ადამიანი ყოფილა უდიდესი ბოროტება

ადამიანის გამრავლება არის უდიდესი უბედურება სამყაროსთვის, საშველია მარტო უშვილო სექსი, ნარკოტიკები, როკენროლი, ოები, გენოციდები, ყველაფრის გამტიალებელი პერესტროიკები ასეთია დღევანდელი მოვლენების საფუძველი ”ფილოსოფია”


https://www.theguardian.com/environment/2013/jun/30/stephen-emmott-ten-billion

L’homme : la vraie menace pour la vie sur Terre

Si les niveaux de population continuent d’augmenter au rythme actuel, nos petits-enfants verront la Terre plongée dans une crise environnementale sans précédent, affirme le scientifique en informatique Stephen Emmott dans cet extrait de son livre Ten Billion

Personnes
 La population mondiale devrait dépasser les 10 milliards au cours de ce siècle. Photographie: Getty

Stephen Emmottsam. 29 juin 2013 19 h 05 HAE

977

Ela terre abrite des millions d’espèces. Un seul le domine. Nous. Notre intelligence, notre inventivité et nos activités ont modifié presque toutes les parties de notre planète. En fait, nous avons un impact profond là-dessus. En effet, notre intelligence, notre inventivité et nos activités sont désormais les moteurs de tous les problèmes mondiaux auxquels nous sommes confrontés. Et chacun de ces problèmes s’accélère à mesure que nous continuons à croître vers une population mondiale de 10 milliards. En fait, je crois que nous pouvons à juste titre appeler la situation dans laquelle nous nous trouvons en ce moment une urgence – une urgence planétaire sans précédent.

Nous, les humains, avons émergé en tant qu’espèce il y a environ 200 000 ans. En temps géologique, c’est vraiment incroyablement récent. Il y a à peine 10 000 ans, nous étions un million. En 1800, il y a un peu plus de 200 ans, nous étions 1 milliard. En 1960, il y a 50 ans, nous étions 3 milliards. Nous sommes maintenant plus de 7 milliards. D’ici 2050, vos enfants, ou les enfants de vos enfants, vivront sur une planète avec au moins 9 milliards d’autres personnes. Vers la fin de ce siècle, nous serons au moins 10 milliards. Peut-être plus.

Publicité

https://73322e1fd9b2093a61bdceee6ad28e01.safeframe.googlesyndication.com/safeframe/1-0-38/html/container.html

Nous sommes arrivés là où nous en sommes aujourd’hui à travers un certain nombre d'”événements” qui façonnent la civilisation et la société, notamment la révolution agricole, la révolution scientifique, la révolution industrielle et – en Occident – la révolution de la santé publique. En 1980, nous étions 4 milliards sur la planète. À peine 10 ans plus tard, en 1990, nous étions 5 milliards. À ce stade, les premiers signes des conséquences de notre croissance commençaient à apparaître. Pas le moindre d’entre eux était sur l’eau. Notre demande en eau – pas seulement l’eau que nous buvions, mais l’eau dont nous avions besoin pour la production alimentaire et pour fabriquer tout ce que nous consommons – explosait. Mais quelque chose commençait à arriver à l’eau.

En 1984, des journalistes éthiopiens ont rapporté une famine aux proportions bibliques causée par une sécheresse généralisée. Des sécheresses inhabituelles et des inondations inhabituelles augmentaient partout : Australie, Asie, États-Unis, Europe. L’eau, une ressource vitale que nous pensions comme abondante, était maintenant soudainement quelque chose qui avait le potentiel d’être rare.

En 2000, nous étions 6 milliards. Il devenait clair pour la communauté scientifique mondiale que l’accumulation de CO 2 , de méthane et d’autres gaz à effet de serre dans l’atmosphère – en raison de l’augmentation de l’agriculture, de l’utilisation des terres et de la production, de la transformation et du transport de tout ce que nous consommons – modifiait la climat. Et que, par conséquent, nous avions un sérieux problème entre les mains; 1998 a été l’année la plus chaude jamais enregistrée. Les 10 années les plus chaudes jamais enregistrées se sont produites depuis 1998.

Nous entendons le terme “climat” tous les jours, il vaut donc la peine de réfléchir à ce que nous entendons réellement par là. De toute évidence, le “climat” n’est pas la même chose que la météo. Le climat est l’un des systèmes fondamentaux de maintien de la vie de la Terre, celui qui détermine si nous, les humains, sommes capables ou non de vivre sur cette planète. Il est généré par quatre composants : l’atmosphère (l’air que nous respirons) ; l’hydrosphère (l’eau de la planète) ; la cryosphère (les calottes glaciaires et les glaciers) ; la biosphère (les plantes et les animaux de la planète). À ce jour, nos activités avaient commencé à modifier chacune de ces composantes.

Publicité

Nos émissions de CO 2 modifient notre atmosphère. Notre consommation croissante d’eau avait commencé à modifier notre hydrosphère. L’augmentation de la température atmosphérique et de la surface de la mer avait commencé à modifier la cryosphère, notamment dans le rétrécissement inattendu des calottes glaciaires de l’Arctique et du Groenland. Notre utilisation croissante des terres, pour l’agriculture, les villes, les routes, l’exploitation minière – ainsi que toute la pollution que nous créons – avait commencé à modifier notre biosphère. Ou, pour le dire autrement : nous avions commencé à changer notre climat.

Nous sommes aujourd’hui plus de 7 milliards sur Terre. Alors que notre nombre continue de croître, nous continuons d’augmenter nos besoins en bien plus d’eau, bien plus de nourriture, bien plus de terres, bien plus de transport et bien plus d’énergie. En conséquence, nous accélérons le rythme auquel nous modifions notre climat. En fait, nos activités ne sont pas seulement complètement interconnectées mais interagissent également avec le système complexe sur lequel nous vivons : la Terre. Il est important de comprendre comment tout cela est lié.

ომი ლამაზია იმიტომ რომ გაზის საწინააღმდეგო ნიღბის, თავზარდმცემი მეგაფონის, ცეცხლის მტყორცნელთა და ტანკების მეშვეობით ადამიანი იმორჩილებს მანქანას,

ომი ლამაზია იმიტომ რომ პირველად ახორციელებს ადამიანის ოცნებას ლითონის სხეულზე.

ომი ლამაზია იმიტომ რომ ის ამდიდრებს ველს  ტყვიამფრქვევების კაშკაშა ორქიდეებით,

ომი ლამაზია იმიტომ რომ ის თოფების,ზარბაზნების სროლას, ცეცხლის პაუზებს, ნგრევის და ხრწნის სურნელებას და ყროლს აერთიანებს ერთ სიმფონიად.

ომი ლამაზია იმიტომ რომ ის ქმნის ახალ არქიტექტურას, დიდი ტანკების, თვითმფრინავების სოფლებიდან ამომავალი ბოლის სპირალების და კიდევ მრავალ არქიტექტურას

//ესაა მანიფესტის ნაწყვეტი//.

აი ამას ღრიალებდა ფუტურიზმის დამფუძნებელი მარინეტის 1935 წლის მანიფესტი ეთიოპიის ომის შესახებ.

http://noesis.revues.org/703

s://ecritscrisdotcom.wordpress.com/2012/03/10/filippo-marinetti-la-guerre-est-belle/

Variantes nationales

ჩვენ ვაქებთ და ვდიდებთ ომს,სისხლს,ნგრევასმსოფლიოსერთადერთ ჰიგიენასგანმანთავისუფლებელთა დამანგრეველმოქმედებებსამბობდა იტალიელი ფუტურისტი მარინეტიხოდადაანგრიეს საქართველოც,უკრაინაც, ერაყიც,ლიბიაცსირიაცრაგინდათ….მაიაკოვსკი სიტყვას მაუზერს აძლევდანობელის პრემიისლაურეატი გორბაჩოვი გეოფიზიკურ იარაღს, ჯენტლმენი შევარდნაძე ტანკს და კალაშნიკოვს და ვართ ასე

ანტინატალიზმი, Childfree

Posted on  by historyplusart

ყველაფერი დაიწყო 1960-80-ანი წლების ნიჰილისტურ-სექსუალური რევოლუციით რომლის მიზანიც იყო ტრადიციული ქრისტიანული საზოგადოებების მოსპობა და მათი შეცვლა ლიბერტარული საზოგადოებებით.

977 წელს პოპულარული გახდა ბრიტანელი როკ-მომღერალი Ian Dury-ს სიმღერა «Sex & Drugs & Rock & Roll»  // სექსი და ნარკოტიკები და როკენროლი//

«  სექსი, ნარკოტიკები და როკენროლი

სულ ეს სჭირდება ჩემს ტვინს და სხეულს

სექსი, ნარკოტიკები და როკენროლი მართლაც ძალიან კარგია. »

//Sex and drugs and rock and roll
Is all my brain and body need
Sex and drugs and rock and roll
Are very good indeed//

ანუ რაღა დროს ღმერთის და მოყვასის სიყვარულია, ყელში ამოგვივიდა შრომაც, ოჯახიც, სამშობლოც, ერიც, ცოდნაც, კულტურაც, გვინდა მარტო სექსი,ნარკოტიკები, როკენროლი და მეტი არაფერი. ესაა ეპოქის ჰიმნი.

Anti-Natalism: Rejectionist Philosophy from Buddhism to Benatar Paperback – July 26, 2016

by Ken Coates (

ბოლო ათწლეულებში კი დაიწყო ის რასაც შეიძლება ეწოდოს ” უბავშვო რევოლუცია”. 

განვითარებულ ქვეყნებში უფრო და უფრო მეტ ხალხს უნდა უშვილოდ ცხოვრება.

ამ რევოლუციას აქვს ბევრი მიზეზი. ამ რევოლუციონერებს სწამთ რომ ამქვეყნად ვიღაცის გაჩენა არის მისი გატანჯვა უსარგებლოდ და მის დაუკითხავად. აჩენ არსებას რომელსაც ელის ტკივილი, ტანჯვა, სიკვდილი.

ამ ბოდიში ფილოსოფიას ჰქვია ანტინატალიზმი-anti-natalism. 

ეს ბოდიში ფილოსოფია ეხლახანს გამოაცოცხლა David Benatar-მა 2006 წელს გამოცემული მისი წიგნით Better Never To Have Been (2006)- ”არყოფნა ჯობია ყოფნას”. ის იყო მთავარი კატალიზატორი.

ანტინატალიზმი შეიძლება ჩაითვალოს უფრო ფართო ფილოსოფია უარყოფიზმი

Rejectionism-ის ნაწილად. ის თვლის რომ არსებობა უშუალოდ თუ არაპირდაპირ ანუ როგორც შვილის გაჩენა პრობლემატური და მიუღებელი რამეა. 

ეს წიგნი აღწერს ამ ბოდიში ფილოსოფიის განვითარებას ინდუიზმიდან და ბუდიზმიდან რომლებშიც არის მისი ფესვები (ინდუისტური Moksha) და ბუდისტური ნირვანა. ” 

აი, ო ძმებო, კეთილშობილი ჭშმარიტება ტანჯვაზე. 

ტანჯვით იბადება ადამიანი, ტანჯვით ბერდება, 

იტანჯება ავადმყოფობებისგან, კვდება ტანჯვით და დარდით. 

მოთქმა-გოდება, ტკივილი, ნაღველი, სასოწარკვეთილება მძიმეა. 

ტანჯვაა ყოფნა იმასთან ვინც არ გიყვარს. 
ტანჯვაა განშორება იმისგან ვინც გიყვარს და განსაკუთრებით მტანჯველია 

ყოველი დაუკმაყოფილებელი წყურვილი. 

და ჩვევებისგან წარმოქმნილი ხუთივე მთლიანობა მტანჯველია.

ასეთია , ძმებო, კეთილშობილი ჭეშმარიტება ტანჯვაზე. 

ძნელია ადამიანად გახდომა. ძნელია მოკვდავთა ცხოვრება. 

ძნელია დხამას მოსმენა. ძნელია განათლებულის დაბადება. 

ყოველ ცოცხალ არსებას უნდა ბედნიერება. 

ყოველი ცოცხალი არსება იტანჯება. 

სიცოცხლე ტანჯვაა. 

ბედნიერებისკენ სწრაფვა ამაო და უშედეგო ილუზიაა. 

ხსნის გზაა თანაგრძნობა და თანადგომა. 

ასეთია ბუდიზმის პრინციპი.

ამას ქადაგებდა დიდი ბუდა, მაგრამ დღევანდელი ანტინატალიზმის მშობელ სამხრეთ აფრიკელ დევიდ ბენატარს არც ცოცხალი არსებების თანაგრძნობა და თანადომა მოსწონს, ის თვლის რომ საერთოდ არსებობაა მიუღებელი. თავი არ უნდა მოიკლა, უნდა ელოდო სიკვდილს ისე რომ შვილი არ გააჩინო. უფრო რადიკალები ამტკიცებენ რომ თვითმკვლელობაც ჯობია არსებობას. 

ამ ბოდიში ფილოსოფიაში მე-19 საუკუნეში წვლილი შეიტანეს შოპენჰაუერმა და ფონ ჰარტმანნ-მა, მეოცე საუკუნეში კი ნაკლებად ცნობილმა ნორვეგიელმა ფილოსოფოსმა Zapffe-მ… 

წიგნი ამბობს რომ ანტინატალისტური ფილოსოფიის და პრაქტიკის გავრცელებას დიდად შეუწყვეს ხელი სეკულარიზმმა ანუ რელიის მარგინალიზაციამ და მოსპობამ, ზნე-ჩვეულებათა ლიბერალიზაციამ ანუ ნიჰილისტურ-სექსუალურმა რევოლუციამ ტექნოლოგიურმა წინსვლამ //კონტრაცეფციამ,და ა.შ.//.

ანტინატალიზმი, მაშ, უნდა ჩაითვალოს პროგრესის ნაწილად იმდენად რამდენადაც ის გვაძლევს ცხოვრების წესების არჩევის მეტ შესაძლებლობას.

წიგნი ამბობს რომ ანტინატალიზმს სერიოზულად უნდა შევხედოთ, ის უნდა 

ჩავთვალოთ თანამედროვე და საერო ცივილიზაციის ლეგიტიმურ ხედვად. 

წიგნი ამბობს რომ ანტინატალიზმის უფრო განვითარებისთვის ის უნდა იყოს ინსტიტუციონალიზებული როგორც ”სიცოცხლის ფილოსოფიის” რაციონალური ფორმა და უფრო დიდი ყურადღება უნდა მიექცეს ამ ფილოსოფიის განხორციელების პრობლემებს და პერსპექტივებს. 

წიგნის ავტორი არის ლონდონის უნივერსიტეტის დოქტორი, სოციალურ მეცნიერებათა სპეციალისტი, პროფრსორი, ის არ ანგრევს საბჭოთა ტანკით ლონდონს ის ” უბრალოდ” პროფესორ დევიდ ბენატართან ერთად გიკლავს ამქვეყნად ცხოვრების სურვილს.

დაიღალა ცივილიზებული კაცობრიობა რევოლუციებით, გილიოტინებით, მსოფლიო ომებით, გენოციდებით და საბჭოთა ტანკით თბილისის მნგრეველი პერესტროიკებით… 

ყველაფერმა ამან შეშალა მსოფლიო. ამაზე ლაპარაკობს თუნდაც 

სამხრეთ აფრიკის კაპის უნივერსიტეტის პროფესორი 

David Benatar-ის ფილოსოფია ანტინატალიზმი.

რისტიანებმა ბავშვობიდან იციან სახარების ნათქვამი რომ მთელი 

ქვეყნიერება ანუ მთელი ხილული მატერიალური სამყარო ადამის 

და ევას დაცემის შემდეგ ბოროტებაში წევს. მათ ასევე იციან რომ ამ 

ბოროტებიდან გამოსავალია ღმერთის და მოყვასის სიყვარული, 

აქტიური თანაგრძნობა და თანაგრძნობა. 

მაგრამ პროფესორი 

დევიდ ბენატარი ნიჰილისტური, ტრადიციული კულტურული 

იდეალების და ღირებულებების დამამხობელი ხანის შვილია და 

ის სხვანაირად ფიქრობს და სხვა რამეს ქადაგებს.


” ჩვენ ვართ არსებები რომლებსაც არ უნდა ყოფილიყვნენ 

ამქვეყნად ”, ამბობს ის. პროფ. დევიდ ბენატარის 

ანტინატალიზმი არის თვალსაზრისი რომლის თანახმადაც 

ჩვენ უნდა შევწყვიტოთ შვილების გაჩენა, შვილების გაჩენა 

ცუდია. მრავალი გზა მიდის ამ დასკვნამდე. ზოგ გზას 

შეიძლება ”ფილანტროპიული” დაერქვას. ცხოვრება 

ცუდია, ისაა ძალადობით, ბოროტებით, ავადმყოფობებით ,სიკვდილით ,ტკივილით და ტანჯვით სავსე ოხრობა. 

ამქვეყნად გაჩენილი ბავშვი ვერ გაექცევა ძალადობას, 

ავადმყოფობებს, ტანჯვას,სიკვდილს, ამიტომ თუ არ ხარ გულგრილი ბოროტი არამზადა და ცოცხალი არსებისთვის

სიკეთე გინდა ჯობია რომ შვილი არ გააჩინო. 

წარმოიდგინეთ სიღატაკეში ჩაფლული და ძალადობით თუ ძალადობით მუქარით, მწუხარებით და ფსიქიური. პრობლემებით გატანჯული მილიონები. 

ყველა უკმაყოფილოა და მწუხარეა. არის კიდევ 

ავადმყოფობები. ზოგი ავადმყოფობა ცხოვრების ბოლომდე 

ამწარებს ადამიანებს. დედამიწის ყველაზე ღატაკ 

რეგიონებში არის ინფექციური ავადმყოფობები. 

მოწინავე ცივილიზებული ქვეყნების მკვიდრებს ტანჯავს და 

კლავს გულ-სისხლძარღვთა ავადმყოფობები, 

გამომადებილებელი ავადმყოფობები. კიბო…. 

მოკლედ შვილის გაჩენა ამ შვილისთვის აუტანელი ტანჯვის 

მისჯაა. ანტინატალიზმამდე მიგვიყვანს 

კაცთმოძულეობა-მიზანტროპიაც რომლის თანახმადაც 

ადამიანი საშინლად ცუდი,ბოროტი,მნგრეველი ვინმეა 

რომელიც ტანჯავს და ხოცავს მილიარდობით ადამიანს და 

პირუტყვს და სპობს ბუნებას. ამას რომ რომელიმე მხეცი 

სჩადიოდეს ჩვენ ვისურვებდით მის სიკვდილს ან არგაჩენას. არაა საჭირო გალოთება-განარკომანება, ეს კიდევ უფრო 

აუარესებს ცხოვრებას. არ უნდა მოიკლათ თავი. უბრალოდ არ უნდა გააჩინოთ შვილი და კაცობრიობა თანდათანობით გადაშენდება.

David Benatar

ამ ანტინატალიზმის გვერდით არის ცივილიზებულ მსოფლიოში 

გავრცელებული მოძრაობა Childfree-შვილებისგან შეგნებულად, 

საკუთარი ნებით თავისუფალთა, შვილის გაჩენაზე 

ნებაყოფლობით და გააზრებულად უარის მთქმელთა მოძრაობა. 

ამათ კარიერა, დროისტარება-სიამოვნება, გართობა და არა შვილი. 

ეს მოძრაობა გაჩნდა აშშ-ში 1970-ან წლებში, გაგანია სექსუალური 

რევოლუციის დროს. ეს მოძრაობა უმთავრესად გავრცელდა 

მოწინავე-განვითარებულ-ცივილიზებულ ქვეყნებში. 

Ellen Peck-მა და Shirley Radl-მა 1972 წელს Palo Alto-ში, 

კალიფორნიაში, შექმნეს არა-მშობელთა ეროვნული ორგანიზაცია 

რომლის დაცვა იდეისა რომლის თანახმადაც კაცებს და ქალებს 

აქვთ შვილების შეგნებულად-გააზრებულად და საკუთარი ნებით 

არგაჩენის უფლება. 1984 წელს კანადაში, ვანკუვერში 

Jerry Steinberg-მა შექმნა No Kidding International რომლის 

მიზანიცაა შეგნებულად-ნებაყოფლობით უშვილოთა ცხოვრების 

წესის გავრცელება. ის გავრცელდა მრავალ ინგლისურენოვან 

ქვეყანაში. ის აწყობს შეგნებულად-ნებაყოფლობით უშვილოთა 

შეხვედრებს. 2010 წელს ტეხასში, Houston-ში ჩატარდა კონვენტი 

No Kidding International. 

ავტორმა და პროფესორმა Leslie Lafayette-მა 1991 წელს შექმნა 

Childfree Network, შეგნებულად-ნებაყოფლობით უშვილოთა 

პირველი ქსელი. პირველი კონფერენცია ჩატარდა საკრამენტოში, 

კალიფორნიაში. 

შეგნებულად-ნებაყოფლობით უშვილობის მომხრე ამერიკელმა 

მწერალმა Laura Carol-მა 2013 წელს შექმნაა დღესასწაული 

International Childfree Day. 

შეგნებულად-ნებაყოფლობით პირების უფლებებისთვის 

საბრძოლველად 2000 წელს ინგლისში შეიქმნა ასოციაცია 

Kidding Aside. ანტინატალისტმა მწერალმა Théophile de Giraud-მა 

და მუსიკათმცოდნე Frédérique Longree-მ 2009 წელს შექმნეს 

არა-მშობელთა დღესასწაული რომელიც 3-ჯერ ჩატარდა 

პარიზში და ბრიუსელში. 2012 წელს მათ ყირა-ყირა იარეს პარიზში იმისთვის რომ კაცობრიობა გაეფრთხილებინათ რომ ადამიანთა 

მეტისმეტად გამრავლება, ღუპავს ყველაფერს. ისინი პარიზის 

ეკლესია Sacre-Coeur-ის ირგვლივ არიგებდნენ პრეზერვატივებს და 

ყველას მოუწოდებდნენ ”მუცელთა გაფიცვისკენ”. 

2014 წელს შეიქმნა ფრანგულენოვან შეგნებულად საკუთარი 

ნებით უშვილოთა ასოციაცია.

Leave a comment