ფრანგი ყოჩი 1

Image result for de gaulle

 

საფრანგეთის სუვერენიტეტისთვის  და  დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლ შარლ დე გოლს მოუწია  ბრძოლა  ჰიტლერთან, რუზველტთან, ჩერჩილთან. მან გაიმარჯვა. 

ლე მონდ დიპლომატიკი (ფრანგ. Le Monde diplomatique) — საფრანგეთის ყოველთვიური გაზეთი და ქართულად ითარგმნება როგორც „დიპლომატიური სამყარო“. ამ გაზეთს მისი მკითხველებში შემოკლებით „ლე დიპლოს“ უწოდებენ. გამოცემის რედაქცია მთავარ ამოცანად ისახავს საერთაშორისო პოლიტიკის დაწვრილებით ანალიზსა და კომენტარს, ასევე კულტურის სხვადასხვა თემებს.

“De Gaulle 40-44”: le bras de fer d’un général solitaire contre Roosevelt et Churchill

Par AFP ,publié le 24/11/2014 à 10:02 , mis à jour à 10:19

 

ერთი  გენერალის  ჭიდაობა  რუზველტთან  და  ჩერჩილთან

 

ფრანკლინ დ. რუზველტი  დე გოლს  უძახდა  გიჟს, უინსტონ ჩერჩილი  მას  უძახდა  ტარაკანს.

შარლ  დე  გოლის  დიალოგი   1941-1945  წლებში ამერიკელი  და  ბრიტანელი  ხლმძღვანელების  მიერ  შექმნილ ძლიერ ტანდემთან სულაც  არ ყოფილა  ჰარმონიული და კულისებში  იყო  ბევრი  შეჯახება.

 

ფართო  საზოგადოებისთვის  უცნობ  ამ  ჭიდაობაში  ორ  ადამიანს  უნდა  ჰქონოდა ურთიერთობა  კაცთან  რომელიც მუდამ ქმნიდა უხერხულობებს  რომელიც არ უნდა  მიეშვათ  გადაწყვეტილებების  მიღებამდე. ამას  ეუბნება  ფრანს  პრესის  სააგენტოს  ისტორიკოსი  Patrick Rotman, რომელმაც გადაიღო დოკუმენტური  ფილმი

 

ხვედრის  ადამიანი, დე გოლი 40-44L’Homme du destin. De Gaulle 40-44»

მისი  ავტორის თანახმად  ეს  ფილმი აღწერს ნახევრად დეპრესიული მარტოსული ციკლოტიმური ; გააფთრებით  შეუპოვარი ადამიანის ბრძოლას. ამ მებრძოლს  აბსოლუტურად სწამდა რომ ის  მართალია და მიდის  ისტორიის  დინების  მიმართულებით.

 

და  როგორ  გახდა  ამ  გამონაკლის  გარემოებებში  უცნობი, ძლიერთა  პირისპირ მარტო დარჩენილი  ადამიანი  მთლი ქვეყნის  განსახიერება.

1940,კატასტროფაა: ” ომი  უსასრულოდ ცუდად  დაიწყო, საჭიროა მისი გაგრძელება”,დაწერა  დე  გოლმა  თავის  მოგონებებში.

ის  ჩავიდა ლონდონში  17  ივნისს  და  18  ივნისს  გამოვიდა  სახელგანთქმული მოწოდებით. ცოტა  ფრანგმა  თუ  გაიგო  ” თავისუფალი საფრანგეთის დამფუძნებლის  ეს  ყვირილი.

დე გოლი, მაშ, არის  თითქმის  მარტო, მის ირგვლივ  ერთი მუჭა  მომხრეებია, არის მორის შუმანი.  ამ პირობებში დაიწყო დიალოგი 1940 წელს  დე გოლმა ჩერჩილთან.

მაგრამ    იაპონელების  თავდასხმამ პირლ ჰარბორზე უბიძგა  აშშ-ს ომში  ჩართვისკენ.

 “ამიერიდან ინგლისელები არაფერს  გააკეთებენ  რუზველტის თანხმობის გარეშე “, შნიშნა  დე გოლმა.

ამერიკელი  პრეზიდენტი სათავეში უდგება  კოალიციას  და  არ  მალავს  თავის  “აბსოლუტურად მტრულ განწყობას” 1940 წელს რიგებიდან გასულ  ჯარის არმყოლ  ბოდიში ბნელი გენერლის მიმართ

რუზველტისთის, რომელსაც თითქმის  გიჟური ალერგია  ჰქონდა  დე  გოლზე გენერალი  იყო  “პაწაწინა  პაიკი  მსოფლიოს  საჭადრაკო დაფაზე”, გვეუბნება ისტორიკოსი.

“თავისუფალი  საფრანგეთი”, მაშ, იარსებებს ბრძოლებით, განსაკუთრებით ლიბიის უდაბნში, ბირ ჰაკეიმში, სადაც 3800-მა  ფრანგმა მებრძოლმა დაამარცხა ერვინ რომელის ჯარები 1942 წლის 14 ივლისს:

 

თავისუფალმა  საფრანგეთმა “,რომელსაც  დაარქვეს მებრძოლი  საფრანგეთი “,  ზეიმით გაიარა ლონდონში  და  ინგლისის საზოგადოებრივი აზრი შეაბრუნა ფრანგების სასარგებლოდ.

– ჟირო ანუ Giraud  დე  გოლის წინააღმდეგ.

 

1942  წლის აგვისტო :  დე  გოლი  მოწიწებით  იიღეს ბეირუთში  სადაც  მან თქვა  რომ  მზადაა ბრძოლისთვის რათა  გარეკოს ინგლისელები ლიბანიდან რომელიც ისტორიულად იყო საფრანგეთის მანდატს ქვეშ.

გამხეცებულმა ჩერჩილმა  დე  გოლი დაიბარა  დაუნინგ სტრიტზე. დე  გოლმა  ფეხი ითრია  და  მივიდა  მხოლოდ  სექტემბერში…

ჩერჩილმა  მორთო  ღრიალი:

 

თქვენ არა  ხართ  საფრანგეთი…თქვენი ყველაზე უარესი მტერია თქვენი საკუთარი,სადაც არ  გაიარეთ ყველგან აურიეთ ყველაფერი… “გენერალი ნამდვილი იდიოტია “, უჩურჩულა მან თავის  საგარეო  საქმეთა მინისტრ  ენტონი ედენს.

 

1942 წლის ნოემბერი : მიზანია  საფრანგეთის ჩრდილოაფრიკულ კოლონიებში  გადასხდომა  დე  გოლის ანუ ფრანგული ძალების  გარეშე.  დე გოლი  ამის  შესახებ გააფრთხილეს მარტო 3 საათით ადრე.  გამხეცებულმა  დე  გოლმა იყვირა რომ საფრანგეთში არ  შედიან ქურდულად.

 

რეგიონში  ვაშინგტონი  ლონდონის  მხარდაჭერით  გერმანიის  ტყვეთა  ბანაკიდან გაქცეულ გენერალ ანრი ჟიროს  უპირისპირებდა  შარლ დე  გოლს.

მსგრამ მათ მოუხდათ  დე  გოლისთვის  ანგარიშის გაწევა, თუმცა ჩერჩილი დე გოლს  ეუბნებოდა რომ ის მხოლოდ ლტოლვილია.

და ხანდახან უყვიროდა : «ჩემო გენერალო, თუ დამიპირისპირდებით მოგსპობთ»

Mon général, si vous vous opposez à moi je vous liquiderai!

მაროკოდან დაბრუნებულმა  რუზველტმა კი თავის ცოლს  უთხრა რომ დე გოლი არის ფაშისტური ტენდენციის  ფანატიკოსი>

 

მაგრამ  1944  წლის 6  ივლისს მას არ ჰქონდა  სხვა არჩევანი და მან თავისუფალი საფრანგეთის დროებითი მთავრობის მეთაური მიიღო თეთრ სახლში.

ლე მონდ დიპლომატიკი (ფრანგ. Le Monde diplomatique) — საფრანგეთის ყოველთვიური გაზეთი და ქართულად ითარგმნება როგორც „დიპლომატიური სამყარო“. ამ გაზეთს მისი მკითხველებში შემოკლებით „ლე დიპლოს“ უწოდებენ. გამოცემის რედაქცია მთავარ ამოცანად ისახავს საერთაშორისო პოლიტიკის დაწვრილებით ანალიზსა და კომენტარს, ასევე კულტურის სხვადასხვა თემებს.

https://www.monde-diplomatique.fr/2003/05/LACROIX_RIZ/10168

Mai 2003, page 19

ომის  შემდგომ ქაოსში

როდესაც ამერიკელებს სურდათ საფრანგეთის მართვა.

 

Dans le chaos de l’après-guerre

Quand les Américains voulaient gouverner la France

Annie Lacroix-Riz  

 

ესაა  მეორე  მსოფლიო ომის  ისტორიის  უცნობი ეპიზოდი.

1941  წლიდან ვაშინგტონს  უნდოდა საფრანგეთისთვის, ისევე როგორც  მომავალი დამარცხებულებისთის, იტალიისთვის, გერმანიისთვის და იაპონიისთვის   პროტექტორატის სტატუსის დაძალება.

საფრანგეთი როგორც დამარცხებული ქვეყნები უნდა ემართა Allied Military Government of Occupied Territories (Amgot)-ს ანუ ამერიკელი  და  ბრიტანელი  სამხედროებისგან შემდგარ ოკუპირებული ტერიტორიების ამერიკულ  სამხედრო მთავრობას  რომელიც გააუქმებდა ქვეყნის ყოველგვარ სუვერენიტეტს, მათ შორის  ფულის გამოშვების უფლებას.

 

ზოგი ამერიკელი  ისტორიკოსის  აზრით საფრანგეთის გადაქცევა არასუვერენულ პროტექტორატად რუზველტს უნდოდა  იმიტომ რომ მას სძულდა  მისი აზრით  დიქტატორობისკენ მიდრეკილი შარლ დე  გოლი.

რუზველტს  უნდოდა  რომ  პეტენის შემდგომ საფრანგეთში არ ყოფილიყო მისი აზრით მეტისმეტად თავნება დე გოლი.

 

აზრი  რომ  აშშ-ს პრეზიდენტს  სურდა  უნივერსალური, საყოველთაო დემოკრატიის  დამყარება მომხიბლავია  მაგრამ მცდარია.

 

აშშ-ს არ უნდოდა დამოუკიდებელი,

სუვერენული საფრანგეთის არსებობა და  შარლ დე გოლი რომელსაც უნდოდა  სწორედ  სუვერენული და დამოუკიდებელი საფრანგეთის აღდგენა.

 

მაშინ ამერიკელებს ყველაზე  მეტად ეშინოდათ  რომ  1940 წლის ივნისის დამარცხებით დასუსტებული  საფრანგეთიც მათ დაუპირისპირდებოდა ორ პუნქტში მაინც  თუ კი  საფრანგეთის ხელმძღვანელი იქნებოდა დე გოლი რომელსაც სურდა  საფრანგეთისთვის სუვერენიტეტის დაბრუნება.

ვაშინგტონს  ეშინოდა  რომ 1918-1919 წლების შემდეგ ვაშინგტონის  გერმანული პოლიტიკის წინააღმდეგ მებრძოლი საფრანგეთი ისევ დაუპირისპირდებოდა მას.

მეორეს მხრივ  კი დამოუკიდებელ საფრანგეთს  არ მოუნდებოდა წიაღისეულით და სტრატეგიული აზებით მდიდარი თავისი იმპერიის უარყოფა  მაშინ როდესაც ამერიკელებმა 1899 წლიდან მოითხოვეს  ყველა კოლონიურ იმპერიაში კარის გახსნა მათი საქონლისთვის და კაპიტალებისთვის.

 

 

ამიტომ აშშ-მ  ვეტო  დაადო  დე გოლს  განსაკუთღებით მაშინ როდესაც  მისი  სახელით გაერთიანდა  წინააღმდეგობა ნაცისტების წინააღმდეგ და და  ის  სიმპატიით უყურებდა  ვიშის  რომელსაც ვაშინგტონისთვის  ძვირფასი ლათინურ ამერიკული რეჟიმების მსგავსად  უფრო  მოქნილი ხერხემალი უნდა  ჰქონოდა ვიდრე ხალხის  მხარდაჭერით ძლიერ  ხელისუფლებას.

(გაგრძელება იქნება)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s