               ფროიდი გვეუბნება რომ ყოველ ადამიანში არის აგრესიულობა.

 

http://iphilo.fr/2013/09/25/malaise-dans-la-civilisation/

 

    კანტის მსგავსად ფროიდიც გვეუბნება რომ ადამიანი ერთდროულად არის როგორც სოციალური //ის ვერ იტანს იზოლირებას// ისე ასოციალური არსება.

 

 

 


   «  საინტერესო ისაა რომ ადამიანები რომლებსაც არ ძალუძთ მარტოობაში არსებობა დიდ ჩაგვრად თვლიან გაღებას მსხვერპლისა რასაც მოითხოვს მათგან კულტურა რათა შესაძლებელი გახდეს ადამიანთა თანაარსებობა და თანამშრომლობა.

 

  ჩვენ, მაშ, კულტურა უნდა დავიცვათ ინდივიდისგან და ამ ამოცანის შესრულებაში დაგვეხმარებიან ორგანიზმები, ინსტიტუტები, წეს-ჩვეულებები და კანონები.;

კანონები და წეს ჩვეულებები მიზნად ისახავენ სიმდიდრის შექმნას, მის შენარჩუნებას და არა მარტო მის განაწილებას.;

მეტიც,  მათ ადამიანის აგრესიულობისგან უნდა დაიცვან ყველაფერი რაც კი აუცილებელია ბუნებაზე ბატონობისთვის და სიმდიდრის შექმნისთვის. აგრესიულ ადამიანებს შუძლიათ მათი მოსპობა მეცნიერების და ტექნიკის გამოყენებით.

   გვიჩნდება გრძნობა რომ კულტურა არის ის რაც ხელისუფლებაში მოსულმა უმცირესობამ დააძალა ურჩ და ჯიუტ უმრავლესობას».

 

   ფროიდის თქმით კულტურა ამიტომ იწვევს უკმაყოფილებას და მტრულ განწყობას.

 

   ფროიდის თქმით ცივილიზაციის მიზნებია ამ ცივილიზაციის წევრთა დაცვა. ცივილიზაციის მონაპოვრები იცავს ადამიანს ბუნების ძალებისგან. ტექნიკური პროგრესი აძლიერებს ადამიანს. მისი მეშვეობით ადამიანი გადალახავს ზღვებს და ოკეანეებს და დაფრინავს. კომუნიკაციის საშუალებები აკავშირებენ ერთმანეთთან ერთმანეთისგან ძალიან შორს მყოფ ადამიანებს, იძლევიან ულამაზესი და კომფორტული დასახლებების აგების საშუალებას, და ა.შ.

 

  ცივილიზაცია არა მარტო გვიცავს ბუნებრივი გარემოს აგრესიისგან. ცივილიზაცია აგრეთვე ამყარებს კარგ ურთიერთობებს მის წევრებს შორრის.

   ესაა ცივილიზაციის მეორე მიზანი ვინაიდან ფროიდი ნაწილობრივ იზიარებს ჰობსის აზრს.

 

ცივილიზაციის არმქონე და ბუნებრივ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანი არის მუდამ საფრთხეში მყოფი აგრესიული მხეცი რომლის ცხოვრებაცაა ყველას ომი ყველას წინააღმდეგ.

 

   ცივილიზაცია არის მშვიდობის და უსაფრთხოების სამსახურში მდგარი პოლიტიკური,სოციალური,იურიდიული, მორალური, ფსიქოლოგიური, სამხედრო-პოლიციური და ტექნიკური, და ა.შ. საშუალებების ერთობლიობა,

 

ბუნებრივი, მხეცური, ყველას ყველასთან ომის მდგომარეობიდან გამოსასვლელად და ცივილიზაციის საფეხურზე ასასვლელად ყოველმა ადამიანმა უნდა მოთოკოს თავისი საკუთარი  მდაბალი მხეცური ჟინი და მიდრეკილებები, აგრესიულობა, და ჩააყენოს ისინი მაღალი მიზნების, საზოგადოებრივი, ეროვნული ინტერესების სამსახურში.

 

ფროიდი ამ პროცესს უწოდებდა სუბლიმაციის პროცესს.

 

ანუ ცივილიზება, ცივილიზაცია არის ყოველი ადამიანის მიერ გარკვეული მსხვერპლის გაღება, ყოველი ადამიანის თავისუფლებისათვის გარკვეული საზღვრების დადგენა. ამ თავისუფლების გარკვეულად შეზღუდვა, მონახვა კომპრომისისა ინდივიდის თავისუფლებას და საზოგადოებრივ, ეროვნულ ინტერესს შორის.

 

   ცივილიზება რთული პროცესია.

   ცივილიზაცია, მით უმეტეს ღმერთის და მოყვასის სიყვარულზე დაფუძნებული ქრისტიანული ცივილიზაცია უმძიმესი ტვირთი აღმოჩნდა მეოცე საუკუნის  2 მსოფლიო ომით გაგიჟებული თაობებისთვის.

 

ორი მსოფლიო ომის მხეცობებში დამნაშავედ გამოაცხადეს ისტორიული ევროპული ქრისტიანული ცივილიზაცია და დადგა ნიჰილიზმის, ცინიზმის, მატერიალისტური ჰედონიზმის და ნარცისული მეგა-ჰიპერინდივიდუალიზმის დრო.

 

   1968 წელს ფაშისტო ფაშისტოს ღნავილით გააგდეს ქრისტიანული ცივილიზაციის მცველი შარლ დე გოლი და დაიწყო…

 

http://www.psychologies.com/Moi/Moi-et-les-autres/Relationnel/Articles-et-Dossiers/Moi-et-les-autres/L-individualisme-est-il-depasse

 

     1950-წლებიდან  დაიწყო მეორე ინდივიდუალისტური რევოლუცია. ის  აგრძელებდა მეჩვიდმეტე-მეთვრამეტე საუკუნეებში დაწყებულ პროცესებს. პირველი ინდივიდუალისტური რევოლუციაც აფასებდა ავტონომიურ, თავისუფალ, თავის მსგავსთა თანასწორ ინდუვიდს. მაგრამ 1950-1960-ან წლებამდე მაინც ასევე აფასებდენენ  ცივილიზაციის არსებობისთვის აუცილებელ მორალს და ისტორიულ ტრადიციებს. იყო დიდი იდეოლოგიებიც.

    და აი ორი მსოფლიო ომის მიერ გადარეულმა და შეშლილმა თაობებმა გადაწყვიტეს აი ამ ისტორიული მორალის და ტრადიციების უარყოფა.

 

            http://www.lefigaro.fr/vox/societe/2014/10/31/31003-20141031ARTFIG00307-comment-l-individualisme-a-outrance-met-en-peril-l-etat-nation.php

 

   დიდი ჟან ჟორესი // Jean Jaurès// ამბობდა რომ მემარჯვენეთა ინდივიდუალიზმი ალოღიკურია იმიტომ რომ ის ხელუხლებლად სტოვებდა ოჯახურ სტრუქტურას და მამის, მშობელთა ავტორიტეტს.საფრანგეთის  სამოქალაქო კოდექსში დღემდე ჩაწერილია რომ « მეუღლეების მოვალეობაა ურთიერთპატივისცემა, ერთგულება, ურთიერთდახმარება, თანადგომა » // მუხლი 212//.

   მაგრამ ანტიტრადიციონალიზმმა აქაც ქნა თავისი შავი საქმე. ერთგულების დაპირება ცალყბა გახდა და ის მნიშვნელოვანია მარტო იმისთვის ვინც ისმენს ამ დაპირებას და არა იმისთვის ვინც იძლევა ამ პირობას.

თანაცხოვრებათა ნახევარი მთავრდება გაყრით. ალბათ ყველფერი დამთავრდება იმით რომ მოსპობენ ერთგულების ცნებას.

  გაუთავებლად იზრდება უქმრო დედების რაოდენობაც და მამის ცნებაც შეიძლება გაქრეს.

 

 

 

 

 

 

 

http://www.ch-le-vinatier.fr/orspere-samdarra/rhizome/anciens-numeros/rhizome-n54-a-la-frontiere-du-psychisme-la-spiritualite/l-envers-de-la-spi

 

 

     განსაკუთრებით მოწინავე ინდივიდუალისტურ რევოლუციონერებს, ავანგარდს, დაემართათ ეგზისტენციალური ნიჰილიზმი // le nihilisme existentiel//.

 

 

    ეგზისტენციალური ნიჰილიზმი არაა  ფილოსოფიური ნიჰილიზმი // ტრანსცენდენტურობის გაქრობის ნიჰილიზმი ნიცშესთან და სარტრთან//, ის არაა პოლიტიკური ნიჰილიზმი // ტურგენევი// თუ ლიტერურული ნიჰილიზმი // Celine// ესაა სამყაროსთან სიახლოვის დაკარგვის და სინამდვილესთან ვიტალური კონტაქტის გაწყვეტის ნიჰილიზმი.

ეს ნიჰილისტი აღარ ცხოვრობს სამყაროში, ის კოლონიზებულია სამყაროს მიერ.

  ამ ნიჰილისტს აღარ ხიბლავს სამყარო. მისი აზრით აბსურდული, უაზრო და მნიშვნელობის არ მქონე  სამყაროა მისი ტანჯვის წყარო.

 

ეს ნიჰილისტი არაა ის ვისაც არაფრის სჯერა.

მას არ სჯერა ირგვლივ არსებული სამყაროსი და სძულს ის.

  ,მას ენატრება ის სამყარო რომელიც მისი აზრით უნდა ყოფილიყო, მისი აზრით საუკეთესო სამყარო.

  არსებული სამყაროს სიძულვილი და უარყოფა გადაიქცევა მათ შორის ირგვლივ მყოფი ადამიანების უარყოფად.

ეს ნიჰილისტი ფიქრობს რომ მისჯილი აქვს ყოფნა იმ ადამიანებში რომლებიც  ვერ პასუხობენ მის ლეგიტიმურ მოლოდინს.

ეს ნიჰილიზმი აჩენს გამწვავებულ ინდივიდუალიზმს, აბსოლუტურად შეუზღუდავი თავისუფლების მოთხოვნილებას, საზიზღარი კაცობრიობისგან შორს გაქცევის სურვილს.

   ასეთი ინდივიდუალისტური მარტოობა კი აქრობს სხვებისადმი თანაგრძნობას, სოლიდარობას და სხვისადმი ნდობას.

 

ორი მსოფლიო ომის შემდეგ გვიტევს ნიჰილიზმის ეპიდემია და ამას აქვს მრავალი მიზეზი.

 

 აგრესიულ გარემოსთან ადაპტაციური რეაქცია ან სოციალური აღიარების და პატივისცემის დაკარგვა რაც განსაკუთრებით იგრძნობა სიღარიბეში და მარგინალიზაციაში ვინაიდან მიტოვებულობის განცდა მუდამ უტევს ნარცისიზმს და ასუსტებს საკუთარი თავისადმი ნდობას და მეობას.

  ნიჰილიზმმა ცოტა ხნით შეიძლება დაიცვას ადამიანი აგრესიული სამყაროსგან მაგრამ სამყაროს შეძაგება-შეზიზღება  აქრობს სიამოვნების და მოხიბლვის ყოველ შესაძლებლობას.

ნიჰილიზმი არის  სოციალური ღირებულებებისადმი ნდობის და რწმენის დაკარგვა…

ისტორიული, ტრადიციული ცივილიზაციის და მისი ღირებულებების უარმყოფელი, მათთან მებრძოლი ნიჰილისტი  თავშესაფარს დაეძებს გართობაში, მოდურ-პრესტიჟული რამეების ყიდვაში,  სასმელით და ნარკოტიკით სიმთვრალეში, სიამოვნების ნაირ-ნაირი ახალი ფორმების გაუთავებელ ძიებაში. სულ მთლად გადარეული ასეთი ნიჰილისტი  მიმართავს მთლად  პათოლოგიურ გადაწყეყვეტებსაც, რწმენის მსურველებისთვის ილუზიების მიმწოდებელ ტოტალიტარულ სექტებსაც…

 

 

 

 

  ასე მოვიდა მატერიალისტური ჰედონიზმის და მაოიზმის დრო.

http://www.liberation.fr/planete/2009/09/29/dans-le-maoisme-d-apres-68-il-y-a-la-chine-et-mai_584549

Ancien militant de la Gauche prolétarienne, le philosophe Jean-Claude Milner met en lumière l’engouement français pour la Révolution culturelle.

 

                1968 წლის მაისის ჯანყის შემდეგ ქრისტიან შარლ დე გოლთან და ისტორიულ საფრანგეთთან ღძოლით გართული უდიდესი ფრანგი ინტელექტუალებიც მოხიბლა მაო ძე დუნის კულტურულმა რევოლუციამ…

 

              მაოისტები ებრძოდნენ ცოდნას. ცოდნას, აკადემიურ ცოდნას ებრძოდნენ ისტორიული საზოგადოების გამოვლინებებთან მებრძოლი 1968 წლის მაისის ჯანყისთავებიც…

« ქვეყნებს უნდათ დამოუკიდებლობა, ერებს უნდათ განთავისუფლება, ხალხებს უნდათ რევოლუცია.».

1968 წელს ძალიან პოპულარული იყო მაო ძე დუნის აი ეს სიტყვები….

 

   საფრანგეთის შინაგან საქმეთა მინისტრმა Marcellin-მა დაიწყო ბრძოლა დიდად პოპულარული მაოიზმის წინააღმდეგ.

   მაგრამ ამ მინისტრს დაუპირისპირდნენ  სარტრი, ივ მონტანი, სიმონა სინიორე, ჟან ჟენე, მიშელ ფუკო, რომლებიც არ ყოფილან განსაკუთრებით მაოისტები.

ასეთმა პროგრესისტებმა გაიმარჯვეს და მინისტრი იძულებული გახდა წასულიყო სამინისტროდან….

 

.

 

http://sante.lefigaro.fr/actualite/2012/05/30/18268-drogues-peuvent-elles-mener-cannibalisme

  •  

·         გადააქცევს თუ არა ნარკოტიკი კაცს კანიბალად ?

  • Caroline Piquet – 30/05/2012
  • მაიამის //აშშ// პოლიციამ მოკლა ვინმე Rudy Eugene როდესაც ის ჭრიდა და კუწავდა ვიღაც უსახლკაროს სახეს. პოლიციის თქმით ეს კანიბალი მოქმედებდა ჰალუცინაციების მომგვრელი ძლიერი ნარკოტიკები LSD-ს და ecstasy-ს ახლო სინთეთიკური ნარკოტიკის გავლენით.

   უნივერსიტეტი Paris 7-ის ფსიქიატრიის და ნარკოტიკების სპეციალისტი პროფესორი Michel Lejoyeux  გვეუბნება რომ  კანიბალიზმის ნარკოტიკი არ არსებობს, ისევე როგორც არ არსებობს ნარკოტიკის სპეციფიური კავშირი კანიბალიზმთან.

 

  ნარკოტიკმა მის მიმღებს შიძლება გაუჩინოს ფსიქოზი. ნარკოტიკმა მის მიმღებს შეიძლება გაუჩინოს განცდა რომ მას დევნიან და ჩაგრავენ. ნარკოტიკის მიმღებმა შეიძლება იფიქროს რომ ქუჩაში შემხვედრი უცნობი მას ცუდ რამეს უპირებს.  ამ შემთხვევაში ნარკოტიკის მიმღები შეიძლება გახდეს აგრესიული. ასე შეიძლებოდა  ყოფილიყო Rudy Eugene-ს და მისი უსახლკარო მსხვერპლის შემთხვევაშიც.

ნარკოტიკმა შეიძლება გამოიწვიოს ჰალუცინაციებიც ანუ სინამდვილის არასწორი, მცდარი აღქმა.

 

  და განა ნამდვილად ადამიანი დაინახა ნარკოტიკით გაბრუებულმა Rudy Eugene-მა როდესაც ის ეცა უბედურ უსახლკაროს, განა ხვდებოდა თუ ვის შეჭმას აპირებდა ?

  მესამე ისაა რომ ნარკოტიკის გავლენით ადამიანი იქცევა იმპულსიურად და გაუაზრებლად….

 

   აგრესორი კი იღრინებოდა ველური მხეცის მსგავსად და განაგრძობდა უბედური უსახლკაროს სახის ჭამას პოლიციის ჩარევის მიუხედავად მაგრამ ეს უფრო შეშლილის ქცევას გავს ვიდრე კანიბალიზმს.

 

ჰალუცინაციების გამჩენმა ნარკოტიკმა გააგიჟა Rudy Eugene და მან დაკარგა საკუთარი თავის და ირგვლივ გარემოს აღქმის უნარი. ის ჩავარდა ტოქსიკური გააფთრების მდგომარეობაში.

ეს არაა საკუთრივ კანიბალიზმი. მას შეეძლო სხვის დანით მოკვლა ან დახრჩობა.

Rudy Eugene-ს ცოლმა თქვა რომ ის მოძალადეა.

 

   ყველაფრის ცოდნა შუძლებელია  მაგრამ დანამდვილებით ცნობილია რომ ნარკოტიკი გააძლიერებს უმისოდაც არეული კაცის არეულობას.

  ასეთი ნარკოტიკი რომ მიიღო უნდა იყო განსაკუთრებული პიროვნება იმიტომ რომ ასეთი ნარკოტიკების მიღების მიზანია შემაწუხებელი თუ საძულველი რეალობისგან მოწყვეტა.  ყველა ადამიანს არ ესიამოვნებოდა ასეთ მდგომარეობაში ყოფნა.

Rudy Eugene-ს მიერ მიღებული ნარკოტიკი არის LSD-ს ახალი ტიპი, მრავალი ნარკოტიკის სინთეზი. ის აგრეთვე ახლოა ecstasy-სთან.

     სინთეზის ეს ნარკოტიკები სულ უფრო და უფრო ხშირია. მათ გავრცელებას აადვილებს ის რომ მათ აკეთებენ ადგილობრივად და არ არიან გავრცელებულნი ნარკოტიკით საერთაშორისო ვაჭრობის ქსელის მიერ. მათი დაჭერა, მაშ, უფრო ძნელია.

მათი გაკეთება იაფია და ადვილია. საკმარისია ქიმიის ცოდნა და იატაკქვეშა ლაბორატორია. მათ არ სჭირდება ყაყაჩოს და კანაფის პლანტაციები.

 

    მაშ, ომებით და ისტორიულ ევროპულ ცივილიზაციასთან ბრძოლით გამოთაყვანებული კაცობრიობა მივიდა ლოთობა-ნარკომანიამდე და კანიბალიზმამდე.

 

   გერმანული რადიო Deutsche Welle ანუ  DW გვეუბნება რომ ასეთი დღევანდელობა უკვე აუტანელია

  

 

http://www.dw.com/ru/%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%B8%D0%B9-%D0%B1%D0%B5%D0%B7%D0%B7%D0%B0%D1%89%D0%B8%D1%82%D0%BD%D0%BE%D0%B5-%D0%BE%D0%B1%D1%89%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%BE/a-19403286

 

15.07.2016

   DW-ს მთავარი რედაქტორი ალეკსანდრ კუდაშეფი // Александр Кудашефф// თვლის რომ ისლამისტური ტერორიზმი სულ უფრო და უფრო ხშირად მიდის სახლში უბრალო მოქალაქეებთან და ეს ქმნის ღია საზოგადოებების შეცვლის საფრთხეს.

 

ტერორი, ისლამისტური ტერორი გადაიქცა კოშმარად, ის  თავისუფალ საზოგადოებებს თავს ესხმის ყველგან:

რესტორნებში, აეროპორტებში, სასტუმროებში, ფეხბურთის სტადიონებზე, კლუბებში, მატარებლებში, პლაჟებზე, სკოლებთან, ეხლა კი ქუჩებში.

ტერორი დადის ყველგან და ამიტომ ადამიანები თავისუფალ საზოგადოებებში და არა მარტო იქ გრძნობენ სულ უფრო და უფრო ძლიერ შიშს. ისინი გრძნობენ საფრთხეს, მუქარას რომელიც მათ ელის როგორც სამუშაო დღეებში ისე შვებულებების დროს.

 

გამოიწვიეს დემოკრატიები, განსაკუთრებით საფრანგეთი რომელმაც გადაიტანა უკვე მესამე საშინელი ტერაქტი.

და ესაა ასიმეტრიული ომი. ადამიანებს დიდი ძალისხმევის და განსაკუთრებული შეიარაღების  გარეშე  უწესრიგოდ ხოცავენ ან ცალკეული ინდივიდები ან სულ მცირერიცხოვანი ჯგუფები.

 

დემოკრატიამ კი უნდა დაიცვას თავისი თავისუფლება და თავისი თავისუფლებები.

 

სახელმწიფო თითქოს უკვე ვეღარ ასრულებს თავის უმთავრეს ამოცანას.  სისხლის სამართლის პოლიციის, სპეცსამსახურების, მოქალაქეებზე მეთვალყურეობის გაძლიერების, პოლიციაზე გიგანტური ხარჯების მიუხედავად სახელმწიფო ვერ ახერხებს თავისი მოქალაქეების დაცვას. ტერორი ყველგანაა იმიტომ რომ ის ჩნდება თვითონ საზოგადოებების შიგნით.

 

ისლამიზმის ძალით აღფრთოვანებული, ჯიჰადის იდეით შაგონებული ახალგაზრდები, ძირითადად მამაკაცები, უცხადებენ ომს ჩვენს ანუ თავის საკუთარ საზოგადოებას. ისინი ხოცავენ განურჩევლად,მაგრამ არა უმიზნოდ.

ისინი ცდილობენ თავისუფალი სამყაროების საფუძვლების შერყევას და ახერხებენ ამას.

რაც უფრო ვერ დაიცავენ მოქალაქეებს  უსაფრთხოების ჩვეულებრივი, ტრადიციული ძალები მით უფრო დაკარგავენ დღემდე სანიმუშო აუღელვებლობას ფრანგები და ინგლისელები.

 

ჩვენ გვემუქრება ვითარება როდესაც იბატონებენ სიძულვილი, განდევნა და რასიზმი. ეს კი კოშმარია ღია საზოგადოებისთვის.

 

და, რა თქმა უნდა. ეხლა უნდა ვეომოთ” ისლამურ სახელმწიფოს ». პოლიტიკური თვალსაზრისით ეს

აუცილებელია, მაგრამ საკმაოდ უხერხულია ვინაიდან ამ დროს აღმოჩნდები რუსეთის და სირიელი ჯალათი  ბაშარ ასადის მხარეს. მაგრამ ყველაფერი გვეუბნება რომ ეს გარდაუვალია. აუცილებელია რაკას აღება,

” ისლამური სახელმწიფოს » დამარცხება, გადარჩენილ ბოევიკთა გასამართლება რათა ბოლო მოეღოს საშინელ ოცნებას ისლამურ ხალიფატზე.

ამისთვის კი მოგვიხდება თანამშრომლობა ნებისმიერ ძალებთან მაშინაც კი თუ ასეთი თანამშრომლობა არ ჩანს მომხიბლავ რამედ პოლიტიკური და დიპლომატიური აზრით.

 

ამის შემდეგ უნდა დავფიქრდეთ იმაზე თუ რატომ ხიბლავს მეომარი ისლამი ამდენ მაჰმადიანს საერო ევროპაში და ამერიკაში სადაც არის რელიგიათა მრავალფეროვანება.

 

უნდა დავფიქრდეთ იმაზე თუ რატომ მიყვებიან ეს მაჰმადიანები თვითგამოცხადებულ ხალიფატს რაკაში ან რათომ აქებენ ინტერნეტში თვითმკვლელ ტერორისტებს და რატომ სცემენ პატივს ამ ტერორისტებს როგორც გმირებს.

ეს რა თქმა უნდა არის ხანგრძლივი საზოგადოებრივი პროცესი. მაგრამ ამ პროცესში ჩაბმული თავისუფალი საზოგადოებები ისწავლიან თავისი დაუცველობის დაძლევას.  ტერისტების თანამგრძნობებზე ზეწოლა უნდა გაძლიერდეს. კიდევ საჭიროა ვითარებაში მკაცრად ჩარევა.

მაჰმადიანებს აღარ უნდა ჰქონდეთ ფარული სიმპატია სიძულვილის მქადაგებლების მიმართ.

თავისუფლების და ცხოვრების ჩვენი თავისუფალი სტილის დასაცავად ბოლო უნდა მოვუღოთ პასიურ ტოლერანტობას.

სხვა შემთხვევაში ჩვენი საზოგადოებები დაემშვიდობებიან  დემოკრატიას და შეიცვლებიან.

მოგესალმებათ საფრანგეთის ” ეროვნული ფრონტი”.

Автор: Александр Кудашефф, главный редактор DW

 

http://lesobservateurs.ch/2013/12/23/une-femen-urine-sur-lautel-de-leglise-de-la-madeleine-mediapart/

 

 

 

  • 12.2013 ცივილიზაცია კრძალავს უზრდელობას, უწესობას, აგრესიულობას, საჯაროდ ბოყინს და საჯაროდ კუილს ვინაიდან ესაა ადამიანის ღირსების დამცირება.

ჩვენს ბევრ თანამედროვეს არ მოსწონს მათი თავისუფლების ასეთი შეზღუდვა.

 

  ასე მაგალითად 2013 წლის 23 დეკემბერს შუა პარიზში მდგარ  მადლენის ეკლესიაში შევარდა ძუძუებამოყრილი ნახევრად შიშველი ქალი. ეკლესიაში ათიოდე ადამიანი გალობდა საგალობელს და იყო მღვდელი მამა Bruno Horaist. აი ამ ადამიანთა თვალწინ ნახევრადშიშველმა ქალმა  მოშარდა ეკლესიის საკურთხევლის კიბეზე რის შემდეგაც ის  ხმის ამოუღებლად გავიდა ეკლესიიდან.

 

   ეს უტიფარი მდედრი არის კიევში გაწვრთნილი « ფიმენის » დაჯგუფების წევრი.

 

                 ასე  არ მოქცეულან პარიზის ოკუპანტი ნაცისტები დებო და ძმებო.

 

     ეს მდედრი და მისი დაჯგუფება რომელიც პერიოდულად არბევს ევროპულ კათედრალებს დაუსჯელები დარჩნენ.

 

 

               აი ასე აბუჩად აგდებულ ევროპულ ცივილიზაციას არბევს დღეს ექსტრემისტული ისლამიზმი.

 

               ევროპულ ცივილიზაციას აბუჩად იგდებენ  და სპობენ ექსტრემისტული ფემინიზმ-ვითომლიბერალიზმი და ექსტრემისტული ისლამიზმი.

                 ჩვენ თვალწინ ევროპულ ცივილიზაციას სპობენ გადაგვარებული ევროპელები და აღმოსავლეთის ნანგრევებში გაბოროტებულ-გამხეცებული ისლამისტები.

 

     გავუფრთხილდეთ ცივილიზაციას. დავაფასოთ როგორც დასავლური ისე აღმოსავლური ცივილიზაციების სილამაზე.

 

  • La militante, seins nus, s’est dirigée peu avant 10 heures vers l’autel face à une dizaine de personnes présentes alors qu’une chorale répétait dans l’édifice. Interrogé par l’AFP, le père Bruno Horaist, curé de la paroisse, a raconté que la jeune femme avait déposé devant l’autel un morceau de foie de veau censé représenter un foetus avant d’uriner sur les marches de l’autel. Elle a ensuite quitté l’église sans prononcer une seule parole.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s