1968 წლის შემდეგ

1968 წლის შემდეგ დიდად ნასიამოვნები და უშვილო, ლამის მომაკვდავი საზოგადოებებისკენ.

პოლიტიკურმა სოციალურმა, ინდუსტრიულმა რევოლუციებმა, ომებმა, გენოციდებმა , ძალადობამ,   სისხლისღვრებმა, პოლიტიკურმა, სოციალურმა და სხვა კონფლიქტებმა რაღაც გატეხეს ადამიანში.

​მოსიე, ბატონო
დიდად არ გარ გვადარდებს შემოქმედება. მთელი ჩვენი ძალებით გვინდა. რომ რევოლუციებმა, ომებმა და კოლონიალურმა აჯანყებებმა ბოლო მოუღონ იმ საზიზღარ დასავლურ ცივილიზაციას რომელსაც თქვენ იცავთ აღმოსავლეთშიც…
ჩვენთვის. არ.  არ იქნება. არც. წონასწორობა. და. არც დიდი ხელოვნება უკვე. დიდი ხანია. რაც. სილამაზის, მშვენიერების  იდეა გამხმარია, ფეხზე. დარჩა მარტო მორალური იდეა  რომ  შეუძლებელია ერთდროულად საფრანგეთის ელჩად და პოეტად ყოფნა.
ჩვენ საჯაროდ ვაცხადებთ რომ არ ვართ სოლიდარულნი იმასთან რაც შეიძლება იყოს ფრანგული. ჩვენ ვაცხადებთ რომ პოეზიასთან ბევრად უფრო ახლოა  ღალატი და სახელმწიფო უსაფრთხოებისთვის ზიანის მიყენება ვიდრე  „ დიდი რაოდეობით ღორის ქონის„ გაყიდვა ღორების და ძაღლების ერის სასარგებლოდ.
სულის შესაძლებლობათა განსაკუთრებელი უცოდინარობაა ხსნის ძიება. კათოლიკურ. თუ. ბერძნულ-რომაულ ტრადიციაში. ხსნა ჩვენთვის არაა არსად.  რემბო ჩვენთვის არის. კაცი ვინც დაკარგა თავისი ხსნის იმედი და. ვისი თხზულებებიც და ცხოვრებაც არის. დაღუპვის ოწმობები.
კათოლიკობავ, ბერძნულ-რომაულო კლასიციზმო, ჩვენ თქვენ უარგყოფთ…
ასეთი რამე. 1925 წლის. 1 ივლისს საფრანგეთის ელჩს იაპონიაში და პოეტ Paul Claudel-ს // პოლ კლოდელს// 
მიწერეს  მსოფლიო პერმანენტული ბოლშევიკური რევოლუციის იდეოლოგი ლევ ტროცკის მეგობარმა და მიმდევარმა ანდრე ბრეტონმა და მისმა სიურეალისტებმა.

Paris, le 1er juillet 1925.

 

Maxime Alexandre, Louis Aragon, Antonin Artaud, J.-A. Boiffard, Joë Bousquet, André Breton, Jean Carrive, René Crevel, Robert Desnos, Paul Eluard, Max Ernst, T. Fraenkel, Francis Gérard, Éric de Haulleville, Michel Leiris, Georges Limbour, Mathias Lübeck, Georges Malkine, André Masson, Max Morise, Marcel Noll, Benjamin Péret, Georges Ribemont-Dessaignes, Philippe Soupault, Dédé Sunbeam, Roland Tual, Jacques Viot, Roger Vitrac.

ძირს  ძველი, ისტორიული მსოფლიო !!!

 
ტროცკისტი სიურეალისტების ამ ვირობის შემდეგ იყო მეორე მსოფლიო ომიც და კაცობრიობა სულ გადაირია.
 
იყო. დადაისტების. და ტროცკისტი სიურელისტების მიერ ნაგინებ-ნათრევი. დასავლური ცივილიზაციის და მისი ისტორიული მემკვიდრეობის მოსპობის მსურველი 1968 წლის მაისის მოძრაობაც რომელიც. გამოდიოდა კულტურული ემანსიპაციის. და. მეფე-ინდივიდის კულტის დამკვიდრების მოთხოვნებით.
შეშლილი ახალგაზრდობა ქუჩებში დარბოდა, საფრანგეთის განმანთავისუფლებელ ქრისტიან შარლ დე გოლს დასდევდა ფაშისტო-ფაშისტოს ძახილით და იკლებდა პარიზს. ამ ახალგაზრდობის ლიდერი იყო დღეს ნამეტანი პატივცემული მწვანე ევროპარლამენტარი, პედოფილიისთვის ნასამართლები დანიელ კონ ბანდიტი ( Daniel Cohn Bendit ).
 ეს დანიელ კონ ბანდიტი და მის უკან მოღრიალე ბიჭბუჭები და გოგოები უარყოფდნენ მშობლების, ოჯახის, სკოლის და მასწავლებლების, ეკლესიის. და. სასულიერო პირების, მმართველი თუ არამმართველი ელიტების ავტორიტეტს, ყველანაირ შეზღუდვებს, კანონიერებას და წესიერებას, მათი მშობლების მეობას, ეროვნულ, კულტურულ, ისტორიულ მემკვიდრეობას.
მათ. უნდოდათ თავისუფლება და ყველაფრით და ყველანაირი სიამოვნება სულერთია სად,სულერთია რითი,როდის, სულერთია ვისთან და სულერთია რის საფასურად.

ისტორიკოსი  Pascal Ory-ს თანახმად „ 1968 წლის მაისი იყო. პოლიტიკური მარცხი, მაგრამ ხანგრძლივი კულტურული წარმატება.

 ჩვენ დღეს ვცხოვრობთ. სრულებით განსხვავებულ პერიოდში, მაგრამ ვართ 1968 წლის შვილები იმაში რაც შეეხება ცხოვრების წესს.

     აღვირახსნილი მომხმარებლობისკენ

      ფაქტების მიღმა  1968 წლის მოვლენები დარჩა როგორც. განთავისუფლება-ემანსიპაციის. და ინდივიდი-მეფის გამოჩენის სიმბოლოდ.

    მაგრამ ამ „ ანტიკონფორმისტული „ მოძრაობის ნამდვილი შედეგები იმდენად უცნაურია რომ გვიჩნდება აზრი „ისტორიის ეშმაკობაზე„.

    „ ქვაფენილის. ქვეშ პლაჟი //  Sous les pavés la plage //,  „ ტკბობა. და. სიამოვნება. დაუბრკოლებლად „ //  Jouir sans entrave //, აკრძალულია აკრძალვა „ // Il est interdit d’interdire //. ეს იყო 1968. წლის პარიზული მაისის მთავარი ლოზუნგები.

  მანიფესტების დონეზე შფოთისთავი გოგო-ბიჭები თამაშობდნენ რევოლუციონერების როლს, მაგრამ სინამდვილეში მათ უნდოდათ სიამოვნების და გემრიელად დროისტარების უფლებები და მეტი არაფერი.  // ჩათვალეთ თქვენი ხუშტურები რეალობად-Prenez vos désirs pour des réalités //  აცხადებდა ერთი ლოზუნგი. 

   ამ ბიჭ-ბუჭების და გოგოების მიერ ტრადიციული უმაღლესი ღირებულებების და იდეალების ნგრევა-მოსპობამ ანუ მათმა ნიჰილიზმმა გზა გაუხსნა  მასობრივ მოხმარებას. და ზნე-ჩვეულებათა რევოლუციას, სკოლის ნგრევას და ინდივიდებისთვის ახალ-ახალი უფლებების გაუმაძღარ მოთხოვნას.

    სიმშვიდე-სიწყნარის // cool // ხანა

   ფრანგი სწავლული Gilles Lipovetsky  ადასტურებს რომ 1968 წლის პარიზული მაისის მიერ ნაქადაგებმა ჰედონიზმმა კვება მოხმარება ვინაიდან

  „ დაუბრკოლებლად ტკბობა-სიამოვნების„ // jouir sans entrave // მოთხოვნამ ხელი შეუწყო მასობრივი  მოხმარების. გავრცელებას და გემრიელად დროისტარების საზოგადოების // société des loisirs  // დამკვიდრებას.  ქეიფი და. გოგო-ბიჭების თუნდაც უგულოდ ხვევნა-კოცნა მტლაშა მტლუში ბევრს მოსწონს, მაგრამ ამან ჩამოგვაშორა მოქმედებას და მოქალაქეობრივ, საზოგადოებრივ ცხოვრებასო, ჩივის ფრანგი ფილოსოფოსი pierre manent :  მთავარ ლოზუნგებად და მიზნებად გადაიქცა „ მოვერიდოთ სტრესს „. // éviter le stress //, შევინარჩუნოთ სიმშვიდე //  rester cool //,  არ გვინდა თავის მტვრევა და ტვინის ჭყლეტა… ეს ლოზუნგები იქცა თაობათა მცნებებად.

ადამიანის. ცხოვრება. დაიყვანეს  ტანჯვა-ბედშავ ცხოვრებაზე და სიამოვნებაზე. აღარ დარჩა ადგილი საქმიანობისთვის, მოღვაწეობისთვის.

  ასე უარყვეს. მორალი და მის ადგილზე. დაამკვიდრეს უფრო სიამოვნება ვიდრე ბედნიერება, უარყვეს ადამიანთა. და საზოგადოების, ერის ბედზე პასუხისმგებლობა და მის ადგილზე დაამკვიდრეს დასვენება განმუხტვა და მხოლოდ მატერიალური კეთილდღეობა.

ნიჰილიზმი  კაპიტალიზმის წინააღმდეგ

თავის. გახმაურებულ ნაშრომში „ 1968 წლის მაისი, ჟან პიერ ლე გოფფ-მა //  Jean-Pierre Le Goff, Mai 68, l’héritage impossible // აჩვენა რომ ბოლშევიზმის და ჰედონიზმის იმდროინდელმა უცნაურმა ნაერთმა დააჩქარა. ახალი ინდივიდუალისტური და მომხმარებელი საზოგადოების დამკვიდრება.

  „. კულტურულმა. მემარცხენეობამ შეასრულა. სასარგებლო იდიოტის როლი და განთავისუფლების საბაბით ადამიანს. წაართვა. ყველაფერი რაც მას წარსულში იცავდა ხელისუფლებათა თუ ინდივიდუალურ ნადირთა მხეცობისგან // ოჯახი, სკოლა, ეკლესია, სახელმწიფო //.

ხელფეხშეკრული ადამიანი მიუგდეს ნიჰილიზმს რომელიც არ სცნობს არც ვალს და არც მოვალეობას. 

მივედით იქამდე  რომ დღეს შეუძლებელი გახდა დაფიქრება. სოციალური კავშირის საფუძვლებზე .„

 გიჟური 1968 წლის პარიზული მაისის ბოლო დღეებში. Tolbiac-ის სტუდენტებით სავსე. აუდიტორიის. კედელზე. ეკიდა. ლოზუნგი

„ უფრო ნიჰილიზმი ვიდრე კაპიტალიზმი ! ( Le nihilisme plutôt que le capitalisme ! )

ნიცშემ კი ახსნა რომ ნიჰილისტი არის ის ვისაც აღარა აქვს ძალა საკუთარი რწმენისთვის და ინტერესებისთვის საბრძოლველად.

  ნიჰილიზმს ასე მივყავართ მორალური ძალის. მოსპობამდე რის შემდეგაც რჩება მარტო ნგრევის და თვითნგრევის შესაძლებლობა. ესაა ჩვენი ადამიანობის დაკარგვა.

    მოგლეჯილი ფესვები

1968  წლის მაისის ლიდერებს და იდეოლოგებს სურდათ „ ძველი მსოფლიოს მოკვლა „ და მათ ინდივიდუალური განთავისუფლება-ემანსიპაციის სახელით მოსპეს  ეროვნული, ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობის, საერთო ღირებულებების მომავალი თაობებისთვის გადაცემის  ყოველგვარი ცნება. ისინი ახორციელებდნენ „ სუფთა ფურცლის „ რევოლუციურ პროგრამას.

 ასე შექმნეს. მათ ფესვებიდან მოგლეჯილი საზოგადოება. კულტურული მემკვიდრეობის გადაცემა მომავალი თაობებისთვის გამოცხადდა შავბნელ რეაქციად. 1968. წლის მაისის. გავლენის ქვეშ მყოფი თაობები უარყოფდნენ სწავლის, მოდელებით შთაგონების საჭიროებას.

კულტურის საფუძვლების და წვლილის ასე ნგრევამ ხელი შეუშალა ინდივიდების მორალური ძალის აგებას.

ასე გაჩნდნენ ღირებულებების და მორალური ძალის არმქონე დასუსტებული თაობები რომლებისთვისაც თავისუფლება იგივეა რაც ინდივიდუალური ჟინი და მისწრაფება.

    სოციალური დაშლა-დეზინტეგრაცია

1968. წლის პარიზული მაისი გარკვეული აზრით იყო ახალი ხანის მშობელი.  , მაგრამ ეს არაა ის რაზეც ოცნებოდნენ ყველა ჯურის მანიფესტანტები.

1968 წლის  პარიზული მაისი იყო ქურა  რომელმაც დაშალა. და დანაყა დასავლური საზოგადოებები, რომელშიც მოხდა ამ საზოგადოებების დეზაგრეგაცია.

 მარსელ გოშემ თავის ნაშრომში „ ადამიანის უფლებათა რევოლუცია „ //  Marcel Gauchet, La Révolution des droits de l’homme // აჩვენა რომ 1968 წლის პარიზული მაისის რევოლუციამ  ააფეთქა ტრადიციული ღირებულებები და სტრუქტურები // ოჯახი, ავტორიტეტი, მემკვიდრეობა, ეკლესია, ერი // და შვა რადიკალური ინდივიდუალიზმი, დააჩქარა რეგულაციამოშლილი საზოგადოების გაჩენა.

  Alessandro Piperno  უფრო. შორს. მიდის. და  ამბობს. რომ 1968 წლის პარიზული მაისი არის  „ დემოკრატიული უქეიფობა-ავადმყოფობის„ მიზეზი.

  მე. მაქვს. ამის უფლება

ძველი, ქრისტიანობის ნარჩენი საზოგადოების ნგრევამ  დანაყა და და დაშალა საზოგადოება. 

   „ აკრძალულია აკრძალვა „ // il est interdit d’interdire // და უფლებათა რაოდენობა განუწყვეტლად იზრდება, მოვალეობები კი სულ ცოტა ვინმეს თუ ახსოვს.  თავისუფლებაზე უთავბოლოდ ლაქლაქმა ადამიანებს დაავიწყა პასუხისმგებლობა. ამით თანდათანობით ისპობა საერთო საზოგადოებრივი დაეროვნული ინტერესის თუ საერთო, საზოგადოებრივი და ეროვნული კეთილდღეობის იდეაც

დარჩა ბაზარი რომელზეც გაუთავებლად  აბსოლუტურად ყველაფერს ყიდის და ყიდულობს მეფე-ინდივიდი. მისთვის რამის აკრძალვა აკრძალულია.

ფილოსოფოსმა  Pierre Manent-მა კი თქვა რომ. თანამედროვე სახელმწიფოს უნდა წესრიგის. და. კანონიერების. დამყარება სამყაროში სადაც ადამიანებს აღარც კანონი უნდათ, აღარც წესი და აღარც კანონიერება და წესიერება. 

„ მიუშვით აკეთონ რაც უნდათ, გაატარეთ „ // laissez-faire, laissez passer // , ასეთია თანამედროვე თავისუფლების მარტივი მაგრამ საოცრად მაცდური ფორმულა.

     არც ღმერთი არც ბატონი // Ni Dieu ni maître//

დაშლა-ნგრევა-დეკონსტრუქცია, დამთავრდა. საკრალურის დაკარგვით, მეტაფიზიკური სიცარიელით რომელშიც ცნობიერება დაეძებს კეთილდღეობას და არა არსს. ადამიანებს ეხლა უნდათ მატერიალური და არა სულიერი ცხოვრება, ჭამა და სიამოვნება.

უპასუხისმგებლო, ფესვებიდან მოგლეჯილ და იმედგაცრუებულ სამყაროში ბატონობენ რადიკალური ინდივიდუალიზმი, ნიჰილიზმი, მატერიალიზმი,სასოწარკვეთილება და ჰედონიზმი.

ესაა. 1968 წლის მაისის შედეგი.

1968 წლის პარიზული  მაისის მიერ დამკვიდრებული ერთადერთი თუ არა უმთავრესი. ღირებულებაა მეფე-ინდივიდის სიამოვნება და დროისტარება  და არა ოჯახი, ეკლესია, საზოგადოება, ერი თუ ქვეყანა. ხოდა აი ამის შედეგები.

https://www.lepoint.fr/societe/les-hommes-font-moins-d-enfants-14-11-2013-1756756_23.php

უშვილო საზოგადოებისკენ, ჰერი
 
მამაკაცები აჩენენ ნაკლებ შვილს

l’Insee-ს. თანახმად  მამაკაცთა უშვილობის. გავრცელება ნაწილობრივ აიხსნება იმით რომ გაიზარდა მარტოხელათა, დაუქორწინებელთა რაოდენობა.

AFP

 Le Point.fr 
 
Insee-ს. გამოკვლევის. თანახმად 50 წლის ახლომახლო მამაკაცთა მეხუთედს არ ყავს შვილი.
უფრო და. უფრო მეტ მამაკაცს არ ყავს არც თავისი საკუთარი ბუნებრივი და არც აყვანილი შვილი.
ეს. ფენომენი ნაწილობრივ აიხსნება მარტოხელა მამაკაცთა რაოდენობის ზრდით. ამას Insee-მ ხაზი გაუსვა ხუთშაბათს გამოქვეყნებულ გამოკვლევაში.
 
2013 წლის გამოცემაში „ საფრანგეთი, სოციალური პორტრეტი „  ( France, portrait social) Insee-მ გამოიკვლია 1931 და 1965 წლებს შორის დაბადებულ დღეს 45-79 წლის მამაკაცთა და ქალთა ნაყოფიერება.
2011. წელს 961 და 1965 წლებს შორის დაბადებული მამაკაცების მეხუთედს არ ჰყავდა შვილი.
უშვილო ქალების. რაოდენობამ ევროპაში თავის პიკს მიაღწია ?

Eva Beaujouan, Tomáš Sobotka, Zuzanna Brzozowska, et al.

Population et Sociétés

n° 540, r 2017  წლის იანვარი

 XX  საუკუნის. პირველ ათწლეულში. ევროპაში დაბადებულ ქალთა მეოთხედს არ ყავდა შვილი. შემდეგ თაობებში გაიზარდა შვილიანი ქალების რაოდენობა 1940-ანი წლების  დასაწყისში  დაბადებული ევროპელი ქალების საშუალოდ მეათედს არ ყავდა შვილი.

               შემდეგ ისევ გაიზარდა უშვილო ქალთა რაოდენობა. 1960-ანი წლების ბოლოს დაბადებულ ევროპელ ქალებში უშვილოები საშუალოდ შეადგენდნენ 15%-ს ჩრდილოეთ ევროპაში და 18 %-ს დასავლეთ ევროპაში. ბოლო ხანებში უშვილო ქალთა რაოდენობა განსაკუთრებით გაიზარდა სამხრეთ ევროპაში.  1970-ან წლებში დაბადებული ქალების მეოთხედი. შეიძლებოდა დარჩენილიყო უშვილოდ. ამის მიზეზებს. შორის იყო სახელმწიფოს გულგრილობა და უყურადღებობა ოჯახების მიმართ,უმუშევრობა და სქესთა შორის ჯერ კიდევ ძალიან გამოკვეთილი უთანასწორობა რომელიც ართულებს სამუშაოს და ოჯახის შერიგებას.

ევროპა : უშვილო ქალების პროპორცია გაიზარდა

 
  ევროპაში, განსაკუთრებით  სამხრეთის. ქვეყნებში, მუდამ იზრდება უშვილო ქალთა რაოდენობა

 

 Nathalie Jouet, le 12 Jan 2017 წლის  12  იანვარი
 
ბოლო. გამოკვლევის თანახმად საფრანგეთში ქალთა სამ პროცენტს არ უნდა შვილი.  მკვლევარების თანახმად ეს ფენომენი არის  ეკონომიკური, კულტურული და პოლიტიკური ევოლუციის შედეგი.
 
ევროპელ ქალთა 14 პროცენტს არ ყავს შვილი. ეს უშვილო ქალები უმთავრესად არიან 1972 წლის შემდეგ დაბადებული განსაკუთრებით ესპანელი, ბერძენი და იტალიელი ქალები. ყველა უშვილოს. შეგნებულად და გააზრებულად არ უნდა შვილი.
 
ასეთი კრიზისი ევროპაში არაა პირველი.
 
უშვილო ქალები ძალიან ბევრნი იყვნენ XX  საუკუნის ევროპაში, საუკუნის პირველ წლებში უშვილო ქალები შეადგენდნენ ევროპელ ქალთა 17-25 %-ს.
 
    შემდეგ ციფრმა იკლო , 194ო-ან წლებში ეს იყო 10 %. ამ პერიოდში იყო  baby-boom. 
 
1975. წლის. შემდეგ. უშვილოთა რაოდენობა იზრდება. სხვებიც უფრო და უფრო ნაკლებ შვილს აჩენენ. 1974 წელს. დაბადებულ ქალებში შვილიანობის დონე 1,7 ბავშვი ქალზე, რაც ძალიან სუსტია ევროპაში.
 
 
2 დემოგრაფიული. კვლევების ეროვნული ინსტიტუტის // l’Institut des études démographiques-Ined // მიერ 2017 წლის 11 იანვარს გამოქვეყნებული გამლვლევა ამბობს. რომ ამ უშვილობას ხელი შეუწყო ეფექტურმა კონტრაცეფციამ, შვილების უფრო გვიან გაჩენამ. კავშირთა, ოჯახების დიდმა არასტაბილურობამ // რათ უნდა ოჯახი  1968 წლის  მეფე თუ დედოფალ ინდივიდს //, იმან რომ ქალს პირველ რიგში უნდა სამუშაო და არა შვილი მაშინ როდესაც არის ფინანსურ-ეკონომიკური და ა.შ. კრიზისები.
 
მნიშვნელოვანი უთანასწორობები ქვეყნებს შორის
 
ყველაზე. მეტი უშვილოა. სამხრეთ ევროპაში. 
 
1970-ან წლებში საბერძნეთში, ესპანეთში და იტალიაში დაბადებული ქალების მეოთხედს არ უნდა შვილი. 
ამის მიზეზებს შორისაა სახელმწიფოს გულგრილობა და უყურადღებობა ოჯახების მიმართ, სამუშაოს პოვნის სირთულე, სქესთა უთანაბრობის ჯერ კიდევ მაღალი დონე რაც ართულებს სამუშაოს და ოჯახის შერიგებას.
 
ეს ფენომენი ასევე ვრცელდება ცენტრალური და აღმოსავლეთი ევროპის ქვეყნებში სადაც დაემხო კომუნისტური რეჟიმი…
 
 
ფრანგული. ჟურნალი  Le Courrier International,  წინ უშვილო საზოგადოებისკენ, 01.09. 2006
 

https://www.courrierinternational.com/chronique/2006/08/31/vers-une-societe-sans-enfants

დღეს. ყველაზე. კონსერვატულ საზოგადოებებშიც. მრავალ წყვილს არ უნდა. შვილების ყოლა. 
„ ეს კარგი ამბავია რესტორანებისთვის. და უძრავი ქონების ბაზრისთვის „. მასხარაობა ამერიკული Newsweek. 
 
   ეს. ტენდენცია. ძლიერდება და ვრცელდება, შვეიცარიიდან სინგაპურამდე და კანადადან სამხრეთ კორეამდე, ყველგან სადაც ახალგაზრდებს უნდათ სრულწლოვანი ადამიანის ცხოვრებით სიამოვნება და ტკბობა შეზღუდვების გარეშე რაც შეიძლება მეტ ხანს, ხშირად 40 წლის შემეგაც.
 
მათ დიდ ნაწილს ბოლოს და ბოლოს საერთოდ არ ყავთ შვილი. ასე უმაღლესი განათლების გერმანელ ქალთა 30 %., მაგალითად.
 
 დიდი ბრიტანეთში 20 წლის მანძილზე გაორმაგდა იმ  ქალთა რაოდენობა ვისაც არ უნდა შვილი.
 
„ ბრიტანელებს შვილებზე მეტად უნდათ მუშაობა და დროისტარება „, ამბობს The Guardian და იმოწმებს შარშან მაისში გამოქვეყნებულ გამოკვლევას. რომლის. თანახმადაც ქალთა მარტო 36 %-ს უნდა შვილი სამუშაოზე მეტად.
 
იაპონიაში 30 წლის ქალების 56 %-ს არ უნდათ შვილი. 1985 წელს ასეთი ქალების ოდენობა 
შეადგენდა 24 %-ს.
 
ამ ტენდენციამ გააჩინა ახალი კულტურული ჩვევები.
 
დიდ ბრიტანეთში ამით ძალიან კარგად სარგებლობენ გამომცემლობები :  გამოდის. უამრავი წიგნი თემაზე „ბედნიერი ვარ ბავშვის გარეშე „.
 
ყველგან გაჩნდა. უშვილოთა ურთიერთდახმარების ორგანიზაციები. ვანკუვერში დიდად პოპულარული გახდა მოძრაობა  No Kidding ! // არა ბავშვებს //. 
 
ბრიტანეთში არის უშვილო სრულწლოვანთა ასოციაცია.
 
უფრო და უფრო მეტ უშვილოს უნდა შინაური ცხოველები. შვილები არ უნდათ და შინაური ცხოველები უნდათ. 
 
 იაპონიაში. გააკეთეს Honda სადაც ბავშვის სკამის მაგივრად არის ძაღლის ადგილი, მასხარაობს Newsweek….
 
   უშვილოა. ყველა. სოციალური კატეგორიის ადამიანი.  დიდი ქალაქების მაღალ სოციალურ კლასებში უამრავ ადამიანს არ უნდა შვილით თავის შეწუხება.
 
ეს ჭირი შეეყარა. უფრო. ტრადიციულ თუ სოფლურ საზოგადოებებსაც. 
 
 დღეს უამრავი უშვილო ქალია იტალიაში, საბერძნეთში და ესპანეთში რომლებიც ცოტა ხნის წინაც მრავალშვილიანი ოჯახების სინონიმები იყვნენ და სადაც უშვილო ქალებს აგდებით უყურებდნენ.

 იტალიელებს ეშინიათ შვილების გაჩენისა იმიტომ რომ მათ ეშინიათ იმისა რომ ვერ შესძლებენ შვილების აღზრდას, მათთვის განათლების მიცემას. 

ბევრს უშვილობა ურჩევნია ეკონომიკური და უმუშევრობის პრობლემების გამო ამბობს Repubblica-ში ფსიქოლოგი  Anna. Oliviero Ferraris.
 
Newsweek  უმატებს რომ 40 წლის იტალიელელი ქალების. მეოთხედმა იცის რომ მათ არასოდეს ეყოლებათ შვილი.
 
იაპონიაში ბავშვის აღზრდა ძვირი ღირს და მამაკაცებიც დიდად  არ არიან გადაყოლილები თავის შვილებზე. იაპონურ  საწარმო-დაწესებულებებს არ ქალების სასახურში დაბრუნება მათი მშობიარობის შემდეგ.  იაპონიაში არის „ კარიერა ან შვილი „ , ამბობს Kaori Haishi…
 
მაგრამ კონსერვატულმა და რელიგიურმა რევოლუციამ შეიძლება ყველაფერი შეცვალოს.
 
ზოგი პოლიტიკური თუ რელიგიური ლიდერის აზრით უშვილობის ეს ჭირი აკნინებს და აბეჩავებს ხალხებს, ანგრევს  საპენსიო სისტემებს და ხელს უწყობს, გზას უხსნის მასობრივ მიგრაციას.
 
იაპონიაში, მაგალითად, უშვილო წყვილებს კომენტატორები უყოყმანოდ უძახიან
 „ პარაზიტებს „ და მათ ბრალად სდებენ ყალბ პატრიოტობას.
 
გერმანიიდან რუსეთამდე იმართება. დებატები იმის თაობაზე თუ რა სანქციები უნდა დაუწესონ წყვილებს რომლებსაც არ უნდათ შვილების გაჩენა.
 
სლოვაკეთში ფიქრობენ შეიძლება თუ არა საგანგებო გადასახადის დაკისრება 25-50 წლის უშვილო ინდივიდებისთვის….

Anne Collet

 

1968 წლის პარიზული  მაისის მიერ დამკვიდრებული ერთადერთი თუ არა უმთავრესი. ღირებულებაა მეფე-ინდივიდის სიამოვნება და დროისტარება  და არა ოჯახი, ეკლესია, საზოგადოება, ერი თუ ქვეყანა. ხოდა აი ამის შედეგები.

https://www.lepoint.fr/societe/les-hommes-font-moins-d-enfants-14-11-2013-1756756_23.php

უშვილო საზოგადოებისკენ, ჰერი
 
მამაკაცები აჩენენ ნაკლებ შვილს

l’Insee-ს. თანახმად  მამაკაცთა უშვილობის. გავრცელება ნაწილობრივ აიხსნება იმით რომ გაიზარდა მარტოხელათა, დაუქორწინებელთა რაოდენობა.

AFP

 Le Point.fr 
 
Insee-ს. გამოკვლევის. თანახმად 50 წლის ახლომახლო მამაკაცთა მეხუთედს არ ყავს შვილი.
უფრო და. უფრო მეტ მამაკაცს არ ყავს არც თავისი საკუთარი ბუნებრივი და არც აყვანილი შვილი.
ეს. ფენომენი ნაწილობრივ აიხსნება მარტოხელა მამაკაცთა რაოდენობის ზრდით. ამას Insee-მ ხაზი გაუსვა ხუთშაბათს გამოქვეყნებულ გამოკვლევაში.
 
2013 წლის გამოცემაში „ საფრანგეთი, სოციალური პორტრეტი „  ( France, portrait social) Insee-მ გამოიკვლია 1931 და 1965 წლებს შორის დაბადებულ დღეს 45-79 წლის მამაკაცთა და ქალთა ნაყოფიერება.
2011. წელს 961 და 1965 წლებს შორის დაბადებული მამაკაცების მეხუთედს არ ჰყავდა შვილი.
უშვილო ქალების. რაოდენობამ ევროპაში თავის პიკს მიაღწია ?

Eva Beaujouan, Tomáš Sobotka, Zuzanna Brzozowska, et al.

Population et Sociétés

n° 540, r 2017  წლის იანვარი

 XX  საუკუნის. პირველ ათწლეულში. ევროპაში დაბადებულ ქალთა მეოთხედს არ ყავდა შვილი. შემდეგ თაობებში გაიზარდა შვილიანი ქალების რაოდენობა 1940-ანი წლების  დასაწყისში  დაბადებული ევროპელი ქალების საშუალოდ მეათედს არ ყავდა შვილი.

               შემდეგ ისევ გაიზარდა უშვილო ქალთა რაოდენობა. 1960-ანი წლების ბოლოს დაბადებულ ევროპელ ქალებში უშვილოები საშუალოდ შეადგენდნენ 15%-ს ჩრდილოეთ ევროპაში და 18 %-ს დასავლეთ ევროპაში. ბოლო ხანებში უშვილო ქალთა რაოდენობა განსაკუთრებით გაიზარდა სამხრეთ ევროპაში.  1970-ან წლებში დაბადებული ქალების მეოთხედი. შეიძლებოდა დარჩენილიყო უშვილოდ. ამის მიზეზებს. შორის იყო სახელმწიფოს გულგრილობა და უყურადღებობა ოჯახების მიმართ,უმუშევრობა და სქესთა შორის ჯერ კიდევ ძალიან გამოკვეთილი უთანასწორობა რომელიც ართულებს სამუშაოს და ოჯახის შერიგებას.

ევროპა : უშვილო ქალების პროპორცია გაიზარდა

 
  ევროპაში, განსაკუთრებით  სამხრეთის. ქვეყნებში, მუდამ იზრდება უშვილო ქალთა რაოდენობა

 

 Nathalie Jouet, le 12 Jan 2017 წლის  12  იანვარი
 
ბოლო. გამოკვლევის თანახმად საფრანგეთში ქალთა სამ პროცენტს არ უნდა შვილი.  მკვლევარების თანახმად ეს ფენომენი არის  ეკონომიკური, კულტურული და პოლიტიკური ევოლუციის შედეგი.
 
ევროპელ ქალთა 14 პროცენტს არ ყავს შვილი. ეს უშვილო ქალები უმთავრესად არიან 1972 წლის შემდეგ დაბადებული განსაკუთრებით ესპანელი, ბერძენი და იტალიელი ქალები. ყველა უშვილოს. შეგნებულად და გააზრებულად არ უნდა შვილი.
 
ასეთი კრიზისი ევროპაში არაა პირველი.
 
უშვილო ქალები ძალიან ბევრნი იყვნენ XX  საუკუნის ევროპაში, საუკუნის პირველ წლებში უშვილო ქალები შეადგენდნენ ევროპელ ქალთა 17-25 %-ს.
 
    შემდეგ ციფრმა იკლო , 194ო-ან წლებში ეს იყო 10 %. ამ პერიოდში იყო  baby-boom. 
 
1975. წლის. შემდეგ. უშვილოთა რაოდენობა იზრდება. სხვებიც უფრო და უფრო ნაკლებ შვილს აჩენენ. 1974 წელს. დაბადებულ ქალებში შვილიანობის დონე 1,7 ბავშვი ქალზე, რაც ძალიან სუსტია ევროპაში.
 
 
2 დემოგრაფიული. კვლევების ეროვნული ინსტიტუტის // l’Institut des études démographiques-Ined // მიერ 2017 წლის 11 იანვარს გამოქვეყნებული გამლვლევა ამბობს. რომ ამ უშვილობას ხელი შეუწყო ეფექტურმა კონტრაცეფციამ, შვილების უფრო გვიან გაჩენამ. კავშირთა, ოჯახების დიდმა არასტაბილურობამ // რათ უნდა ოჯახი  1968 წლის  მეფე თუ დედოფალ ინდივიდს //, იმან რომ ქალს პირველ რიგში უნდა სამუშაო და არა შვილი მაშინ როდესაც არის ფინანსურ-ეკონომიკური და ა.შ. კრიზისები.
 
მნიშვნელოვანი უთანასწორობები ქვეყნებს შორის
 
ყველაზე. მეტი უშვილოა. სამხრეთ ევროპაში. 
 
1970-ან წლებში საბერძნეთში, ესპანეთში და იტალიაში დაბადებული ქალების მეოთხედს არ უნდა შვილი. 
ამის მიზეზებს შორისაა სახელმწიფოს გულგრილობა და უყურადღებობა ოჯახების მიმართ, სამუშაოს პოვნის სირთულე, სქესთა უთანაბრობის ჯერ კიდევ მაღალი დონე რაც ართულებს სამუშაოს და ოჯახის შერიგებას.
 
ეს ფენომენი ასევე ვრცელდება ცენტრალური და აღმოსავლეთი ევროპის ქვეყნებში სადაც დაემხო კომუნისტური რეჟიმი…
 
 
ფრანგული. ჟურნალი  Le Courrier International,  წინ უშვილო საზოგადოებისკენ, 01.09. 2006
 

https://www.courrierinternational.com/chronique/2006/08/31/vers-une-societe-sans-enfants

დღეს. ყველაზე. კონსერვატულ საზოგადოებებშიც. მრავალ წყვილს არ უნდა. შვილების ყოლა. 
„ ეს კარგი ამბავია რესტორანებისთვის. და უძრავი ქონების ბაზრისთვის „. მასხარაობა ამერიკული Newsweek. 
 
   ეს. ტენდენცია. ძლიერდება და ვრცელდება, შვეიცარიიდან სინგაპურამდე და კანადადან სამხრეთ კორეამდე, ყველგან სადაც ახალგაზრდებს უნდათ სრულწლოვანი ადამიანის ცხოვრებით სიამოვნება და ტკბობა შეზღუდვების გარეშე რაც შეიძლება მეტ ხანს, ხშირად 40 წლის შემეგაც.
 
მათ დიდ ნაწილს ბოლოს და ბოლოს საერთოდ არ ყავთ შვილი. ასე უმაღლესი განათლების გერმანელ ქალთა 30 %., მაგალითად.
 
 დიდი ბრიტანეთში 20 წლის მანძილზე გაორმაგდა იმ  ქალთა რაოდენობა ვისაც არ უნდა შვილი.
 
„ ბრიტანელებს შვილებზე მეტად უნდათ მუშაობა და დროისტარება „, ამბობს The Guardian და იმოწმებს შარშან მაისში გამოქვეყნებულ გამოკვლევას. რომლის. თანახმადაც ქალთა მარტო 36 %-ს უნდა შვილი სამუშაოზე მეტად.
 
იაპონიაში 30 წლის ქალების 56 %-ს არ უნდათ შვილი. 1985 წელს ასეთი ქალების ოდენობა 
შეადგენდა 24 %-ს.
 
ამ ტენდენციამ გააჩინა ახალი კულტურული ჩვევები.
 
დიდ ბრიტანეთში ამით ძალიან კარგად სარგებლობენ გამომცემლობები :  გამოდის. უამრავი წიგნი თემაზე „ბედნიერი ვარ ბავშვის გარეშე „.
 
ყველგან გაჩნდა. უშვილოთა ურთიერთდახმარების ორგანიზაციები. ვანკუვერში დიდად პოპულარული გახდა მოძრაობა  No Kidding ! // არა ბავშვებს //. 
 
ბრიტანეთში არის უშვილო სრულწლოვანთა ასოციაცია.
 
უფრო და უფრო მეტ უშვილოს უნდა შინაური ცხოველები. შვილები არ უნდათ და შინაური ცხოველები უნდათ. 
 
 იაპონიაში. გააკეთეს Honda სადაც ბავშვის სკამის მაგივრად არის ძაღლის ადგილი, მასხარაობს Newsweek….
 
   უშვილოა. ყველა. სოციალური კატეგორიის ადამიანი.  დიდი ქალაქების მაღალ სოციალურ კლასებში უამრავ ადამიანს არ უნდა შვილით თავის შეწუხება.
 
ეს ჭირი შეეყარა. უფრო. ტრადიციულ თუ სოფლურ საზოგადოებებსაც. 
 
 დღეს უამრავი უშვილო ქალია იტალიაში, საბერძნეთში და ესპანეთში რომლებიც ცოტა ხნის წინაც მრავალშვილიანი ოჯახების სინონიმები იყვნენ და სადაც უშვილო ქალებს აგდებით უყურებდნენ.

 იტალიელებს ეშინიათ შვილების გაჩენისა იმიტომ რომ მათ ეშინიათ იმისა რომ ვერ შესძლებენ შვილების აღზრდას, მათთვის განათლების მიცემას. 

ბევრს უშვილობა ურჩევნია ეკონომიკური და უმუშევრობის პრობლემების გამო ამბობს Repubblica-ში ფსიქოლოგი  Anna. Oliviero Ferraris.
 
Newsweek  უმატებს რომ 40 წლის იტალიელელი ქალების. მეოთხედმა იცის რომ მათ არასოდეს ეყოლებათ შვილი.
 
იაპონიაში ბავშვის აღზრდა ძვირი ღირს და მამაკაცებიც დიდად  არ არიან გადაყოლილები თავის შვილებზე. იაპონურ  საწარმო-დაწესებულებებს არ ქალების სასახურში დაბრუნება მათი მშობიარობის შემდეგ.  იაპონიაში არის „ კარიერა ან შვილი „ , ამბობს Kaori Haishi…
 
მაგრამ კონსერვატულმა და რელიგიურმა რევოლუციამ შეიძლება ყველაფერი შეცვალოს.
 
ზოგი პოლიტიკური თუ რელიგიური ლიდერის აზრით უშვილობის ეს ჭირი აკნინებს და აბეჩავებს ხალხებს, ანგრევს  საპენსიო სისტემებს და ხელს უწყობს, გზას უხსნის მასობრივ მიგრაციას.
 
იაპონიაში, მაგალითად, უშვილო წყვილებს კომენტატორები უყოყმანოდ უძახიან
 „ პარაზიტებს „ და მათ ბრალად სდებენ ყალბ პატრიოტობას.
 
გერმანიიდან რუსეთამდე იმართება. დებატები იმის თაობაზე თუ რა სანქციები უნდა დაუწესონ წყვილებს რომლებსაც არ უნდათ შვილების გაჩენა.
 
სლოვაკეთში ფიქრობენ შეიძლება თუ არა საგანგებო გადასახადის დაკისრება 25-50 წლის უშვილო ინდივიდებისთვის….

Anne Collet

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s