ნიჰილიზმის არამზადობა ესპანეთში

 

Image result for guerre en espagne

ვერც ერნესტ ჰემინგუეიმ  გადაიტანა  ესპანეთის ტრაღედია, ნიჰილიზმის თარეშის მოწმე გენიოსმა თვითმკვლელობით დაასრულა ცხოვრება.

 

მასალა ვიკიპედიიდანთავისუფალი ენციკლოპედია

ერნესტ მილერ ჰემინგუეი (ინგლ. Ernest Miller Hemingway; 21 ივლისი1899 — 2 ივლისი1961) — ამერიკელი მწერალი, რომანისტი და ჟურნალისტი. მისი გამორჩეული წერის სტილი ხასიათდება მკაცრი მინიმალიზმით და მან მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია მეოცე საუკუნის ლიტერატურის განვითარებაზე. ჰემინგუეის პროტაგონისტები, როგორც წესისტოიციზმით გამოირჩევიან, და მიჩნეულია, რომ ისინი თავად ავტორის საკუთარი ხასიათის გამოხატულება უნდა იყოსმისი გმირები არიან მამაკაცები, რომელებმაცზეწოლას ღირსეულად უნდა გაუძლონ“. მის ნამუშევართა უმრავლესობა ამჟამად ამერიკული ლიტერატურის კლასიკად მიიჩნევა.

1916 წელს მან სასკოლო ჟურნალში დაბეჭდა საბავშვო მოთხრობამანიტუს სასამართლო“, რომელშიც აღწერილი იყო ჩრდილოეთის ეგზოტიკა და ინდიელების ფოლკლორი. შემდეგ ნომერში მან დაბეჭდა მოთხრობაყველაფერი კანის ფერშია“, სადაც მან აღწერა კრივის ბინძური მხარეები.1916 წლის ზაფხულში სკოლის დამთავრების შემდეგ მან გადაწყვიტა, მშობლებისგან დამოუკიდებლად ჩრდილოეთ მიჩიგანში წასვლა სამოგზაუროდ, თავის მეგობრებთან ერთად.

ჰემინგუეი ნაწილი იყო 1920-იანი წლების პარიზის უცხოელ მწერალთა პლეადისდაკარგული თაობა“, ტერმინი, რომელიც პირველად გამოიყენა და პოპულარული გახადა გერტრუდ შტაინმა. ის დატვირთულ სოციალურ ცხოვრებას ეწეოდა, ოთხჯერ იქორწინა, ცხოვრების მანძილზე კი მრავალი სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა.

ჰემინგუეის მიღებული აქვს პულიცერის პრემია (1953) და ნობელის პრემია ლიტერატურაში (1954) ნაწარმოებისთვის „მოხუცი და ზღვა“1961 წელს, 61 წლის ასაკში მან სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.

 

ჰემინგუეიმ  როგორც ომის ჟრნალისტმა მიიღო მონაწილეობა ესპანეთის ომში  ქრისტიანობის ულმობლად მარბიელი  და მკვლელი  რესპუბლიკელების  გვერდით.

 

მან ისეთი საშინელებები  ნახა  რომ თავი მოიკლა ისე რომ  ელ გრეკოს საყვარელი  ქრისტიანობის მკვლელობაზე სერიოზულად ხმის ამოღებაც ვერ გაბედა.

https://next.liberation.fr/culture/2011/07/13/ernest-hemingway-suicide-par-le-fbi_748914

ERNEST HEMINGWAY SUICIDÉ PAR LE FBI ?

Clémentine Boulard— 13 juillet 2011 წლის 13 ივლისი

Littérature. Une lettre publiée par le «New York Times» révèle les affres de l’auteur et les pressions fédérales.

თვითმკვლელობა  გამოძიების ფედერალური ბიუროთი?

 

«Les agents du FBI, c’est l’enfer putain. Ils ont tout mis sur écoute.» 

 

« ფედერალური  გს,ოძიების  ბიუროს აგენტები  ჯოჯოხეთია…ისინი  ყველაფერს უსმენენ»  ერნესტ  ჰემინგუეიმ  ეს თქვა  1960 წელს  და  ცოტა  ხნის შემდეგ, 1961 წლის 2 ივლისს სანადირო თოფით მან თავი მოიკლა კეჩუმში, აიდაჰოში.

 

ეს  გადმოსცა  მწერლის  მეგობარმა  ბიოგრაფმა Aaron Edward Hotchner-მა New York Timesის მიერ  2  ივლისს  გამოქვეყნებულ წერილში.

 

მართალია  რომ Edgar Hoover-მა  1940  წლიდან  დააწესა  მეთვალყურეობა  ჰემინგუეიზე, რაზეც  მოწმობს  1983  წელს  გასაჯაროებული  გამოძიების  ფედერალური ბიუროს 127გვერდიანი საქმე.

 

ცნობილია  ჰემინგუეის  მონაწილეობა  ესპანეთის ომში რესპუბლიკელების მხარეს და მისი სიმპატიები ფიდელ კასტროს  რევოლუციის  მიმართ.

 

მაგრამ  შეიძლებოდა  ყოფილიყო  ხვა  მიზეზებიც, მათ შორის  ესპანეთიდან გამოტანილი უმძიმესი შთაბეჭდილებები. დავაკვირდეთ.

 

 

 (1) Auteur de «Papa Hemingway» et de «Hemingway et son monde». (2) «Hemingway chassé par les fédéraux». http://www.nytimes.com/2011/07/02/opinion/02hotchner.htm

ქრისტიანების უბედურება  ესპანეთში

ეხლა  ერაყელ  ქრისტიანთა  გენოციდია, მაგრამ არც ისე  დიდი ხნის წინ საშინელება ტრიალებდა ესპანეთში. მეოცე საუკუნე არაადამიანური მხეცობის საუკუნეა. გავიხსენოთ იმიტომ რომ მსგავსი რამე არ ჩავიდინოთ.

არის ბრიტანელი ისტორიკოსი Hugh Thomas, Baron de Swynnerton Thomas (დაიბადა le 21 octobre 1931 წლის 21 ოქტომბერს   Windsorში)  

 

ბრიტანეთში სწავლის შემდეგ მან ისწავლა პარიზის სორბონაშიც.

1961  წელს  მან გამოაქვეყნა წიგნი The Spanish Civil War ანუ ესპანური სამოქალაქო ომი. 1962 წელს მან მიიღო სომერსეტ მოემის პრიზი.

1971 წელს  მან გამოაქვეყნა  წიგნი Cuba, or the Pursuit of Freedom ანუ კუბა თავისუფლების ძიებაში.  ეს  1500-ზე მეტფურცლიანი წიგნი ყვება კუნძულის ისტორიას ესპანური ბატონობიდან ფიდელ კასტროს რევოლუციამდე. მან 10 წელი მოანდომა ამ წიგნის მომზადებას.

 

1966  წლიდან 1975 წლამდე Thomas იყო Reading-ის უნივერსიტეტის  ისტორიის  პროფესორი. 1979 წლიდან 19991 წლამდე ის იყო  ლონდონის Centre for Policy Studies-ის დირექტორი  და  პრემიერ-მინისტრი მარგარეტ ტეტჩერს მოკავშირე.

1981  წელს  ის  როგორც დიდი ლონდონის  ბარონი Thomas de Swynnerton, de Notting Hill გახდა პერი.

მან დაწერა პროევროპული პოლიტიკური ნაშრომები, ისტორიული მოთხრობები და 3 რომანი….

 

ფრანკო  რომ  არა  ესპანეთში  სტალინური რეჟიმი იქნებოდა

 

დიდი  ფრანგული  პრესიდან

 

http://www.lefigaro.fr/livres/2006/10/05/03005-20061005ARTFIG90208-

 

 

ესპანეთის  ომი  სრულ შუქზე

 

la_guerre_d_espagne_en_pleine_lumiere.php

  • 05/10/2006

 

ესპანეთის სამოქალაქო ომი  აღარაა მარტო ამა თუ  ბანაკის მომხრეთა მსჯელობის საგანი.

 

მას  იკვლევენ  ისტორიკოსები. Hugh Thomas, Bartholomé Benassar და  სხვები.

qu’Antony Beevor-მა გამოაქვეყნა სინთეზი რომელიც უარყოფს ყოველგვარ მანიქეიზმს  და ჭეშმარიტების ძიებაში აღწერს დრამატულ მოვლენებს რომლებმაც მიიყვანეს ესპანეთი  კონფლიქტამდე.

 

Beevor ლსპარაკობს ძლიერ, საუკუნის კონფლიქტებში ჩაბმულ ეკლესიაზე,  გაუნათლებელი მეთაურების მყოლ არმიაზე, მუშათა  წრეებში  ფესვგადგმულ ანარქიზმზე, პოლიტიკურ   კლასზე  რომელმაც  ვერ  მოახერხა ოლიგარქიული ლიბერალიზმიდან გადასვლა მასობრივ დემოკრატიაზე.: ყველაფერი ქმნიდა  პოტენციურად  ფეთქებადსაშიშ  ვითარებას.

ფრანკოს პუტჩი 1936 წელს სამწუხაროდ გარდაუვალი იყო.

 

უკვე  ნახევარი  საუკუნეა  რაც   საზოგადოებრივ აზრშიც და  სპეციალისტებშიც ერთ-ერთი ყველაზე საკამათო საკითხია  დემოკრატიების, განსაკუთრებით საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის  ჩაურევლობა კონფლიქტში.

Antony Beevor არავის  აძალებს თავის აზრს. ის გვთავაზობს  პასუხის ელემენტებს.

 

Foreign Office-ს მდივანი Eden ფიქრობდა  რომ ესპანეთის  მოვლენების  შედეგად  დამყარდებოდა  მარქსისტული  დიქტატურა.

ისტორიკოსი  ხაზს  უსვამს იმას რესპუბლიკისთვის იარაღის მიყიდვაზე უარის თქმამ  ფაქტიურად გააძლიერა კრემლის მოკავშირეები და  აზარალა ცენტრის და  ზომიერ  მემარცხენეთა ძალები.

 

1936  წელს  კომუნისტური პარტია  ბევრი არაფერი იყო რესპუბლიკურ  კოალიციაში. მისი ძალადობა იყო მისი რაოდენობრივი სიმცირის კომპენსაცია.  და  მხოლოდ  საბჭოთა სამხედრო დახმარებამ უზრუნველყო მისი ბატონობა.

 

წიგნი  ბევრ  რამეს ამბობს  საბჭოთა  ინტერვენციაზე.

 

უკვე  ცნობილი  იყო  რომ  სტალინის  სკოლაში აღზრდილი მრჩევლების ესპანეთში მასობრივად  ჩასვლის  პირველი  მსხვერპლები იყვნენ ესპანელი ანარქისტები და ტროცკისტები.

მაგრამ უცნობი იყო ამ უკანასკნელთა პარანოიას  ხარისხი.

 

როდესაც  1937  წლის  გაზაფხულზე  ბარსელონაში  ერთმანეთს  დაერივნენ რესპუბლიკური ბანაკის  სხვადასხვა  ფრაქციები  საბჭოთა უშიშროების ოფიცრებს  დიდად არ უმტვრევიათ თავი ვითარების გასაანალიზებლად.

 

მათი  აზრით  ყველაფერი მარტივი იყო:

თვეების მანძლზე  დაუსჯელად ჯაშუშობდა ფარული ორგანიზაცია და ამ შეთქმულებაში აქტიურად  მონაწილეობდნენ ტროცკის მოწაფეები რომლებიც მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებულნი ფალანგის ფაშისტებთან.

ისინი  ხდებოდნენ  ადმინისტრაციების  და  გენშტაბების  წევრები და მტერს აწვდიდნენ ძვირფას ინფორმაციას.

 

ამ ურცხვი  ტყუილის  საფუძველზე  საეჭვო ელემენტები ველურად  მოსპეს  და  როდესაც  1937 წლის მაისში  მთავრობის სათავეში Largo Caballero შეცვალა Juan Negrin-მა კომუნისტური გავლენა  გაძლიერდა ყველა ეშელონზე.

 

მალე  პოლიტიკურმა პოლიციამ მოსპო  ყველა ვინც უპირისპირდებოდა მოსკოვის ხაზს.

იარაღი  რომ მიეღო Juan Negrin-მატროცკისტები შესწირა  სტალინს.

 

ინტერნაციონალური  ბრიგადის  ლეგენდაც შეიბღალა  ამ სისტემატური კვლევის შედეგად.

 

აღმოჩნდა  რომ   ესპანური რესპუბლიკის დასახმარებლად ჩასულ ინტელექტუალთა რაოდენობა ძალიან მცირე იყო,

 

მოხალისეთა  უმრავლესობა  მუშა იყო  და  მათ  თავს  დაატყდა  განსაკუთრებით შავი ზღვის ყოფილი აჯანყებული ანდრე მარტის  მიერ მოწყობილი ტერორი.

ეს  ანდრე მარტი  ტრაბახობდა  იმით  რომ  მან როგორც მოღალატეები დახვრიტა 500 ეს ბრიგადისტი…. ეს  კი იყო ბრძოლებში  მოკლულ მოხალისეთა მთელი რაოდენობის მეათედი….

 

 

გულცივი ჟლეტა

 

მეორე  ბანაკიც აღწერილია  დიდი თანაგრძნობის გარეშე.

მისი სამხედრო უპირატესობა  ცხადი იყო.

ნაციონალისტებს ნაცისტური გერმანიის  და  ფაშისტური იტალიის  გარდა  ეხმარებოდნენ ანგლოსაქსთა საქმიანი წრეები. ნავთობი  უკვე მთავარი იყო და ამერიკული  ნეიტრალიტეტის აქტის წყალობით ფრანკომ მიიღო 3,5 მილიონი ტონა ნავთობი. ფრანკოს არც იარაღი დაკლებია.

 

 

ყველაფერი  მიუთითებს  იმაზე  რომ  ავტორიტარული რეჟიმების  დახმარება გადამწყვეტი იყო კაუდილიოს  გამარჯვებისთვის.

 

მაგრამ ფრანკოს  ჰქონდა  მოქმედების  კაცის  უნარებიც, პირველ რიგში ცივი მიზანდასახულობა.

 

კათოლიკე  ფრანკოს  ვერ აჩერებდა  კათოლიკური პრინციპების პატივისცემა, რამაც აღაშფოთა მორიაკი და  ბერნანოსი.

 

 ერთი  საკმაოდ  საშინელი  დეტალი  გვიჩვენებს ფრანკოს  ულმობელ ხასიათს:

 

მისი  დიქტატურის  დამყარების  შემდეგ  ფრანკოს ჩვეულებად  ჰქონდა  სიკვდილმისჯილების შეწყალების  საკითხების განხილვა ფინჯანი ყავის დალევისას მისი კაპელანის თანდასწრებით.

 

«თუ  კი გადაწყვეტდა  ვინმეს  სიკვდილით დასჯას  დააწერდა E-ს, თუ კი  გადაწყვეტდა  შეწყალებას C-ს, ყვება  ავტორი. თუ კი გადაწყვეტდა  ვინმეს საქმის  ყველასთვის  სამაგალითოდ გადაქცევას  დააზუსტებდა Garrote y prensa: გაროტა  და  პრესაში გამოქვეყნება.

 

ისტორიკოსი  ამბობს  რომ ესპანეთის საშინელ სამოალაქო ომში არც ერთ მხარეს არ ყოფილან უმანკო კრავები და ანგელოზები.

 

ფრანკოს რეჟიმი პასუხისმგებელი იყო უსარგებლოდ  ხანგრძლივი  და გააფთრებული  რეპრესიების  გაჩაღებაზე.

 

მაგრამ თუ მეტი არა  არანაკლები მხეცები  იყვნენ რესპუბლიკელებიც რომელთა გამარჯვებაც ალბათ  დამთავრდებოდა  ესპანეთში სტალინური რეჟიმის  დამყარებით.

ERIC ROUSSEL

 

https://www.la-guerre-d-espagne.net/persecution-religieuse/articles.php?lng=fr&pg=7

 

საინტერესოა რომ სტალინიც  კი არ ჟლეტდა ქრისტიანებს ისე  როგორც  მათ ჟლეტდნენ ესპანელი ანარქისტები და ლიბერტარები

 

რელიგია  ესპანეთის მეორე  რესპუბლიკის  დროს

 

1931  წლის  არჩევნების  დროს  რესპუბლიკური კოალიციის მანიფესტის  ტექსტი აცხადებდა: კათოლიკეები, კოალიციის მაქსიმალური პროგრამა არის  რელიგიური თავისუფლება. რესპუბლიკა  არ დაიწყებს  არანაირი რელიგიის  დევნას  და  ჩაგვრას. მისი  დევიზი  იქნება  შემწყნარებლობა

(Le texte du manifeste de la coalition républicaine avant les élections de 1931 proclamait: “Catholiques, le programme maximal de la coalition est la liberté religieuse.)

ერთი თვეც კი არ იყო  გასული და  დაიწყო  რელიგიის სიძულვილით სავსე არაადამიანური დევნა!

ერთმა  ფილოსოფოსმა მოგვიანებით თქვა:

 

მათი  რელიგია იყო ურჯულო ურწმუნოთა  ულმობელი რელიგია, რელიგია იმათი ვისაც არ უნდა რომ სხვებს სწამდეთ.

 

MANUEL AZAÑA «ბურჟუაზიული მემარცხენეებიდან ანუ  სოციალისტი რესპუბლიკის  დამყარებას  წარმოიდგენდა  როგორც  ესპანეთის  კულტურული და რელიგიური მემკვიდრეობის მოსპობას.

ის  ესპანეთის  კულტურულ და  რელიგიურ  მემკვიდრეობას ადარებდა ორგანიზმის  დამპალ ორგანოს რომელიც თავიდან უნდა მოიშორო რაც შეიძლება სწრაფად.

1931  წლის  მაისის  დასაწყისში ის  იცავდა  ანტიკლერიკალურ  ზომებს  რომლებსაც აძალებდა Cortès-ებს და  ყვიროდა:

თქვენ ამბობთ რომ ყველაფერი ეს ეწინააღმდეგება თავისუფლებას. შეიძლება!

მე  გეუბნებით  რომ  ესაა ხალხის  ჯანმრთელობის საკითხი“.

მას  წარმოადგენენ  ზომიერ  მემარცხენეთა ლიდერად!

11 მაისს ანუ  1 თვეც კი არ იყო გასული და  დაიწყო რელიგიის  სიძულვილით სავსე დევნა.

მოძალადეები მოედვნენ მთელ ესპანეთს.

ასობით  რელიგიური შენობა, თავშესაფრები, მონასტრები, კულტურული და, განსაკუთრებით,საგანმანათლებლო ინსტიტუტები ააოხრეს, გაძარცვეს, დაწვეს მთელ ნახევარკუნძულზე ისე რომ ხელისუფლებას არ მიუღია  არანაირი ზომა მოძალადეთა შესაკავებლად.

დაიწყო ესპანეთის სამოქალაქო ომი, ესპანეთის მემარცხენეები ამას ათარიღებენ 1936 წლის  18 ივლისით.

LARGO CABALLERO, სოციალისტური პარტიის პროლეტარული შტო  PSOE -ს ლიდერი, მოვიდა  ანგარიშსწორების დრო.

ყველა მღვდელი და  ბერ-მონაზონი  უნდა  დაიხვრიტოს რელიგია  ესპანეთში უნდა მოისპოს.

Largo Caballero-ს სახალხო განათლების  მინისტრმა Jesus Hernandez-მა  მას  გაუგზავნა ეს  ტელეგრამა:

თქვენი  ბრძოლა  რელიგიასთან ჩვენი ბრძოლაცაა. ჩვენ ესპანეთი უნდა  გადავაქციოთ აქტიურ ათეისტთა მიწად. ბრძოლა ძნელი  იქნება იმიტომ რომ ამ ქვეყანაში ბევრი რეაქციონერია რომლებიც უარყოფენ საბჭოთა კულტურას.

მაგრამ  ესპანეთის ყველა სკოლა გადაიქცევა კომუნისტურ სკოლებად.

სოციალისტი Margarita NELKEN-“ ჩვენ გვინდა  რევოლუცია, მაგრამ რუსული რევოლუცია ვერ იქნება მოდელი იმიტომ რომ ჩვენ გვჭირდება გიგანტური ცეცხლი, გიგანტური ალი რომელსაც დაინახავს მთელი დედამიწა და  სისხლის  ტალღები რომლებიც  შეღებავენ მსოფლიოს ყველა ზღვას “-ეს  წარმოშობით გერმანელი დეპუტატი აქტიურობდა მოძრაობაში ომის და ფაშიზმის წინააღმდეგ!!!!

ეხლა  დადასტურებულია  რომ მისი და Santiago Carrillo-ს კარნახით დახოცეს 8  პატიმარი მადრიდის carcel modelo-ში.

ერთი  იყო წარჩინებულის შვილი, მეორე კი რელიგიური ინსტიტუტის მოწაფე… ესეთი იყო მთავარი დანაშაულები.

 

ტროცკისტული POUM-ის ხელმძღვანელი ANDRES NIN 1936 წლის აგვისტოში: “ ეკლესიის  პრობლემა? ჩვენ ის  ტოტალურად  გადავწყვიტეთ  ფესვამდე მისვლით, ჩვენ მოვსპეთ მღვდლები, ეკლესიები, კულტები.

კომუნისტი José DIAZ, 1937 წლის მარტში, პროვინციებში სადაც ვბატონობთ ჩვენ ბევრად ბაჯობეთ საბჭოელებს იმიტომ რომ ეკლესია ესპანეთში დღეს მთლიანად გაწყვეტილია“-

(José DIAZ, Parti Communiste en mars 1937, “Dans les provinces que nous dominons, nous avons surpasser de beaucoup l’œuvre des soviets, parce que l’Eglise aujourd’hui en Espagne, est totalement exterminée”-)

 


BUENAVENTURA DURRUTI
ანარქისტული მოძრაობა FAI-დან. ეს  ქალბატონი  თავის აქტივისტებს არწმუნებდა იმაში რომ აუცილებელია ბაკუნინის  აზრების განხორციელება და  აცხადებდა  რომ  ახალი ხანა  იქნება  მხოლოდ  უკანასკნელი მეფის ბოლო მღვდლის ნაწლავებით დახრჩობის შემდეგ.

ის  ამბობდა  რომ ანათებს  მარტო ის  ეკლესია  რომელსაც  ცეცხლი უკიდია და იწვის.

(l’ère nouvelle serait atteinte quand le dernier roi aurait été étranglé avec les tripes du dernier prêtre. Il aimait répéter :-La seule église qui illumine est celle qui brûle-)

 საიდან მოდის  დღესაც ცოცხალი ეს სიძულვილი? ვინ კვებავს  მას?

ვოლტერიდან მოყოლებული რელიგია  და  ეკლესია  გამოცხადებულია მოსასპობ რამედ.

საფრანგეთში მწვავედ ანტიკლერიკალმა Jean Macé-მ უკვე  1866  წელს  დააარსა  განათლების ლიგა, Enseñanza- ს თავისუფალი ინსტიტუტის დედა თუ და.

მისი დაფუძნებისას Jean Macé-მ განაცხადა რომ  საფრანგეთი იმის ხელშია ვის ხელშიცაა განათლება. -“Qui détient l’enseignement, détient la France”

ესპანეთის ომის ერთერთი მთავარი მიზეზი იქნებ არის ესპანეთში ამ მოკლე ფრაზის განხორციელება?.

 

და  იქნებ ამის  ახსნა შეიძლება მიხაილ ბაკუნინის ფილოსოფიით  რომელსაც ესოდენ დიდი გავლენა ჰქონდა ესპანეთის მემარცხენე ინტელექტუალებზე  ?

 

. ” პირუტყვმა ადამიანმა  მხეცობიდან გამოსვლისას პირველი ნაბიჯი გადადგა ადამიანობისკენ. მაგრამ ის თავის მიზანს ვერ მიაღწევს მანამდე სანამ ის დარჩება რელიგიური, მორწმუნე. და  ეს იმიტომ რომ ყველა  რელიგია  მას აგდებს აბსურდულ მდგომარეობაში. გზიდან აცდენილი ადამიანი დაეძებს ღვთაებრივს ადამიანურის ძიების ნაცვლად.

ღმერთის  მონობა  მით უფრო საშიშია  რომ ის ამართლებს და განაპირობებს ყველა სხვა მონობას.

ღმერთია ადამიანის ყველანაირი ხელისუფლების წყარო. ღმერთს ეფუძნება მთელი ელისუფლება. მაშ, უნდა უარვყოთ ღმერთი იმიტომ რომ მისი არსებობა შეუთავსებელია ადამიანის თავისუფლებასთან.

თუ კი ღმერთი არის, ადამიანი მონაა. არა და ადამიანს ძალუძს თავისუფლების მიღწევა და ის თავისუფალი უნდა იყოს“.


1842  წელს  დაწერილ ერთ ნარკვევში მან თქვა ნგრევით სიხარული ამავე დროს შემოქმედებითი სიხარულია.

 

კარგი სიხარულია მილიონი მკვდარი, ქვეყნის ნგრევა  მრავალი წლის მანძილზე ტანჯული 30 მილიონზე მეტი ადამიანი.

ვილოცოთ რომ ეს არ დაიწყოს ისევ!

 

გვადალახარას მარტვილი კარმელიტები

 

Carmélites martyres de Guadalajara

Sauter à la navigationSauter à la recherche

Lისინი არიან 3 ესპანელი მონაზონიMarie Pilar de Saint François BorgiaMarie Ange de Saint Joseph et Thérèse de l’Enfant Jésus et de Saint Jean-de-la-Croix რომლებიც  რესპუბლიკურმა  მილიციებმა დახოცეს ესპანეთის ომის დროს 1936 წლის 24 ივლისს.

ისინი 1987 წლის  29 მარტს  წმინდანებად შერაცხა პაპმა  იოანე პავლე მეორემ. მათი

ხსენების დღედ დაწესდა 24 ივლისი.

 

ეფემერული პირველი  რესპუბლიკის (1873-74) შემდეგ   ესპანეთის სამეფო აღადგინეს. 1931 წელს  ესპანეთის მეორე რესპუბლიკამ ისევ გააუქმა მონარქია.

მეორე  რესპუბლიკა კარგად დაიწყო და მას მიემხრო მრავალი კათოლიკე.

მაგრამ 1933  წლის არჩევნებში გაიმარჯვეს მემარცხენეებმა  რომლებიც მტრულად უყურებდნენ რელიგიას. მათ დაიწყეს აბსოლუტური საეროობის პოლიტიკის გატარება. ამ პოლიტიკის მიზანი იყო ესპანელი ერიდან ქრისტიანობის ამოძირკვა.

 

სასულიერო პირებს აუკრძალეს კომერცია, მრეწველობა, მასწავლებლობა.

აკრძალეს იეზუიტების ორდენი.

დააკანონეს გაყრა.

საკლასო ოთახებიდან გაიტანეს ჯვარცმები.

ამ დროიდან უკვე  წვავდნენ ეკლესიებს.

 

ესპანელმა  ხალხმა  არ  მიიღო ეს  ანტირელიგიური ძალადობა და  1933 წლის დეკემბერში  ხელისუფლებაში მოვიდა მემარჯვენეთა უმრავლესობა.

კონსერვატორებმა სამწუხაროდ  არ გაატარეს ეკლესიის მიერ ნაქადაგები სოციალური ეკონომიკის პროგრამა.

 

1934  წლის ზაფხულში მოხდა Asturies-ის პირველი აჯანყება რომლის დროსაც დახოცეს მღვდლები და ბერ-მონაზვნები, რომელთა შორისაც იყვნენ ტურონის მარტვილები.

 

დაქსაქსულ დაშლილი მემარცხენეები  გაერთიანდნენ  სახალხო ფრონტად  რომელმაც გაიმარვა 1936 წლის არჩევნებში.

ეს არსებითად ანტიკლერიკალური ჯგუფი შედგებოდა კომუნისტებისგან, ოციალისტებისგან, ნარქისტებისგან, რომლებსაც ხშირად ჰქონდათ სხვადასხვა შეხედულებები.

თავიდან ეპისკოპოსებმა აღიარეს მისი ლეგიტიმურობა, მაგრამ 1936 წლის ივნისში დაიწყო ძალადობა,

რევოლუციური სტილის რესპუბლიკურმა მთავრობამ დაიწყო ქრისტიანთა დევნა და რამოდენიმე  ვირაში იყო მრავალი მსხვერპლი.

ძალადობებით გადარეულმა  ერთმა მონარქისტმა დეპუტატმა 1936 წლის 13 ივლისს ოფიციალური პროტესტი გამოთქვა პარლამენტში და მეორე დღეს ის მოკლეს.

 

ვითარებით შეძრწუნებლმა  მემარჯვენე პარტიებმა გადაწყვიტეს  ერთ პარტიად, ფალანგად გაერთიანება.

18 ივლისს  გენერალმა  ფრანცისკო ფრანკომ წამოიწყო სახელმიფო გადატრიალება რომლის მიზანი იყო სახალხო ფრონტისთვის ბოლოს მოღება.  არმიის დიდი ნაწილი შუერთდა ფრანკოს.

მაშინ ესპანეთში გაჩაღდა საშინელი სამოქალაქო ომი. ის გრძელდებოდა 32 თვე, 1936 წლიდან 1938 წლამდე.

ერთმანეთს ებრძოდნენ ინტერნაციონალური ბრიგადებით და საბჭოთა კავშირის არაპირდაპირი დახმარებით გაძლიერებული რესპუბლიკელები ანუ წითლები და ნაციონალისტები ანუ ფრანკისტები რომლებსაც ბოლოს ეხმარებოდნენ გერმანიის ვერმახტი და იტალიელი ფაშისტები.

მაგრამ უნდა ითქვას რომ მეორე მსოფლიო ომის დროს ფრანკომ კატეგორიულად უარყო გერმანიასთან კავშირის იდეა და წინადადებები.

რესპუბლიკელებმა დაიწყეს  ესპანეთის ისტორიაში არნახული რელიგიური დევნა და ჩაგვრა.

 

ამ  რევოლუციურმა  ქარიშხალმა გადაურა ესპანეთის ყველ რეგიონს სადაც  ბატონობდნენ ეს რესპუბლიკელები. ის შეედრება საფრანგეთის რევოლუციას.

გასაწყვეტ ინდივიდთა  სიებში პირველ ადგილზე იყვნენ მღვდლები. წვავდნენ მონასტრებს, საეპისკოპოსოებს, ეკლესიებს.

ანგრევდნენ,სპობდნენ, ესპანეთის კულტურულ, საკრალურ მემკვიდრეობას.

 

სამწუხაროდ  მხეცობდა ვითომრესპუბლიკელი მხეცების მოწინააღმდეგეც.

 

კათოლიკე მწერალმა ჟორჟ ბერნანოსმა მაშინ დაგმო ფრანკისტების, მეტიც, ზოგი სასულიერო პირის ექსცესები

მაგრამ თითქმის არავის დაუგმია კომუნისტების, ანარქისტების, ტროცკისტების, სოციალისტების მხეცობა.

 

არადა რესპუბლიკელები ხოცავდნენ მასობრივად, მოკლეს 13 ეპისკოპოსი, 4184 მღვდელი,2365 ბერი,283 მონაზონი და ათასობით საერო პირი.

 

პაპმა  იოანე პავლე მეორემ 2001 წლის 11 მარტს, 233 ამ მოკლულების წმინდანებად შერაცხვის დროს თქვა :

 

 

 «ნეტარები რომლებიც ამაღლდნენ საკურთხეველთა დიდებამდე არ ყოფილან ჩართულნი პოლიტიკურ თუ იდეოლოგიურ ბრძოლებში და მათ არ უნდოდათ ამ ბრძოლებში ჩაბმა…….მათ იცოცხლეს სიყვარულით. ისინი დაიხოცნენ პატიებით»3.

მათ ესმოდათ რომ კვდებოდნენ მათი რწმენისთვის, ბევრი ყვიროდა ისე როგორც ყვიროდნენ მექსიკის Cristerosები« დიდება ქრისტემეფეს

« Vive le Christ-Roi! »1.

ომის მარტვილები

 

1936 წელს  სამოქალაქო ომის დაწყებისას იყო სასულიერო პირთა და მორწმუნეთა დევნის და მკვლელობის მრავალი ფაქტი.

1936 წლის  22  ივლისს,  როდესაც  რესპუბლიკელთა  შეიარაღებულმა ბანდებმა, მილიციებმა, დაიპყრეს  ქალაქი Guadalajara მონაზვნებს შეეშინდათ რომ მათი მონასტერი შეიძლებოდა დაეწვათ.

საღამოს მღვდელმა აზიარა 18 მონაზონი და შემდეგ მონაზვნები წავიდნენ თავშესაფრის საძებრად ახლო სახლებში თუ ნაცნობებში.

სამმა  მონაზონმა  წინამძღვართან და ერთ დასთან ერთად  ღამე  გაატარეს l’Hôtel Hibernia-ს სარდაფში.

დილის  5 საათზე  მათ ჩაატარეს წირვა და  ავიდნენ ზედა სართულზე საიდანაც ისინი გადაჰყურებდნენ ქალაქს და ხედავდნენ მრავალ ხანძარს.

მათ ესმოდათ ამბები მკვდართა რაოდენობის შესახებ, მათ შორის მათ ნათესავებს და მეგობრებს შორის. და ისინი ძრწოდნენ შიშით.

ქალაქში მარტო 5 მღვდელი გადაურჩა ჟლეტას.

 

მაშინ  12  და  იყო  ამ  ოტელში. მაგრამ მათი მასპინძელი ხედავდა  რომ  რესპუბლიკელები გამუდმებით ესხმოდნენ თავს კერძო სახლებს და მან მან,შეშინებულმა, თქვა რომ შეუძლია მარტო 3 ადამიანის დამალვა.

წინამძღვარი და  ექთანი  გადავიდნენ სხვა სახლში სადაც უკვე იყო ორი ბერი.

მაგრამ ამ სახლში იყო ადგილი მარტო 2 ადამიანისთვის.  და Thérèse de l’Enfant-Jésus-მ მაშინ დებს Maria Pilarდა Maria Angeles-ს შესთავაზა გაყოლოდნენ მას სხვა სახლში სადაც ცხოვრობდნენ მისი მეგობრები.

 

მარტვილობა

ისინი მიდიოდნენ ქუჩაში როდესაც მათ დაინახეს  რესპუბლიკელთა მილიციის მანქანა. ისინი იცნო ერთმა რესპუბლიკელმა მილიციელმა ქალმა. მონაზვნები გაიქცნენ ქუჩით. Cuesta Francisco და თავშესაფარს ეძებდნენ სახლი n 5-ის ვესტიბიულში. მაგრამ მათ ვერ მოახერხეს სახლში შესვლა.

მათ მოუხდათ ისევ გასვლა ქუჩაში.

სწორედ მაშინ რესპუბლიკელმა მილიციელმა ქალმა უთხრა თავის ამხანაგებს ესროლათ მონაზვნებისთვის.

და Maria Angeles იქვე მოკლეს,  სასიკვდილოდ დაჭრილი და Maria Pilar გადაიყვანეს წითელი ჯვრის საავადმყოფოში სადაც ის გარდაიცვალა რამოდენიმე საათის შემდეგ ჩურჩულით «მამა, აპატიე მათ-Père, pardonne-leur »

 

მესამე  მონაზონმა, და Thérèse de l’Enfant-Jésusმ მოახერხა  გაქცევა, მაგრამ მას დაეწია ერთი რესპუბლიკელი მილიციელი რომელიც დაპირდა რომ არ მოკლავდა თუ კი ის გასაგებია თუ როგორ მოემსახურებოდა მას.

მონაზონმა წინადადება უარყო, მაშინ მილიციელმა ის წაიყვანა სასაფლაოსთან და უბრძანა ეყვირა დიდება კომუნიზმს!” მაგრამ მონაზონმა  იყვირა დიდება  ქრისტე მფეს!” მაშინ მონაზონი მოკლეს სასაფლაოს კედელთან.

 

სხვა  წყაროების თქმით მას შესთავაზეს თავისუფლება თუ კი ის უარყოფდა ქრისტეს, ეკლესიას, მონასტერს. მან უარი თქვა და ის მოკლეს.  ეს წყაროები ავსებენ ერთმანეთს და გადმოსცემენ არეულობას რომელიც ბატონობდა იმხანად.

 

https://www.la-guerre-d-espagne.net/persecution-religieuse/index.php?lng=fr

 

The Spanish Civil War Paperback – 3 Apr 2003

 

https://www.amazon.fr/guerre-dEspagne-Juillet-1936-Mars/dp/2221113381

La guerre d’Espagne Juillet 1936- Mars 1939 Broché – 4 juin 2009

de Hugh THOMAS 

 

 

60  წელზე  მეტი ხნის  წინ დაიწყო და  3 წელი გაგრძელდა სამოქალაქო ომი ესპანეთში.

ის მუდამ იყო და არის კამათის საგანი.

 

როგორ ჩაებნენ ამ ომში თავგანწირულად მთელი მსოფლიოდან ჩასული მემარცხენეთა მომხრეები  მაშინ როდესაც მათი მთავრობები უარს ამბობდნენ აქტიური დახმარების გაწევაზე?

 

ნაშრომის ამ მთლიანად გადასინჯულ გამოცემაში Hugh Thomas წარმოადგენს ობიექტურ ანალიზს კონფლიქტისა რომელშიც ერთმანეთს ერთდროულად ებრძვიან ფაშიზმი და დემოკრატია, კომუნიზმი და ქრისტიანობა., ცენტრალიზმი და რეგიონალიზმი,  და რომელიც იყო  როგორც  საერთაშორისო ისე ესპანური ომი.

ესაა მასალით მდიდარი წიგნი და ღრმა ანალიზი.

 

თითქმის  ყოველთვის ამბობენ რომ  ესპანეთის სამოქალაქო ომი მიმდინარეობდა 1936 წლის 18 ივლისიდან 1939 წლის 28 მარტამდე.

სინამდვილეში ეკლესიის  და  საზოგადოდ კათოლიკების დევნა დაიწყო 1931 წლის 1 მაისს.

ესპანეთში 1931 წლიდან და რესპუბლიკის დამყარებიდან  ქრისტიანებს დევნიდნენ და  სპობდნენ ისე საშინლად  როგორც არ დევნიდნენ და სპობდნენ ნერონის, ფრანგი რევოლუცონერების თუ ბოლშევიკების დროს.

მხოლოდამხოლოდ  რელიგიური  მოტივით დახოცილთა რაოდენობის  დათვლა  შეუძლებელია. მაგრამ “წითელ” ანუ  რესპუბლიკურ ზონაში ომის ყოველგვარი ბრძოლის გარეშე დახოცილი 70 000  პიროვნების  70-80 პროცენტის  მკვლელობის მიზეზი უეჭველად მხოლოდ რელიგია იყო.

რამ გამოიწვია ეს სიძულვილი?

ამ მხეცობის  დასაცავად  წამოყენებული არგუმენტების უარყოფა იოლია, ისინი არ სცდებიან წმინდა პროპაგანდის სტადიას. საწინააღმდეგო ფაქტების და არგუმენტების ნახვა შეიძლება ამ საიტზეც.

საფრანგეთის  რევოლუციის  შემდეგ ანტიკლერიკალურმა ინტელექტუალებმა, ათეისტებმა ,  დაიწყეს ძალადობით სავსე კამპანიების გატარება. მათი მიზანი იყო «ხალხის  განთავისუფლება რელიგიის გავლენისაგან“. დამშვიდების გარკვეული პერიოდების შემდეგ 1860-ანი წლებიდან მათ განაახლეს ეს კამპანიები და გააგრძელეს ისინი მეოცე საუკუნის დასაწყისში ეკლესიის სახელმწიფოსგან გამოყოფამდე.

 

ეკლესიის  გამოყოფა  სახელმწიფოსგან ურთიერთპატივისცემით რომ მომხდარიყო  კარგი იქნებოდა ორივე მხარისთვის.  ეკლესია განთავისუფლდებოდა მისი ავტონომიის და თავისუფლების შემზღუდველი კონკორდატისგან  და პოზიტიური საეროობა აგრესიულობის და ძალადობის გარეშე თავს აარიდებდა ბევრ პრობლემას.

1936 წითელ ზონაში კულტი აკრძალულია, ეკლესიები დანგრეულია, ან საწყობებადაა გადაკეთებული. ხოცავენ ქრისტიანებს, მღვდლებს და მონაზვნებს, ეკლესიას წაართვეს საკუთრება.უდიდესი ღირებულების და მნიშვნელობის  ხელოვნების ასობით ნაწარმოები ომსპარია და დაკარგულია სამუდამოდ.

19  ივლისი

მადრიდი.  რესპუბლიკელი  მილიციელები ესვრიან და  ხოცავენ Rosaire-ს ეკლესიიდან, წირვის შედეგ გამოსულ ადამიანებს. პანიკით შეპყრობილი ხალხი დაიმალა ეკლესიის შიგნით, მაგრამ ზოგმა  სცადა  ფანჯრებიდან გასვლა და ისინი დახოცეს. იყო სხვა დახოცილებიც.

FUENTE DE CANTOS-ში, პროვინციაში Badajoz სახალხო ფრონტის  ლოკალურმა ხელმძღვანელებმა ბრძანეს წირვაზე მყოფ ხალხის ჩაკეტვა. შიგნით იყო 56 ადამიანი, მათ შორის 2 ბავშვი. 15 საათისთვის მილიციელებმა გააღეს მერიისკენ გამავალი ფანჯრები და ეკლესიას წაუკიდეს ცეცხლი, ისინი შემდეგ ესროდნენ ყველას ვინც ცდილობდა გაქცევას.12 აცი დაიწვა და ისე მოკვდა. სხვები ჩაიკეტნენ პატარა სამრეკლოში, სადაც ცეცხლმა ვერ შეაღწია, და ისე გადარჩნენ.

 

12

CARLET (VALENCE) მოკლეს  61 და 65 წლის 2 მონაზონი, Teresa Rosat და Josefa Romero.

მილიციელებმა ასევე დახოცეს 10 მუშა, ერთი, José Garcia, 18 წლისა, ისინი ჩაწერილები იყვნენ l’Action Catholique-. მათი დანაშაული იყო ის რომ მორწმუნეები იყვნენ.

მილიციელებმა ასევე მოკლეს ლიბერალური პროფესიების 5 პიროვნება, 6 მეწარმე თუ მესაკუთრე, მერიის მდივანი, სამოქალაქო გვარდიელი, მასწავლებელი, მეწაღე, დიასახლისი და კომისიონერი.

 

სევილია, მოკლეს 7 მღვდელი.

(წყარო : la represion en la retaguardia, Pais Valenciano, 1936-1939 de Vicent Gabarda Cebellan Edicions Alfons el Magnànim y la Insticució Valenciana d’Estudis i Investigació”).

MADRID, ავადმყოფი გენერალი López Ochoa, წაიყვანეს საავოდმყოფოს ლოგინიდან, მას მოკვეთეს თავი, წამოაცვეს მოკვეთილი თავი ჯოხზე და ისე დარბოდნენ ქუჩებში…

ALCORA (CASTELLON) Villavieja-ს ძალიან ავადმყოფი მღვდელი Miguel Beltrán Ferreres მილიციელებმა ლოგინიდან წაიყვანეს და მიათრიეს წყალსაცავამდე სადაც მხეცურად მოკლეს. რამოდენიმე დღის შემდეგ ასე მოკლეს მისი და.

20 ივლისი
MADRID, 50
ეკლესია დაწვეს. 28 კაცი მოკლეს იმ დღეს მარტო იმიტომ რომ ისინი მორწმუნეები იყვნენ.

მილიციელებმა  ანაფორები  იპოვეს  სამოქალაქო ტანსაცმელში მყოფი 2 ბერის, 21 წლის ტრაშინერ  მონტანას  და  22 წლის ვისენტ სესილიას  ჩემოდნებში და ისინი დაუყოვნებლივ დახვრიტეს.

 

CANILLAS, დახოცეს  Eduardo Collado Pérez და მისი ვაჟიშვილი  Eduardo Collado García.

GUINDALERA85 წლის  Augusto Enríquez Fernández-იც მოკლეს .

MADRID 168 ქუჩა  Alcala, დახოცეს  მონაზვნები


T

21 JUILLET

BARCELONE  ჰუმანისტმა  რესპუბლიკელებმა  და  დემოკრატებმა  დაანგრიეს ეკლესიები, კათედრალი, მონასტერი , რაც არ დაწვეს  და  არ  დაანგრიეს  გამოიყენეს  საწყობებად, მაღაზიებად, მილიციელების სათავსებად.

ატანჯთა, წამებულთა, დანგრეულის სია რა თქმა უნდა  ძალიან ნამეტანი არასრულია. ჩადენილ ოხრობათა სიის  მარტო გადაწერას მთელი ინსტიტუტის წლობით შრომა სჭირდება.

ამიტომ ჯერ ჯერობით იძულებით ვწყვეტ.

თუ მიხვდით რა არის დღევანდელი ნიჰილიზმი კარგია.

 

Bienvenue sur le site
Hugh Thomas, dans “la guerre civile d’Espagne” “.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s