ბნელი განმანათლებლები

ევროპული  ბიბლიოთეკა, ბერტრან  ვერჟელი, “ბნელი განმანათლებლები. აკრძალული რევოლუცია”. საცოდნელია სწორედა

Bertrand Vergely, Obscures Lumières. La révolution interdite
უარყვეს ღმერთის და მოყვასის  რელიგია  და თაყვანს  სცემენ ცოდვილ ადამიანს, შექმნეს ცოდვილი ადამიანის კულტი. მთელ დედამიწაზე  გამოჩენილი გოგიაგვახარიები პირველ რიგში იცავენ ყველაზე ცოდვილთა უფლებებს.

 

ხოდა ძალადობით, უსამართლობებით სავსე  სამყაროში ადამიანთა დიდი ნაწილი გამოსავალს  ხედავს  ლოთობაში, ნარკოტიკში, თვითმკვლელობაში.

ასეთია  დღევანდელობა. ნარკომანია, ოვერდოზებით სიკვდილი  და თვითმკვლელობა  დღეს  იქცა ყველაზე ცივილიზებული ქვეყნების მწვავე პრობლემად.

 

ხოდა  ფრანგი  ფილოსოფოსი იკვლევს ასეთი ცივილიზაციის  ფესვებს. დავაკვირდეთ.

 

 

განმანათლებლობა

 

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია

 

ენციკლოპედიის ილუსტრაცია: გონება და ფილოსოფია მანათობელ ჭეშმარიტებას საბურველს ხდიან

განმანათლებლობა (ფრანგ. Siècle des Lumières; ინგლ. Enlightenment; გერმ. Aufklärungიტალ. Illuminismo) — ფილოსოფიური, საზოგადოებრივი და ლიტერატურული მიმდინარეობა XVIII საუკუნის ევროპაში.

განმანათლებლობის ეპოქის ევროპაში ბურჟუაზია იბრძვის პოლიტიკური ძალაუფლების ხელში ჩასაგდებად. საბრძოლო ასპარეზზე გამოსასვლელად ბურჟუაზიას სჭირდებოდა ძველი იდეოლოგიის დამარცხება და ახლის ჩამოყალიბება. განმანათლებელთა მიზანი იყო ფართო მასებისთვის არსებული იდეოლოგიის უარყოფითი მხარეების ჩვენება.

განმანათლებელთა ეპოქას ახასიათებს საზოგადოებრივ აზროვნებაში რამდენიმე მნიშვნელოვანი ცვლილების შეტანა :

  • სამეცნიერო აღმოჩენებს (ჰელიოცენტრიზმიმექანიკამედიცინა) შედეგად მოჰყვება მეცნიერებისრაციონალიზმისადა ემპირიული ფილოსოფიისაღმასვლა.
  • განმანათლებლები მთელს ევროპაში იცავენ ისეთ ღირებულებებს, როგორიცაა ტოლერანტობა, თავისუფლება და თანასწორობა.
  • ამ ღირებულებებიდან გამომდინარე ყალიბდება ახალიბუნებრივი უფლებებისადა ხელისუფლების დაყოფის ცნებები.
  • ხდება ცოდნის გავრცელებაენციკლოპედიისა და პრესის საშუალებით.
  • ვითარდება საერთაშორისოეკონომიკაევროპა ეცნობა წყნარი ოკეანისა და შორეული აღმოსავლეთის ტერიტორიებს.
  • ზოგი მოაზროვნე ეჭვქვეშ აყენებს რელიგიურ იერარქიასა და წესებს, აკრიტიკებენ თავადაზნაურებს, აბსოლუტურ მონარქიას და ახალ იდეებს უპირისპირებენ ობსკურანტიზმს.

შეიძლება ითქვას, რომ ეს პეროდი არის ახალი სოციალური წარმოდგენების ეპოქა, რითაც რენესანსს მოგვაგონებს.

 

 

 

 

 

ertrand Vergely (19531  წელს  დაბადებული  ფრანგი  ფილოსოფოსი, ღვთისმეტყველი, მართლმადიდებელი და წმინდა  სერგის მართლმადიდებელი  თეოლოგიის  უნსტიტუტის (l’Institut de théologie orthodoxe Saint-Serge) პროფესორი დიდად  განათლებული და  თავისი საქმის მცოდნე  ევროპელი ბერტრან ვერჟელი. გიორგი მაისურაძის  და ლევან ბერძენიშვილის ნაირი  პროფესორების ხელში  ჩავარდნილებს არ გვაწყენს  მის წაკითხვა  და  მოსმენა.

 

საფრანგეთის გამომცემლობა Cerf-მა  2018 წელს  გამოსცა მისი  წიგნი Obscures Lumières. La révolution interdite ანუ  ბნელი  განმანათლებლები, აკრძალული  რევოლუცია.  ესაა დღევანდელი  მსოფლმხედველობის  მკვეთრი და  ხშირად  რადიკალური  კრიტიკა. გავეცნოთ, საინტერესოა.

 

რეზიუმე:

 

უნდათ ჩვენი დარწმუნება იმაში  რომ  განმანათლები უმეცრების და არაადამიანობის წყვდიადის  ტოტალურად  გამნათებელი  პროჟექტორები არიან.

მაგრამ საფრანგეთის  რევოლუცია დამთავრდა  ტერორით. მან შემდეგ გააჩინა  იმპერია. განა  ეს  შემთხვევითია?

სულაც არა.

საფრანგეთის  რევოლუციაში  არის  ორმაგი წინააღმდეგობა. რელიგიის  მოსპობის მსურველმა  რევოლუციამ რობესპიერთან ერთად გააჩინა  უზენაესი არსების კულტი.

მორალურობის  მსურველმა  რევოლუციამ  გზა  გაუხსნა თავაშვებულობას  რომელიც პაროქსიზმამდე მიიყვანა მარკიზ დე  სადმა….

 

განმანათლებელთა ბნელი მხარე

 

ეს  წიგნი  გვიჩვენებს  რომ  დღევანდელ საფრანგეთში ისევ არიან ადამიანები რომლებიც არ ემონებიან გაბატონებულ აზრს.

 

ეს  წიგნი არის ღია შეტევა  განმანათლებელთა  ფილოსოფიის  წინააღმდეგ. ესაა საშიში მიდგომა იმიტომ რომ საფრანგეთში განმანათლებლები  საკრალურნი, საკრალიზებულნი არიან, მათ არ ეხებიან. რატომ?

უბრალოდ იმიტომ ან წყვდიადის  გამნანათებელი პროჟექტორებია  ან წყვდიადი. ან  განმანათლებელი ხარ ან ობსკურანტისტი.

 

განმანათლებლებლების  გაკრიტიკება  მით უმეტეს საფრანგეთში დიდი სიმამაცეა.

 

განმანათლებლებმა კი  გააჩინეს ლიბერალური სისტემები, მაგრამ მრავალი ავტორი, მათ შორის

Hannah Arendt დასაბუთებულად ამტკიცებს რომ განმანათლებელთა მემკვიდრეები იყვნენ მეოცე საუკუნის ტოტალიტარული რეჟიმებიც.

ასე  მოხდა  იმიტომ  რომ განმანათლებლებმა ადამიანებს მისცეს აბსოლუტური თავისუფლება. ადამიანებს  უთხრეს აკეთეთ  რაც  გინდათო. ეს  აბსოლუტური თავისუფლება კი  ვერ იტანს  ვერაფერს საკუთარი თავის გარდა.

 

ბერტრან  ვერჟელი  აჩვენებს  რომ განმანათლებლებს  უნდოდათ  ცის  დაშვება  დედამიწაზე ანუ ამქვეყნად სამოთხის  შექმნა, მათ სურდათ  წარსულის  გადაშლა, მისგან ცარიელი სუფთა  ფურცლის დატოვება, მათ  უყვარდათ ტოლერანტულობა, რამაც,ეგზალტირებულმა,  ბიძგი მისცა საყოველთაო ეჭვზე დაფუძნებულ ჯვაროსნულ ლაშქრობას შეუწყნარებლობის წინააღმდეგ. განმანათლებლებმა  შექმნეს  ადამიანის უფლებათა რელიგია რომელიც ადამიანს აყენებს ყველაფრის ცენტრში. ყველაფრის  ცენტრში დაყენებულ ადამიანს კი მისცეს უფლება  იმის თქმისა  თუ ვინ და რა არის ადამიანი და ვინ და რა არა მეტიც, მისი მოკვლის უფლება.

 

 ყველაფერი ამის გამო განმანათლებლები გარდაუვლად  და  აუცილებლად ქმნიან ტირანულ სისტემას.

 

განმანათლებლებს  მოაქვთ მშვიდობა  და  ჰარმონია?  სულაც არა, პასუხობს ავტორი.

განმანათლებლები უარყოფენ ჭვრეტას და უდიდეს  მნიშვნელობას ანიჭებენ მუდმივ, უწყვეტ მოქმედებას, დიდრო ისტორიის  ცენტრში ათავსებს ძალას

ბერტრან ვერჟელი სწორედ ამბობს  რომ თანამედროვეობის და განმანათლებელთა მთელი ძალადობა აქაა.

განმანათლებლებში ჩანს  აზრი  რომ  ებრაელები არიან კაცობრიობის მტრები….

 

http://cinquiemecolonne.canalblog.com/archives/2016/08/10/34175273.html

 

ჩანართი ციტატები

თეთრკანიანები  უფრო მაღლა  დგანან ზანგებზე  ისევე  როგორც  ზანგები მაიმუნებზე უფრო მაღლა  დგანან

Les Blancs sont supérieurs à ces Nègres, comme les Nègres le sont aux singes, et comme les singes le sont aux huîtres.”

(Voltaire, Traité de métaphysique, 1734)

 

ვოლტერის  ანტისემიტიზმი:

ღმერთს რომ შეესრულებინა  მისი ხალხის  ყველა თხოვნა დედამიწაზე ებრაელების გარდა არავინ დარჩებოდა იმიტომ რომ მათ სძულდათ ყველა ერი და ყველა  ერს  სძულდა ისინი. ისინი ღმერთს  განუწყვეტლად  სთხოვდნენ მოესპო ისინი ვინც მათ სძულდათ და თითქოს თხოვდნენ მთელი დედამიწის მოშპობას.

Si Dieu avait exaucé toutes les prières de son peuple, il ne serait restés que des Juifs sur la terre ; car ils détestaient toutes les nations, ils en étaient détestés ; et, en demandant sans cesse que Dieu exterminât tous ceux qu’ils haïssaient, ils semblaient demander la ruine de la terre entière.

(Voltaire, Essai sur les Moeurs, Tome 1, page 197)

 

და განა  ნათელი  არაა  რომ  თუ  კი  მსოფლიოს  დაპყრობის მსურველი  ებრაელები თითქმის ყოველთვის  დამონებული იყვნენ ეს თვითონ მათი მიზეზით იყო? და  თუ კი  რომაელები  ბატონობდნენ  ისინი  ბატონობას  იმსახურებდნენ მათი სიმამაცით და მათი სიფრთხილით?

ძალიან მოკრძალებულად ვუხდი ბოდიშს რომაელებს იმის გამო რომ შევადარე ისინი ებრაელებს.

” N’est-il pas clair (humainement parlant, en ne considérant que les causes secondes) que si les Juifs, qui espéraient la conquête du monde, ont été presque toujours asservis, ce fut leur faute ? Et si les Romains dominèrent, ne le méritèrent-ils pas par leur courage et par leur prudence ? Je demande très humblement pardon aux Romains de les comparer un moment avec les Juifs.”

(Voltaire, Essai sur les Moeurs, Tome 1, page 226)
Article «Juifs» du Dictionnaire Philosophique :

ებრაელები არიან უმეცარი და ბარბაროსი  ხალხი რომელიც  ყველაზე ბილწ სიძუნწეს უმატებს ყველაზე  საზიზღარ ცრურწმენას და ყველაზე უძლეველ სიძულვილს მათი შემწყნარებელი და გამამდიდრებელი ხალხების მიმართ.

Vous ne trouverez en eux qu’un peuple ignorant et barbare, qui joint depuis longtemps la plus sordide avarice à la plus détestable superstition et à la plus invincible haine pour tous les peuples qui les tolèrent et qui les enrichissent. ”

(Voltaire, Dictionnaire Philosophique, 1769)

 

__________________________________________________________

 


მოკლედ,  განმანათლებლებმა  შექმნეს  სამყარო  რომელიც «ბატონობს  ყველაფერზე პოლიტიკით და  მეცნიერებით», ზუსტად  ეს  გააკეთეს  ტოტალიტარულმა  უტოპიებმა.

სხვა  კავშირი, რისტიანობის სიძულვილი, აგრესიული ათეიზმი, ომი რელიგიის  წინააღმდეგ  რომელიც მემკვიდრეობით მიიღო ჩვენმა  რესპუბლიკურმა სისტემამ და  რელსაც ის ინარჩუნებს შემწყნარებლობის  და  გულგრილობის  საფარველით.

 

ბევრის  მთქმელი  და  შემაძრწუნებელია  მარკიზ დე სადისადმი მიძღვნილი  გვერდებიც, ერთის მხრივ მისი აზრის  ტოტალიტარულ ბუნებაზე ( ბავშვების წართმევა მშობლებისთვის და მათი სახელმწიფოსთვის მინდობა), და  მეორის მხრივ იმაზე თუ  როგორ სძულდა  ქრისტიანობა  მარკიზს

 ( წარმართთა ღმერთების მოხმობა) და  ბოლოს  პროსტიტუციის  და  პორნოგრაფიის  როლზე კაცობრიობის ემანსიპაციის  პროცესში.

ძალიან აქტუალური საკითხი..

 

fre­de­ric le moal

Ber­trand Ver­gely, Obs­cures Lumières. La révo­lu­tion inter­dite, le Cerf, février 2018, 221 p. — 18,00 €.

 

http://www.lefigaro.fr/vox/culture/2018/03/02/31006-20180302ARTFIG00129-materialisme-terreur-relativisme-moral-le-cote-obscur-des-lumieres.php

 

საუბარი  ბერტრან  ვერჟელისთან

 

 

 


Aller au contenu

 

FIGAROVOX.- თქვენს  წიგნში  თქვენ  თითქოს  განმანათლებლებში ხედავთ ახალ რელიგიას, ბევრად  უფრო ობსკურანტისტულს  ვიდრე იყო ქრისტიანობა  რომლის ადგილიც  მან დაიკავა. გამანათლებლობა ნამდვილად  არაა თქვენი რელიგია…

 

Bertrand VERGELY.-რელიგია  არის ის  რაც  ადამიანებს აკავშირებს ღმერთთან. რელიგიურად  ცხოვრება ამაღლებს ადამიანის  ცნობიერებას  უმაღლეს  დონეზე. მაგრამ ადამიანებს შეუძლიათ რელიგიურის,რელიგიის  დამახინჯება  და  ეს  იძლევა ტირანიებს  და  სექტებს რომლებიც  გზას უხსნიან ძალადობას,

 

საუკეთესო პასუხი  რელიგიურ ობსკურანტიზმზე არის ნამდვილ რელიგიასთან დაბრუნება. ნამდვილად რელიგიურ ადამიანს უნდა  ცნობიერების  გარდაქმნა და არა ძალაუფლება.

 

XVIII საუკუნეში, საფრანგეთის რევოლუციის  დროს, მოხდა  საწინააღმდეგო რამე.

საზოგადოების  ობსკურანტიზმისგან განთავისუფლების საბაბით რევოლუციონერებმა რელიგიური ობსკურანტიზმის ძალაუფლებას დაუპირისპირეს ე.წ. განმანათლებელთა არარელიგიური ძალაუფლება.

განმანანათლებლებს არ მოუსპიათ ძალაუფლებისკენ სწრაფვა, ძალაუფლების წყურვილი.

მათ უბრალოდ კლერიკალური ხელისუფლება შცვალეს საერო დეისტური თუ ათეისტური ხელისუფლებით.

 

ამის გასაკეთებლად მათ შექმნეს თავისი გონებით ბუნებაზე და ადამიანობაზე, კაცობრიობაზე, საკუთარ თავზე გაბატონებული ადამიანი-ღმერთის კულტი.

ეს კერპთაყვანისმცემლობა XVIII საუკუნეში დამთავრდა ტერორით, XIX საუკუნეში ინტელექტუალური ნიჰილიზმით, XX საუკუნეში კი ტოტალიტარიზმით.

 

ფილოსოფოსობა  არის  ჭეშმარიტების გამოთქმის და  განხორციელების მცდელობა.

 

განმანათლებლებმა შექმნეს კერპთაყვანისმცემლობა რომელმაც დაიმონა ადამიანები. ეს მონობა დღესაც არსებობს.

მე უარვყოფ მას თუ გნებავთ იყავით მონა ჩემს გარეშე.

 

რას გულისხმობთ  როდესაც ამბობთ რომ  განმანათლებთან ერთად  დაყარდა ბურჟუაზიული მორალი? რა არის ეს ბურჟუაზიული  მორალი?

 

ქალაქები ვითარდება  და  ამასთან ერთად  ვითარდება კომერსანტული ვაჭრული ცივილიზაცია. ბურჟუაზია ამ ცივილიზაციის  გამოხატულებაა. დასავლეთში ამ ცივილიზაციის  განვითარებასთან ერთად შესაძლებელი იყო რელიგიური ცნობიერების შენარჩუნებაც, მაგრამ ასე არ მომხდარა.

 

ქალაქურმა კომერსანტულმა ვაჭრულმა  ცივილიზაციამ მოიშორა რელიგიური ცნობიერება და  მთავარი ადგილი დაუთმო არა არსს და  სულიერ ცხოვრებას არამედ მატერიალურ კეთილღეობას და სიამოვნებას  სულერთია რითი, სულერთია სად, სულერთია  როდის და სულერთია რის ფასად.

 

ბურჟუაზიული  სული ეს ახალი ტიპის  ნობიერებაა. აქაა პრაგმატიზმში გადამავალი აგნოსტიციზმი.

ღმერთი, რელიგია? მეტისმეტად რთულია ამ სულისკვეთების მტკიცებით. ვიყოთ პრაგმატულები,

ჭამა და სიამოვნებაა ბედნიერება.

 

ამან ღმერთის და მოყვასის სიყვარული გადაშალა  ემპირიზმმა, მატერიალიზმმა, უტილიტარიზმმა, ჰედონიზმმა, პირადი ბედნიერების ძიებამ.

 

რითი  ხსნით  რომ  განმანათლებელთა საუკუნე დამთავრდა ტერორის ბატონობით?

 

უსამარლობასთან მებრძოლებად შენიღბულ განმანათლებლებს სინამდვილეში სურდათ მთლიანად ახალი კაცობრიობის შექმნა.

 

რა შეიძლება მოხდეს როდესაც  გარდაქმნით  კაცობრიობის, ადამიანის არსს?

თეორიულ და კულტურულ პლანში თქვენ თავს  წარმოიდგენთ ღმერთად, ღვთაებრივ კანონს ცვლით ადამიანური კანონით და ადამიანური კანონი გადაიქცევა ღვთაებრივ კანონად.

 

Hobbes-მა, ჰობსმა ხელახლა  დაწერა ესაქმის  წიგნი და ადამიანი გააჩინა სოციალური კონტრაქტიდან,და, მის უკან, რომაული სამართალიდან.

 

შედეგი : ამიერიდან სამართალის გარანტიაა  სახელმწიფო და  სახელმწიფო ხდება  ერთგვარი ღმერთი დედამიწაზე. არადა  სწორედ ესაა  ტოტალიტარიზმის არსი.

 

ამას გარდა  როდესაც  აცხადებთ რომ თქვენ ხართ ჭეშმარიტი კაცობრიობა  რომელსაც გსურთ ახალი კაცობრიობის აგება თქვენ იძულებული ხდებით მოსპოთ ძველი  საზოგადოების და ძველი კაცობრიობის წარმომადგენლები და სიმბოლოები, ძველს არ შეუძლია ახალთან თანაარსებობა.

 

მოხდა  სწორედ  ეს.  აფრანგეთის რევოლუციის შემდეგ რევოლუციური რეჟიმები იყო ტერორის რეჟიმები რომლებიც ძალადობით სპობდნენ არისტოკრატებს, მღვდლებს, მდიდრებს, ინტელექტუალებს და ა.შ….

 

თქვენ ასევე  ამბობთ რომ  განმანათლებლები  ადამიანის  უფლებებით არიან ქრისტიანული მორალის შემცვლელი ახალი მორალის წყარო. მაგრამ დღევანდელ სეკულარიზებულ საზოგადოებაში  მაგ. რადიკალური ისლამის ობსკურანტიზმის პირისპირ  განა  არაა აუცილებელი ერთგვარი  საერო მორალი?

 

  განმანათლებლების  მიერ მოგონილი  მორალი  არის libertine ანუ  თავაშვებულობის, უკანონობის,უწესობის და უზნეობის მორალი.

ის შეიძლება  წარმოდგენილი იქნეს  3  სახით: ინტელექტუალური კრიტიკა, დონ ჟუანი და  მარკიზ დე  სადი.

 

ეს  ახალი მორალი ეფუძნება, მაშ, ტრიპტიქს:

სულიერი თავისუფლება, ცდუნება, უკანონობა და უწესობა.

ეს ღირებულებები  თვალში  გვეცემა თანამედროვე ხელოვნებაშიც!

ადამიანის უფლებათა იდეოლოგიის  მიზანია  სწორედ ამ ტრიპტიქის დაცვა.

 

ალბერ  კამიუმ ძალიან კარგად თქვა რომ სამართალი და libertinage ანუ ლიბერტინაჟი, თავგასულობა, აღვირახსნილი უწესობა და თავაშვებულობა იყო საფრანგეთის რევოლუციის 2 ბერკეტი.

 

ჩემის  აზრით ნამდვილი საერო მორალი დღეს არც არსებობს.

 

ჩემს  ბავშვობაში  რესპუბიკის  სკოლაში  იყო მორალის გაკვეთილები!

ეს არ ყოფილი არ ყოფილა განმანათლებლებისგან მემკვიდრეობით მიღებული და ადამიანის უფლებების რელიგიით დაცული  libertine ლიბერტინული  დემონსტრატიულად თავაშვებულად უწესო და  თავგასული მორალი. ეს იყო გასაეროებული ქრისტიანული მორალი.  ის აღარ არსებობს. ჩემს  ბავშვობაში სიტყვა მორალი არ ყოფილა სამარცხვინო რამ.

 

და  სინამდვილეში რას ვუპირისპირებთ დღეს  რადიკალურ ისლამს?

 

«Charlie Hebdo შარლი ებდოს» მორალს ანუ ძველ  რევოლუციურ  ანტიკლერიკალურ ანარქისტულ ლოზუნგს

« არც ღმერთი არც ბატონი-ni Dieu ni maître» პლუს მკრეხელობის  უფლებას და თავისუფლებას. ეს ხულიგნობაა და არა  საერო მორალი. ისლამისტურ ძალადობას მართლაც უნდა  დავუპირიროთ მორალი, მაგრამ როდის ვიწყებთ? რომელი სწავლების და  რომელი ღირებულებების საფუძველზე?…

 

განმანათლებლობის  მიზანი  იყო  ადამიანის გულში რელიგიურის მოკვლა და დაცარიელებულ ადგილზე ტოტალური ადამიანის კერპის დაყენება. აი ეს კერპთაყვანისმცემლობა უნდა უარვყოთ.

ადამიანის გულში არის უზომო პოტენციალი და სიმდიდრე. ეს მას მიეცა..

არ უნდა გვინდოდეს თვითშექმნილი ადამიანის არსებობა გიჟურ მარტოობაში.

 

 

Bertrand Vergely : « Les Lumières nous rendent tranquillement sadiques »

 

ბერტრან ვერჟელი:

 

«განმნათლებლები გვხდიან წყნარად სადისტებად»

 Guillaume Desvignes | 29 mai 2018

 

1792 წელს  დაფუძნდა  ახალი  რელიგიაl…

«განმანათლებლებს»  უნდოდათ  რელიგიის, განსაკუთრებით კი ქრისტიანობის მოკვლა. ფრანგმა  რევოლუციონერებმა  გააუქმეს ქრისტიანული წელთაღრიცხვა და კალენდარი, თქვეს რომ მათ დაამთავრეს ბნელი არაადამიანური  შუა  საუკუნეები და 1792  წელი გამოაცხადეს კაცობრიობის პირველ წლად.

მათ მოსპეს  ამ ასე ვთქვათ ბნელი წარსულის  სიმბოლოები, არისტოკრატებიც, მღვდლებიც.

ეს მივიდა XIX საუკუნის  პოზიტივიზმამდე, ნიჰილიზმამდე,ანარქიზმამდე და XX საუკუნის რევოლუციურ  მოძრაობებამდე  (მათ შორის ოკულტისტურ ანტიქრისტიანულ ნაციზმამდე) ;  გენოციდით წარსულის ყოველგვარი კვალის მოსპობამდე.ბოლშევიკურ  ნაცისტური  მხეცობის  ფესვები  საფრანგეთის  რევოლუციაშია

«განმანათლებლებმა » ახალი  რელიგიის  გარდა შექმნეს ახალი არისტოკრატიაც.

 

«განმანათლებლები » მოხიბლულები იყვნენ არისტოკრატიით და ოცნებობდნენ მისი ადგილის დაკავებაზე.

 

ეს  კარგად  გაიგო  უკვე  მოლიერმა.

ინტელექტუალებს, ხელოვანებს, მსახიობებს, ჟურნალისტებს შორის  არსებობს  კასტა რომელიც  აცხადებს პრეტენზიას ჭეშმარიტების  ცოდნაზე  და ფლობაზე და აცხადებს  რომ  სწორედ  ისაა  ყურადღების  და  მოსმენის  ღირსი.

 

განსხვავებული  ხარისხით მაგრამ  როგორ  არ  უნდა გაგვაოგნოს  რევოლუციურობაზე  პრეტენზიის  მქონე კასტროს  რეჟიმმა რომლის  მწვერალზეცაა  პრივილეგიების  დამგროვებელი ნომენკლატურით გარშემორტყმული კასტროს  ოჯახი.

ძველი  არისტოკრატიის  მომსპობი და  ახალი  არისტოკრატიის  შემქმნელი  საფრანგეთის რევოლუცია განა  რევოლუციაა ?

ეს კითხვა  დასვა  მარქსმა.

ამ  კითხვის  ასმა  უკვე  არის  მასზე  პასუხის  გაცემა.

.

მაგრამ შეუძლებელია  იმის  უარყოფა რომ  რევოლუციამ   ქვეშევრდომი  გადააქცია  მოქალაქედ და ამით მოიტანა თავისუფლება.

და  როგორია ამ რევოლუციის  თავისუფალი ადამიანის  მოდელი ?

 

ესაა თავგასული, თავაშვებული, წესიერების,ზრდილობის,თავაზიანობის  უარმყოფელი, სადიზმამდე მისული ჰედონისტი libertin.

ალბერ  კამიუმ ეს ძლიან კარგად  დაინახა  თავის ნაშრომში  « აჯანყებული  ადამიანი » რომელშიც მან აჩვენა რომ  საფრანგეთის  რევოლუცია  არის ორ მთავარ ბურჯზე, სამართალზე  და თავგასულ,თავაშვებულ უწესო ლიბერტინულ (libertine) აზრზე  დაფუძნებული ბურჟუაზიული რევოლუცია.

ახალი  მორალის  და  ახალი  ესთტიკის სიმბოლოა დონ ჟუანი.

ისაა  რევოლუციის  ადამიანის  მოდელი.

ყველაფრისგან თავისუფალს, მას არა  აქვს  არანაირი მეობა, ის არაა ჩართული არანაირ სასიყვარულო ურთიერთობაში. ის  არსით განმანთავისუფლებელია, თავისუფალია  ყველანაირი კონფორმიზმისგან.

დღევანდელი ბრძოლა  სტერეოტიპების წინააღმდეგ  და  ყველანაირი  სექსუალობის  ექვივალენტურობისთვის გამომდინარეობს  იმ ხედვიდან რომელშიც  ბატონობს  დონ ჟუანის  ფიგურა.

 

ამას  გარდა  გაჩნდა  ახალი  ფორმის  რელიგიურობა…

 

დონ  ჟუანმა  შექმნა  რაღაც ეკლესია  რომლის წევრებიც  არიან ორგული მოღალატეები.

 

მარკიზ  დე სადის  მსგავსად  ის  განასახიერებს  აჯანყებულს  ისტორიული  ქრისტიანული და ტრადიციული  სამყაროს  წინააღმდეგ და  დიდად ხიბლავს  დღევანდელ სამყაროს.

აჯანყებული წარმოადგინეს  და  წარმოუდგენიათ წინსწარმეტყველად, მეტიც, ქრისტედ.

ამიერიდან ერთადერთი დაშვებული ექსტაზი  არის ორგაზმი.

 

ყველანაირი წესებისგან თავისუფალი, ყველანაირად უწესო სექსუალობა  დღეს  ცხადდება მისტიკად,როგორც  არის Georges Bataille-სთან, მაგალითად, ვინც ამტკიცებს რომ ეროტიკული  განცდა  არის უზენაესი მისტიკური განცდა, ყველა  საზღვრის  გადალახვის  განცდა.

 

ადამიანის მოდელი როგორც Bataille-სთან ისე  მარკიზ  დე  სადთან არის  სუვერენი, ყველანაირი  უწესობის  და  ყველანაირი  უკანონობის ჩამდენი მეფე,

Libertin ვინც  არაფრად აგდებს  საზოგადოებისთვის  მნიშვნელოვან კანონებს, წესებს, ისტორიულ ტრადიციებს  და  წეს-ჩვეულებებს.

 

 

როგორ  ხსნით  ამ ,ემკვიდრეობის  მიღებას  ჩვენი  თანამედროვეების  მიერ, ეს  ცუდია?

 

აზროვნების  ანესთეზიის  მექანიკა  ვითარდება სამ ეტაპად.

ავიღოთ  ტრანსჰუმანიზმის  მაგალითი.

თავიდან შოკისმომგვრელი  ამბავი:

: « თვალში  ჩადგმული  მიკეროპროცესორით ბრმები დაინახავენ».

2 დაშინება:

:«შენ რა, პროგრესს  უარყოფ?».

  1. შემდეგ მოდის ფატალიზმი :

« ყველა შემთხვევაში  შენ არაფერი შეგიძლია, ესაა ისტორიის  აზრი, ეს  გარდაუვალია».

ეს  მექანიკა იძლევა  რევოლუციურ  მემკვიდრეობათა უმეტესობის დაცვის საშუალებას.

ვინც  გაბედავს  ამის  კრიტიკას  გაიწირება.

ამ  წიგნის  გამო  მეც  მიძახეს  კონსერვატორი და რეაქციონერი.

მე კი მაინტერესებს ჭეშმარიტება.

 

თქვენი აზრით  რამ  შეიძლება მიიყვანოს  სავარაუდოდ  განმანთავისუფლებელი  ფილოსოფია ტერორამდე?

 

ყველაფერი  მოკლედ  დაჯამებულია  ინტერნაციონალის  ამ ფრაზაში:

 
: « გადავაქციოთ წარსული სუფთა ფურცლად”

(Du passé faisons table rase)

 

https://www.histoire-en-citations.fr/citations/eugene-pottier-du-passe-faisons-table-rase

 

ინტერნაციონალს დღსაც მღერიან. ის  იმედიცაა და  უტოპიაც.

« წარსული  ვაქციოთ  სუფთა  ფურცლად ფეხზე  მონა  ბრბოვ! ფეხზე! სამყარო  საფუძვლიანად  შეიცვლება: ჩვენ ვართ არარაობანი, ვიყოთ ყველაფერი! »

 

 « Du passé faisons table rase, Foule esclave, debout ! debout ! Le monde va changer de base : Nous ne sommes rien, soyons tout! »2558

ეჟენ პოტიეEugène POTTIER (1816-1887), სიტყვები, და პიერ დეგეიტერი, Pierre DEGEYTER (1848-1932),

მუსიკა, სიმღერა ინტერნსციონალი

კომუნას  დროს გაჩენილი  ეს  სიმღერა 1899 წლიდან იქცა  ფრანგული მუშათა მოძრაობის ჰიმნად და ის  მეორე ინტერნაციონალის 1910 წლის შტუტგარტის ყრილობის შემდეგ მიიღო სოციალისტური პარტიების  ერთობლიობამ. ის  უზომოდ  პოპულარული  გახდა. მეორე  მსოფლიო ომამდე  საბჭოთა ჰიმნი ის  დარჩა სოციალისტური და კომუნისტური პარტიების საგალობლად.

_________________________________

 

ჰეგელი შგვახსენებს  რომ «განმანათლებლებს» სურდათ ცის  მიწაზე  დაშვება რაც  მიდის  იმ  რწმენამდე  რომ  ეს  სამყარო  ერთადერთი უნიკალური სამყაროა და  აზრის, საწყისის  და  მეობის  ცნებათა  დავიწყებამდე.

 

მე აღარ   მიჩნდება  კითხვები  თუ  ვინ  ვარ, საიდან მოვდივარ  და  საით მივდივარ. მე  მინდა  რეალობა აქ და  ამ წუთში.

არაა  შემთხვევითი  რომ  ვოლტერის Mondain მთავრდება  შემდეგი  სიტყვებით:

« მიწიერი  სამოთხე  იქაა  სადაც მე ვარ».

( «Le paradis terrestre est où je suis ».)

სიცოცხლე, ცხოვრება იწყება აქ  და  ეხლა  და  მე  არაფრით არ  ვარ დავალებული წარსულისგან, ღმერთისგან, ტრადიციისგან. მე ყველაფრით დავალებული ვარ ჩემი საკუთარი თავისგან, მე ყველაფერი მივიღე  ჩემი საკუთარი თავისგან და იმისგან რასაც აქ  და  ეხლა  ვაკეთებ.

მაშ უნდა  მოვსპოთ  წესრიგზე  და  ტრადიციაზე  დაფუძნებული  ძველი  რეჟიმი.

წარსულის  გადაქცევა  სუფთა  ფურცლად  პირდაპირ  მივიდა გულაგამდე, საკონცენტრაციო ბანაკებამდე  და  ტერორამდე.

სწორედ ეს მოხდა.

 

განმანათლებლების  მემკვიდრე დიდმა  დემოკრატიებმა თითქოს თავიდან აირიდეს ეს სისხლიანი გადახრა ?

 

სინამდვილეში  მე  მაქვს  შეგრძნება რომ ჩვენ ისევ არ გვაქვს  გარკვეული  დამოკიდებულება ძალადობის მიმართ.

დაბადებათა კონტროლი  ხდება  აბორტით. ევტანაზია  შემოიღეს  ცხოვრების დასასრულისთვის.

იტყვიან  რომ  აბორტის  მისაწვდომობამ  გაანთავისუფლა ქალი. შეიძლება, მაგრამ აბორტი მაინც რჩება ძალადობად

ამბობენ  რომ  რევოლუციის  საშინელებები იყო თავისუფლებების  და პროგრესის  მოსაპოვებლად გადახდილი  საფასური.

სულიერად მძინარეები, ჩვენ მზად  ვართ  გარკვეული ძალადობის დასაშვებად  თუ კი  ჩვენი აზრით ის მოიტანს პროგრესს.

 

დაადგენთ თუ  არა  «განმანათლებელთა » მემკვიდრეობის diabolique ანუ  სატანურ  განზომილებას?

 

თუ კი  დავაკვირდებით  ზოგ  ბოლოდროინდელ მოვლენას  გაგვიჩნდება  გრძნობა რომ ჩვენი  საზოგადოება  გადავარდა მარკიზ  დე  სადის  მიერ

La philosophie dans le boudoir-ში (ფილოსოფია ბუდუარში)  აღწერილი შემზარავი სამყაროს მსგავს სამყაროში.

« ფრანგებო  კიდევ ერთი  ძალისხმევა  თუ  კი გინდათ  რომ  რესპუბლიკელები იყოთ», მოუწოდებდა  ფრანგებს მარკიზ  დე  სადი

(«Français encore un effort, si vous voulez être républicain»).

ფრანგ მწერალ  და  ესეისტ  დონასიან ალფონს ფრანსუა არკიზ დე  სადს (1740-1814)

უნდა  ღვთისმგმობელობის, ინცესტის,ქურდობის და მკვლელობის აკრძალვის გაუქმება, ყველაფერი ამის ლეგალიზაცია გულუხვი თუ თანაგრძნობის პრინციპების სახელით.

ეხლა  ვხედავთ რომ ეს აკრძალვები თანდათანობით  ნაფოტდება  როგორც ამაზე  მოწმობს  ბოლოდროინდელი  დებატი მკრეხელობის და ღვთისმგმობელობის უფლებაზე.

ეს  უფლება  კი  იძლევა შემწყნარებლობა  ტოლერანტულობის  სახელით  სხვის  შეხედულებებზე მიფურთხების  უფლებას და შესაძლებლობას.

კიდევ იყო  საკუთარი ქმრის მკვლელი  ჟაკლინ სოვაჟის პროცესი. ქმარი მას ცუდად ექცეოდა წლების მანძილზე

ამ ქალის  მიმართ სიმპატიამ მიგვიყვანა აზრამდე რომ ზოგი მკვლელობა ლეგიტიმურია. ამიტომ პრეზიდენტმა ფრანსუა ოლანდმა 2016 წელს მკვლელი ტოტალურად შეიწყალა.

 

« განმანათლებლები»  გვხდიან წყნარად სადისტებად. კითხვა იმისა ნამდვილად ბოროტებაა თუ არა  ბოროტება ეშმაკის მიერაა ნაკარნახევი.

 

https://www.babelio.com/auteur/Marquis-de-Sade/97880/citations?a=a&pageN=9

ზოგი ციტატა მარკიზ დე სადის «შედევრებიდან»

სისასტიკე, ილმობლობა, დაუნდობლობა  სულაც  არ  არის მანკიერება ან დასაძრახი რამე, ესაა პირველი გრძნობა  რომელიც ჩვენში ჩაბეჭდა ბუნებამ. ბავშვი ამტვრევს თავს სათამაშოს, ძუძუზე კბენს თავის ძიძას, ახრჩობს  თავის ჩიტს ბევრად ადრე გონიერების ასაკამდე.

La cruauté, bien loin d’être un vice, est le premier sentiment qu’imprime en nous la nature ; l’enfant brise son hochet, mord le téton de sa nourrice, étrangle son oiseau, bien avant que d’avoir l’âge de raison.

La philosophie dans le boudoir de Marquis de Sade ანუ ფილოსოფია ბუდუარში

 

ძლიერის  აზრი  მუდამ საუკეთესოა. უკვე დიდი ხანია რაც ეს თქვა ლაფონტენმა.

La raison du plus fort est toujours la meilleure, il y a longtemps que La Fontaine l’a dit.

ustine ou les malheurs de la vertu de Marquis de Sade ანუ ჟიუსტინა ანუ სათნოება უმანკოების უბედურებები

 

ჭეშმარიტი  სიბრძნე, ჩემო  ძვირფასო ჟულიეტ, სულაც არაა საკუთარი მანკიერებების და შავი ზრახვების  დათრგუნვა.

ეს  მანკიერებები და შავი  ზრახვები არის ჩვენი  ცხოვრების  ერთადერთი ბედნიერება  და  მათი დათრგუნვა თვითმკვლელობაა.

La véritable sagesse, ma chère Juliette, ne consiste pas à réprimer ses vices, parce que les vices constituant presque l’unique bonheur de notre vie, ce serait devenir soi-même son bourreau que de les vouloir réprimer ;

Histoire de Juliette ou Les prospérités du vice de Marquis de Sade ანუ ჟულიეტას ისტორია ანუ მანკიერების კეთილდღეობა

 

ჩვენთვის, ლიბერტინებისთვის ქალი ჩვენი მონაა

“Nous autres libertins, nous prenons des femmes
pour être nos esclaves

es 120 journées de Sodome de Marquis de Sade ანუ  სოდომის  120 დღე

 

უკანონო შვილები, ობლები, შეუსაბამო ბავშვები  უნდა  დასჯილი იქნენ სიკვდილით მათი გაჩენიდანვე ; პირველები და მეორეები  იმიტომ რომ აღარავინაა მათზე მზრუნველი ისინი აბინძურებენ საზოგადოებას რაც ოდესმე საშიში შეიძლება იყოს. მესამეები  კი  სიკვდილით უნდა  დაისაჯნონ იმიტომ რომ უსარგებლონი არიან საზოგადოებისთვის.

ustine ou les malheurs de la vertu de Marquis de Sade ანუ ჟიუსტინა  ანუ  სათნოება უმანკოების უბედურებები

 

 

ესეც მარკიზ  დე  სადია:

« ბუნებისგან მივიღე ჩემი მიდრეკილებები და მე გავაღიზანებდი ბუნებას მისთვის წინააღმდეგობის გაწევით.

თუ კი ბუნებამ მომცა  ცუდი მიდრეკილებები ე.ი. ასე იყო აუცილებელი ბუნების აზრით.

მე  ბუნების ხელში ვარ მანქანა რომელსაც ის ამოძრავებს თავისი ნების შესაბამისად.

და ჩემს მიერ ჩადენილი  ყველა დანაშაული ემსახურება ბუნებას  მეტიც, რაც უფრო მირჩევს ბუნება დანაშაულის ჩადენას მით უფრო სჭირდება ეს მას.

დებილი ვიქნები თუ მას წინააღმდეგობას გავუწევ.

ჩემს ინააღმდეგ, მაშ, არის კანონები რომლებსაც არაფრად  ვაგდებ.

ჩემი  ოქრო და  ჩემი კრედიტი  მიცავს ამ ვულგარული ჭირისგან რომელმაც უნდა გატანჯოს მარტო ხალხი»

 

« C’est de la nature que je les ai reçus, ces penchants, et je l’irriterais en y résistant ; si elle me les a donnés mauvais, c’est qu’ils devenaient ainsi nécessaires à ses vues. Je ne suis dans ses mains qu’une machine qu’elle meut à son gré, et il n’est pas un de mes crimes qui ne la serve; plus elle m’en conseille, plus elle en a besoin : je serais un sot de lui résister. Je n’ai donc contre moi que les lois, mais je les brave ; mon or et mon crédit me mettent au-dessus de ces fléaux vulgaires qui ne doivent frapper que le peuple ».

 

მარკიზ დე სადთან ერთად გონება არის თავაშვებულად და აღვირახსნილად უწესო ლიბერტინების ბატონობის ინსტრუმენტი და არა განთავისუფლების ფაქტორი.

მარკიზ დე  სადის  ადამიანი სულაც არაა მორალური ქმნილება თუ კარგი მოქალაქე.

მაკიზ  დე  სადის ადამიანი არის დესპოტი რომელიც ყველას აძალებს თავისი ჟინის კანონს.

დღევანდელობას ეტყობა მისი გავლენა.

 

მარკიზ  დე  სადის  ადამიანის უმთავრესი ინტერესია მისი პირადი ინტერესი. მან არ იცის მოყვასის სიყვარული, ის  არაფრად აგდებდს საზოგადოებრივ, სახელმწიფო,ეროვნულ ინტერესს. მარკიზ დე სადის ადამიანი გულცივად ანგარიშობს თუ რისი მოტანა შეუძლიათ პირადად მისთვის ადამიანებს თუ გარემოებებს.

 

მარკიზ  დე  სადი  მკვლელობას არ თვლის  დასაგმობ რამედ.  ბუნებრივი ადამიანი  სცდება  და  არღვევს საზოგადოებრივ შეთანხმებათა საზღვრებს, ცხოვრობს  წინასოციალური წესების შესაბამისად.

მარკიზ  დე  სადის თქმით სოციალური თვალსაზრისითაც  დანაშაული ლეგიტიმურია.

 

რესპუბლიკური  სიამაყე ითხოვს  გარკვეულ  ულმობლობას,სისასტიკეს, დაუნდობლობას, შერბილებისას იკარგება  ენერგა  და  ის  მალე  დამორჩილებული იქნება“.

მეტიც, სიკვდილით დასჯა  უნდა  შეცვალოს მკვლელობამ. ვნებათა  რეგულაცია  უნდა  დავუთმოთ  ბუნებას. მარკიზ  დე  სადი აით უარყოფს  სახელმწიფოს არსებობის საჭიროებას.

 

“: “La fierté du républicain demande un peu de férocité, s’il s’amollit, si son énergie se perd, il sera bientôt subjugué“. Le meurtre doit même remplacer la peine de mort. La régulation des passions doit être laissée à la nature. En cela, Sade est anti-étatiste.

 

 

მარკიზ დე სადის  საოცნებო საზოგადოებაა მხეცობის ანარქიული და მოძალადე საზოგადოება რომელშიც ინდივიდებია ყველაფერი.

არაფერმა არ უნდა დაბორკოს ინდივიდების მხეცური ინსტინქტების თარეში. ამ მხეცური ინსტინქტების განწმენდა და ამაღლება ცუდია.

მარკიზ დე სადი არის მხეცური ინსტინქტების განთავისუფლების ქადაგი და ფილოსოფოსი.

 

 

თქვენი აზრით « განმანათლებელთა» საწინააღმდეგო რამეს ჰქვია ქრისტიანობა.

 

საზოგადოების პრიორიტეტული  მიზანი საფრანგეთის რევოლუციის შემდეგ  არის  ქრისტიანობის  მოსპობა,მოშორება.

 

არის ქრისტიანული  კონსერვატული  კონფორმიზმიც რომელიც  არანაირ ადგილს არ უთმობს დიდი  საიდუმლოებების  გაცნობიერებას.

ის  რელიგიურია  სოციალური წყობის შესანარჩუნებლად. ასეთ ქრისტიანს  უყვარს  პაპი. ასეთი ქრისტიანი არ ენდობა ქრისტეს.
On y est religieux pour maintenir un ordre social. C’est une vision maurrassienne en somme, où l’on aime le pape mais où l’on se défie du Christ.

 

მაგრამ ამას  გარდა  არის ქრისტიანული სულიერი ტრადიცია  ქრისტეს არაჩვეულებრივი განცდა და გაცნობიერება.

კონსერვატულ რელიგიასთან და  კლერიკალიზმთან ბრძოლის  დროშით მოსპეს ქრისტიანობის  სულიერი  და  ტრანსცენდენტური ფესვები რაც ხელს უშლის  სავსებით თავისუფლად არსებობას.

 

ბერნანოსი  ამბობდა  რომ  თანამედროვეობას  ვერაფერს  გავუგებთ თუ კი  ვერ  დავინახავთ რომ  ყველაფერი გაკეთდა  შინაგანი სამყაროს მოსაშორებლად.

 

Bernanos disait qu’on ne comprend rien au monde moderne si on ne voit pas que tout est fait pour éliminer le monde intérieur.

 

მაგრამ არაფერი დამთავრებულა. რეალობის  წინასწარ წარმოდგენა შუძლებელია. არავინ იცის თუ რა მოხდება. ჩვენ გაოცებულნი ვიქნებით. მე დიდად ვენდობი მომამავალს იმიტომ რომ ეს არაპროგნოზირებადობა იმედის მომცემია.

 

 

 

 

 

მოაწყვეს  რევოლუცია, ანგრიეს  ეკლესიები და მონასტრები, ხოცეს მღვდლები,ბერები და მონაზვნები, შექმნეს ცოდვილი ადამიანის კულტი და ეხლა აცხადებენ  რომ დანტე ალიგიერის შედევრი «ღვთაებრივი კომედია»  უნდა აიკრძალოსიმიტომ რომ ისაა რასისტული, ისლამოფობური და  ანტისემიტური პროკლამაცია.

 

მოკლედ დიდი ევროპელი დანტე ალიგიერი გამოაცხადეს რასისტ, ისლამოფობ, ანტისემიტ არამზადად.

 

https://www.actualitte.com/article/patrimoine-education/la-divine-comedie-de-dante-raciste-islamophobe-et-antisemite/31982

 

La divine comédie de Dante, raciste, islamophobe et antisémite

Clément Solym – 14.03.2012

 

 

https://www.actualitte.com/article/patrimoine-education/la-divine-comedie-de-dante-raciste-islamophobe-et-antisemite/31982

 

განმანათლებლების  მემკვიდრეებმა  ომი  გამოუცხადეს ევროპულ კულტურას, დანტე ალიგიერის სახით.

 

ეს ქნა პირველ რიგში ცოდვილი ადამიანის უფლებათა დამცველმა აი ამ კომიტეტმა.

 

Gherush92 – Committee for Human Rights

15 juillet ·

 

PROPOSTA PER UNA MANIFESTAZIONE

Gherush92 Committee for Human Rights chiede alle forze democratiche di indire al più presto una Manifestazione: “Contro il Razzismo e Violazione dei Diritti Umani” visti i ripetuti episodi in atto nel Paese.

Valentina Sereni
La Presidente
Gherush92 Committee for Human Rights
gherush92@gmail.com
პირველ რიგში სექსუალურ თუ სხვა  ორიგინალთა უფლებების  დამცველმა  ჯგუფმა  გამოაცხადა  რომ დანტე ალიგიერის «ღვთაებრივი კომედია», ევროპული  კულტურის  ეს  ერთ-ერთი  უდიდესი  ქმნილება შეურაცხყოფს მაჰმადიანებს, იუდევლებს, ჰომოსექსუალებს  და ამიტომ უნდა  აიკრძალოს მინიმუმ მისი სასკოლო პროგრამებში შეტანა.

ამ ჯგუფის თუ კომიტეტის თქმით  მაჰმადიანობა  წარმოდგენილია ერეტიკულ რელიგიად, მუჰამედი წარმოდგენილია როგორც  ჯოჯოხეთში  ჩაგდებული და იქ საშინლად  ნაწამები დისიდენტი.

ჰომოსექსუალებსაც ჯოჯოხეთში  სასჯელად მიუსაჯეს  უსასრულოდ მუშაობა. აბა ამის დამწერი დანტე სადმე უნდა გააჭაჭანო ? ესეთია  ცოდვილთა უფლებების დამცველების სიტყვის და აზრის თავისუფლება.

 

 

 

 

 

ეს  უბრალოდ  იმის შსახსენებლად  თუ რა  არის  ცოდვა. ეს სიტყვაც კი  დაავიწყა  ადამიანებს დღევანდელობამ.

us allons parler d’un mot qui n’est pas du tout à la mode ; il est même éjecté de notre vocabulaire, relégué aux oubliettes. Il faut dire que nous sommes dirigés par la pensée de la tolérance qui signifie qu’il est interdit d’interdire ; à chacun sa vérité, à chacun sa perception, à chacun sa définition de ce qui est bien et de ce qui est mal. Quel mal y a-t-il à se faire du bien ? L’important, c’est moi, c’est ce que j’ai envie de vivre, et toi, fais de même ; je ne te l’interdis pas, sauf quand tu vas, par tes choix, m’empêcher de faire ce qui me plaît… Voilà le mode de fonctionnement de notre société. Ah oui, ce mot, c’est « le péché ». Mais qu’est-ce que le péché ?

ოდვის რაობა სრულად მხოლოდ ღმრთაებრივი გამოცხადების შუქზეა გასაგები; თუ ადამიანთა მიმართ ღმრთის განზრახვა გვესმის, გასაგები ხდება, რომ ცოდვა არის იმ თავისუფლების ბოროტად გამოყენება, რომელიც ღმერთმა მის მიერ შექმნილ ადამიანებს უბოძა. სხვაგვარად რომ ვთქვათ, ცოდვა ნებაყოფლობითი შეცდომაა გონების, ჭეშმარიტების, სინდისის წინაშე. ესაა ღმრთისა და მოყვასის მიმართ ჭეშმარიტი სიყვარულის დარღვევა, შედეგად არასწორი მიმხრობისა იმისადმი, რაც სიკეთის სახით წარმოუდგება ადამიანს. ცოდვა ღმრთის წინააღმდეგ ილაშქრებს ქრისტეს მორჩილების საწინააღმდეგო დაუმორჩილებლობის სახით. ადამიანმა შეიძლება შესცოდოს ფიქრით, სიტყვით, საქმით ან დაუდევრობით. თავისი სიმძიმიდან გამომდინარე, ცოდვა შეიძლება იყოს მისატევებელი ან მომაკვდინებელი. მომაკვდინებელი ცოდვა ღმრთის კანონის დარღვევის მიზეზით ადამიანის გულში კაცთმოყვარეობას ანადგურებს; ის აცილებს ადამიანს ღმერთს, რომელიც მისი საბოლოო მიზანი და ნეტარებაა და ღმერთზე ნაკლები სიკეთისადმი უპირატესობის მინიჭებისაკენ უბიძგებს მას. მისატევებელი ცოდვა არ ანადგურებს კაცთმოყვარეობას, თუმცა ზიანს აყენებს მას. ცოდვა მომაკვდინებლადაა მიჩნეული, თუ სახეზეა სამი პირობა: „ცოდვის საგანი მძიმეა, ამასთან ცოდვა ჩადენილია სრულიად შეგნებულად და ნებაყოფლობით“ (იოანე პავლე II, Reconciliatio et paenitentia, 17). მისი შედეგია კაცთმოყვარეობისა და წმიდამყოფი მადლის დაკარგვა. თუკი ასეთი ცოდვა არაა გამოსყიდული მონანიებითა და ღმრთის პატიებით აღსარების საიდუმლოს მეშვეობით, მას შედეგად მოჰყვება ქრისტეს სასუფევლიდან განდევნა და ჯოჯოხეთში მარადიული სიკვდილი. მისატევებელი ცოდვა კი კაცთმოყვარეობის მეშვეობით გამოსწორებად ზნეობრივ უწესრიგობას წამოადგენს (CCC, 383-387; 1846-1876).

Source: პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი, ქრისტ. თეოლოგიისა და კულტ. ცენტრი]. – თბ.: სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტის გამოც., 2011. – 434გვ.; 24სმ.. – ყდაზე: ბერნარდო დადი „ნეტარი

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s