ლიბერტარიზმ-კონსერვატიზმი 2

არამსოფლიო თუ მსოფლიო ომებით, რევოლუციებით, გენოციდებით, პერესტროიკებით გსგიჟებულების მიერ ოკუპირებული ცივილიზებული მსოფლიოს ამბებიდან… 

 

 

  რევოლუციების, არამსოფლიო და მსოფლიო ომების, გენოციდების და ა.შ. წყებით გადარეულ, შეშლილ საზოგადოებათა  პროგრესისტულ-ლიბერტარულმა ავანგარდმა 1960-ან წლებშში  გამოაცხადა რომ ისტორიული კაცობრიობა მისი ყველა ელემენტით, რელიგიებით, ოჯახებით, ეკლესიებით, სახელმწიფოებით, სამშობლოებით, ისტორიული ,ეროვნულ-კულტურული მემკვიდრეობებით უსარგებლო და მავნე ჯღანია, რომ ამიერიდან მთავარია თუნდაც შტერი უწიგნური ველურის უსაზღვრო თავისუფლება მეობა,წადილი, ჟინი და ხუშტური.

 

უნდა ითქვას რომ ნახსენებმა პროგრესისტულ-ლიბერტარულმა ავანგარდმა ეს ბოდიში გენიალური იდეა აქცია მიზანდასახულ შეუპოვარ პოლიტიკად რომელსაც მეთოდურად  დღესაც ახორციელებს ყველგან სადაც კი მიუწვდება ხელი, მათ შორის საქართველოშიც.

ვილაპარაკოთ ამის ზოგ შედეგზე:

Le fondamentalisme postmoderne contre les nations

 

https://www.journaldemontreal.com/2014/02/08/le-fondamentalisme-postmoderne-contre-les-nations

აი რას გვეუბნება 1980 წელს დაბადებული კვებეკელი სოციოლოგი, პროფესორი, მწერალი, ჟურნალისტი Mathieu Bock-Côté მის ნარკვევში „ პოსტმოდერნული ფუნდამენტალიზმი ერების წინააღმდეგ“

 

 …არსებობს „ გლობალისტური“ უტოპია, რომელიც მიზნად ისახავს კაცობრიობის გაერთიანებას ბაზრით და

„ ფუნდამენტური უფლებებით „ // და ამავე დროს უწყვეტაფ განსაზღვრავს ამ უფლებებს რითაც აუფასურებს მათ//.

ამ უტოპიას უნდა კაცობრიობის გაერთიანება სახელმწიფოების და მათ შორის არსეული საზღვრების გაუქმებით, კულტურების პრივატიზაციით.

 

ლაპარაკია იმ c «sans-frontiérisme»-„უსაზღვროებიზმზე“  რომელსაც უნდა ისტორიული კულტურების ნეიტრალიზაცია და ეროვნულ სახელმწიფოებს შორის არსებულ განსხვავებათა მაქსიმალურად შესუსტება.

 

ამ უტოპიამ უნდა წაშალოს განსხვავებები ხალხებს და სახელმწიფოებს შორის , კაცობრიობა ამით აღმოაჩენს თავისი ერთიანობის საიდუმლოს და აღორძინდებაო, ამბობენ უტოპიის მშენებლები.

 

მეტიც, მოდიალიზებული პროგრესის წინსვლა გააუქმებს ნაყოფიერ ადამიანურ წინააღმდეგობებს, საზოგადოების შენების სხვადასხვა მანერის მოწმობებს.

 

ეს უტოპია ეროვნულ სუვერენიტეტს თვლის მოსასპობ არქაიზმად და ისტორიული მეობები მისთვის არის კაცობრიობის გამაერთიანებელი გლობალური ჰიბრიდაციისთვის ხელის შემშლელი ფაქტორები.

 

ყველაფერი ამისგან თავისუფალი ინდივიდი თავის მონდიალიზებულ თავისუფლებას განახორციელებს ერთი საზოგადოებიდან მეორეში მთელ დედამიწაზე ხეტიალით.

იქნება ტურისტული მოქალაქეობა. ტურისტი მოქალაქე მოკენკავს ყველგან მისი იმ წუთის სურვილთა და საჭიროებათა შესაბამისად მაგრამ არ იქნება არც ერთი ქვეყნის მოქალაქე. ასეთია უტოპიის მსოფლიო მოქალაქე.

 

ამ უტოპიაში აღარაა ხალხები, არის მხოლოდ მოსახლეობები რომლებსაც ელიტები მოიხმარებენ როგორც მათთვის საჭირო „ ადამიანურ რესურსებს“

 

ცდილობენ აბსოლუტურად ყველაფრის გადაქცევას თავისუფალ ბაზარზე ყიდვა-გაყიდვის ობიექტად. ეს გზას უხსნის პოლიტიკური, მორალური,კულტურული შეზღუდვებისგან და წესებისგან თავისუფალ კაპიტალიზმს.

პოლიტიკა უნდა გაითქვიფოს და გაქრეს ადმინისტრაციაში რომელიც უნდა გაითქვიფოს და გაქრეს ეკონომიკაში და ყველაფერი ეს უნდა გაითქვიფოს და გაქრეს ისტორიული ცნობიერების არმქონე აწმყოში.

 

მონდიალიზაცია მოითხოვს მასთან მკაცრად ადაპტაციას,  მის მხარეზე გადადის დომინანტური ელიტების ნნაწილი რომელსაც აქვს „ მსოფლიო ხალხში“ პრივილეგირებული მდგომარეობის დაკავების იმედი.

 

    ეროვნული მეობა როგორც პათოლოგია

 

ამ პერსპექტივაში რომელიმე ქვეყნის კულტურაში ფესვგადგმა, ეროვნული მეობა, წარმოდგენილია როგორც ავადმყოფობა, პათოლოგია, რომელიც ხელს უშლის ინდივიდთა აბსოლუტურ მობილურობას.

 

ამ უტოპიის იდეოლოგებს და დამამკვიდრებლებს უნდათ ადამიანებისთვის მათი ეროვნული კულტურის წართმევა, ადამიანების გადაქცევა მათი ეროვნული კულტურების მიმართ გულგრილ დებილებად.

 

აქებენ და ადიდებენ, ხოტბას ასხავენ ლუკმაპურის გულისთვის ქვეყნიდან ქვეყაში მაწანწალა მომთაბარეს თითქოს ეს იყოს ამქვეყნად ცხოვრების უზენაესი ფორმა.

ადამიანს აღარ უნდა უნდოდეს საკუთარ სახლში და საკუთარ ქვეყანაში ცხოვრება იმიტომ რომ ეს გააჩენს არალეგიტიმურ განსხვავებას „ ჩვენს“ და „ სხვებს „ შორის, ასეთია პოსტმოდერნისტ-ავანგარდისტ უტოპისტთა ბრძანება.

ისინი ვისაც უნდათ ერთი და იგივე კულტურის მქონე ადამიანთა გაერთიანება ფაშისტები არიან და უნდა დაისაჯონ, ასეთია პოსტმოდერნისტ-ავანგარდისტ უტოპისტთა განკარგულება.

 

ასეთია პოსტმოდერნისტ-ავანგარდისტ უტოპისტებმა პროგრესისტები გამოყვეს და გამოაცხადეს კაცობრიობის ყველაზე ბრძენ მოწინავე რაზმად და და დანარჩენები ბნელ რეტროგრად რეაქციონერ ფაშისტებად.

 

 პროგრესისტები პირველხარისხოვანი ვინმეები არიან და დანარჩენები არიან უსარგებლო მავნე ნაგავი. ასე დაყვეს ყველა საზოგადოება პოსტმოდერნისტ-ავანგარდისტ უტოპისტებმა.

აღარ იქნება სუბსტანციური პოლიტიკური კორპუსი, ვინაიდან პოლიტიკა დაყვანილი იქნება ხალხურ და ეროვნულ სუვერენიტეტებამდე არსებული უფლებების ადმინისტრაციულ მართვაზე.  ქვეყნები იქნება როგორც პოლიტიკური გამოხატულების არმქონე ნარჩენები.

 

აქ ისტორია ასლოკინებს.

 

გარკვეული სოციალიზმი და გარკვეული ლიბერალიზმი უკვე დიდი ხანია რაც ერთად უარყოფენ ერს და ეროვნულ სულისკვეთებას.

 

მულტიკულტურალისტმა მემარცხენეებმა და ნეოლიბერალმა მემარჯვენეებმა განაახლეს ეს ალიანსი და გადაწყვიტეს ბოლოს მოღება იმათთვის ვინც არ იზიარებდა მათ შეხედულებებს, 

 

შედეგი საშინელი და შემზარავია: საზოგადოება საშინლად ატომიზებულ და თავის თავში ჩაკეტილ ინდივიდთა ბრბოა სადაც ყოველი ინდივიდი ფიქრობს თავისი უფლებების დაცვაზე და აღარ გრძნობს რომ დაკავშირებულია თანამემულეებად.

ყოველი ინდივიდი იკეტება თავის წადილებში რომლებსაც ის აქცევს უფლებებად იმიტომ რომ ცხოვრება საზოგადოებაში რომელიც არაა მისი წადილების ზუსტი ასახვა აუტანელი გახდა.

 

გლობალისტური უტოპიის იდეოლოგები აუტანელ და მიუღებელ რამედ აცხადებენ იმ საზოგადოებასაც რომელიც იმიგრანტს მოსთხოვს მიმღები საზოგადოების კულტურულ ღირებულებათა მიღებას. ასეთ მოთხოვნას ანუ ეროვნულ ტერიტორიაზე ეროვნული კულტურის დამკვიდრებას  გლობალისტური უტოპიის იდეოლოგები აცხადებენ  იმიგრანტთა და უმცირესობათა დანაშაულებრივ დისკრიმინაციად.

 

რომელი მრავალფეროვნება?

 

ეს გლობალისტური უტოპია ყურადღებას არ აქცევს იმას რომ ადამიანი ცხოვრობს ისტორიის მანძილზე ჩამოყალიბებულ გარკვეულ  სოციო-კულტურულ გარემოში და არა აბსტრაქტულ უსახო და უჯიშო სამყაროში.

დემოკრატიის წესის თანახმად იმათ ვისაც სურთ საერთო ხვედრის გაზიარება უნდა ჰქონდეთ საერთო კულტურა და ღირებულებები, მაგრამ გლობალისტ უტოპისტებს დემოკრატიაც და მისი წესებიც ფეხებზე კიდიათ.

გლობალისტი უტოპისტების მტკიცებით ეროვნული კულტურები არის ერთნაირი ღირებულების ძველი და ეხლა უვარგისი ფოლკლოლური სამოსი .

მათი მტკიცებით ეროვნული კულტურები არის უმნიშვნელო ხელოვნური კონსტრუქციები რომლებიც არ განსაზღვრავენ  ჩვენს მსოფლიოსადმი დამოკიდებულებას და ადამიანს შეუძლია ეროვნული კულტურების ცვლა ისე როგორც მოეხოშება.

 

მრავალფეროვნება რომელზეც გაუთავებლად ლაპარაკობს გლობალისტური უტოპია არაა კულტურების და ერების,სახელმწიფოების და ცივილიზაციების  მრავალფეროვნება. ესაა მარტო ინდივიდთა მრავალფეროვნება. ამ ინდივიდებმა თავისი მეობა უნდა შეაკოწიწონ საზოგადოებაში და ბაზარზე არსებული კულტურული მასალებისგან.

 

გლობალისტი უტოპისტების მტკიცებით ინდივიდი განთავისუფლდება  მისი მისწრაფებების რადიკალურად დეპოლიტიზაციით.  მაშინ საკმარისი იქნება „ ადამიანის უფლებათა „ დროშის ამაფრიალებელი კარგი იურიდიული სისტემა.  ეს ყვენაირ ინდივიდუალობას მისცემს თანაარსებობის საშუალებას.

 

პოლიტიკა კი მინიმალისტური უნდა იყოს. ყველგან დაამკვიდრებენ ერთსა და იმავე სისტემას რომელსაც დაუმორჩილებენ ყველა ხალხს.

ამაში შეიძლება თანამედროვე იმპერიალიზმის ფორმის დანახვა. ეს ასევე შეიძლება იყოს აღქმული როგორც პოსტეროვნული და პოსტდემოკრატიული იდეოლოგია რომელიც აცხადებს პრეტენზიას ყველგან ვარგისობაზე.

ამ იდეოლოგიას ამკვიდრებენ საზოგადოებებში რათა საზოგადოებები შეცვალონ მისი დიქტატის შესაბამისად.

 

ამ იდეოლოგიური იმპერიალიზმის მიზანია  ცივილიზაციის ახალი მოდელის გაბატონება, დათრგუნვა იმათი ვისაც არ სურთ ექსტრემალური ინდივიდუალიზმის მიღება.

 

პოსტმოდერნული ფუნდამენტალიზმი?

 

სმ უბედურების იდეოლოგთა მტკიცებით ყველაფერი ჭედვადია, ყველაფერი შეიძლება დაიშალოს, ადამიანის ბუნება არ არსებობს და სამშობლოს, ერის, რელიგიის, ოჯახის, სკოლის, ეროვნულ-კულტურულ-ბიოლოგიურ მემკვიდრეობათა  და ყოველგვარი იერარქიების უარყოფით მისწვდება ადამიანი უნივერსალურს.

 

როცა ადამიანი ფენიქსივით აღდგება და ახალ ადამიანად, ზეადამიანად წარმოდგება მაშინ როცა ის ნაგავში მოისვრის კულტურას, ეროვნულ-კულტურულ მემკვიდრეობას,ზნე-ჩვეულებებს. წესიერების, დაშვებულის და დაუშვებლის, ცოდვის და მსგავს ცნებებს, ოჯახს, რელიგიას, ეკლესიას, სამშობლოს. ესაა გლობალისტური უტოპია.

 

გამოჩნდნენ ამ უტოპიის შესაბამისი ტიპებიც

 

https://www.puretrend.com/article/kris-jenner-traumatisee-par-la-transformation-en-femme-de-son-ex-mari_a105162/1

Kris Jenner : ტრავმირებულია თავისი ყოფილი ქმრის ქალად გადაქცევით à Mount Kisco-ში (New York)

 

Caitlyn Marie Jenner დაიბადა როგორც William Bruce Jenner, 1949 წლის 28 ოქტომბერს

 

კარგმა სპორტსმენმა Bruce Jenner-მა წარმატება მოიპოვა ოლიმპიურ თამაშებზე, რის შემდეგაც მას დაუსვეს დიაგნოზი

dyslexique6. დისლექსია (ბერძ. δυσ „დის“ — დასუსტებულიλέξις „ლექსის“ — სიტყვა) განისაზღვრება, როგორც დასწავლის უუნარობა. ის პირდაპირ გამოვლინდება წერილობითი ენის სირთულეში, კონკრეტულად კითხვასა და დამარცვლის დროს. მას გამიჯნავენ კითხვასთან დაკავშირებული სირთულეების სხვა მიზეზებისგან, როგორიცაა მხედველობისა, ან სმენის არანევროლოგიური დარღვევა, ან კითხვის დასწავლის არასწორი მეთოდოლოგია. დისლექსია გამოწვეულია ტვინის მიერ წერითი და/ან ზეპირი ენის განსხვავებული აღქმით. ის მტიკეც უკავშირდება ნევროლოგიურ სხვაობებს, და არ წარმოადგენს ინტელექტუალურ უუნარობას. დისლექსიით დაავადებულ ადამიანს დისლექსიკი ეწოდება. მსგავსი დიაგნოზი უკვე ყველა სახის ინტელექტუალური დონის ადამიანს აქვს დასმული.

 

ის დაქორწინებული იყო  ადვოკატი Robert Kardashian-ის ყოფილ ცოლზე რომელთანაც მას ჰყავს 2 ქალიშვილი, Kendall Jenner და Kylie Jenner, მას ჰყავს 4 სხვა შვილი წინა 2 ქორწინებიდან…

 

 

Jenner  ამავე  დროს არის გადაცემა ტელელერეალობა L’Incroyable Famille Kardashian-ს // „ კარდაშიანთა დაუჯერებელი ოჯახი“// ვარსკვლავი. მასთან ერთად აქ იყვნენ მისი ყოფილი მეუღლე და სხვა კარდაშიანები.

 

 

Jenner-ს ყავს 5 შვილიშვილი…

დიდად ნაყოფიერმა ვაჟკაცმა Jenner-მა 2013 წლის დეკემბერში განაცხადა რომ ის შეხვდა ქირურგს chondrolaryngoplastie-სთვის. ეს ოპერაცია როგორც წესი ითვლება სქესის შეცვლის ოპერაციად, მაგრამ Jenner მაშინ უარყოფდა  რომ მას უნდა ქალად გახდომა. ოპერაცია ჩატარდა 2014 წლის დასაწყისში.

2015 წლის აპრილში, პრესაში რამოდენიმეთვიანი სპეკულაციის შემდეგ Jenner-მა ბოლოს და ბოლოს არხი ABC-თვის მიცემულ ინტერვიუში ამოღერღა რომ თავს თვლის ტრანსგენდერ ქალად და რომ მრავალი მცდელობის შემდეგ მას უნდა გადასვლის დასრულება რათა იყოს თანხმობაში თავის ღრმა მეობასთან.

2015 წლის მაისში Jenner-მა დაიწყო თავისი ქალად გადაქცევის პროცესი ქირურგ Gary Alter-თან ერთად.

2015 წლის 1 ივნისს ის ოფიციალურად გახდა ქალი. მან სახელად დაირქვა Caitlyn.

 

რესპუბლიკური პარტიის წევრმა, მან ხმა მისცა დონალდ ტრამპს 2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში და შემდეგ ინანა…// ვიკიპედიიდან//

 

 

https://www.puretrend.com/article/kris-jenner-traumatisee-par-la-transformation-en-femme-de-son-ex-mari_a105162/1

Kris Jenner : traumatisée par la transformation en femme de son ex-mari

 

 

ახალი ამბავი ელვის სისწრაფით გავრცელდა. ნაყოფიერი ვაჟკაცი ვარსკვლავი . Bruce Jenner მამდვილად  არის ქალად გადაქცევის პროცესში.

 

მისმა შვილებმა და შვილიშვილებმა უმტკივნეულოდ მიიღეს ეს ამბავი, მაგრამ მისიყოფილი მეუღლე Kris Jenner გაღიზიანდა.

Jenner-Kardashian-ის კლანთან ახლო ერთმა წყარომ კვირის დასაწყისში ამერიკულ გამოცემა People-ს უთხრა რომ

ბატონმა que Bruce Jenner-მა ნამდვილად გადაწყვიტა სქესის შეცვლა და ქალბატონად გადაქცევა.

 

უკვე მრავალი თვეა რაც 60 წლის მამაკაცის გარეგნობა უფრო და უფრო ქალური ხდება: გრძელი თმები, მანიკურიანი ფრჩხილები, ადამის ვაშლი ამოღებული ესთეტიკური ქირურგიის წყალობით…

 

ყოფილი ოლიმპიური ათლეტი უფრო და უფრო ნაკლებად გავდა ოჯახის მამას რომელსაც 2000-ანი წლების ბოლოს ვიცნობდით თღშ ჩN “Keeping up with the Kardashian”.

 

იგივე წყაროს თქმით მისმა   შვილიშვილებმა ტოლერანტობა გამოიჩინეს და მხარი დაუჭირეს მატრიარქად გადაქცეულ პატრიარქს.

მაგრამ მაგრამ ქალბატონად ქცეული ბატონის ყოფილ მეუღლეს, მისი ყველაზე ახალგაზრდა ქალიშვილების დედა   Kris Jenner-ს ამის ატანა გაუჭირდა, ის შოკშია. .ისინი მაინც 23 წელზე მეტი ცოლ-ქმარი იყვნენ და ჩვეულება, ხომ იცით, რჯულზე უმტკიცესია. მას უჭირს…

 

მაგრამ მან შეიძლება Bruce Jenner-ს შესთავაზოს გამოჩენა  ტელერეალობის შოუში  არხ ელ-თან პარტნიორობით სადაც იქნება ლაპარაკი მის ქალად გადაქცევაზე.  მის ნაცნობებს ეს არ გაუკვირდებათ. ფულის კეთება გაგრძელდება.

 

, დღევანდელი ურჯულო, უჯიშო, უსამშობლო, ბიბლიური ათი მცნების და ქრისტიანული მორალის უარყოფელი ლიბერტარი  წამით დაფიქრების გარეშეც  შოკში ჩააგდებს ყველას თუ კი მას  მოეხოშება ქალად, მამაკაცად ან თუნდაც

9-თავიან 8-ხელ-ფეხა ბაყბაყდევად გადაქცევა, აბა რას იზამს.

არამსოფლიო თუ მსოფლიო ომებით, რევოლუციებით, გენოციდებით, პერესტროიკებით გიჟებულების მიერ ოკუპირებული ცივილიზებული მსოფლიოს ამბებიდან… 

 

 რევოლუციების, არამსოფლიო და მსოფლიო ომების, გენოციდების და ა.შ. წყებით გადარეულ, შეშლილ საზოგადოებათა  პროგრესისტულ-ლიბერტარულმა ავანგარდმა 1960-ან წლებშში  გამოაცხადა რომ ისტორიული კაცობრიობა მისი ყველა ელემენტით, რელიგიებით, ოჯახებით, ეკლესიებით, სახელმწიფოებით, სამშობლოებით, ისტორიული ,ეროვნულ-კულტურული მემკვიდრეობებით უსარგებლო და მავნე ჯღანია, რომ ამიერიდან მთავარია თუნდაც შტერი უწიგნური ველურის უსაზღვრო თავისუფლება მეობა,წადილი, ჟინი და ხუშტური.

 

   უნდა ითქვას რომ ნახსენებმა პროგრესისტულ-ლიბერტარულმა ავანგარდმა ეს ბოდიში გენიალური იდეა აქცია მიზანდასახულ შეუპოვარ პოლიტიკად რომელსაც მეთოდურად  დღესაც ახორციელებს ყველგან სადაც კი მიუწვდება ხელი, მათ შორის საქართველოშიც.

ვილაპარაკოთ ამის ზოგ შედეგზე:

 

  ყველაფრისგან, მათ შორის სვინდისისგან თავისუფალმა ლიბერტარმა გიჟმა თავი წარმოიდგინა ღმერთად

 

 

https://philitt.fr/2015/04/ https://philitt.fr/2015/04/28/lhubris-ou-le-crime-dorgueil/ 28/lhubris-ou-le-crime-dorgueil/

hubris ანუ ქედმაღლობის, თავხედობის დანაშაული

hubris ou le crime d’orgueil

PHILOSOPHIELÉA AVRIL 20152

 

 

მსოფლიო ომების შემდგომი ლიბერტარულ-სექსუალურ-რევოლუციური თანამედროვეობა ქმნის  ურჯულო, უწესო, უზნეო, საკუთარი ოჯახის, ხალხის, სამშობლოს,ეროვნული და მსოფლიო კულტურის აბუჩად ამგდები ამორალური  იდიოტის პიროვნების კულტს.

დღევანდელობა არის   საერთო, საზოგადოებრივი , ეროვნული ინტერესის და კეთილდღეობის დამარცხება და მოსპობა ინდივიდუალური პირადი ეგოისტური ინტერესის მიერ.

თანამედროვე   ურჯულო, უწესო, უზნეო, საკუთარი ოჯახის, ხალხის, სამშობლოს,ეროვნული და მსოფლიო კულტურის აბუჩად ამგდები ამორალური  ტიპი უზომოა, მას თავი წარმოუდგენია ღმერთად.

 

უკვე ძველი და ბრძენი ბერძნები ამ მოვლენას უწოდებდნენ hubris-უბრის-ს, რაც ნიშნავს ადამიანის მიერ საკუთარი მეობის, სამყაროში საკუთარი ადგილის განცდის დაკარგვას, მოკლედ ადამიანის გატუტუცებას.

ეს სიგიჟე ითვლებოდა ერთ-ერთ უდიდეს დანაშაულად.

 

საფრანგეთში აღარ ასწავლიან კლასიკურ ლიტერატურას. საქართველოში საერთოდ ისმის მარტო გოგიაგვახარიების ქადაგება.  ხოდა ამიტომ აუცილებელია ანტიკური ხანის ფილოსოფოსების კონცეფციების გახსენება ამის თაობაზე.

„ ცა მუდამ ამდაბლებს იმას ვინც არღვევს ზომას“, წერს ჰეროდოტე.ძველთა თქმით სამყაროში მოქმედებს კოსმოლოგიური სამართალი, რომლის წარმომადგენელიცაა ზევსი

Jean-Pierre Vernant ნაშრომში „ სამყარო, ღმერთები, ადამიანები“ // L’Univers, les dieux, les hommes// უბრუნდება როლს რომელსახ ჰეროდოტე ანიჭებს ღმერთს თავის თეოგონიაში:

„ ის ღმერთებს შორის ანაწილებს პატივს და პრივილეგიებს, აგებს ღვთაებრივ, იერარქიზებულ, მოწესრიგებულ, ორგანიზებულ სამყაროს რომელიც ყველაფერი ამის გამო სტაბილური იქნება.

სამყაროს მწვერვალზე, მის სათავეში არის თავიდან ქაოსიდან გამოსული ამ სამყაროს მომწესრიგებელი ზევსი.

თავისი ძალაუფლების განსამტკიცებლად ზევსთან ახლოს მუდამ ყავს Kratos, უნივერსალური, საყოველთაო სუვერენიტეტის ძალა და  Biè-უძლეველი ძალადობის უნარი. Kratos და Biè მუდამ არიან მის მარჯვნივ და მარცხნივ.

სადაც არ უნდა წავიდეს ზევსი

 

ის ვინც არ სცემს პატივს და არ იცავს ამ პირველი წესრიგით დადგენილ საზღვარს ჩადის d’hubrisს, უზომობას. ამ დანაშაუულს სჯის ღვთაებრივი და შეუქცევადი Némésis, რომელიც სპობს ინდივიდს.

 

ანტიკური მითოლოგია სავსეა მნიშვნელოვანი მაგალითებით. ასე მაგალითად ტიტანმა პრომეთემ რომელსაც ძმასთან ერთად ევალებოდა ცოცხალ არსებებს ორის ნიჭთა და უნართა განაწილება ჭარბა თავის უფლებებს. მან ცეცხლი მისცა ადამიანს რითაც ის ჩააყენა მომგებიან მდგომარეობაში.  ზევსმა ტიტანი დასაჯა, მიაჯაჭვა პრომეთე მთაზე და მის ღვიძლს ჯიჯგნის არწივი.  

იკაროსმა კი გადაწყვიტა ფრთების გაკეთება მამამისი დედალოსის ლაბირინთიდან გასაქცევად. ,აგრამ მან სცადა მზესთან მეტისმეტად დაახლოება; ფრთებს ცეცხლი მოეეკიდა და იკაროსი დაიღუპა. აზრი გასაგებია:

ადამიანმა უნდა იცოდეს თავისი ადგილი, ის უნდა დარჩეს თავის ადგილზე და ის  არ უნდა გატუტუცდეს, მან არ უნდა წარმოიდგინოს თავი ყოვლისშემძლე ღმერთად.

 

მითოსი და ლოგოსი hubris-უზომო თავხედობა-გატუტუცების წინააღმდეგ

აედებს, რომელთაგანაც ყველაზე ცნობილები არიან ჰესიოდე და ჰომეროსი, განსაკუთრებული ადგილი ეკავათ ძველ ბერძნულ საზოგადოებაში. აედი ერთდროულად იყო როგორც ჭეშმარიტების მთქმელი ისე მსაჯული. როგორც პლატონი აღწერს მას Ion-ში, აედი იყო  ადამიანების და ღმერთების ერთმანეთთან დამაკავშირებელი პიროვნება.

 

აედები შთაგონებით ყვებოდნენ უხსოვარი დროიდან მოსულ ამბებს, ისე რომ მათი მნიშვნელობა ძველბერძნულ საზოგადოებაში არ შემოიფარგლებოდა მათი ორატორული ნიჭით:

აედები იყვნენ ძველბერძნული პოლისების ხელმძღვანელთა მრჩევლები, ისევე როგორც დელფოს პითიას მსგავსი მისნები.

მათ სიტყვას აძლევდნენ და უსმენდნენ რელიგიურ დღესასწაულებზე, თამაშებზე, ბანკეტებზე.

აედების და პოეტების ხმა ისმოდა  ძველი სამყაროს ადამიანებს ყველგან ახსენებდნენ Hubris-ის, უზომოდ გათავხედება-გატუტუცების დანაშაულის შესახებ.

ეს საჭირო იყო იმიტომ რომ ძველ ადამიანებს არ აფიქრებდა ძველი მივიწყებული გაფრთხილებები და აედები მათ ციბ წყალს ასხავდნენ გამოსაფხიზლებლად.

სოკრატეს მეგობარმა ათენელმა გენერალმა ალკიბიადემაც კი შეუარცხყო ღმერთები  ელევსის მისტერიის პაროდიის დროს., მრტიც, დაამახინჯა ჰერმესის ქანდაკებები.

ათენის ერთ-ერთი უმდიდრესი ოჯახიდან გამოსული ადამიანი დაგმეს hubris-ის, უზომოდ გაღლება-გატუტუცების გამო. ის განდევნეს თენიდან და მისი სახელი დააწერეს შერცხვენის სტელას.

 

პლატონი მტრობს პოეტებს: ის ამბობს რომ მარტო ფილოსოფოსებმა იციან ჭეშმარიტება.

მიუხედავად ამისა პლატონი არის როგორც ფილოსოფოსი ისე ფილოსოფიურ ლოგოსთან დაპირისპირებული

 philomuthos ანუ მითიური თხრობის მოყვარული.

მან პირველმა მოყვა „ ტიმეოსში“ და „კრიტიასში“ ის თუ რა ღვთაებრივი სასჯელით დაისაჯნენ მითიური კუნძული ატლანტიდის მკვიდრნი:

 

„  ატლანტებს ჰქონდათ მარტო ყველაფერში ჭეშმარიტი და დიდი აზრები. ცხოვრებისებულ შემთხვევათა და ერთმამეთის პირისპირ ისინი იქცეოდნენ კეთილად და ბრძნულად.

ატლანტები არ ყოფილან ხარბები და გაუმაძღრები, ისინი ცხოვრობდნენ ღირსეულად.

მაგრამ ღვთაებრივი წილი მათში შეილახა და შემცირდა, გაბატონდა ადამიანური ხასიათი და მათ აღარ შეეძლოთ მათი კეთილდღეობის ღირსეულად ატანა. ისინი იქცეოდნენ უწესოდ, უსამართლოდ, იყვნენ შურიანები და ქედმაღლები და ხედვის უნარის მქონენი მათ ხედავდნენ როგორც მახინჯ არსებებს იმიტომ რომ ატლანტები კარგავდნენ მათ უძვირფასეს ქონებას.

ნამდვილი ბედნიერი ცხოვრების არმცოდნენი კი სწორედ მაშინ ხედავდნენ ატლანტებს როგორც სრულყოფილად ლამაზ და ბედნიერ არსებებს.

ეოდესღაც ღირსეული რასის დაცემა დაინახა ღმერთთა ღმერთმა ზევსმა, რომელიც მბრძანებლობს კანონების შესაბამისად და არჩევს ყველაფერს.

მან გადაწყვეტა გადაგვარებულ ატლანტთა დასჯა, რათა ისინი უფრო ზომიერები გამხდარიყვნენ, რათა მათ ჰქონოდათ მეტი სიბრძნე.“ // პლატონი, „ კრიტიასი“//.

 

Memento mori-გახსოვდეს სიკვდილი

კეისარის ტრიუმფი რომში-მონა მის უკან

რომის იმპერიაში გამარჯვებულ გენერლების ტრიუმფის ცერემონია სრულდება წესებით რომლებმაც არ უნდა დაუშვან

Hubris-ის, უზომობის გამოვლინება და გენერლის გაყოყოყოჩება. ეტლით მიმავალ გენერალს თან ახლავს მონა, რომელიც დგას მის უკან. მონა მას რეგულარული ინტერვალებით უჩურჩულებს ყურში სახელგანთქმულ ფრაზას

«Memento mori»– „ გახსოვდეს სიკვდილი „, „ გახსოვდეს რომ მოკვდავი ხარ“

ხერხი იმისთვის რომ ადამიანი არ აგიზგიზდეს.  ვინაიდან hubris ანუ ზომიერების, სამყაროში საკუთარი ადგილის ანცდის დაკარგვა წვავს ადამიანის სულს სიდიადის და სიმდიდრეთა სურვილით.

იულიუს კეისარს, მაგალითად, ეს ძვირად დაუჯდა. ის არ დაკმაყოფილდა სიცოცხლის ბოლომდე დიქტატორის, იმპერატორის წოდებით, არ დაკმაყოფილდა კალენდარის 1 თვისთვის თავისი სახელის მიცემით და ის მოკლეს.

მაგრამ ზუსტი ზომიერების (pan metron) ეს წონასწორობა საფრთხეში აღმოჩნდა გაქრა  ამაზე პასუხისმგებლები ნაწილობრივ იყვნენ იმპერატორები. მათ ბერძნული მითოლოგია გამოიყენეს პოლიტიკურ-პოლიტიკანური და წმინდა ეგოცენტრული მიზნით.

იმპერატორმა თავი გამოაცხადა ცენტრალიზატორ და შურისმაძიებელ ღმერთად. გააღმერთეს ცოცხალი იმპერატორები რომლებსაც თაყვანს სცემდნენ სიკვდილის შემდეგაც….

 

დღეს კი საკუთარი თავი ღმერთად წარმოუდგენია ნებისმიერ ურჯულო, უზნეო, უწესო, უსამშობლო ვიგინდარა ლიბერტარ გიჟს.

 

 

https://www.puretrend.com/article/kris-jenner-traumatisee-par-la-transformation-en-femme-de-son-ex-mari_a105162/1

https://www.francetvinfo.fr/culture/expos/cinq-facons-de-faire-de-l-art-avec-son-sexe_617385.html

როგორ გვეჯღანება და გვიგდებს მასხრად ნიჰილისტური  გოგიაგვახარიობა-ლიბერტარიზმი

 

საკუთარი სქესობრივი ორგანოს გამოყენება ბოდიში ხელოვნების ნაწარმოების შექმნის მიზნით.

 

  1968 წლის მაისის პარიზის შეშლილი სტუდენტების და ა.შ. „კულტურული „ რევოლუციის ერთ ერთი მთავარი ლოზუნგი და დევიზი იყო  „ აკრძალულია აკრძალვა“ – Il est interdit d’interdire!

 

ანუ ძირს ტრადიცია, კანონი, ისტორიული ზნე-ჩვეულებები,მშობლის თუ წინაპრების, სახელმწიფოს, საზოგადოების ავტორიტეტი, მთავარია ნებისმიერი დეგენერატის და ველურის ხოში და ჟინი.

 

ხოდა დაიწყო და დღესაც გრძელდება…

 

   ეხლა ბოდიში ხელოვნების ნაწარმოებებს ქმნიან თავისი სქესობრივი ორგანოებით:

 

სახელგანთქმულმა ფრანგმა მხატვარმა გუსტავ კურბემ  ოდესღაც დახატა ტიტველი ქალი გადახსნილი ფეხებით და სურათს დაარქვა „ სამყაროს საწყისი“

სურათი გამოფენილია პარიზის ერთ-ერთ ბრწინვალე მუზეუმში musée d’Orsay.

ხოდა ლუქსემბურგელმა  ხელოვანმა ქალბატონმა Deborah de Robertis-მა  თქვა რითი ვარ მე უარესიო.

დაჯდა მუზეუმში სურათის წინ, აიწია კაბა, ჩაიწია ნიფხავი და მუზეუმის მნახველებს წარუდგინა თავისი სასქესო ორგანო. ასეთ რამეებს თანამედროვე კრეტინი მხატვრების ენაზე ქვია პერფორმანსი. იყო მასე სანამ მუზეუმის თანამშრომელმა არ აუწია ნიფხავი და ჩამოუწია კაბა.

 

 

Fin mai, une artiste luxembourgeoise a exhibé son sexe, à Paris, devant le tableau “L‘Origine du monde”. Une performance qui en rappelle d’autres.

 

 

 

L’artiste luxembourgeoise Deborah de Robertis lors de sa performance devant le tableau “L’Origine du monde”, au musée d’Orsay (Paris), le 29 mai 2014. (GUSTAVE COURBET / YOUTUBE / FRANCETV INFO)

franceinfoFrance Télévisions


08/06/2014 | 15:37

https://fr.wikipedia.org/wiki/Milo_Moir%C3%A9

 კვერცხები საშოში ქალურობის ექსპლუატაციისთვის.

არის 1983 წლის 9 მაისს შვეიცარიაში  დაბადებული წარმოშობით სლოვაკი და ესპანელი Milo Moiré. ბერნის უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის დიპლომის მქონე ქალბატონი  თავის კომპანიონთან და აგენტ  გერმანელ ფოტოგრაფ Peter H. Hergarten-თან, იგივე Peter Palm-თან ერთად ცხოვრობს დიუსელდორფში, გერმანიაში. ქალბატონი ასევე არის მისი კომპანიონის მუზა და მოდელი.

 

ესაა შვეიცარელი ასე ვთქვათ  ხელოვანი და მოდელი, მას უყვარს პერფორმანსების მოწყობა და ცშირად იყენებს როგორც თავის ისე სხვა ასე ვთქვათ ხელოვანთა სიშიშვლეებს.

 

Milo Moiré  ტიტველი დადიოდა დიუსელდორფის ტრამვაით. მან თავის კანზე დიდი შავი ასოებით ინგლისურად დააწერა სახელები იმისა რაც უნდა სცმოდა. …

2016 წლის იანვარში ის კიოლნის კათედრალთან აპროტესტებდა წმინდა სილვესტრის ღამის სექსუალურ აგრესიებს. ის კათედრალთან იდგა ტიტველი და ეჭირა პლაკატი რომელზეც ეწერა რომ ტიტველ ქალებსაც არ უნდა აუპატიურებდეს არავინ.

 

იყო უფრო ორიგინალური პერფორმანსიც. 

მორიგი შედევრის შესაქმნელად Milo Moiré-მ აირჩია დიდად ორიგინალური მათოდი. მან თავის საშოში მოათავსა საღებავებით სავსე კვერცხები და შემდეგ ისინი“ გამოჩეკა“ ტილოზე კიოლნის// გერმანია// თანამედროვე ხელოვნების ბაზრობაზე მისულთა თვალწინ.

ეს „ხელოვანი“ 2013 წელსაც ტიტველი დასეირნობდა ტრამვაით და აღელვებდა თანამგზავრებს, ამბობს შვეიცარული გამოცემა.

გიჟებს რა გამოლევს განსაკუთრებით საფრანგეთის რევოლუციისა და 1968 წლის შემდეგ.

2013 წლის სექტემბერში Steven Cohen მივიდა პარიზის ტროკადეროს მოედანზე მეტად საინტერესო ფორმით.მას ეცვა თეთრი ლიფი და სტრინგი, წითელი ხელთათმანები, თითების წვერებზე ჰქონდა ბუმბული და თავზე ედო Milo Moiré-ს მიერ გაპუტული ქათამი. მან  ამ ვაჟბატონმა ბაფთით შეკრულ სასქესო ორგანოზე მიიბა მამალი და დაიწყო ცეკვა.

ეს ადგილი  პარიზის ხალხმრავალი ადგილია.

ამ „ ხელოვანმა“ თქვა რომ ის ასე გამოხატავს თავის მამრულ, ჰომოსექსუალურ და ებრაულ მეობას. სასამართლომ მას უსაყვედურა, მაგრამ ის არ დაუსჯიათ.

 

აღარაა საჭირო ფუნჯი, შეიძლება ხატვა პენისით.

 

სრის Tim Patch მეტსახელად პრიკასო- Pricasso // prick იმგლისურად მამაკაცის სასქესო ორგანოა//.  მას არ უნდა ფუნჯი, ის თავისი prick-ით ხატავს. . ამას ყვება  ფრანგული გაზეთი Libération.

 

ბოდიში ასეთ დეტალებზე

ნგლისურ ენაში მამაკაცური პოტენციის სიმბოლო მამრის რეპროდუციული სასქესო ორგანოს აღმნიშვნელი სიტყვაა, testicles, სლენგით balls, ქართული შესატყვისით, ყვერები, ან კვერცხები.

ხოდა რუსმა რა თქმა უნდა ლიბერალ-ლიბერტარ-დემოკრატმა _ Piotr Pavlenski-მ 2013 წლის ნოემბერში  პოლიციური სახელმწიფოს მიმართ პროტესტის ნიშნად თავისი ყვერები მიაჭედა მოსკოვის  წითელი მოედნის ქვაფენილზე.

ეს გამოცხადდა გმირულ მხატვრულ-პოლიტიკურ პერფორმანსად.

გიჟიაო, თქვეს და გაუშვეს.

 

https://francais.rt.com/international/27029-suisse-polemique-oeuvre-art-nu

 

შვეიცარია:  ტიტველმა „არტისტმა“ „ თამაშა თავისი პენისით“ სცენაზე და ატყდა პოლემიკა

2016 წლის 29 სექტემბერი, 23:22

 

 

© Capture d’écran Youtube

 

შვეიცარიაში ერთმა შოუმ ცუდად გახადა მაყურებლები. სცენაზე გამოსულმა მთლიანად ტიტველმა მამაკაცმა დაიწყო

„ თამაში თავისი პენისით „. ამ ბოდიში ხელოვნების ქმნილებამ მრავალჯერ ატეხა პოლემიკა.

კვირას, 25 სექტემბერს, დასავლეთ შვეიცარიის ქალაქ Fribourg-ში მცხოვრებმა ქალბატონმა წაიყვანა თავისი 15 წლის

ქალიშვილი Yverdon-les-Bains-ის  თანამედროვე ხელოვნების ცენტრში. სწორედ იქ ნახეს მათ ეს მშვენიერება,

„ ხელოვანი „Gregory Stauffer-ის ეს პერფორმანსი.

სპექტაკლს ერქვა Walking-სიარული. „ ხელოვანმა“ სცენაზე სიარულისას მრავალჯერ გამოიცვალა კოსტუმი. და უცბად, როდესაც ის იყო ნიფხავში, მან დაიწყო ერთ ფეხზე ხტუნვა და ჩააშტერდა თავის ფეხებს შორის ადგილს. შემდეგ მან დაიწყო  „ თამაში „ თავისი სასქესო ორგანოთი.

მაყურებელი ქალი თავისი ბავშვებით გაიქცა დარბაზიდან. მას გაუჩნდა სირცხვილის, ცოტა «too much»-ის გრძნობა.  მით უმეტეს შუადღისას, დღისით-მზისით.

 

ზოგი ამ ოხრობამ გააცინა, სხვები „ ხელოვნების „ ამ ქმნილებამ დააბნია. ყველა წესი დარღვეული იყო, დარჩა ვიზუალური პროვოკაცია.

კიდევ ბევრი იყო მსგავსი რამე:

 

2014 წელს პარიზის ცენტრში, ვანდომის მოედანზე, ამერიკელმა „ ხელოვანმა“ Paul McCarthy-მ დადგა უზარმაზარი პენისი რომელსაც დაარქვა „ხე“

აღშფოთებლმა პარიზელებმა ის მოსპეს და „ხელოვანს“ სამჯერ სილაც გაულაწუნეს.. ელეგანტურმა პროგრესისტმა გოგიაგვახარიებმა პარიზელებს ვანდალები უძახეს.

 

 

 

მაგრამ 1968 წლის „კულტურული „ რევოლუციით შეშლილ პროგრესისტებს რა დააოკებს.

 

ეხლა ბრიტანელმა „ ხელოვანმა“ Anish Kapoor-მა გააბედნიერა ვერსალი, ფრანგები და ტურისტები ქალის საშოს ქანდაკებით  Dirty Corner

// ბინძური კუთხე// რომელსაც ზედილობიანად დაარქვეს „ დედოფლის საშო-«Le vagin de la reine». ფრანგებმა ესეც 3-ჯერ  გააფუჭეს 2015 წლის მაის-სექტემბერში. გოგიაგვახარიებმა ფრანგებს ისევ ვანდალები უძახეს.

 

 

 

 «Piss Christ» ნიუ იორკელმა ბატონმა „ხელოვანმა „ Andres Serrano-მ 2987 წელს  მოშარდა რაღაც ჭურჭელში, ჩადო შიგ ჯვარცმა, დაარქვა მას  «Piss Christ», გადაუღო მას ფოტო და ეს ფოტო გამოფინა ეს   რომის პაპების ძველ ქალა ავინიონში // Avignon//. გაშტერებულმა ქრისტიანებმა ეს „ შედევრი „ დალეწეს. ისინი დაიჭირეს და დასაჯეს. გენიოს შემოქმედს საყვედურიც არ აკადრეს.

Voir l’image sur Twitter

 

 საწყალი ქრისტიანები, ათასი კაცი შეიკრიბნენ ქალაქის ქუჩებში და ითხოვდნენ თავზე ნუ გვიზამთ მოაშორეთ ეს ოხრობა გამოფენიდანო.  მაგრამ დღეს ჰომოსექსუალობა უფრო პატივშია ვიდრე ქრისტიანობა და ამაზე გამწარებულებმა დალეწეს „ შედევრი“.

 

 დღევანდელი ცივილიზებული სამყაროს ოკუპანტ ამ და მსგავს  გიჟებს უკვე საფრანგეთის რევოლუციის დროიდან დან ებრძოდა და იგერიებდა კონსერვატიზმი. გავიცნოთ.

 

კონსერვატიზმი არის რეაქცია ასეთ, გილიოტინის, ტერორის მოყვარულ თუ თბილისში საბჭოთა ტანკით დემოკრატიის დამყარების მსურველ გიჟებზე.

 

https://fr.wikiquote.org/wiki/Roger_Scruton

 

Une page de Wikiquote, le recueil des citations libre.

 

Roger Scruton არის 1944 წლის 27 თებერვალს  Buslingthorpe-ში, დიდ ბრიტანეთში დაბადებული ინგლისელი კონსერვატორი ფილოსოფოსი. აი მისი ზოგი აზრი:

 

მამაჩემის  აზრით ბრძოლას სოციალური სამართლიანობისთვის არა აქვს არავითარი აზრი თუ კი მუშები საბოლოო ანგარიშით მიიღებენ საავტომობილო გზების ხმაურით გაყრუებულ ბეტონის ბლოკში არსებულ ფუნქციონალურ ბინას და მეტ არაფერს.

  მუშებს აქვთ აღტაცების, ხიბლის მათი წილის უფლება რომლის რეალიზაცია შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ თუ კი აქტიურად დაცული იქნება სილამაზე და წესრიგი.

  • L’urgence d’être conservateur კონსერვატორად ყოფნის საჩქაროობა, გამომცემლობები  Toucan, 2016
  • « Roger Scruton : კონსერვატიზმი სიყვარულის ფილოსოფიაა, Eugénie Bastié-ს მიერ რკრებილი აზრები,
  • Revue Limite, nº 5, Janvier 2017 წლის იანვარი,გვ. 20

ცემს მიერ ტავისუფალი ვაწრობის იდეოლოგიის უარყოფის მიუხედავად კონსერვატორად მაქცია სოციალიზმის, განსაკუთრებით ფრანგული სოციალიზმის და კიდევ უფრო 1968 წლის მაისის აფეთქების შეზიზღებამ.

1968 წლის მაისის აფეთქება ჩემის აზრით არის ნიჰილიზმის და ნარცისიზმის ფორმარომელსაც განსაკუთრებით განასახიერებენ სარტრი და ფუკო.  

მაშინ მივხვდი რომ ინტელექტუალური დეკონსტრუქცია-ნგრევის ერთადერთი სლტერნატივაა ხორციელი და მემკვიდრეობით მიღებული ცივილიზაციის დაცვა …

 « Roger Scruton : Le conservatisme est la philosophie de l’attachement », propos recueillis par Eugénie Bastié, Revue Limite, nº 5, Janvier 2017, p. 21

განმანათლებელთა შეცდომა იყო ყველაფრის დაფუძნება ინდივიდუალურ თავისუფლებაზე.

განმანათლებლებმა ვერ დაინახეს და არ აღიარეს რომ ინდივიდი არსებობს ინსტიტუტებით.

კონსერვატორის აზრით სწორედ ინსტიტუტები ქმნიან თავისუფლებას.

 

კონსერვატიზმი ვერ ეწყობა და ვერ ურიგდება ადამიანის უფლებათა რელიგიას რომელიც ძირს უთხრის წეს-ჩვეულებას ქადაგებს რომ ადამიანებს შეუძლიათ ცხოვრება ყოველგვარი წესრიგის გარეთ.

დიდ ბრიტანეთში გვაქვს დიდებული სისტემა,Bill of Rights, მაგრამ ესაა ისტორიული მემკვიდრეობა, ,ეტაფიზიკური და უნივერსალური საჩუქარი.

თქვენ , ფრანგებმა, შეაკოწიწეთ და თქვენი კონსტიტუციის თავში მოათავსეთ ადამიანის უფლებათა უნივერსალურ-საყველთაო დოქტრინა რომელმაც ორ წელში დატოვა 50 000 გვამი.

  • « Roger Scruton : Le conservatisme est la philosophie de l’attachement », propos recueillis par Eugénie Bastié, Revue Limite, nº 5, Janvier 2017, p. 23

 

  პროგრესი არის უხამსი, გარყვნილი // perverse// ცრურწმენა. არ ყოფილა „ პროგრესი“ პოეზიაში ჰომეროსის შემდეგ, ეს უკვე სრლყოფილია. არ ყოფილა პროგრესი მუსიკაში ბახის შემდეგ. ეს შეიძლება განმეორდეს, ეს არაა გახევებული. მაგრამ სრულყოფილება უკვე იყო.

იდეა რომლის თანახმადაც საზოგადოებას აქვს მიმართულება ჰეგელის შეცდომაა. 

ისტორიას არა აქვს მიმართულება. ისტორია არის გასწორებულ შეცდომათა მიმდევრობა.

კონსერვატიზმი არის მეცნიერება რომელიც სწავლობს მის მიერ დაშვებული შეცდომებისგან.

 

 

  • « Roger Scruton : Le conservatisme est la philosophie de l’attachement », propos recueillis par Eugénie Bastié, Revue Limite, nº 5, Janvier 2017, p. 23

კონსერვატიზმი მთლიანად უთავსდება ბუნებრივი თუ კულტურული გარემოს დაცვას. მეტიც, ბუნებრივი და კულტურული გარემოს დაცვა მოწოდებაა კონსერვატიზმისა რომელიც არის კერის, საცხოვრებლის, ქვეყნის, სამშობლოს დაცვა.

 

Une oikophilie. იდეა რომლის თანახმადაც სამყარო ეკუთვნის ჩვენს მშობლებს., ჩვენს საჭირებებს. ის არ გვეკუთვნის ჩვენ. ლაპარაკია ჩვენი ცივილიზაციის საფუძველთან დაბრუნებაზე:

 

   ჩვენი ცივილიზაციის დამფუძნებელი ტექსტია „ ოდისეა „ და არა ბიბლია.

„ ოდისეა“ კი არის ისტორია ერთი ადამიანისა, ოდისევსისა რომელიც ცდილობს თავის მეუღლესთან დაბრუნებას.

მისი მოგზაურობის მიზანია საკუთარ სახლში, სამშობლოში დაბრუნება.

 

 

  • « Roger Scruton : Le conservatisme est la philosophie de l’attachement », propos recueillis par Eugénie Bastié, Revue Limite, nº 5, Janvier 2017, p. 24

 

 

რა არის კონსერვატიზმი

 

https://reflexes.samizdat.net/quest-ce-que-le-conservatisme/

 

ცნება გაჩნდა მე-19 საუკუნის პირველ ნახევარში.

ეს იყო რეაქცია გილიოტინის და ტერორის მოყვარულ თანამედროვეობაზე. კონსერვატიზმი უარყოფს ასეთ თანამედროვეობას.

  მას თავიდან უნდოდა ტრადიციული პოლიტიკური და სოციალური წესრიგის დაცვა გილიოტინის და ტერორის მოყვარული მარატის და რობესპიერის რევოლუციისგან.

თავიდან კონსერვატიზმი იყო კონტრრევოლუცია. კონტრრევოლუციონერი იყო  კონსერვატიზმის 3 მნიშვნელოვანი ინტელექტუალური და პოლიტიკური ფიგურა:

 

ინგლისელი Burke და ფრანგები De Maistre და Bonald თვლიდნენ რომ საფრანგეთის რევოლუციის პრინციპები ეწინააღმდეგება ადამიანის ბუნებას როგორც პოლიტიკურ და სოციალურ ისე მორალურ დონეებზე.

 

ისინი 3 თვალსაზრისით უპირისპირდებოდნენ განმანათლებელთა და ადამიანის უფლებების იდეოლოგიას :

 

პრინციპული კრიტიკა :   ადამიანი არის ღმერთის ქმნილება და მას არ შეუძლია ყველაფრის ცოდნა, ყველაფრის მართვა და ყველაფერზე ბატონობა.  ადამიანი, მაშ, თავმდაბალი და მოკრძალებული უნდა იყოს ღმერთის ნების წინაშე.

ადამიანი არ უნდა ცდილობდეს საუკუნეების მანძილზე დამყარებული პოლიტიკური და სოალური წყობის ნგრევას და გადაკეთებას.

 

პოლიტიკური კრიტიკა:  დემოკრატია შეუთავსებელია ნამდვილ ხელისუფლებასთან რომელმაც უნდა მოთოკოს ადამიანის მხეცური ინსტინქტები.  დემოკრატია ანთავისუფლებს ამ მხეცურ ინსტინქტებს.და ეს დემოკრატიას აქცევს შემზარავ რეჟიმად.

ამას გარდს პოლიტიკურ ხელისუფლებას უნდა ჰქონდეს ღვთაებრივი წყარო, როგორც ეს არის ღვთაებრივი სამართალის მონარქიაში. დემოკრატია კი მოდის ხალხური სუვერენიტეტიდან.

 

სოციალური  ინდივიდთა ბრბო ვერ იქნება ადამიანთა კარგი საზოგადოება. ადამიანთა კარგი საზოგადოება არის ცოცხალი და მოწესრიგებული, ღმერთისთვის სასურველი ბუნებრივი იერარქიების პრინციპის შესაბამისად ორგანიზებული საზოგადოება.

 

კონსერვატიზმი, მაშ, არის რეაქცია ლამაზი ლოზუნგების ღმუილით გამართული ტერორის, უნივერსალიზმის // მარტო ღმერთია უნივერსალური// და რაციონალიზმის წინააღმდეგ.

 

კონსერვატორის მოწინააღმდეგეები არიან თანამედროვეობის 2 სხვა პოლიტიკური ფუგურა: ლიბერალი და სოციალისტი // თუ რევოლუციონერი//  ლიბერალსაც და სოციალისტსაც სწამთ [როგრესისა და დროის ხაზოვანად გაშლისა, რასაც სხვანაირად უწოდებენ „ ისტორიის აზრს“ // « sens de l’histoire »//.

 

მე-19 საუკუნის უდიდესი ნაწილის მანძილზე კონსერვატიზმი გაიგივებული იყო  კონტრრევოლუციასთა, საფრანგეთში იქნებოდა ეს თუ ევროპის  სხვა ქვეყნებში რომლებსაც შეხო საფრანგეთის  რევოლუციის ლიბერალური შედეგები.

 მაგრამ ეს კონსერვატიზმი დაამარცხა რევოლუციის წინა ტრადიციის გაწყვეტამ ისე რომ უკან დაბრუნება შეუძლებელი გახდა, როგორც ეს აჩვენა საფრანგეთის მონარქიის ევოლუციამ 1815-1848 წლებში.

 

კონსერვატიზმი მაშინ გადაიქცა რეაქციად და პოლიტიკური კონსერვატიზმი აღნიშნავდა სხვა რამეს.

   კონსერვატიზმები ?

 

კონსერვატიზმის ამ პირველი პერიოდიდან დარჩა სიყვარული იმისა რაც ითვლება მუდმივობის და მარადისობის ნაწილა რა სფეროზეც არ უნდა იყოს ლაპარაკი. ეს ისევ უპირისპირებს კონსერვატორებს პროგრესისტ ლიბერალებს და სოციალისტებს რომლებსაც უნდათა მთელი წარსულის დაისტორიული მემკვიდრეობის გადაგვა ყველაფრის სულთავიდან, სუფთა ფურცლიდან დაწყება.

 

 

გერმანელი კონსერვატორი Moeller Van Den Bruck 1920-ანი წლების დასაწყისში ამბობდა:

 

კონსერვატორი ისაა ვისაც არ სჯერა რომ ჩვენ ჩვენი არსებობის მიზანს ნივაღწევთ მოკლე ხანში, სწრაფმავალ წუთში „.

 

პოლიტიკურად ეს დიდ ბრიტანეთში და 1870 წელს გერმანულ იმპერიად ქცეულ გერმანულ სახელმწიფოებში გამოიხატება  ერის განმასახიერებელი  მონარქიისადმი და მონარქიული პრინციპისადმი ურყევ ერთგულებაში. ეს უკედურესი გამარტივება ვერ ნიღბავს ნიუანსებს რომლებიც შეიძლება იყოს სხვადასხვა ქვეყანაში.

პოლიტიკური კონსერვატიზმის მატარებელი კლასი სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა შეიძლება იყოს.

გერმანულ ქვეყნებში, მაგალითად, პოლიტიკური კონსერვატიზმის მატარებელია სოფლური არისტოკრატია.

 

მაგრამ საფრანგეთს უკავია განსაკუთრებული ადგილი ვინაიდან ძლიერმა რესპუბლიკურმა მოძრაობამ მოახდინა კონსერვატული პრინციპის მარგინალიზაცია. შეიძლება ვიკითხოთ ლეგიტიმისტების გარდა შეიძლებოდა თუ არა საფრანგეთში კონსერვატორების ყოფნა ვინაიდან რესპუბლიკის საწყისი დიდად ლიბერალურია.

საფრანგეთში ფაქტიურად ერმა აიტაცა მონარქიული პრინციპი როგორც კონსერვატიზმის გადარჩენის საშუალება.

 

ასე მოხდა  რომ თანდათანობით  ყველა ქვეყანაში კონსერვატიზმმა შეიძინა მარტივი დამახასიათებელი ნიშნები :

 

  ერის დაცვა

 ოჯახური სტრუქტურის როგორც პოლიტიკური სტრუქტურის საფუძვლის შენარჩუნება

მონარქიის, ან უფრო ფართოდ, სახელმწიფოს რწმენა

დისციპლინირებული ცხოვრება სოციალურ წესრიგში

 

არის სოციალური კონსერვატიზმიც რომელმაც განიცადა პოლიტიკური კონსერვატიზმის ევოლუციის მსგავსი ევოლუცია.

 

სოციალური კონსერვატიზმი მე-19 საუკუნეში გაჩნდა როგორც რეაქცია ინდუსტრიალიზაციაზე და მის სოციალურ შედეგებზე, განსაკუთრებით კი ტრადიციული ელიტების გაგლინვა-გაბრტყელებაზე //laminage//და ურბანიზაციაზე.

 

სოციალურმა კონსერვატიზმმა განიცადა იგივე ევოლუცია რაც პოლიტიკურმა კონსერვატიზმმა. პირველ პერიოდში ის უპირისპირდებოდა ცვლილებას და ევოლუციას და ამავე დროს იცავდა გარკვეულ პრინციპბს, მაგ. საზოგადოების სოციალურ იერარქიზაციას თუ ელიტების აუცილებლობას.

 

 მემარჯვენეებიც  თანდათან გაიგივდნენ კონსერვატიზმთან  რაც ბუნებრივი იყო იმ დროს როდესაც სოციალისტი მემარცხენეები უტევდნენ კონსერვატიზმისთვის ძვირფას პრინციპებს:

კლასობრივი ინტერნაციონალიზმი ერის წინააღმდეგ, ბურჟუაზიული სახელმწიფოსთვის ძირის გამოთხრა, იერარქიებისთვის სოციალური ძირის გამოთხრა.

ეს გაიგივება გაძლიერდა მარქსიზმ-ლენინიზმის გაძლიერებასთან ერთად.

 

ამავე დროს დასავლური დემოკრატიული სისტემების საფუძვლად რჩებოდა ლიბერალიზმი.

 

დასავლეთ ევროპის ყველა ქვეყანაში და საფრანგეთში, მიუხედავად მისი პოლიტიკური სპეციფიურობისა, მემარჯვენეები უკვე რამოდენიმე ათწლეულია რაც წარმოდგებიან როგორც კონსერვატული და ლიბერალური იდეოლოგიების ელემენტების მეტ-ნაკლებად რთული ნაერთი.

ამა თუ იმ პარტიის ორიენტაციის შესაბამისად ამ კომპონენტებიდან ერთ-ერთი იქნება დომინანტი ან იქნება პოლიტიკური ლიბერალიზმის კომბინაცია სოციალურ კონსერვატიზმთან თუ პირიქით.

 

ლიბერალიზმის უარმყოფელი ფრანგი რადიკალი მემარჯვენეები მუდამ განსხვავდებოდნენ ფრანგი საპატლამენტო მემარჯვენეებისგან. მაგრამ  რადიკალი მემერჯვენეები განა კონსერვატორები არიან?

 

ახალი მემარჯვენეების მოძრაობა  La Nouvelle Droite მუდამ იდგა ამ პოზიციაზე და, განსაკუთრებით, მან დაიწყო მოძრაობა კონსერვატული რევოლუცია- la Révolution Conservatrice

REVOLUTION CONSERVATRICE – კონსერვატული რევოლუცია ?

 

ამ გამოთქმამ შეიძლება დააბნიოს ადამიანი იმიტომ რომ ის აღნიშნავს ორ ერთმანეთისგან სრულებით განსხვავებულ რამეს.

  უფრო ახალის  კონსერვატული სოციალური და ნეოლიბერალური განახლება  რომელმსვ 1980-ანი წლების დასაწყისში მიიღო „ რეიგანიზმის“ და „ტეტჩერიზმის“ სახე.

1980-ანი წლების პირველ ნახევარში მან შთააგონა ისეთი მემარჯვენე ფრანგი პოლიტიკოსები როგორებიც არიან

Alain Madelin თუ Jean-Marie Le Pen.

მაგრამ ამ ღრმად ანგლო-საქსურმა მოძრაობამ საბოლოო ანგარიშით ვერ მოახდინა დიდი გავლენა საფრანგეთზე.

 

მაგრამ არის მეორე კონსერვატული რევოლუცია, რომელმაც უფრო დიდი გავლენა მოახდინა ფრანგ რადიკალ მემარჯვენეთა ნაწილზე.

 

ესაა გერმანული კონსერვატული რევოლუცია, ე.ი. სხვადასხვა ელემენტი ინტელექტუალური მოძრაობისა რომელიც წარმოადგენდა ვაიმარის რესპუბლიკის  მემარჯვენე პროტესტს 1918-1932 წლებში.

 

მისი ფესვები ღრმაა.  ის დაკავშირებული მე-19 საუკუნის დასაწყისის კონტრ-რევოლუციურ გერმანულ რომანტიზმთან რომელიც უპირისპირდებოდა ფრანგ განმანათლებლებს და ოკუპაციას ნაპოლეონის მიერ.

 

მაგრამ კონსერვატული  რევოლუცია ყველაზე მეტად გამოიწვია პირველმა მსოფლიო ომმა.

პირველი მსოფლიო ომი იყო  ნამდვილი ტრავმა როგორც მისი ფორმებით ისე გერმანიის მიერ განცდილი დამარცხებით.  ძველი მონარქისტი მემარჯვენეები ამაში ხედავდნენშეთქმულებას, მაგრამ კონსერვატორი რევოლუციონერების აზრით ასე დაისაჯა ვილჰელმ მეორის ბურჟუაზიული და სკლეროზით შეპყრობილი გერმანია.

 

ამ განსაცდელმა, მაშ, შესაძლებელი უნდა გახადოს გერმანიის აღდგენა ახალ საფუძვლებზე.

 

ეს ახალი საფუძვლები კი მარტივია :

ესაა დაპირისპირება ომის გამჩაღებელ დასავლეთ ევროპასთან და  განმანათლებლების წმინდა გონების ცივილიზაციასთან, ზნე-ჩვეულებათა , ღირებულებათა დაკნინებასთან, ხარბ და გაუმაძღარ ეგოისტურ ბურჟუაზიულ სულისკვეთებასთან, კლასიკურ ხელოვნებასთან.

 

ასეთ ცივილიზაციას კონსერვატორი რევოლუციონერები უპირისპირებენ „ კულტურას“, ე.ი. ხელოვნებების, განსაკუთრებით კი უსასრულობის ძიების საუკეთესოდ გამომხატველი რომანტიზმის მიერ გამოხატულ სუბიექტურობას.

„ მასას „ ისინი უპირისპირებენ „ ხალხს“.

 

გარკვეული პრუსიული სულისკვეთების თანახმად გერმანელ და რუს ხალხებს აქვთ საერთო ინტერესები. აქედანაა გარკვეული კეთილგანწყობა ბოლშევიზმის მიმართ. მსოფლიო ომით გადარეული სამყაროს ეს შეხედულება უკიდურესობამდე მიიყვანა ნაციონალ-ბოლშევიზმმა.

 

ომის განსაცდელის  ნიცშეური ორიენტაციის შესაბამისი ახალი სამყაროს წყაროდ გარდაქმნის სურვილი.

 

მრავალმა მართლაც უარყო  სამოქალაქო  ცხოვრებასთან და ბურჟუაზიულ ინდივიდუალურ-ინდივიდუალისტურ ნორმალიზაციასთან ადაპტაცია.

 

დროის  ციკლური თუ „ სფერული „ კონცეფცია, რაც ხსნის გამოყენებას ცნებისა „ რევოლუციური „ მისი თავდაპირველი მნიშვნელობით.

 

ამ პოლიტიკური და და ინტელექტუალური მოძრაობის აზრით ლაპარაკია ერთი ციკლის დახურვაზე ახალი ციკლის გასახსნელად.

მაგრა დრო აქ არაა მრგვალი მაგრამ ხაზოვანი კონცეფცია, რაც არის წრე.

 

დრო უფრო არის სფერო სადაც ნებისმიერი მომავალი შესაძლებელია თუ კი საკმარისია ნება.

 

ყველა შეთხში ის მწვავედ უპირისპირდება  დროის გლობალურად ერთმანეთის მსგავს ქრისტიანულ თუ მარქსისტულ კონცეფციებს.

 

კონსერვატულმა რევოლუციამ ამ საერთო საფუძვლებზე განავითარა 3 დიდი კონცეფცია: völkisch, ახალგაზრდა-კონსერვატული და ნაციონალ-რევოლუციური.

 

 

ტენდენცია  völkisch მიბრუნებულია წარსულისკენ იმიტომ რომ მას უნდა „ ხალხის“ დაცვა.ხალხი მისი აზრით არის ბიოლოგიური და სულიერი ერთეული.  ის არცდილობს წარსულ საწყის ინდოევროპულ ხანაში დაბრუნებას, მაგრამ მას სურს ამ ხანასთან დაკავშირება.

ის გამოიხატა რასისტული ორიენტაციებით, ოკულტისტურ თუ წარმართულ სულიერებასთან დაბრუნებით, ეკოლოგიაზე ზრუნვით და ტერიტორიების დაცვით.

 

ეს უეჭველად ყველაზე ნაკლებად „ პოლიტიკური „ მოძრაობაა  პოლიტიკანური // politicien// მნიშვნელობით.

 

ახალგაზრდა-კონსერვატული მიმდინარეობა ტოტალურად განსხვავდება ამ პროექტისგან. მას უნდა პოლიტიკური ზემოქმედება აწმყოზე.

ის არის გერმანული კონსერვატიზმის კალაპოტში.

 

 სმ კონსერვატიზმის ფორმულაა თეორეტიკოსი Albrecht Eric Günther-ის ფორმულა:

 

 „ ჩვენთვის კონსერვატული პრინციპი არაა დაცვა იმისა რაც გუშინ იყო.

კონსერვატული პრინციპი ჩვენთვის არის მუდამ ღირებულების მქონე და მუდამ მნივნელოვან რამეზე დაფუძნებული ცხოვრება“ //« nous entendons par principe conservateur non la défense de ce qui était hier, mais une vie fondée sur ce qui aura toujours de la valeur »//.

 

ლიბერალიზმის მიმართ მწვავედ მტრულად განწყობილი ახალგაზრდა-კონსერვატული მოძრაობა დაადგა მესამე ეკონომიკურ გზას საბაზრო ეკონომიკასა და გეგმიურ კოლექტივისტურ ეკონომიკებს შორის, ეყრდნობოდა  

„ კორპორაციებს“ // თუმცა ეს ცნება არაზუსტია//.

 

პოლიტიკურად ახალგაზრდა კონსერვატორებს არ ასვენებს წმინდა  გერმანული იმპერიის- Saint-Empire germanique-ის და მისი ფრდრტალიზმის ხსოვნა  და მათ უნდათ ამის გავრცელება მთელ ევროპაზე.

 

დაბოლოს, ბოლო მიმდინარეობაა ნაციონალ-რევოლუციური მიმდინარეობა. აქტივისტური და ანტიბურჟუაზიული, ის იგივდება ქალაქურ და ინდუსტრიულ სამყაროსთან. ის შორსაა völkisch-ის მისტიკისგან.

თუ კი მოძრაობა völkisch-ის ცენტრალური პოლიტიკური ცნებაა „ ხალხი „  და ახალგაზრდა კონსერვატორების ცენტრალური პოლიტიკური ცნებაა „ იმპერია „ ნაციონალ-რევოლუციონერების ყურადღების ცენტრშია „ ერი „.

 

მოძრაობას აქცს სახელგანთქმული მემარცხენე ფრთა: ნაციონალ-ბოლშევიზმი, რომლის ერთ-ერთი ხელმძღვანელია

Ernst Niekisch. 1920-ან წლებში სწორედ ნაციონალ-რევოლუციური მოძრაობიდან მომდინარეობდა ვაიმარის რესპუბლიკის დესტაბილიზაციის მცდელობათა უმრავლესობა: პოლიტიკური მკვლელობები (les მინისტრები Erzberger და Rathenau), პუტჩის მცდელობები

 

დღევანდელი საფრანგეთის და ფრანგულენოვანთა რადიკალ მემსრჯვენეთა დიდი ნაწილი იტაცებს  კონსერვატულ რევოლუციაში გაჩენილ თემებს და კითხვებს…

 

 

 

https://philitt.fr/2015/04/ https://philitt.fr/2015/04/28/lhubris-ou-le-crime-dorgueil/ 28/lhubris-ou-le-crime-dorgueil/

ლიბერტარიზმი, კონსერვატიზმი

ლიბერტარობა და კონსერვატიზმი-არის ლიბერტარიზმი რომელიც ღვთისმშობელს აცხადებს კახპად და იესო ქრისტეს-ჰომოსექსუალად, მე ბრიტანული კონსერვატიზმი მირჩევნია.

 

 

 

ქალწული მარიამი სინამდვილეში კახპა იყოო, ამბობს სიტყვის აბსოლუტურად უსაზღვრო  თავისუფლებით გაგიჟებული კომიკსების მდღაბნელი

Chester Brown და ასეთი რამე იბეჭდება და ვრცელდება თავისუფლად და დაუბრკოლებლად. ესაა გოგიაგვახარიების ეპოქა.

 

SCOTT TIMBERG
APRIL 12, 2016

 

დავიწყოთ სიტყვის და გამოთქმის თავისუფლებით სულ თავგასულ-გამოკრეტინებული პროგრესისტი გოგიაგვახარიების ბოდვით:

კომიქსების ცნობილმა მჯღაბნელმა Chester Brown-მა Drawn & Quarterly-ს მიერ გამოქვეყნებულ წიგნში გაიტლიკა ენა და დაიწყო ყბედობა პროსტიტუციაზე ბიბლიაში.

ის ყვება რუთის, ვირსავიას, Job-ის და, რა თქმა უნდა ბეთანიელი მარიამის ისტორიებს.

Brown არ ყვება ამ ისტორიებს ნახსენები ქალების დამცირების მიზნით,, სულაც პირიქით, ის მოითხოვს პროსტიტუციის ლეგალიზაციას და სექს-მუშაკებისთვის პატივის მიგებას.

ის წიგნში ბევრს ლაპარაკობს თავისი აზრის ფესვებზე. “Mary Wept” არის ერთგვარი განვრცობა Brown-ის ბოლო წიგნისა “Paying For it”, რომელიც აღწერს ავტორის როგორც კლიენტის მრავალ თავგადასავალს.

. დღევანდელი ნორმების თანახმად Chester Brown არაა უბადრუკი კაცუნა. Jonathan Lethem ამბობს რომ ისაა  კომიკსების ყველა დროის ერთ-ერთი უდიდესი მჯღაბნელი.

ის ამბობს რომ სულაც არაა საიდუმლო ის რომ ბიბლიის მრავალი პერსონაჟი კახპაა.  ამ Chester Brown-ის შთაგონების წყარო იყო Jane Schaberg-ის წიგნი intitulé «L’illégitimité de Jésus» // „ იესოს არალეგიტიმურობა“ //

მისი თეორიის თანახმად იესოს დედა, წმინდა მარიამი, გაუპატიურებული იყო. …

 

https://www.vice.com/fr/article/qbymxq/chester-brown-la-vierge-marie-pute-bande-dessinee

 

კომიკსების გენიალურმამდღაბნელმა 2011 წელს ეჭვს ქვეშ დააყენა ზოგი ცრურწმენა პროსტიტუციის თაობაზე.

თავის ავტობიოგრაფიულ კომიკსში „Vingt-trois prostituées“// „ 23 კახპა“// ის გადმოსცემს თავის საკუთარ, როგორც კლიენტის, გამოცდილებას.

1980-ან წლებში Brown  თავის კომიქსშიYummy Fur  საკუთარ თავს გამოსახავდა  ქალწულ მარიამთან სექსუალური ურთიერთობის მქონე ვინმედ.

გამომცემლობებმა Cornelius 11 მაისს გამოსცეს მისი ახალი „ გრაფიკული რომანი Marie pleurait sur les pieds de Jésus

ანუ „ მარიამი ტიროდა იესოს ფეხებზე „ რომელმაც გადააჭარბა ყველაფერ ადრინდელს. ეს ლიბერტარი გვეუბნება რომ ქალწული მარიამი იყო და კახპა და ეს დაგვიმალეს სახარებათა ავტორებმა.

 

 

მაგრამ ლიბერტართა თავისუფლება, უფრო კი თავაშვებულობა უსაზღვროა. 1 ანგლიკანი მღვდელი გვეუბნება რომ იესო ქრისტე იყო ჰომოსექსუალი.

 

 დიდმა ფრანგულმა ჟურნალმა  Le Courrier International დაბეჭდა ლონდონური გამოცემა  The Guardian-ის 1 წერილის თარგმანი.

 
https://www.courrierinternational.com/article/2012/04/24/jesus-etait-il-gay-reflexions-d-un-pretre-anglican?fbclid=IwAR2xlceJMBTs6o_NllE4DYEEYmKX6ifdhA8wJNmbdVrsiHdAJzXd36_Hrk0
nsolite.Jésus était-il gay ? Réflexions d’un prêtre anglican
  • THE GUARDIAN – LONDRES
Publié le 24/04/2012 – 17:23
T
he Guardian – L’article original

წითელი პარასკევის ქადაგება ქრისტეს უკანასკნელ სიტყვებზე მისი სიკვდილის წინ არის მაღალი სულიერი ქმედება.

იეზუიტების მიერ დაწყებული ეს ეს ტრადიცია აიტაცა მრავალმა ანგლიკანურმა ეკლესიამ.

მქონდა რა ველინგტონში, ახალ ზელანდიაში, ქადაგების პრივილეგია, მე თემად შევარჩიე ტანჯვა.

მესმოდა რომ ეკლესიაში არის განხეთქილებები სექსუალობის თაობაზე, ვიგრძენი რომ მევალება ლაპარაკი  იმაზე თუ როგორ ტანჯავენ ჰომოსექსუალებს საუკუნეების მანძილზე.

შეესაბამებოდა კი წითელ პარასკევს ეს დელიკატური თემა?

იესოს ბოლო სიტყვები არ მიტოვებდნენ არჩევანს:

„ იესომ დაინახა დედა და მასთან მოწაფე რომელიც მას უყვარდა და უთხრა დედას : ქალო, აი  შენი შვილი. და უთხრა მოწაფეს, აი შენი დედა . მას შემდე მოწაფემ წაიყვანა დედა თავისთან „ // იოანე, 19, 26//.

მოწაფე იყო იოანე, „ ის ვინც უყვარდა იესოს „, ყველა დანარჩენი გაიქცა. სამ ქალს და ერთადერთ კაცს ეყო სიმაცე ჯვართან მისასვლელად.

ამ კაცს მამდვილად განსაკუთრებული ადგილი ეკავა იესოს გულში. ქრისტიანული ხელოვნების საყვარელი სიუჟეტი საიდუმლო სერობის ყველა გამოსახულებაში იოანე ზის იესოს გვერდით, იოანეს თავი ხშირად არის იესოს მკერდზე.

 

აგონიაში მყოფმა იესომ იოანეს სთხოვა თავის დედაზე ზრუნვა და დედას სთხოვა იოანე მიეღო ისე როგორც მიიღებდა საკუთარ შვილს.  ასე იესომ იოანე ჩართო თავის ოჯახში.

იესო იყო მარტოხელა რაბინი რაც იშვიათი იყო იმ ხანაში.

იდეა რომლის თანახმადაც იესოს სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა მარიამ მაგდალელთან // Marie-Madeleine// არ ებუძნება ბიბლიურ მოწმობას.

 

იმის თქმა რომ იესოს არ ჰქონდა სექსუალობა ნიშნავს იმას რომ ის მოკლებული იყო ნამდვილ ადამიანობას, ეს კი მწვალებლობაა, ერეტიკოსობაა და მიუღებელია.  დებულება რომლის თანახმადაც იესო იყო ჰომოსექსუალი ბევრად უფრო დაფუძნებულია.

იესო შეიძლებოდა ყოფილიყო როგორც ჰეტეროსექსუალ ისევე ბისექსუალი ან ჰომოსექსუალი. შეძლეელი მისი დანამდვილებით მოქცევა რომელიმე კატეგორიაში

მისი ჰომოსექსუალობის ვერსია უბრალოდ უფრო გავს სიმართლეს. ამას ადასტურებს იესოს ინტიმური ურთიერთობა მის მოწაფესთან.

 

ესაა სიმართლე, ბნელი პურიტანები ხომ არ ვიქნებით საწინააღმდეგო რამე რომ დავიჯეროთ.

Sa

 აი ასეთი საინტერესო ლიბერტარული ბოდვა დაიბეჭდა 1821 წლიდან გამომავალ ნამდვილად კარგ ბრიტანულ გამოცემაში  The Guardian.

 

Paul Oestreicher

Lire l’article original

 

S

 ლიბერტარები თავისი ხოშის გასაწორებლად მზად არიან ყველაფერი არსებულის დასალეწად და მოსასპობად, ისინი თქვენც გამოგაცხადებენ ბოზებად და ჩათლახებად თუ კი ჩათვლიან რომ ეს გაუადვილებს მათ მიზნის მიღწევას.  

აი ასეთი გიჟების ჯინაზე ვარ კონსერვატორი.

 

კონსერვატორი ვარ და კონსერვატიზმი მიყვარს

 le.html

http://www.xn--pourunecolelibre-hqb.com/2017/06/roger-scruton-sur-le-progres-

 

არის 1944 წლის 27 თებერვალს დიდ ბრიტანეთში დაბადებული  ინგლისელი ფილოსოფოსი Roger Scruton, ის 30-ზე მეტი წიგნის ავტორია, ისაა პროფესორი Boston University-ში, ვაშინგტონის American Entreprise Institute-ში, ოქსფორდის უნივერსიტეტში,ისაა

Blackfriars Hall-ის წევრი, 1982 წლიდან კი არის კონსერვატული პოლიტიკური ჟურნალი Salisbary Review-ს თანადამაარსებელი და 18 წლის მანძილზე მისი ხელმძღვანელი,ვუსმინოთ:

 

Roger Scruton- პოლიტიკის პრობლემა ისაა რომ ის ხშირად ბინარულია. პროგრესი სინანულის წინააღმდეგ, მომავალი წარსულის წინააღმდეგ, გახსნილები დახურულების წინააღმდეგ: ხშირად სწორედ ესენი განსაზღვრავენ დაპირისპირებებს რომლებსაც უნდათ გამარჯვება.  ეს კლიშეებია.

 

მე კი ვემხრობი პროგრესს მეცნიერებაში, ტრადიციას ხელოვნებაში, უწყვეტობას მორალში // ანუ ბიბლიურ-ქრისტიანული მორალის შენარჩუნებას //  და პოლიტიკაში მხოლოდ აუცილებლის კეთებას.

 

მე მჯერა რომ მშვიდობის და შედარებითი კეთილდღეობის პირობებში პოლიტიკა უნდა დარჩეს თავის თავის ადგილზე.

ჩემი აზრით ესაა კონსერვატიზმი.

 

რაც შეეხება პროგრესს, ისა  იაკობინელების, ფაშისტების და კომუნისტების მიერ გამოყენებული ლოზუნგი.  ისინი თვლიდნენ რომ ისინი არიან მომავლის ინსტრუმენტი.  ისინი მომავალით ამართლებდნენ მათ მიერ ჩადენილ უამრავ დანაშაულს.

პროგრესი არის კერპი რომელიც მოითხოვს დღევანდელი ადამიანის მსხვერპლად შეწირვას.

წარსული არაა ეხლა ჩადენილ დანაშაულთა გამართლება. დასრულებული არ ითხოვს არანაირ მსხვერპლს.  წარსულზე ბევრად უფრო საშიში არის მომავალი.

პროგრესი ამართლებს ყველაფერს. იქ სადაც ტრადიცია არ ითხოვს არანაირ გამართლებას.  რაციონალური თვალსაზრისით მომავლის იდეალიზაცია უაღრესად საშიშია.

 

კონსერვატიზმი არის სიყვარულის ფილოსოფია. არსებულის სიყვარული. სიყვარული იმისა რაც გვაქვს და რაც მემკვიდრეობით მივიღეთ.

როდესაც ნამდვილად გიყვარს შენ იღებ საყვარელი ობიექტის არასრულყოფილებას.

ჩვეულებრივი ცხოვრების მიღება, რაც არის კონსერვატიზმის საფუძველში, შეიძლება მხიარული იყოს.

შეხედეთ ნამდვილი სიცოცხლით სვსე  მხიარული კონსერვატორის მაგალით ჩესტერტონს.

ის სიყვარულით დასცინის კაცობრიობას და მის სისულელეს.

 

როგორც ინტელექტუალი მე მთელი ცხოვრება იძულებით ვხვდებოდი მემარცხენეებს.

მათზე უფრო ნაღვლიანი, მოწყენილი და მოსაწყენი ხალხი არ არსებობს.

მემარცხენეებს ერთმანეთი სძულთ, მათ ყველგან ჰყავთ მტრები. ისინი ყველგან უარყობენ დიალოგს და დაბოღმილები, ჯავრიანები არიან.

 

და რა არის მხიარული ბნელ მარქსიზმში?  რა სიხარულია ლენინის ნაწერებში ?

სულ ცოტაა მარქსთან, მაგრამ სარკაზმის ფორმით…

 

Le Figaro- ისე ჩანს თითქოს სიხარული და მხიარულება ახასიათებს ბრიტანულ კონსერვატიზმს.

საფრანგეთში ანტიმოდერნულობა-ანტითანამედროვეობას აქვს რაღაც მტკივნეული და ტრაღიკული….

 

Roger Scruton.- ძალიან ძნელია ფრანგულ კონსერვატიზმზე ლაპარაკი: ის თითქოს დამარხულია ლიტერატურაში და ხელოვნებაში, მაგრამ არაა თვალსაჩინო.

Celine-ს თხზულებაში «  მოგზაურობა ღამის ბოლომდე“ //Voyage au bout de la nuit//, ბაზისური გრძნობები კონსერვატულია, მაგრამ მოქმედება მთლიანად ბნელი და ნეგატიურია. იგივეა ბალზაკთან, ვისთანაც სოციალური წყობის სურათი კონსერვატულია, მაგრამ აქაც  უბედურებით დატანჯულია.

 

მე მწამს რომ აქაა რევოლუციის მიერ შექმნილი დარდი და ნაღველი რომელიც ჯერაც არ გამქრალა.

ეს გავს გლოვას ბრძოლაში დამარცხების შემდეგ, ნოსტალგიას.

მოქმედებს რესპუბლიკის მიერ პროგრესის სახელით  შექმნილი სისხლისმღვრელი ,ულმობელი და უშვერი რევოლუციის კულტი.

 

არავის დავიწყებია სახელგანთქმული ტალეირანის სახელგანთქმული სიტყვა: „ ვისაც არ უცხოვრია 1789 წლამდე არ იცის თუ რა არის ტკბილი ცხოვრება. „

Benevent-ის პრინცმა იცოდა რასაც ამბობდა.  1754 წელს დაბადებული, ის გადაურჩა რევოლუციას, იმპერიას, რესტავრაციას და ივლისის მონარქიას. 84 წლის ხანგრძლივი ცხოვრება.

 

Le Figaroდიახ, ამას გარდა საფრანგეთში კონსერვატიზმზე ისე ცუდად ლაპარაკობენ რომ ვერც ერთი პოლიტიკოსი ვერ ბედავს თავისი თავის კონსერვატორად გამოცხადებას.  ბრიტანეთშიც იგივე ხდება ?

 

Roger Scruton.-  დიდ ბრიტანეთში პროფესორთა მარტო 10 პროცენტი აძლევს ხმას კონსერვატორთა პარტიას და ისინი თითქმის ყველანი იყვნენ ბრექსიტის წინააღმდეგ.  ისინი ყველანი კოსმოპოლიტები არიან და ამბობენ რომ არიან ბურჟუაზიული ცხოვრების წინააღმდეგ.

 

ჯონ სტიუარტ მილი ამბობდა რომ კონსერვატორები ქმნიან სულელ პარტიას. მას შემდეგ კონსერვატიზმი გაიგივებულია ჩამორჩენასთან და სისულელესთან.

ჩვნი, კონსერვატორების აზრით ასე ფიქრია სისულელე.

ამას გარდა, საზოგადოდ, კონსერვატორს არ შეუძლია პოლიტიკის გამოყოფა სისულელის გარკვეული ფორმისგან.

 

Le Figaro- რატომ სცხვენიათ ადამიანებს თავისი თავის კონსერვატორებად გამოცხადება ?

 

Roger Scruton- იმიტომ კონსერვატიზმს უჭირს თავის გამართლება.

 

ესაა ის რასაც ბურკე ამბობს ცრურწმენაზე და რასაც პასკალი ამბობს გულის მიზეზებზე.

არის მიზეზები რომლებიც არ ესმის და არ იცის ლიბერალურმა რაციონალობამ, მიზეზები რომლებიც დამარხულია ადამიანურ პრაქტიკებში.

 

ტრადიციები სოციალურ ურთიერთმოქმედებათა ნაყოფია.

 

ძალიან ადვილია ლიბერალური იდეების გამართლება. ისინი გვთავაზობენ ადამიანის განთავისუფლებას, წინსვლას, უსამართლობასთან ბრძოლას და მეტ არაფერს. უამრავი კარგი მიზეზია იმისთვის რომ იყო მემარცხენე.

მაგრამ ნამდვილი მიზეზი, საზოგადოების ღრმა აზრი მიუწვდომელია ასეთი მსჯელობისთვის.

 

ავიღოთ ქორწინების საკითხი.  ძალიან ძნელია მამაკაცის და ქალის ტრადიციული ქორცილის რაციონალურ-რაციონალისტური ახსნა.  ძნელია ჰომოსექსუალთა ქორწინების რაციონალურ-რაციონალისტური უარყოფა. რატომ არ უნდა ჰქონდეთ მათ

უფლება?

 

არადა საცოდნელია რომ ტრადიციული ქორწინება  არ ყოფილა ინდივიდთა შეთანხმება სექსუალური სიამოვნების ექსკლუზიურობაზე.  ეს იყო ინდივიდების მიერ ერთმანეთისთვის მიცემული პირობა რომ ისინი მთელ თავის ძალ ღონეს მიუძღვნიდნენ იმას რაც ჯერ არ არსებობს-შთამომავლობას. ეს არაა კონტრაქტი სექსუალურ ტკბობაზე.  ეს უფრო ერთგვარი ასკეზაა. ერთმანეთის თანადგომა და ზრუნვა შთამომავლობაზე და არა სადომაზოხისტური სიამოვნება, ესაა ტრადიციული ოჯახი.

 

ლიბერალური რაციონალურობა იღებს მარტო ხილულს, თვშალშისაცემს, კონსერვატორს კი სწამს ბუნდოვნად აღქმულისა.

და განა შეიძლება ბუნდოვნად აღქმული მიზეზების დაფასება ლიბერალურ სამყაროში?

 

ტრადიცია არსებობს ლიბერალურ სამყაროშიც, მაგრამ იქ ის არაა აღიარებული პოლიტიკურად.

 

არადა შეუძლებელია პოლიტიკის დაფუძნება მარტო გონებაზე, მარტო რაციოზე. მარტო გონებაზე, მარტო რაციოზე დაფუძნებული პოლიტიკა იძლევა 1789 ამ 1917 წელს.

 

გარკვეულ დროს პატივი უნდა სცე იმას რაც არიან ადამიანები, მათ წარსულს. საწინააღმდეგო შემთხვევაში არის ადამიანების წამება.

 

დღეს კეთილი მემარცხენეები აწამებენ საწყალ ხალხს, აბრალებენ მათ რასისტობას და ქსენოფობობას მაშინ როდესაც ამ საწყალ ხალხს უნდა უბრალოდ საკუთარ სახლში და საკუთარ ქვეყანაში ცხოვრება. სდამისნის ბუნების ასეთი შეზიზღება ლეიბორისტებს დაუჯდა ხელისუფლებად, კოსმოპოლიტებს კი ბრექსიტად.

LE FIGARO. — არის ძალიან მოდური გამოთქმა „ პოპულიზმი“, რითიც ცდილობენ  ლიბერალური მონდიალიზაციის ყოველგვარი კრიტიკის დამცირებას და დისკრედიტაციას.  კონსერვატიზმი პოპულიზმის ერთ-ერთი ფორმა ხომ არაა?

Roger SCRUTON. — სიტყვით პოპულიზმი მემარცხენეები აღნიშნავენ ხალხს როდესახ ხალხი არ უჯერებს და არ მიყვება ამ მემარცხენეებს.  ამ შემთხვევაში მემარცხენეები ამბობენ რომ ხალხი მანიპულირებულია დემაგოგების მიერ.
LE FIGARO. — მაგრამ დემაგოგები არსებობენ. პოპულიზმში არის „ ანტიელიტიზმი“ რომელიც თითქოს შეუთავსებელია კონსერვატულ აზრთან. …
Roger SCRUTON. — მართლაც არსებობს პოპულისტური ცდუნება. ესაა იმის თქმა რომ ხალხი მუდამ მართალია და ინტელექტუალები ცდებიან ხოლმე.  მაგრამ რეალურად ინტელექტუალები ზოგჯერ სიმართლეს ამბობენ და ხალხი ზოგჯერ ცდება.

მუდამ ცდება ბრბო.

 

რა არის პოლიტიკა? ხალხის გამოყოფა ბრბოსგან იმისთვოს ხალხი იქცეს ეროვნული იდეის ირგვლივ ორგანიზებულ ხმად.

https://www.salon.com/2016/04/11/the_virgin_mary_was_actually_a_prostitute_cartoonist_chester_brown_wants_to_open_a_debate_about_sex_work_jesus_and_the_bible/?fbclid=IwAR1Ps_3XZUE20LJJzlRtAtyLS7U8EaqCXYhTrok65Zr9vUcSkT2pdYYtDuo

 

 

მე ვფიქრობ  რომ პოპულიზმი არის ბრბოს კონსერვატული გრძნობების ექსპლუატაცია და მეტი არაფერი.  ტრამპი და ლე პენი არ არიან კონსერვატორები, მაგრამ ისინი იღებენ ხალხების კონსერვატულ მისწრაფებებს პროექტად მათი გადაქცევის გარეშე.

 

ჩვენ. კონსერვატორები, არ უნდა ვიყოთ დემაგოგები. ჩვენ ვიცით რომ ხალხის გრძნობები მნიშვნელოვანია და ანგარიშგასაწევი,

 

განსაკუთრებით არათვალშისაცემი და არარაციონალიზებული გრძნობები რომლებიც მომდინარეობენ  ჩამოყალიბებული კორპუსის, ლოკალური თემების, საზოგადოების წევრთა კონკრეტული გამოცდილებიდან, მსხვერპლის მომთხოვნი ცხოვრებიდან.

LE FIGARO. — Benjamin Disraeli ლაპარაკობდა  ტორიზმზე «one nation». ის ამბობდა რომ ელიტები პასუხისმგებლები უნდა იყვნენ, პასუხს უნდა აგებდნენ ხალხზე., მასებზე, ესაა კონსერვატიზმის როლი?

Roger SCRUTON. — Disraeli-ს და მის მოძრაობას უნდოდათ პოლიტიკის და კულტურის გამოყენება ეკონომიკური სპეკულაციისთვის საზღვრების დასადგენად. ის იყპ ქარხნების დიდ მმართველთა, ექსპლუატატორების წინააღმდეგ.

მას უნდა მათთვის ქვეყნის სოციალური ერთიანობის აუცილებლობის შეხსენება იმიტომ რომ ისინი ქმნიდნენ ღარიბების და მდიდრების ორ ერს და ამით ანგრევდნენ ერის სოციალურ ერთიანობას.

მონდიალიზაციასთან ერთად ჩვენ დავბრუნდით ორი საზოგადოების მდგომარეობაში:

ერთი საზოგსდოება სარგებლობს და იგებს საზღვრების იოლად გადალახვით და გაუქმებით. მეორე, ჩვეულებრივი, ყოველდღიური ცხოვრების საზოგადოება აბრუნებს ქვეყანას.

 

უარესიცაა: XIX საუკუნეში ბურჟუაზია „ ატყავებდა“ ღარიბებს, მაგრამ „ატყავებდა“ იმათ ვისთანაც დაკავშირებული იყო, ვისაც ხვდებოდა კიბის ბაქანზე ან ეკლესიაში.

დღეს ლიბერალურ კლასს აღაფერი აქვს საერთო იმათთან ვისაც ექსპლუატაციას უწევს., ლიბერალური კლასი დღეს ვეღარ ხედავს იმათ ვისაც ექსპლუატაციას უწევს.

 

Disraeli-ს უნდოდა ერის ერთიანობა არა მარტო საკუთრების უფლების ირგლივ. ერი უნდა გაერთიანებულიყო მესაკუთრეთა< ჭღთთა მოვალეობების ირგვლივაც.  მედაკუთრეებს, წარმატებულებს, აქვთ მოვალეობები, წარუმატებელთა, ათასი გარემოების და უმთავრესად მათგან დამოუკიდებელი მიზეზების გამო ჩამორენილთს მიმართ.  ერის წევრებს აქვთ მოვალეობები ერთმანეთის მიმართ ისე როგორც არის ოჯახი. ორი კლასის ღმად შერიგება, ერის გაერთიანება ერთმანეთის პატივისცემით, აი დიდი იდეა

 

არაა საკმარისი ლიბერალური ელიტის გინება ან თუნდაც მატერიალური დახმარების გაწევა ღარიბებისთვის, უნდა დაიწყოს დიალოგი, საუბარი.

LE FIGARO. — Christopher Lasch-ის თუ Jean-Claude Michéa-ს მსგავსმა მოაზროვნეებმა აჩვენეს ლიბერალიზმის და კონსერვატიზმის ფუნდამენტური შეუთავსებლობა. რას ფიქრობთ?
Roger SCRUTON. — ფუნდამენტური კითხვა ისაა თუ რა უნდა გავაკეთოთ იმისთვის  რომ ბაზარმა არ მოსპოს ყველაფერი ის რაც გვიყვარს.

უნდა ვაღიაროთ რომ ბაზარი აუცილებელია: არაა ნაპოვნი დიდი საზოგადოების ეკონომიკური ცხოვრების მოწესრიგების სხვა საშუალება. ეს თეორიულად დაამტკიცა ავსტრიულმა სკოლამ. ეს პრაქტიკულად დაამტკიცა საბჭოთა შირმა.

 

ინფორმაციის ცირკულაცია, რასაც მოითხოვს ეკონომიკური გაცვლები, ხდება მხოლოდ ბაზრით.

მაგრამ არის საზღვრები. არის რაღაცეები რისი ყიდვა-გაყიდვაც დაუშვებელია, არის შეუწყნარებელი ექსცესიური მოგებები.

 

როგორ გავაძლიეროთ ეს საზღვრები?

ძველად, წარსულში აღიარებდნენ ზოგიერთი რამის ყიდვა დაუშვებელია. ასე მაგალითად დაუშვებელია დედობის, ღირსების, ოჯახის , აადამიანთა იმტიმური ურთიერთობების სფეროში არსებული რაღაცეების ყიდვა,

 

ამბობენ რომ პროსტიტუცია არის მსოფლიოს უძველესი ხელობა. მაგრამ პროსტიტუციის აკრძალვაც ასევე უძველესია.

პროსტიტუციას იტანდნენ, მაგრამ ის მარგინალიზებული იყო.
LE FIGARO. — ჯიჰადისტური საფრთხე  ძლიერდება, კონსერვატიზმმა ამიერიდან უნდა „დაიცვას“ ის რასაც ებრძოდა ანუ 1968 წლის მაისის ჰედონისტური და ლიბერტარული მემკვიდრეობა?
Roger SCRUTON. — ვერ ვიტან სატირულ პრესას და პოპ მუსიკას. ჩემს შვილებს უყვართ პოპი. არ დავხოცავ ჩემს შვილებს ამის გულისთვის.

ისლამისტების აზრით კი ესაა დანაშაული და არა ცუდი გემოვნება.  ისინი ჩვენს საკონცერტო დარბაზებს თავს ესხმიან ალაჰის და არა ბეთჰოვენის სახელით. ისლამისტებს სძულთ მუსიკა თავისთავად. ისინი სეურაცხყოფილად გრძნობენ თავს როდესაც ხედავენ რო ვიღაც ერთო, რომლებიც იღებენ მსოფლიოს.

 

ისლამისტთა რელიგია უკიდურესი ფორმით მსოფლიოს უარყოფაა.

მე მირჩევნია ცივილიზაცია რომელიც რაღაც ადგილს უტოვებს ცუდ გემოვნებას.

არის ღირებულებათა იერარქია და თავისუფლება სილამაზეზე მაღლაა.
LE FIGARO. — მაგრამ არავინ იკლავს თავს და არავინ სწირავს თავს ლიბერალიზმის გულისთვის…
Roger SCRUTON. —მართალია.  იშვიათად კვდებიან რაიმე „ იზმის“ გულისთვი. კომუნიზმის მიერ შექმნილი ერთადერთი რამე არის მარტვილები რაღაც „ იზმისთვის „.

 

საზოგადოდ თავს სწირავენ თავისუფლების გულისთვის, მაგრამ არა აბსტრაქტული თავისუფლების გულისთვის.

თავს სწირავენ სამშობლოს , პრესის, აზრის თავისუფლებისთვის, საფრთხეში მყოფი საზოგადოების დასაცავად.

ჩვენ დავივიწყეთ მართებულობის, წესიერების ბაზისური ცნება.  ადამიანი თავს სწირავს იმისთვის რავ უყვარს, მისთვის ძვირფასი კონკრეტული რამისთვის.

 

Topics

 

 

https://www.bvoltaire.fr/livre-conservatisme-par-roger-scruton/

 
Roger SCRUTON. წიგნი კონსერვატიზმზე.  ესაა ძალიან მდიდარი ნაშრომი, აუცილებელი  მრავალი ვარიანტის, მათ შორის ეროვნული ვარიანტების  მქონე კონსერვატიზმით დაინტერესებული პირებისთვის.

კონსერვატიზმი სხვადასხვანაირი იყო და არის დიდ ბრიტანეთში, საფრანგეთში, გერმანიაში, აშშ-ში…

   
Roger SCRUTON-ის კონსერვატიზმი, რომელიც გადმოცემულია მის ბოლო ნაშრომებში ეფუძნება შემდეგ იდეებს:

 

  • ისტორიის მიერ ჩამოქნილი და დახვეწილი ინსტიტუტები, ტრადიციები რომლებიც აკმაყოფილებს დიდ უმრავლესობას უფრო უნდა დავაფასოთ ვიდრე ინოვაცია-სიახლეები, ისინი. ისეთი ინსტიტუტები და ტრადიციები დაცული და შენარჩუნებული უნდა იყოს.
  • არსებულის ნგრევა ადვილია, მაგრამ დამაკმაყოფილებელი ინსტუტების, ტრადიციების, კანონების აღდგენა ან ხელახლა შექმნა ძალიან ძლიან ძნელია და მოითხოვს დიდროს.
  • ისტორია გვიჩვენებს რომ რადიკალური ინოვაცია-სიახლეები ძალიან ხშირად კატასტროფული იყო.

 

უფესვო და გულგრილი, კონკრეტულის სიყვარულის არმქონე  მომთაბარე ტიპებისგან შემდგარ საზოგადოებაზე უკეთესია გარკვეულ ტერიტორიაში ფესვგადმული საზოგადოება.

შენარჩუნებული და დაცული უნდა იყოს ერთა და ეროვნულ კულტურათა მრავალფეროვნება.  ბოლო უნდა მოეღოს იმიგრაციის შედეგად გაჩენილ მულტიკულტურულ ქაოსს რომელიც ვრცელდება დასავლურ საზოგადოებებში. ხალხთა ერთგვაროვნება ჯობია ხალხთა მრავალგვარობას.

არ არსებობს არც პანევროპული კულტურა და არც ევროპული ეროვნული გრძნობა.

ნამდვილი კონსერვატორების ერთადერთი მიზანი უნდა იყოს ეროვნული კულტურების დაცვა.

Roger SCRUTON-ის კონსერვატიზმი ფრონტალურად უპირისპირდება ყველა ევროპეისტულ კონსტრუქტივიზმს,ევროკავშირის კონსტრუქტივიზმს რომლის მიზანიცაა ბაზრის და ადამიანის უფლებათა ინდივიდუალისტურ-უნივერსალისტურიი იდეოლოგიის  გაბატონება  ის უპირისპირდება „ევროპული იმპერიის“ მომომხრეებს  რომელსაც უნდათ არარსებული ევროპული ცივილიზაციის სახელით ევროპელი ერების გათქვეფა ამ ევროპულ იმპერიაში.

ევროპა არის ბერძნულ, რომაულ, კელტურ, გერმანულ, სლავურ მემკვიდრეობათა ერთობლიობა და უნდა იყოს ევროპელ ერთა კონფედერაცია.

 

ეროვნული საზოგადოება // La communauté nationale// არ უნდა ემორჩილებოდეს სახელმწიფო აპარატს, მისი ავტონომია რაც შეიძლება უფრო ფართო უნდა იყოს.

საბაზრო ეკონომიკა ჯობია წარმოების  საშუალებათა კოლექტივიზაციას, მაგრამ თანამედროვე  კაპიტალიზმის ევოლუცია, რომელიც ხასიათდება გიგანტიზმით დ ექსტერნილაცია ღირებულებისა // coûts// რომლებსაც ფირმები გადასცემენ სახელმწიფოებს, ე.ი. ხალხებს, ძალიან შემაშფოთებელია და გამოხატავს ფირმების დღევანდელ უპასუხისმგებლობას.

Roger SCRUTON-ის აზრით ეკონომიკა უნდა ემსახურებოდეს ერს // communauté nationale//, ესაა ლიბერალური ინდივიდუალიზმის უარყოფის გაგრძელება.

 

რწმენა იმისა რომ ბუნებრივად თანასწორი ადამიანების ცხოვრების პირობების გაუმჯობესება გააუმჯობესებს მათ ზნეობას უსაფუძვლოა.  ადამიანების „ მოძერწვა“ გარკვეული იდეალური ხედვის თანახმად მიუღებელია კონსერვატიზმისთვის.

რელიგიური ცხოვრება უნდა შემოიფარგლებოდეს პირადი ცხოვრებით. ისლამი რომელიც ვერ იღებს ამ იდეას და „პოლიტიკურად კორექტულის იდეოლოგია  // l’idéologie du “politiquement correct”// არის 2 დიდი საფრთხე რომლებიც ემუქრება დასავლურ კულტურებს.

Roger SCRUTON არის საზოგადოდ ბრიტანული ინსტიტუტების, ე.ი. განსაკუთრებით კონსტიტუციური მონარქიის ერთგული, მაგრამ კონსერვატიზმს, როგორც ის განსაზღვრავს, შეუძლია ჰარმონიულად თანაარსებობა ნამდვილ, ე.ი. წარმოშობით ლიბერალური ინდივიდუალიზმისგან და უნივერსალიზმისგან, ისევე როგორც პროგრესიზმისგან თავისუფალ  რესპუბლიკანიზმთან.

არადა ინდივიდუალიზმი, უნივერსალიზმი და პროგრესიზმი არის საფრანგეთის რევოლუციის ლიდერების და მათი მემკვიდრეების მიერ შექმნილი რესპუბლიკანიზმის 3 მთავარი ელემენტი.

https://historyplusart.wordpress.com/2016/10/09/%e1%83%96%e1%83%9d%e1%83%92%e1%83%98-%e1%83%a0%e1%83%90%e1%83%9b-%e1%83%91%e1%83%a0%e1%83%98%e1%83%a2%e1%83%90%e1%83%9c%e1%83%a3%e1%83%9a-%e1%83%99%e1%83%9d%e1%83%9c%e1%83%a1%e1%83%94%e1%83%a0/?fbclid=IwAR210GRyh1A5B0drgHls8M_9-YcrRfXy60WjCRKPMTgmjs-jx0_M6GM0eLg

ქრისტიანობის მერე მორალური პანიკა

 

https://fr.wikipedia.org/wiki/Panique_morale

 

არის ჩრდილოამერიკული  ცნება მორალური პანიკა moral panic, რაც აღნიშნავს მოსახლეობის გარკვეული ჯგუფების არაპროპორციულ რეაქციას იმაზე რაც ჩანს  უწესო ან და საზოგადოებისთვის საშიშ მოქმედებებად.

ასე მაგალითად, თითმკვლელი ბავშვის დედა  Patricia Pulling-მა 1982 წელს დააარსა ამერიკული ასოციაცია BADD (Bothered About Dungeons & Dragons).  ასოციაცია ებრძვის ოკულტიზმს. მან სასამართლოში საქმე აღძრა  მოზარდებში ძალიან პოპულარული თამაში jeu de rôle-ს გამომშვები საზოგადოება TSR, inc-ის წინააღმდეგ.

 

ის ამერიკული მასობრივი ინფორმაციის დიდ საშუალებებში აკრიტიკებდა თამაშს რომელიც მისი აზრით ბავშვებს ითრევს სატანურ რიტუალებში, ვოდუს// აფრიკული მაგიის// პრაქტიკებში, დემონურ შელოცვებში. აშშ-ს მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები ამაზე ლაპარაკობდნენ 1980-ან წლებში.

 

Elle critiquait auprès des grands médias américains un jeu qui, selon elle1, embrigadait les enfants dans des rites sataniques, des pratiques vaudou, et des incantations démoniaques. Ces allégations ont fait l’objet d’un certain crédit médiatique pendant les années 1980, ayant fait l’objet de relais.

 Stanley Cohen-ის  (1972) თანახმად  „ მორალური პანიკა“ იწყება მაშინ როდესაც რაღაც გარემოება, პიროვნება თუ პიროვნებათა ჯგუფი ჩანს და მითითებულია როგორც საფრთხე, საშიშროება, საზოგადოების ღირებულებებისთვის თუ ინტერესებისთვის. „

 

სოციოლოგის თქმით ყ“ მორალურ პანიკაში“ არის 2 მთავარი სუბიექტი: „ მორალური ბელადები“ (« moral entrepreneurs »),რომლებიც გამოდიან კოლექტიური დაგმობის ინიციატივით და „ განტევების ვაცები“ (« folk devils »),

დასაგმობი ჯგუფები.

 

ნუმერიკულ კულტურაში სპეციალიზებული მლვლევარები, მაგ. Henry Jenkins აშში თუ Hervé Le Crosnier საფრანგეთში  ცნებას მორალური პანიკა იყენებენ აგრეთვე  ყოველგვარი ტექნოლოგიური ცვლილებით გამოწვეულ მეტისმეტ შიშს როდესაც ეს ცვლილება აღიქმება საფრთხედ ყველასთვის.

 

„ მორალური პანიკები „ ხშირად დაკავშირებულია დებატებთან და ისინი საზოგადოდ გაძლიერებულია მასობრივი საინფორმაციო საშუალებებით, თუმცა შეიძლება იყოს ნახევრად-სპონტანური პანიკებიც.

სმ მოძრაობათა კომპონენტი შეიძლება იყოს კოლექტიური ისტერია. ნაგრამ მორალური პანიკა განსხვავდება იმით რომ ის განმარტებულია მორალის ცნებებით. ის უფრო შეურაცხოფა-დამცირების ცნებებით გამოიხატება ვიდრე შიშის

ცნებებით.

მორალურ პანიკას იწვევს  ელემენტი რომელიც აღიქმება საფრთხედ საზოგადოებისთვის ძვირფასი ღირებულებებისთვის….

მორალური პანიკა შეიძლება გამოიწვიოს ბევრმა სერიოზულმა მიზეზმა

 

ქრისტიანობიდან გეი პარადებამდე 2  დექრისტიანიზაცია, მოზეიმე ნიჰილიზმი,დემორალიზაცია და მორალური პანიკა

ნიჰილიზმი, ლათინური სიტყვიდან nihil-არაფერი, არის ყველა ღირებულების,უმაღლესი იდეალების, რწმენის თუ სუბსტანციურ რეალობათა უარყოფაზე დაფუძნებული დოქტრინა თუ მიდგომა.

ის ხშირად  პესიმიზმთან თუ რადიკალურ სკეპტიციზმთან დაკავშირებული ნიჰილიზმი უარყოფს ან გამოთქვამს ეჭვებს.

ნიჰილიზმი გამოიხატება პოლიტიკის, ლიტერატურის, რელიგიის, ფილოსოფიის სფეროებში.

xix საუკუნის მეორე ნახევარში რუსეთში გაჩენილი ნიჰილისტური და ანარქისტული რევოლუციური მოძრაობა უარყოფდა სახელმწიფოს, მართლმადიდებელი ეკლესიის და ოჯახის ავტორიტეტს, მოითხოვდა რაციონალობაზე და მატერიალიზმზე დაფუძნებული სახელმწიფოს აგებას.

ცნება ნიჰილიზმს პოპულარიზაცია გაუწია რუსმა მწერალმა ივან ტურგენევმა თავის რომანში „ მამები და შვილები“ რომელშიც პერსონაჟი ბაზაროვის მეშვეობით აღწერილია ახალშობილი რადიკალური რუსული ინტელიგენციის შეხედულებები.

ტურგენევის მიერ აღწერილი ნიჰილიზმი შეესაბამება რადიკალურ პოზიტივიზმს.

მაგრამ წიგნს დიდი წარმატება ხვა წილად და მის გმირ ბაზაროვს კიდევ უფრო მეტი.

ცნება ნიჰილიზმმა მაშინ თანდათანობით აღნიშნა მე-19 საუკუნის შუა ხანების რუსეთში გაჩენილი სოციალური კრიტიკის პოლიტიკური მოძრაობა.

 შემდეგ ცნებამ ნიჰილიზმი აღნიშნა პოლიტიკური დოქტრინა რომელიც დაუშვებლად საზოგადოების მიერ ინდივიდის რამენაირ შეზღუდვას და უარყოფს ყოველგვარ რელიგიურ, მეტაფიზიკურ, მორალურ თუ პოლიტიკურ აბსოლუტს.

 

გაფართოებული მნიშვნელობით ნიჰილიზმი  დაარქვეს რადიკალურ, „რევოლუციურ“, ცარიზმთან მებრძოლ და პოლიტიკური ტერორიზმის მიმდევარ მოძრაობებს.

1881 წელს ასეთმა ჯგუფმა „ ნაროდნაია ვოლია“ მოკლა იმპერატორი ალექსანდრე მეორე რომელიც ცფილობდა ავტორიტარიზმის შერბილებას მისმა გაბოროტებულმა შვილმა ისეთი რეპრესიები მოაწყო რომ მოძრაობა ამას გადაყვა, მაგრამ იდიოტური იდეები ისევ ვრცელდებოდა.

რევოლუციურმა ტერორიზმმა არნახულად გაშალა ფრთები რამოდენიმე წლის შემდეგ.

 

სწრაფი ინდუსტრიალიზაციის პროცესში მყოფი საზოგადოების ავტორიტარულმა გამკაცრებამ პირველი მსოფლიო ომის დროს  გამოიწვია რუსი ინტელექტუალების არც თუ უმნიშვნელო ნაწილის გარევოლუციონერება, ამან გააიოლა ბოლშევიკური რეჟიმის დამყარება.

ეფემერულმა ნიჰილიდტურმა მოძრაობამ დასვა საკითხები რომლებითაც დაინტერესებული იყო ყველა ჯურის მოაზროვნე.

ამ კითხვებიდან გაჩნდა ფილოსოფიური დოქტრინა რომელიც წინ წამოსწევდა არსებული სამყაროს აბსურდულობას, უარყოფდა საზოგადოების მის მიერ მიღებულ, მისთვის მნიშვნელოვან ღირებულებებს, და, უფრო ზოგადად, უარყოფდა სუბსტანციური რეალობის არსებობას.

 

დოსტოევსკიმ  « დემონებში» და ემილ ზოლამ „ გერმინალში“ აჩვენეს და დაგმეს  ექსტრემიზმის და ნიჰილიზმის საფრთხე.  დოსტოევსკიმ დაასკვნა  კეთილი და ყოვლისშემძლე ღმერთის იდეის ბოროტების არსებობასთან შერიგების სირთულე.

მეორეს მხრივ მან დაასკვნა რომ დასავლური ათეიზმი  უარყოფს როგორც ღმერთს ისე ხილული მატერიალური სამყაროს აზრს, მნიშვნელობას და უაზროდ თვლის მის და სიცოცხლის  არსებობას.

მან დაასკვნა რომ ადამიანური სამართალი ვერაფერს შველის მორალურ ბოროტებას. მეტიც ის ზოგჯერ არის არაადამიანობის წარმომქმნელი მექანიზმი

დოსტოევსკიმ აქედან დაასკვნა რომ თუ კი ღმერთი არ არსებობს ყვრლაფერი დაშვებული და ნებადართულია

// „ ძმები კარამაზოვები:, XI –VI//.

ეს დასკვნა გადაიქცა იმად რასაც მოგვიანებით ზოგმა დაარქვა „ სიკეთის პრობლემა“.

ამ კითხვაზე სცადეს პასუხის გაცემა მიგვიანებით ალბერ კამიუს მსგავსმა ინდივდებმა.

 

კამიუ, მაგალითად, ფიქრობს რომ აბსურდი იბადება ადამიანის ძახილის დაპირისპირებიდან სამყაროს უაზრო დუმილთან.

 

Xix საუკუნის ბოლოს ფრიდრიხ ნიცშემ  აღწერა ისტორიის დაჩარება უფრო და უფრო ძლიერი გაუწონასწორებლობებით.  ამ გაუწონასწორებლობების კომპენსაცია ხდება ინსტიტუტების ანონიმური ტირანიით რომელიც წარმოშობს სტრესს.

 

 

ნიცშე არჩევს ნიჰილიზმის ორ ფორმას:

  1. პასიური ნიჰილიზმი:

„ ნიჰილისტი არის ადამიანი რომლის აზრითაც არსებული სამყარო არის ისეთი როგორიც ის არ უნდა იყოს და ის სამყარო რომელიც არის როგორიც ის უნდა იყოს არ არსებობს.

ამიტომ არსებობას // მოქმედებას, სურვილს, შეგრძნებას// არა აქვს არავითარი აზრი.  ნიჰილისტური პათოსია ამაოების პათოსი.

პასიური ნიჰილიზმი შეიძლება დავუახლოვოთ შოპენჰაუერის დოქტრინას რომელმაც გავლენა მოახდინა ნიცშეზე.

  1. აქტიური ნიჰილიზმი, როდესაც რწმენა ემხობა იმიტომ რომ გაჩნდა ახალი და უფრო სიცოცხლისუნარიანი რწმენა.
  • ესაა ძლიერთა ნიჰილიზმი. ძველი ღირებულებები უარყოფილია და მიღებულია სხვა ღირებულებები. 

აბსურდი ვერ სპობს ძლიერის ნებას. ძლიერი იგონებს თავისი მასშტაბის შესაბამის ახალ ღირებულებებს.

ნიჰილიზმს მაშინ მივყევართ ზეადამიანამდე რომელიც მთლიანად იწონებს მომავალ მსოფლიოს, მის ცვალებად და გაურკვეველ ხასიათს.

არის კიდევ ნიჰილიზმის განსაზღვრება რომელიც განკუთვნილია თავისუფალი სულის ელიტისთვის:

აზროვნების ნიჰილიზმი არის არსის აბსოლუტური უარყოფა, უარყოფა რომელიც ნიცშეს თანახმად ხდება აზროვნების ყველაზე ღვთაებრივი მანერა.

ჭეშმარიტება საერთოდ არ არსებობს, ჩვენი აზრები, მაშ გარდაუვლად ყალბია.

ნიცშეს თანახმად ნიჰილიზმის ნორმალური მდგომარეობა არის არსის უარყოფა და ესაა აზროვნების ღვთაებრივი მანერა იმ გაგებით რომ ისაა მთელი და ყოველგვარი იდეალიზმის უარყოფა // ნიცშეს თქმით იდეალიზმი არის სუსტების ნიჰილიზმი//. ძლიერი ნიჰილისტი უარყოფს იდეალიზმს და მის შედეგებს, მათ შორის ქრისტიანულ მორალს.

ნიცშეს გავლენით Cioranმა მოიგონა „ პესიმისტური „ ნიჰილიზმი რომელიც არ უტოვებს ადამიანს არანაირ იმედს.

Albert Caraco კი  სიცოცხლეს თვლიდა აბსოლუტურ უაზრობად.

 

„ დაე დაემხოს უმაღლესი ღირებულებები „, აი როგორ განსაზღვრა ნიჰილიზმი ნიცშემ თავის დაუმთავრებელ ნაშრომში „ სწრაფვა ძლიერებისკენ- Volonté de puissance.

 

 

http://www.pileface.com/sollers/spip.php?article310

.

ნიცშემ პირველმა დაინახა რომ  იწყებოდა ნიჰილიზმის ანუ საზოგადოების უმაღლესი ღირებულებების და იდეალების დამხობის, ძალადობის და უმეცრების ყველა ინსტინქტის გამარჯვების ხანა.

 

ნიცშემ დაინახა ეს და მოხვდა საგიჟეთში ფსიქიური ავადმყოფობის მწვავე ფორმით.

 

 

https://www.24matins.fr/friedrich-nietzsche-philosophe-victime-crises-folie-64175

https://www.le-prisme.fr/2016/03/relativisme-nihilisme-et-autres-maux-de.html


ნიჰილიზმი არის ყველა აღიარებული ღირებულების უარყოფა.

ნიჰილისტისთვის ყველაფერი ერთნაირია, ღირებულებებიც ერთნაირია, მოკვლა აღარაა ცუდი რამე, ის სხვა მოქმედებათა მსგავსი მოქმედებაა

 

   აი ასეთი ნიჰილიზმის გამარჯვების მხილველ ნიცშეს დაემართა სიგიჟის უმწვავესი კრიზისი.

https://www.24matins.fr/friedrich-nietzsche-philosophe-victime-crises-folie-64175

Friedrich Nietzsche : სიგიჟის კრიზისების მსხვერპლი ნიჭიერი ფილოსოფოსი

ფრიდრიხ ნიცშე ცნობილი იყო თავისი ნაშრომებით და სიგიჟის კრიზისებით. გამოკვლევაც კი იყო მისი მენტალური მდგომარეობის შესახებ.

ნიცშე დღეს არის ლეგენდა და მისი ისტორია არის სიგიჟის კრიზისების ისტორია.

ფილოსოფოსს ჩვეულებად ჰქონდა მუშაობა ხანგრძლივი თვეების მანძილზე, ტვინი გადაიტვირთა და ეს დამთავრდა სიგიჟის კრიზისებით.

ასე მოხდა 1889 წლის 3 იანვარს. ფრიდრიხ ნიცშე ტურინში იყო. იქ მან ნახა თუ რა გამეტებით ცემდა ვიღაც მეეტლე თავის ცხენს და დაეცა, აქვითინდა. ამ სცენამ კვალი დაასვა მის ისტორიას.

ეს კრიზისი არ ყოფილა ერთადერთი მის ცხოვრებაში. ასეთი კრიზისები მას უფრო და უფრო ხშირად ემართებოდა.

იყო ნიცშე ტურინის ტირანიც…

ნიცშეს  ჯანმრთელობა უარესდებოდა მის სიკვდილამდე. ზოგი სპეციალისტი  ფიქრობს რომ ნიცშე  მოკლა სიგიჟემ.

სიცოცხლის ბოლოს ნიცშე ვეღარ სცნობდა თავის მეგობრებს, მათესავებს, მას ასევე სტანჯავდა პარალიჩი.

როდესაც მისუ ნათესავები მიდიოდნენ ნიცშესთან ის ყვიროდა „ დაინახეთ ჩემში ტურინის ტირანი“, ვიზიტები წყდებოდა იმიტომ რომ ის იწყებდა გაუგებრად ლუღლუღს.

1930 წელს ნიცშეს მენტალური მდგომარეობა შეისწავლა Erich Friedrich Podach-მა რომელმაც გამოაქვეყნა ნარკვევი

„ ნიცშეს დამხობა“ ‘’ ფრანგულად L’effondrement de Nietzsche//.

მკითხველებს ასე შეუძლიათ  გაგება იმისა თუ რას ფიქრობდნენ ნიცშეს მკურნალი ექიმები.

 

სიცოცხლის ბოლოს ნიცშე იყო გერმანიის ერთ საგიჟეთში.

თავისი მენტალური მდგომარეობის მიუხედავად ნიცშე დაბრუნდა დედასთან, მაგრამ დედა გარდაიცვალა 1897 წელს და ნიცშეზე ზრუნავდა მისი და სანამ ნიცშე გარდაიცვალა 1900 წლის 25 აგვისტოს.

 

 

https://chalcedon.edu/magazine/homosexuality-and-deconstructionism-de-sade-foucault-and-the-postmodern-mind

 

ჰომოსექსუალობა და დეკონსტრუქცია: დე სადი, ფუკო და პოსტმოდერნული, პოსტთანამედროვე გონება

homosexuality and Deconstructionism: De Sade, Foucault, and the Postmodern Mind

 

 Roger Schultz, 2004 წლის 1 სექტემბერი

ჰომოსექსუალების სამოქალაქო კავშირით და მათ ქორწინებაზე წინადადებით გამოწვეულმა ენთუზიაზმმა ჰომოსექსუალობა აქცია მთავარ პრობლემად.


ჰომოსექსუალური პროპაგანდა propagande gay-ს თანახმად Adam-ს et Steve-ს  უნდად უბრალოდ დაქორწინება, სახლის შეძენა, ბავშვის აყვანა, ბედნიერი ცხოვრება  და მეტი არაფერი.

ჰომოსექსუალთა მიზნის ეს იდილიური სახე  არის სასაცილო მონათითხნი.

ჰომოსექსუალთა პროგრამა და დღის წესრიგი რევოლუციურია მისი მიზანია საზოგადოების ბიბლიური საფუძვლის დანგრევა, ბიბლიური კულტურის ამოძირკვა.

 

ქრისტიანული მსოფლმხედველობა ეფუძნება შესაქმის დოქტრინას.

სუვერენმა ღმერთმა შექმნა დედამიწა და დაამყარა სოციალური და მორალური წესრიგი.

ღმერთმა შექმნა ადამი და ევა, მისცა მათ შესაბამისი როლები და მოუწოდა მათ გამრავლებისკენ და ბატონობისკენ.

 

ახალ აღთქმაში იესომ  დაადასტურა შესაქმის ეს წყობა. ღმერთმა ადამიანთა საზოგადოებაში დაადგინა ავტორიტეტის მრავალი სფერო //ოჯახი, ეკლესია, სახელმწიფო // და ოჯახი არის კონსტრუქციის ცენტრალური ბლოკი.

რევოლუციონერები მუდამ ესხმოდნენ თავს ღმერთის მიერ დადგენილ წესრიგს.

კომუნისტური პარტიის მანიფესტში //1848//  მარქსი ღიად გამოხატავდა მტრულ განწყობას ოჯახის მიმართ. ის ოჯახს თვლიდა სიმდიდრის კონტროლის იარაღად და კაპიტალისტური წყობის მხარდაჭერად.

მარქსის პირველი ადვოკატი ამერიკაში იყო ცნობილი ფემინისტი, თავისუფალი ადვოკატი Victoria Woodhull (1838-1927)

რომელიც ქადაგებდა და ითხოვდა ქორწინების გაუქმებას.

ბოლო ხანს გამოქვეყნებულ ნაშრომში R.J. Rushdoony ამბობს რომ თანამედროვე ანტიქრისტიანული აზრი ფესვგადგმულია ჯანყში ღმერთის, მისი სიტყვის და მის მიერ სექმნილი წესრიგის  წინააღმდეგ.

ადამის და ევას საწყისი ცდუნება იყო „ცოდნა“ და სიკეთის და ბოროტების „ დადგენა“ ანუ ღმერთებად ყოფნა.

ოჯახზე და ბიბლიურ სექსუალურ წესრიგზე თავდასხმით თანამედროვე ადამიანი ცდილობს სამყაროს გადაკეთებას თუ შექმნას  თავისი საკუთარი ჭკუით თუ უტვინობით.

თანამედროვე ადამიანი არ იღებს და არ აღიარებს  სამყაროს რომელიც არაა მის მიერ შექმნილი.

Rushdoony ამბობს რომ თანამედროვე ფილოსოფიას აქვს თვითმნგრეველი მიზანი. როგორ ამბობს ანდაზები 8:36

„ ვისაც ვძულვარ უყვარს სიკვდილი“.

ამას ვხედავთ ჰომოსექსუალთა დღევანდელი მოძრაობის მესაძირკვლე 2 ფილოსოფოსის ცხოვრებაში.

Marquis de sade ანუ მარკიზ დე სადი // 1740-1814//  Rushdoony-ს თქმით იყო პირველი ნამდვილად თანამედროვე ადამიანი, ღმერთის სიძულვილით შეპყრობილი ფრანგი პორნოგრაფი და სექსუალური ლიბერტარი, აღვირახსნილი თავგასული მკრეხელი რომელსაც უყვარდა ადამიანთა შოკში ჩაგდება. და მისი ფინალური სიგიჟე. მან მრავალი წელი გაატარა ციხეებში, მათ შორის ბასტილიაში, ის საგიჟეთში დაამწყვდია ნაპოლეონ ბონაპარტემ. მისმა არაადამიანურად წამხდარმა ქცევამ სახელი მისცა სადიზმს, რაც არის სიამოვნება სხვითვის ბოროტების გაკეთებით, სიამოვნება სხვისი ტანჯვა-წამებით. მარკიზ დე სადს არ ჰქონდა მორალური აბსოლუტები, ეთიკური იმპერატივები და ამიტომ მის  ფილოსოფიას ზოგჯერ უწოდებენ ამორალიზმს ანუ მორალის არარსებობა-უცოდინარობას. 

 

Rushdoony -მ აჩვენა რომ მარკიზ დე სადის ამორალიზმი არის აჯანყება ღმერთის წინააღმდეგ.

მარკიზ დე სადი თვლიდა რომ „ მორალური აბსოლუტია“ ღმერთისგან თავისუფლება . ის აჯანყდა ღმერთის წინააღმდეგ და ჩაეფლო ეთიკურ ნიჰილიზმ-ანარქიზმში.

მუდმივი ჯანყისთავი მარკიზ დე სადი ებრძოდა ღვთაებრივ //თუ გნებავთ ბუნებრივ // წესრიგს, მან აბუჩად აიგდო და გაამასხრა სიკეთის და ცოდვის ტრადიციული ცნებები.

ის თვლიდა რომ სიამოვნება ნებისმიერ, თუნდაც სხვის წამებით მისიკვდილების ფასად.

მარკიზ დე სადი ჩადიოდა სიკეთის და სიწმინდის საწინააღმდეგო თახსირ რამეებს.

Rushdoony-მ დაასკვნა რომ თანამედროვე სულისკვეთების ფუნდამენტური ბუნება არის „ წმინდა გარყვნილება“.

მარკიზ დე სადის ფილოსოფიის ბოლოდროინდელი საუკეთესო მოციქული იყო აიათოლა ჰომეინის მეხოტბე დიდად სახელგანთქმული პარიზელი ჰომოსექსუალი და ინტელექტუალ-პროფესორი მიშელ ფუკო // Michel Foucault,1926-1984//.

ის იქცა პოსტმოდერნიზმის და დეკონსტრუქციონიზმის წარმომადგენელი, ცნობილი ჰომოსექსუალი და სან ფრანცისკოს სადომაზოხისტურ სცენაში შეყვარებული ტიპი. როგორც მოსალოდნელი იყო ის მოკლა შიდსმა.

მიშელ ფუკოს სწავლა და აღზრდა ფარავს მეოცე საუკუნის ინტელექტუალურ ისტორიას.

იეზუიტების მოწაფე მიშელ ფუკო კომუნისტური პარტიის წევრი იყო. მასზე დიდი გავლენა მოახდინა სარტრმა და მისმა ეგზისტენციალიზმმა.

მიშელ ფუკო იყო ძალიან მემარცხენე აქტივისტი. მას ჰქონდა მის ჰომოსექსუალობასთან დაკავშრებული  დეპრესია და თვითმკვლელობისკენ მიდრეკილების პერიოდები.  

ფუკო დაინტერესებული იყო ავადმყოფობის და ანომალიის კატეგორიებით, მედიცინით, ფსიქიატრიით, ციხეებით და სექსუალური ნორმებით.  სიცოცხლის ბოლოს მას ეკავა მნიშველოვანი თანამდებობა Collège de France-ში.

მიშელ ფუკო განსაკუთრებით დაინტერესებული იყო ეპისტემოლოგიით.

აბსოლუტური ჭეშმარიტება არ არსებობს. ჭეშმარიტება განსაზღვრულის კონტექსტით, ყოველი ადამიანის ისტორიული და კულტურული გარემოს შესაბამისად, ეს იყო ფუკოდ მრწამსი.

ხელისუფლება, ძალაუფლება ცოდნაა, ეს იყო ფუკოს სახელგანთქმული მაქსიმა.  მან თქვა რომ ცოდნას და ჭეშმარიტებას აკონტროლებს ხელისუფლება.

მიშელ ფუკო განსაკუთრებით აკრიტიკებდა სახელმწიფოს რომელიც აკონტროლებს ცოდნის მიღების შესაძლებლობას, ცვლის საზოგადოების ინტელექტუალურ სტრუქტურას და ცდილობს ინდივიდთა გაკონტროლებას.

 

მიშელ ფუკომ თავისი თეორიები მუყენა ეთიკის სფეროს, განსაკუთრებით იმას რაც ეხება სექსუალობას.

მას შემდეგ რაც დადგინდა რომ ის „ ავადმყოფი“ და „ არანორმალურია „ მისი ჰომოსექსუალობის გამო მან განაცხადა რომ სექსუალური მორალი ხელოვნური ქმნილებაა და რომ არქაული და რეპრესიული ეთიკური სისტემები არ უნდა გამოიყენებოდეს ინდივიდის დასაგმობად ან სიამოვნების ძიებისთვის ხელის შესაშლელად.

 Déconstructionnisme– დეკონსტრუქციონიზმი ფუკო და მისნაირები თავს დაესხნენ გლობალურ მსოფლმხედველობას // ეს ასევე გულისხმობს თანამედროვე ლიბერალურ და საერო მსოფლმხედველობებს რომლებიც პრეტენზიას აცხადებდნენ სინამდვილის სრულ ახსნაზე//. მიშელ ფუკოს და მისნაირთა მტკიცებით ყველა მსოფლმხედველობა  არის თვითნებური ადამიანური კონსტრუქცია.  პოსტმოდერნისტთა მიზანი იყო ჭეშმარიტების სისტემების ნგრევა-„ დეკონსტრუქცია“.პოსტმოდერნისტებს რა თქმა უნდა ჰქონდათ საკუთარი მსოფლმხედველობა რომლის თანახმადაც აბსოლუტური ჭეშმარიტება არ არსებობს და ყოველგვარი მორალი პირობითია, ფარდობითია. ბევრი პოსტმოდერნისტი შეგნებულად რევოლუციონერია. მარქსისტები, ფემინისტები, ჰომოსექსუალები და ლესბოსელები აწყობენ ხოლმე ისტორიულ სესიებს.მრავალი რადიკალისთვის მტერი არის ჰეტეროსექსიზმი რომელსაც თვლიან ქალური და სექსუალური უმცირესობების ჩაგვრის იარაღად.. მათი მიზანია რევოლუციის მოწყობა „ ფალოკრატიის“ წინააღმდეგ.

 

  აიათოლა ჰომეინიმ ირანის რევოლუცია მოაწყო ფრანგული სოფლიდან.
https://www.francetvinfo.fr/replay-radio/histoires-d-info/quand-l-ayatollah-komeiny-faisait-la-revolution-depuis-un-village-francais_1790227.html
Thomas SnégaroffRadio France, Franceinfo (Franceinfo)

1978 წლის ნოემბრის დასაწყისში პარიზის რეგიონის Yvelines-ის მკვიდრებს გაუჩნდათ ახალი და საკმაოდ თავისებური მეზობელი. ჟურნალისტი Alain de Chalvron ყვება :

 

“Neauphle-le-Château, 558 მკვიდრი, პატარა სოფელი პარიზის დასავლეთით. გავიარეთ ეკლესია, ჩავედით ველზე, მივადექით გარეგნულად ჩვეულებრივ სახლს რომელიც გამოირჩეოდა იმით რომ მის წინ იდგა ტყვიამფრქვევებით შეიარაღებული 2  ჟანდარმი.

 

ამ დეკორის სხვა უცნაური ელემენტი იყო გერმანიიდან, ჰოლანდიიდან, შვეიცარიიდან მოსული ათობით მანქანა, მლოცველთა მანქანები.  თითქმის შღონებელ ბანალობაში აიათოლა ჰომეინი ლოცულობდა და იღებდა მნახველებს.

დღის დიდი მომენტია 13 საათის ლოცვა. აიათოლა ჰომეინი ამ დროს ლოცულობდა ბაღში ვაშლის ხის ქვეშ, ხალიჩის მაგივრად გაშლილ ტილოზე.

 

აქ 50-60 ირანელი ყოველ დღე მგზნებარედ ლოცულობდა. Neauphle le Château-ში ანუ საფრანგეთში საფრანგეთის მოკავშირე ირანის შაჰის მთავარი მტერი აიატოლა ჰომეინი?

 

როგორ მოხვდა Neauphle le Château-ში ანუ საფრანგეთში საფრანგეთის მოკავშირე ირანის შაჰის მთავარი მტერი აიატოლა ჰომეინი?

14 წლიანი ლტოლვილობის შემდეგ ჰომეინი იძულებული იყო წასულიყო ერაყიდან რომლის ხელისუფლებამაც მოსთხოვა მას  ირანის წინააღმდეგ ძირგამომთხრელი საქმიანობის შეწყვეტა.

ჰომეინი ფიქრობდა ლიბანში ან სირიაში გადასვლაზე, მაგრამ ის ვერ შეძლებდა რევოლუციური მოწოდებების გავრცელებას.

მაშინ მან აირჩია საფრანგეთი სადაც გამოთქმის თავისუფლება გარანტირებულია და სადაც ირანელებს შეეძლოთ ჩასვლა ვიზის გარეშე.

 

  გამოთქმის თავისუფლება კი ბატონო, მაგრამ მოწოდება საფრანგეთის მოკავშირის დამხობისკენ სულ სხვა საქმეა.

 

21 ნოემბერს Valéry Giscard d’Estaing-მა პრეს კონფერენციაზე პასუხი გასცა უფრო და უფრო ძლიერ შეშფოთებას:

„ აიატოლა ჰომეინი  საფრანგეთში ჩამოვიდა კანონიერად, როგორც საფრანგეთში მცხოვრები უცხოელი. მას ორჯერ უთხრეს რომ საფრანგეთი არაა ტერიტორია საიდანაც შეიძლება ისმოდეს მოწოდებები ძალადობისკენ.“

ჰომეინიმ იეშმაკა. ის აუდიოჩანაწერებით, კასეტებით ავრცელებდა მოწოდებებს რევოლუციისკენ. მეტიც , მის რევოლუციას დაარქვეს „ კასეტების რევოლუცია“/

მაგრამ საფრანგეთის მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით ის გალობდა და ჭიკჭიკებდა როგორც ზომიერი, ბრძენი, ძალადობის უარმყოფელი სულიერი ლიდერი. ევროპელებს ის გამოეცხადა მაჰმადიანი მაჰატმა განდის სახით, უბრალოდ წვერიანი და გაბურძგნული იყო.

ამან აღაფრთოვანა ჟან პოლ სარტრი, მისი მეუღლე სიმონ დე ბოვუარი, სახელგანთქმული პარიზელი ჰომოსექსუალი ინტელექტუალი მიშელ ფუკო… რომლებიც გადაიქცნენ მის ადეპტებად და მოციქულებად.

საფრანგეთში 112 დღე ასეთი ბაირამის შემდეგ ჰომეინი გაფრინდა ირანში სადაც დაამყარა ულმობელი სისხლიანი დიქტატურა.

 

    როგორ დააბრმავა დასავლეთი რადიკალურმა ისლამიზმმა

 

https://www.letemps.ch/opinions/laveuglement-loccident-face-lislamisme-radical

Marie-Hélène Miauton

 

სიბრმავით თუ ორპირობით მოქმედებს დასავლეთი თავისი საკუთარი ინტერესების წინააღმდეგ საშუალო აღმოსავლეთში და ზედიზედ ანგრევს სიმაგრეებს ისლამური ექსტრემიზმის წინააღმდეგ?

ევროპის და აშშ-ს დაუჯერებელი დაბრმავება იწვევს იმას რომ უკვე 30 წელზე მეტია რაც საშუალო აღმოსავლეთში დიქტატორების წინააღმდეგ ბრძოლის ნიღბით მკვიდრდება რადიკალური ისლამი. არადა სწორედ ეს დიქტატორები იცავდნენ საშუალო აღმოსავლეთს რადიკალური ისლამისგან.

 

ეს  დაიწყო მაშინ როდესაც მივატოვეთ ირანის შაჰი, ქვეყნის რეფორმატი. მივატოვეთ მაშინ როდესაც მას ებრძოდნენ მოლები იმიტომ რომ მან სასულიერო წოდებას წაართვა მიწები და არჩევნებში მონაწილეობის უფლება მისცა ქალებს.

ამ შაჰის უდიდეს მტერ აიათოლა ჰომეიმის მხარი დაუჭირეს ირანის კომუნისტური პარტიის და მემერცხენე რადიკალების მომხრე სტუდენტურმ მოძრაობებმა.

 აიათოლა ჰომეინის უპირობოდ დაუჭირეს მხარი დიდმა პარიზელმა ინტელექტუალებმა ჟან-პოლ სარტრმა, სიმN  ღ< მიშელ ფუკომ…

 

ხოდა ამ აიათოლამ პარიზელი ინტელექტუალების და ირანელი რადიკალ-ექსტრემისტების დახმარებით 1979 წელს დიდი ხნით ჩაიგდო ხელში ძალაუფლება და ძშ ღებისთანავე მოსპო ოპოზიცია. ამავე დროს მან დაამყარა ულმობელი ისლამისტური რეჟიმი.

CLAUDE TARTAS, ირანი-1988-პოლიტპატიმართა გაჟლეტა ირანში, 2013 წლის 29 ივლისი

 

https://blogs.mediapart.fr/claude-tartas/blog/290713/iran-1988-masacre-des-prisonniers

დიდი ინტელექტუალები ჟან-პოლ სარტრის, სიმონ დე ბოვუარის, მიშელ ფუკოს საყვარელი აითოლა ჰომეინის რეჟიმმა 1988 წლის ზაფხულში გაუსამართლებლად გაწყვიტა ათობით ათასი პოლიტპატიმარი მთელ ირანში. რსჟიმს არასოდეს აუღიარებია ეს და არასოდეს უთქვამს დახოცილ პატიმართა რაოდენობა.

პატიმართა უმრავლესობა დაპატიმრებული იყო პოლიტიკური აქტიურობის გამო ან განარულა თავისი პატიმრობის ვადა მაგრამ ისევ ციხეში იყო. ზოგი გაანთავისუფლეს მაგრამ ისევ დააპატიმრეს რათა დაეხოცათ სასაკლაოს დროს.

სასაკლაო დაიწყო ივლისის ბოლოს და უწყვეტად გაგრძელდა რამოდენიმე თვე. როფესაც სასაკლაო დამთავრდა შემოდგომაზე მოკლული იყო 30 000 პოლიტპატიმარი. დახოცილთა უმრავლესობა იყო  ორგანიზაცია ირანის ხალხის მუჯაჰიდინების // Moudjahidine du peuple d’Iran (OMPI) // წევრი/.

 

მასობრივი სასაკლაო დაიწყო პარიზელი ინტელექტუალების საყვარელი აიათოლა ჰომეინის 1988 წლის  დეკრეტით.

ირან-ერაყის ომის ბოლოს პარიზელი ინტელექტუალების საყვარელი აიათოლა ჰომეინი გრძნობდა რომ დამარცხება გარდაუვალი იყო და მან გადაწყვიტა შურისძიება პოლიტპატიმრებზე.

მან გამოსცა რელიგიური დეკრეტები ფატვები რომლებითაც ბრძანა გაწყვეტა იმათი ვინც უარს იტყოდა მონანიებაზე და რეჟიმთან ტოტალურ თანამშრომლობაზე.

სასაკლაო დაიწყო  ყოველ დღე ასობით ადამიანის ჩამოხრჩობით და მათი გვამების ჩქარა-ჩქარა დამარხვით საერთო საფლავებში თითქმის ყველგან დიდ ქალაქებში, განსაკუთრებით თეირანში.

პარიზელი ინტელექტუალების საყვარელმა აიათოლა ჰომეინიმ გამოაცხადა რომ ყველა ვინც არის ორგანიზაცია ირანის ხალხის მუჯაჰიდინების წევრი უნდა მოკვდეს, რომ დაუყოვნებლივ უნდა მოისპონ ისლამის მტრები.   უნდა მოკვდნენ ღმერთის ის მტრები რომლებიც ციხეებში არიან, რომ ღმერთთან მებრძოლებისთვის შეწყალება და მოწყალება არ უნდა არსებობდეს.

 

1988 წლის სასაკლაოს „ სიკვდილის კომიტეტი „ // « COMITE DE MORT »//.

 

დიდი პარიზელი ინტელექტუალების საყვარელმა აიათოლა ჰომეინიმ ციხეებში  შექმნა „ ამნისტიის კომისია“ რომელიც სინამდვილეში იყო 3 ინდივიდისგან, დაზვერვის სამინისტროს წარმომადგენლისგან, რელიგიური მოსამართლისგან და პროკურორისგან შემდგარი სიკვდილის კომიტეტი.

დაზვერვა იღებდა საბოლოო გადაწყვეტილებას. ისინი რამოდენიმე წუთში ატარებდნენ სასამართლოს.

თუ კი პატიმრები არ თანხმდებოდნენ რეჟიმთან ტოტალურ თანამშრომლობაზე მათი პარტიის წინააღმდეგ მათ დაუყოვმებლად ხოცავდნენ.

კომიტეტს უნდა დაედგინა  პატიმარი იყო ღმერთის მტერი თუ არა. ღმერთის მტრებად გამოცხადებულებისთვის შეწყალება არ იყო.

 

სიკვდილით დასჯათა რაოდენობამ და სიხშირემ შეაწუხა აიათოლა ჰომეინის ახლო თანამშრომლებიც., მაგ. აიათოლას მემკვიდრე მონტაზერი. მან ვერ აიტანა ამ დანაშაულის უზომობა და გამოთქვა პროტესტი.

Montazeri-მ დიდ პარიზელ ინტელექტუალთა საყვარელ აიათოლა ჰომეინის მიწერა წერილი რომლითაც სთხოვა მას გარკვეული ადამიანობის გამოჩენა და სიკვდილით დასჯათა რაოდენობის და სიხშირის შემცირება.

მაგრამ დიდი პარიზელი ინტელექტუალების საყვარელ აიათოლა ჰომეინიზე ამან არ იმოქმედა. მან ბრძანა არ დაენდოთ არავინ, არც მოზარდები. მან ბრძანა ფეხმძიმე ქალების სიკვდილით დასჯა ისე რომ მათ არ ჰქონოდათ ბავშვის გაჩენის შანსი.

10 წლის მანძილზე ჰომეინის მემკვიდრედ გამოცხადებულმა სასულიერო პირმა მონტაზერიმ 2000 წლის დეკემბერშიგამოაქვეყნა თავისი მოგონებები.  წიგნში ლაპარაკია მოლათა რეჟიმის მიერ ჩადენილ უამრავ საშინელებაზე.

და ეს წიგნი არაა ერთადერთი მოწმობა.

http://www.ncr-iran.org/fr/actualites/droits-humains/12299-1988-massacre-des-prisonniers-politiques-en-iran

 

 ასე მოხდა რომ დასავლეთის და დიდი პარიზელი ინტელექტუალების კეთილგანწყობამ შესაძლებელი გახადა პროდასავლური რეჟიმის მაგივრად და მის ადგილზე მხეცური ისლამური რესპუბლიკის დამყარება.

მეორე ისაა რომ აშშ, რომელიც 8 წლის მანძილზე მხარს უჭერდა სადამ ჰუსეინს გადაიქცა ამ სადამ ჰუსეინის დაუძინებელ მტრად და იყო ომი რომლის  შედეგებიც ნამეტანი მეტისმეტად შთამბეჭდავია.

პირველი ომის შემდეგ იყო ათწლიანი ემბარგო რომელსაც მოყვა მეორე ომი და იყო იმდენი გვამი რამდენსაც ვერ დატოვებს ვერც ერთი ტერორიზმი. პროდასავლური საერო დიქტატორი დააყუდეს და იყო ქაოსი საიდანაც ამოვიდა ქრისტიანების გენოციდის მომწყობი ისლამური სახელმწიფო.

 

მაგრამ დღევანდელი ცივილიზებული ტიპი ღრმადაა დარწმუნებული თავის უკიდეგანო სიბრძნეში და ჭკუას არ სწავლობს.

მერე ჩვენი დახმარებით დააყუდეს და ჩააძაღლეს კადაფი.

 

ისევ სახელგანთქმული პარიზელი ინტელექტუალი ბერნარ ანრი ლევი BHL-ის  სასაცილო გავლენით პარიზმა ქვეყნის ერთადერთ წარმომადგენლად აღიარა აჯანყების ბელადი.

დასავლელებმა ქატართან და საუდის არაბეთთან ერთად  დაიწყეს წესრიგის დამყარება ლიბიაში და ეს მშვენიერი წესრიგი ისეთია რომ კადაფი ჩააძაღლეს, ლიბია გაიყო ტობრუკის ოფიციალური მთავრობის და ტრიპოლის მისი კონკურენტის მიერ გაკონტროლებულ ნაწილებად, ანუ ორად. ქვეყანას აქოთებენ ისლამისტი ძმები მაჰმადიანებიც, კატარიც,თურქეთიც, ალ-კაიდასთან ახლო ჯგუფებიც და ტომების უკონტროლო შეიარაღებული დაჯგუფებებიც. და ე.წ. ისლამური სახელმწიფოს ლიბიური შტოც.

 

ეხლა მთელი ეს „ პატიოსანი საზოგადოება“  ათასობით მიგრანტს აგზავნის გემებით ევროპაში მაშინ როდესაც ადგილობრივი მოსახლეობა იტანჯება.

  სახელგანთქმული პარიზელი ინტელექტუალი ბერნარ ანრი ლევის ესოდენ შთამბეჭდავი გამარჯვება აადვილებს ლიბიაში ისლამური სახელმწიფოს ანუ მაშტაბური ტერორისტული ორგანიზაციის დამკვიდრებას.

ეხლა იგივე შეიძლება მოხდეს სირიაშიც.

ეს შეიძლება იყოს შებერებული ევროპის პავლოვური რეფლექსი რომელიც მას უბიძგებს ავტორიტარული რეჟიმების დამხობისკენ და დემოკრატიის სახელით აჯანყებულებისთვის დახმარების გაწევისკენ თითქოს რევოლუციიდან ჩნდება მარტო სიკეთე და მეტი არაფერი. შეიძლება აშშ ამტუტებს ვითარებას ევროკავშირის საზღვრებთან იმიტომ რომ დაასუსტოს ეკონომიკური კონკურენტი ევროკავშირი. ეს შეიძლება იყოს ცხოვრებით დაღლილი ხალხების გადაგვარების ნიშანი. ეს შეიძლება იყოს უმეცარ მთავრობათა შეცდომა.

ზევსი აგიჟებს იმათ ვისი მოშორებაც უნდა თავიდან. ესაა ძველი ბერძნების სიბრძნე.

 

 
https://andreistp.livejournal.com/243308.html

Л.Толстой, цитата из черновика рассказа “Николай Палкин” 

„ პეტრე პირველიდან იწყება რუსეთის ისტორიის განსაკუთრებით შთამბეჭდავი , ახლო და ჩვენთვის გასაგები საშინელებები.

დიდი ლევ ტოლსტოი რუსეთის იმპერიის შემქმნელ პეტრე პირველზე:

„ ცოფიანი, მთვრალი, სიფილისისგან დამპალი მხეცი 25 წელი ღუპავს ხალხს, სიკვდილით სჯის, წვავს, ცოცხლად მარხავს მიწაში, აპატიმრებს ცოლს, ეწევა გარყვნილ ცხოვრებას, ჰომოსექსუალობს…ერთობა თავების მოკვეთით, მკრეხელობს, მოგზაურობს სასქესო ორგანოების მსგავსი ჩუბუკებისგან გაკეთებული ჯვრით და სახარებების მსგავსი რაღაცით, არყით სავსე ყუთით…გვირგვინს ადგავს თავის კახპას და კაცს ვისთანაც აქვს სექსუალური კავშირი, აღატაკებს რუსეთს და სიკვდილით სჯის თავის შვილს…დღემდე არ ესმით მისი ბოროტმოქმედებები, მეტიც, აქებენ და ადიდებენ ამ ურჩხულს და დგავენ მის კერპებს „ // ლევ ტოლსტოი, ციტატა მოთხრობა „ ნიკიოლაი პალკინ“-ის შავი ტექსტიდან, თხზულებათა სრული კრებული, მოსკოვი, 1936, ტ.26. გვ.568//.


«С Петра І начинаются особенно поразительные и особенно близкие и понятные нам ужасы русской иcтории… Беснующийся, пьяный, сгнивший от сифилиса зверь четверть столетия губит людей, казнит, жжет, закапывает живьем в землю, заточает жену, распутничает, мужеложествует… Сам, забавляясь, рубит головы, кощунствует, ездит с подобием креста из чубуков в виде детородных органов и подобием Евангелий — ящиком с водкой… Коронует блядь свою и своего любовника, разоряет Россию и казнит сына… И не только не понимают его злодейств, но до сих пор не перестают восхваления доблестей этого чудовища, и нет конца всякого рода памятников ему» (ПСС. — М., 1936. — Т. 26. — С. 568)

 

 

http://www.changingthetimes.net/samples/ww1/could_rasputin_have_prevented_th.htm?fbclid=IwAR2daJsawhh3iPuqrsumqlm5KDV5TH413lMzP5L58oWZoxrg7YhXDQxIAWo

ისტორია ეს შეიძლება იყოს ქრისტიანობაწართმეული ხანის სიმბოლო

 

სიურეალისტების მიერ ევროპული კულტურის კლასიკოსის რანგში აყვანილმა მარკიზ დე სადმა დაგვიტოვა სადიზმი და უსაზიზღრესი გულისამრევი პორნოგრაფიული ნაწერები.  პარიზელ ინტელექტუალთა მთელი ბრწყინვალე პლეადა აქებდა და ადიდებდა, მხარს უჭერდა სადისტური ისლამისტური რეჟიმის დამამყარებელ აიათოლა ჰომეინის.

ეს არაა გასაკვირი ვანდეის გამტიალებელი და ტერორის გამჩაღებელი ფრანგი რევოლუციონერების კულტზე

აღზრდილი ინდივიდებისგან.

https://www.amazon.com/Jimmy-Carter-Liberal-World-Chaos/dp/0935199330

Jimmy Carter: The Liberal Left and World Chaos: A Carter/Obama Plan That Will Not Work Hardcover – January 20, 2009

by Mike Evans  (Author)

,მაგრამ რა ქნას საწყალმა სახელგანთქმულმა პარიზელმა ინტელექტუალმა თუ კი აიათოლა ჰომეინის მოკავშირეა აშშ-ს პრეზიდენტი ჯიმი კარტერი?

საფრანგეთის ყოფილმა პრეზიდენტმა Valery   Giscard d’Estaing-მა განაცხადა Jimmy Carter=ის შესახებ: „ ჯიმი კარტერი იყო  გონიერების ბასტარდი, მან იოლად მიაგდო ირანის შაჰი რომელსაც ჩვენ ერთად ვუჭერდით მხარს“.

ირანის ყოფილმა დედოფალმა Farah Pahlavi-მ დაწერა:  „მთელი თავისი კამპანიის მანძილზე კარტერი ლაპარაკობდა ადამიანის უფლებებზე, ხალხთა თავისუფლებაზე, რასაც სინამდვილეში უნდა მოვექცეთ ფრთხილად, ანგარიში უნდა გაეწიოს ყოველი ქვეყნის ეკონომიკურ და კულტურულ კონტექსტს.“

 

 

https://www.americanthinker.com/articles/2016/07/the_secret_negotiations_between_carter_and_khomeini.html

 

Negotiations between Carter and Khomeini

By Manda Zand Ervin

 

ბრიტანული BBC-ს სპარსულენოვანმა ჟურნალისტებმა გაამჟღავნეს  ირანში ისლამური რესპუბლიკის დამფუძმებელი აიათოლა ჰომეინის და აშშ-ს პრეზიდენტი ჯიმი კარტერის შეთქმულება 1978-1979 წლის ე.წ. რევოლუციის დროს.

CIA-ს დოკუმენტები ლაპარაკობენ იმაზე თუ როგორ შეთანხმდნენ აიათოლა და პრეზიდენტი პროდასავლური, საერო და პროგრესისტი შაჰის შეცვლაზე ფანატიკოსი ისლამისტი ჰომეინით.

ეხლა ვიცით რომ ჰომეინიმ 1963 წლის 6 ნოემბერს  წერილი მისწერა  აშშ-ს პრეზიდენტ John F. Kennedy-ს რომლითაც ითხოვა დახმარება ირანში ისლამური რესპუბლიკის დამყარებაში.

დოკუმენტების თანახმად ჰომეინიმ დადო პირობა რომ არ დაუპირისპირდებოდა ამერიკის ინტერესებს ირანში.

მაგრამ კენედი 2 კვირის შემდეგ მოკლეს და წერილი უპასუხოდ დარჩა.

 

ჰომეინი უფრო და უფრო ძლიერად უპირისპირდებოდა შაჰს..

კარტერის ბიბლიოთეკის დოკუმენტების თანახმად ჰომეინი არ ყოფილა ოპოზიციის მნიშვნელოვანი წევრი, თუმცა ის უფრო ძლიერი იყო.

კარტერმა კი შეარჩია ყველაზე ძლიერი ისლამისტი და არა საერო ოპოზიციონერი რომელსაც შეეძლო შაჰის მიერ დაწყებული  ეკონომიკური პროგრესის და მოდერნიზაციის გაგრძელება.

არადა ადრე აშშ მხარს უჭერდა შაჰს და მის პროდასავლურ რეფორმატორობას. და ეს იყო ამერიკის პოლიტიკის დეფორმაცია.

 

აშშ-ს ყოფილი პრეზიდენტი კარტერი და მისი მრჩევლები მუდამ ამტკიცებენ რომ მათ არ მიუგდიათ ბედის ააბარა შაჰი, მაგრამ  CIA-ს ანგარიშები შეკრებების თაობაზე, სამსახურებრივი ჩანაწერები და დიპლომატიური მიმოწერა თეთრ სახლსა და ჰომეინის შორის ერთ ფრანგულ კაფეში ამბობენ რომ თანამშრომლობა ჰომეინისთან იყო.

1979 წლის 27 იანვრის საიდუმლო წერილში  აიათოლა ჰომეინიმ ასეთი შეთანხმება შესთავაზა აშშ-ს პრეზიდენტ კარტერს:

  „ ირანის სამხედრო მეთაურები მოგისმენენ თქვენ, მაგრამ ირანელი ხალხი მომყვება მე. თქვენ არ დაუშვებთ სამხედრო გადატრიალებას ჩემს წინააღმდეგ  და მე ბოლოს მოვუღებ ქვეყანაში მღელვარებებს, აღვადგენ სტაბილურობას. ამერიკული ინტერესები და ამერიკელი მოქალაქეები ირანში დაცულები იქნებიან“.

CIA-ს დოკუმენტების შესახებ BBC-ს რეპორტაჟების თანახმად  აშშ-ს პრეზიდენტისთვის გაგზავნილ ერთ პირად ბარათში ჰომეინიმ განაცხადა რომ ირანელები არ არიან ამერიკელების მტრები. მანთქვა რომ ირანი იქნება ჰუმანიტარული ისლამური რესპუბლიკა რომელიც წვლილს შეიტანს მშვიდობის და სიმშვიდის დამყარებაში.

ირანში ისლამური რეჟიმის დამყარებაში მონაწილეობდნენ:  აშშ-ს ელჩი ირანში William Sullivan, აშშ-ს სახელმწიფო მდივანი Cyrus Vance,  საფრანგეთში აშშ-ს საელჩოს პოლიტიკური მრჩეველი Warren Zimmermann, აშშ-ს ავიაციის გენერალი Robert E. Huyser პრეზიდენტმა კარტერმა 1979 წლის იანვარში საიდუმლო მისიით გააგზავნა თეირანში რათა მას მოეხდინა ირანული სამხედრო ოპოზიციის ნეიტრალიზაცია ანუ შეესრულებინა ჰომეინის მოთხოვნა რათა არ მომხდარიყო სამხედრო გადატრიალება ჰომეინის ისლამური რეჟიმის წინააღმდეგ.

 

აშშ-ს ელჩი William Sullivan თეირანში 24 იანვარს  შეხვდა ისლამური რევოლუციის საიდუმლო საბჭოს.

აიატოლა  Mousavi Ardebili, ჰომეინის ისლამური რესპუბლიკის მომავალი მთავარი მოსამართლე გახდა ათობით ათასი პოლიტიკური ოპოზიციონერის ჯალათი. მიუხედავად ამისა ბატონმა Sullivan-მა ის დადებითად, შემდეგნაირად დაახასიათა ანგარიშში : „ კლერკი თითქოს გონიერია, ძლიერია, მაგრამ არაა ფანატიკოსი“.

არსებული ინფორმაციით კარტერი დათანხმდა არა მარტო ხელმძღვანელთა გადაყენებაზე თუ კონსტიტუციის შეცვლაზე. 

  უცნაურია რომ აშშ-ს პრეზიდენტმა რომელიც უნდა ყოფილიყო რელიგიის სახელმწიფოსგან გამოყოფის მომხრე მხარი დაუჭირა ქალთა უფლებების და სოციალური და ეკონომიკური თავისუფლებების უარმყოფელი ფანატიკოსი აიათოლას მოსვლას ირანის სათავეში.

 

აშშ-ს პრეზიდენტმა დაუშვა უპატიებელი შეცდომა საგარეო პოლიტიკაში როდესაც მიიღო იდეოლოგიური ხედვა და ყურადღება არ მიაქცია ზოგად ვითარებას. ირანში 34 მილიომი ირანელი ჩუმად იყო, ემხრობოდა შაჰის რეფორმებს  და მოსახლეობის 0,08% ღრიალებდა. სწორედ ეს ღრიალი გამოცხადდა ირანის რევოლუციად.

 

 

 

დღეს მორალური პანიკის გამომწვევ ელემენტად შეიძლება ჩაითვალოს ღრმად პატივცემული ევროპარლამენტარი დანიელ კონ ბანდიტი.

ქრისტიანობიდან გეი პარადებამდე 1

 

საფრანგეთის რევოლუციონერებმა გამოაცხადეს რომ მათ დაამთავრეს ბნელი, ცრურწმენებით და ძალადობით სავსე ქრისტიანული ხანა, გააუქმეს ქრისტიანული კალენდარი და წელთაღრიცხვა, შემოიღეს ახალი, და თავისუფლებაზე, თანასწორობაზე და ძმობაზე ღრიალის ფონზე დაიწყო ტერორი და დექრისტიანიზაცია.

 

http://lesvertsbagnolet.over-blog.com/article-il-y-a-223-ans-la-revolution-depenalisait-l-homosexualite-124680253.html

 

პირველი რაც ქნეს იყო 1791 წელს იყო  ჰომოსექსუალობის დასაშვებ და მისაღებ საქმიანობად გამოცხადება.

 

დამფუძნებელმა კრებამ 1791 წლის 25 სექტემბერსა და 6 ოქტომბერს შორის მიღებულ სისხლის სამართლის კოდექსში არ შეიტანა სოდომია როგორც დანაშაული.

 

https://fr.vikidia.org/wiki/D%C3%A9christianisation_(R%C3%A9volution_fran%C3%A7aise)

7-13 წლის ფრანგი ბაღნებისთვის განკუთვნილი ენციკლოპედიაVikidia,

 დექრისტიანიზაცია // საფრანგეთის რევოლუცია//

ეს მხეცობა იყო 1793 წლის ზაფხულსა და 1794 წლის გაზაფხულს შორის.

დექრისტიანიზაციის მოძრაობის მიზანი იყო  ქრისტიანობის , განსაკუთრებით კი 1789 წლამდე საფრანგეთის სახელმწიფო რელიგია, მაშინ კი ფრანგული საზოგადოების მნიშვნელოვანი კომპონენტი  კათოლიკობის ყველანაირი ხილული კვალის მოსპობა/

ბევრ რევოლუციონერს  უნდოდა ქრისტიანობის მოსპობა და მისი შეცვლა ათეიზმით.

დექრისტიანიზაციას ლოკალურად ატარებდნენ ყველაზე რადიკალი რევოლუციონერები რომლებიც ეომებოდნენ მეტისმეტად როიალისტურად განწყობილ თუ საფრანგეთში აბსოლუტური მონარქიის და ძველი რეჟიმის აღდგენის მსურველი უცხოეი მონარქების მიმართ კეთილგანწყობილად მიჩნეულ სამღვდელოებას.

 

მ რადიკალ რევოლუციონერებს მხარს უჭერდნენ გილიოტინის მოყვარული რესპუბლიკის წინააღმდეგ აჯანყებული დეპარტამენტების თუ სხვა რეგიონების დასათრგუნად პარიზიდან გაგზავნილი დეპუტატები.

დექრისტიანიზაცია, მაშ, არ ყოფილა ერთნაირი მთელ საფრანგეთში. მოსახლეობის დიდი ნაწილი არ მონაწილეობდა მასში, მეტიც მტრულად იყო განწყობილი მის მიმართ.

 

მწვერვალზე მომსხდარ რევოლუციონერებშიც არეულობა იყო. მონტანიარი- montagnards-ების ზოგი ბელადი, მაგ. რობესპიერი თუ დანტონი დაფიქრდნენ იმაზე რომ დექრისტიანიზაცია საშიში იყო თვითონ რევოლუციისთვის იმიტომ რომ ზრდიდა მისი მტრების რაოდენობას როგორც ქვეყნის შიგნით ისე მის გარეთ.

დექრისტიანიზაცია გააჩერეს ებერტისტების // Hebertistes// დაპატიმრებისა და ამოწყვეტის //1794 წლის ივნისი// შემდეგ.

რობესპიერმა და მისმა მიმდევრებმა სცადეს მომსპარი ქრისტიანობის ადგილზე რაღაც უზენაესი არსება- Être suprême-ს რესპუბლიკური კულტის ექმნა მაგრამ ყველაფერი დამთავრდა რომ 1794 წლის ივლისში  რობესპიერიც და მისი მეგობრებიც მიაჟლიტეს ნამეტანი თავგამოდებულმა რევოლუციონერებმა.

რომის პაპმა დაგმო გილიოტინას და ტერორის მოყვარული მარატის ნაირების ადამიანის და მოქალაქის უფლებების დეკლარაცია და სამოქალაქო კონსტიტუცია რამაც განხეთქილება გამოიწვია როგორც სამღვდელოებაში ისწ მორწმუნეებში.

ზოგმა მღვდელმა უარი თქვა ფიცის დადებაზე.  დემოკრატიის მტრებად გამოცხადებული ეს მღვდლები იატაკქვეშეთში გადავიდნენ. რევოლუციური ხელისუფლება მათ დევნიდა და ხოცავდა.

იატაკქვეშეთში არ გადასულა ზომიერი ტენდენციის კონსტიტუციური სამღვდელოება. ის ხშირად როიალისტი ან ჟირონდელთა მსგავსი ზომიერი რესპუბლიკელების მომხრე. ამ ჟირონდელებმა ყველაფერი გააკეთეს მეფე ლიუდოვიკო XVI-ის გადასარჩენად. მაგრამ ჟირონდელები პოლიტიკურად მოსპეს 1793 წლის ივნისში და ისინი დაიმალნენ ან შეერივნენ ფედერალისტურ მოძრაობას რომელიც დაუპირისპირდა  რევოლუციურ მთავრობას.

კონსტიტუციური სამღვდელოებაც თანდათანობით საეჭვო გახდა ყველაზე გადარეული რევოლუციონერების თვალში.

  დექრისტიზაციის დიდი მოძრაობა დაიწყო შორს დედაქალაქიდან. ის ხშირად დაკავშირებული იყო სოციალურ კონფლიქტებთან როდესაც მიწათმფლობელები თუ ქარხნების მფლობელები უპირისპირდებოდნენ მათ გლეხებს ან მოსამსახურეებს.

დექრისტიანიზაციას ხშირად ამძაფრებდა პოლიტიკური კონფლიქტები პატრიოტებს და ზომიერებს თუ რეაქციონერებს შორის.

ერთი ინდივიდის მოქმედებაც საკმარისი შეიძლებოდა ყოფილიყო თუ კი მის მოქმედებას აყვებოდნენ ქრისტიანობის წინააღმდეგ განწყობილი ინდივიდები.

ასე მაგალითად Nièvre-ში მისიის მქონე დეპუტატმა Joseph Fouché-მ გამოიწვია ხმაურიანი დექრისტიანიზაცია.

1793 წლის 21 სექტემბერს Nevers-ში ის ხელმძღვანელობდა  რომის რესპუბლიკის ფუძემდებელი ბრუტუსის ბიუსტის გახსნას. 13 ოქტომბერს როგორც მისიის მქონე წარმომადგენელმა მან აკრძალა ყოველგვარი რელიგიური ცერემონია ეკლესიების გარეთ.

მღვდლები ვეღარ მიყვებოდნენ დამკრძალავ სამგლოვიარო პროცესიებს სასაფლაომდე რომლებსაც მოაშორეს ყოველგვარი რელიგიური ემბლემა

 

სასაფლაოები გამოაცხადეს დასასვენებელ ადგილებად და დააწერეს რომ სიკვდილი არის მარადიული ძილი რაც იყო მარადიული ცხოვრების და მკვდრედით აღდგომის უარყოფა, ქრისტიანობისთვის საფუძვლის გამოცვლა.

 

მღვდლებს აუკრძალეს უცოლოდ ცხოვრება.  მათ დაავალეს ვიღაც ობოლზე ან უძლურ მოხუცზე ზრუნვა. წაშალეს განსხვავება სასულიერო წოდებასა და დანარჩენ მოსახლეობას შორის. ეს განსხვავება კი კათოლიკობის წესია.

 

Fouché-ს მაგალითს პარიზში მიბაძა პარიზის კომუნის პროკურორმა Chaumette-მა რომელიც 21 სექტემბერს იყო Nevers-ში.

პარიზის კომუნამ 14 ოქტომბრიდან აკრძალა რელიგიური ცერემონიები ეკლესიების გარეთ. 

7 ნოემბერს  პოლიტიკურად ყველაზე რადიკალი დარტყმულების სახალხო საზოგადოებების ცენტრალურმა კომიტეტმა

// comité central des sociétés populaires// მოითხოვა კულტების ბიუჯეტის გაუქმება.

7 ნოემბერს იგივე საზოგადოებებმა მიაღწიეს პარიზის ფიცნადები ეპისკოპოსის და მისი ვიკარების გადადგომას.

 სამღვდელოების გარეშე დარჩენილი პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი  10 ნოემბერს გადააქციეს გონების // მარატის ნაირი შეშლილი მკვლელების გონების // ტაძრად. // Temple de la Raison’’.

და ტაძარში გადაიხადეს თავისუფლების დღესასწაული, თავისუფლებას განასახიერებდა ოპერის ცელქი მადმაზელი.

ამ დიდებული სანახაობით ტკბებოდნენ კონვენტის დეპუტატები.

 

  23 ნოემბერს დახურეს პარიზის ყველა ეკლესია.

 

პარიზის სამხრეთით მდებარე პატარა სოფელში Ris-Orangis  კომუნალურმა საბჭომ სოფლის არაწმინდა პატრონად დანიშნა ბრუტუსი.მწზობელი სოფელი Mennecy-ს მკვიდრებმა უარყვეს კათოლიკობა და კონვენტის დეპუტატების თანდასწრებით მოაწყვეს ანტირელიგიური მასკარადები.

 

6 ნოემბერს კი კონვენტმა დაადგინა  რომ  საფრანგეთის კომუნებს თუ მოისურვებენ შეუძლიათ კათოლიკური კულტის უარყოფა. მღვდლები გაყარეს, ცარიელ ეკლესიებში მოაწყვეს სკოლები, თავშესაფრებს, სასოფლო სამეურნეო დანიშნულების სათავსებს… ან ეკლესიებს შლიდნენ მათი ქვებით ახალ კონსტრუქციათა ასაგებად.

 

გაძარცვეს ეკლესიები, გაყიდეს მათი ძვირფასეულობა ომების დასაფინანსებლად.

დექრისტიანიზატორებმა წაბილწეს ყველაფერი რისი წაბილწვაც შესძლეს.

 

დაიწყო ქრისტიანობის რბევა-ამოძირკვა საფრანგეთში და  კონვენტმა ანუ იმდროინდელი საფრანგეთის მმართველმა კრებამ 1793 წლის 5 ოქტომბერს გააუქმა ქრისტიანული წელთაღრიცხვა და შემოიღო რესპუბლიკური კალენდარი.

აიკრძალა ქრისტეს შობის ხსენება.  წელი I გახდა 1792 წლის 22 სექტემბერს რესპუბლიკის გამოცხადების წელი.

 

კვირადღე გააქრეს. დასვენების დღედ გამოცხადდა ყოველი მეათე დღე.

წმინდანების სახელები რომლებიც ერქვა წლის დღეებს შეცვალეს ბოსტნეულის, სასოფლო სამეურნეო იარაღების თუ ღირსებების სახელებით.

 

რევოლუციონერებს უნდოდათ რომ ფრანგებს დავიწყებოდათ ქრისტიანობის არსებობა და მნიშვნელობა…

 

. Il საფრანგეთიდან ქრისტიანობის მოთხრის პარალელურად იყო მხეცური ტერორი.

 
http://www.histoire-en-questions.fr/revolution-1789/1789-terreur-carrier-machines.html

 

 ნანტში მხეცური ათეისტური რეჟიმის წინააღმდეგ აჯანყებულთა გასასამართლებლად ნანტში ოფიციალურად იყო 2 კომისია: Carrier-ს მიერ 1793 წლის 3 ნოემბერს შექმნილი კომისია Lenoir და კომისია Bignon Mans-ში რომელიც სექმნეს წარმომადგენლებმაBourbotte=მა Turreau-მ რომელიც 29 დეკემბერს გადავიდა ნანტში.

 

პირველი შედარებით გულმოწყალე იყო. მან სულ 241 კაცი მოკლა, 161 მოკლა Carrier-ს წასვლის შემდეგ. განაჩენი კი გამოუტანეს 693 ინდივიდს.

მეორე კომისია კი იყო მკვლელობის მანქანა. მან სიკვდილი მიუსაჯა 2 919 კაცს. მან ნანტში სამ კვირაში მოკლა 1 948 ადამიანი.

de Gigant-ის კარიერებში დახვრეტილებს შორის იყო ასობით ქალი. მათი გატიტვლებული გვამები მიუყარეს ძაღლებს.

 

   არადა ეს მასობრივი სასაკლაოც არ ყოფნიდა თავისუფლებაზე, თანასწორობაზე და ძმობაზე ღრიალის მოყვარულ Carrier-ს.

მან უკვე გამოსცადა პატიმრების გაწყვეტის უფრო ყოჩაღი სისტემა:

1793 წლის 16-17 ნოემბრის ღამით მისი ბრძანებით მდინარე ლუარაში დაახრჩვეს 90 მღვდელი. მან ეს ამბავი შეატყობინა კონვენტს რომელიც არც გარყეულა.

Carrier-მ მაშინ მოამზადა გემები მხეცური ათეისტური რევოლუციის მოწინააღმდეგეთა მასობრივად დასახრჩობად.

9 დეკემბრის ღამით დაახრჩეს 53 მღვდელი Angers-იდან.

ეს ამბავი სასწრაფოდ შეატყობინეს კონვენტს. კონვენტმა ტაში დაუკრა. რა მშვენიერი რევოლუციური მდინარეა ლუარა.

1793 წლის 14-15 დეკემბრის ღამით მარატის კომპანიის წევრებმა Goullin-ს ხელმძღანელობით ჩაიბარეს  და მაშინვე დაახრჩვეს  Bouffay-ს 129 პატიმარი.

2 დღის შემდეგ Carrier-მ რევოლუციურ ტრიბუნალს უბრძანა გილიოტინაზე გაუსამართლებლად 24 ვანდეელი ტყვის მოკვლა. ასე მოკლეს 13-14 წლის 4 ვანდეელი ბავშვიც.

შემდეგ Carrier-მ მოკლა 27 „ ყაჩაღი“ რომელთა შორის იყვნენ Métairie-ს მადემუაზელები.

20 დეკემბერს შემდეგ Carrier-მ მისწერა კონვენტს რომ მას მიუყვანეს ასობით ყაჩაღი და რომ მან გადაწყვიტა მათი დახვრეტა, მეორე დღეს მან მისწერა ეროვნული ხსნის კომიტეტს // Comité de salut public// რომ მან დაახრჩო კიდევ 360 პატიმარი. კომიტეტი არც გაირყა.

ვინ იყო ასეთი შესანიშნავი Carrier?

 
https://www.universalis.fr/encyclopedie/jean-baptiste-carrier/

 

Michelet-ს თქმით შეშლილ რევოლუციონერებს ყავდათ „ ტერორის ემისარები „ ხოდა  ეს შესანიშნავი Carrier ყველაზე სახელგანთქმული ტერორის ემისარი ბრძანდებოდა.

შეძლებული მიწადმოქმედის შცილი Carrier რევოლუციამდე პროკურორი იყო. კონვენტში არჩეული, ის მონტანიარი გახდა. მან ხმა მისცა მეფის სიკვდილით დასჯას. ის დაუპირისპირდა ჟირონდელებს.

მისი სიხლისმელი ტემპერამენტი გამოვლინდა ნანტში. მის გამხეცებას ხელი შეუწყო ვანდეის ომმა.

ის დიდი გატაცებით ახრჩობდა მდინარე ლუარაში რევოლუციის მტრებად გამოცხადებულ ინდივიდებს. მან ასე ჩაახრჩო 94 მღვდელიც.

მან გამოიგონა „ რესპუბლიკური ქორწინება“ . ატიტვლებდა რევოლუციის მტრებად გამოცხადებულ ქალ-ვაჟს, გადააბავდა მათ ერთმანეთზე და ასე ყრიდა მდინარე ლუარაში, ახრჩობდა.

 

მან რობესპიერიც კი გადარია. ის დაიბარეს პარიზში და თერმიდორის რეაქციის დროს ისიც გაასამართლეს და მოკლეს 1794 წლის 16 დეკემბერს.

Jean TULARD

 

https://www.christianophobie.fr/la-une/une-revolution-antichretienne-dans-le-monde

ანტიქრისტიანული რევოლუცია მსოფლიოში

 

DANIEL HAMICHE

5 JUILLET 2013

მსოფლიოს აზანზარებს ანტიქრისტიანული რევოლუცია…

 

კათოლიკე ისტორიკოსმა და მოაზროვნე Roberto de Mattei-მ lettre Correspondance Européenne-ს ფრანგულ ვერსიაში

 (n° 269) გამოაქვეყნა სინთეტური ანალიზი სათაურით  „ ქრისტიანოფობია: მსოფლიოს აჯანჯღარებს ანტიქრისტიანული რევოლუცია

 

ქრისტიანთა თავისუფლება უფრო და უფრო მცირდება ,სოფლიოში. საშუალო აღმოსავლეთში, აფრიკაში და აზიაში უფრო და უფრო მეტია სისტემატური თავდასხმები ქრისტიანულ თემებზე.

27 მაისს ჟენაში ვატიკანის მუდმივმა დამკვირვებელმა გაეროში S. E. Mgr Silvano M. Tomasi-მ მოიყვანა შემძვრელი ცნობები რომელთა თანახმადაც ყოველ წელს კლავენ ას ათასზე მეტ ქრისტიანს უბრალოდ იმიტომ რომ ისინი ქრისტიანები არიან.

ავსტრიელმა მკვლევარმა Gudrun Kugler-მა ქრისტიანების წინააღმდეგ შეუწყნარებლობის და დისკრიმინაციის ობსერვატორიის //l’Observatoire sur l’intolérance et la discrimination à l’encontre des chrétiens// ანგარიშში, რომელიც წარმოდგენილი იქნა შარშან ტირანაში 23 მაისს ეუთო l’OSCE-ს კონფერენციის დროს,  აჩვენა თუ როგორ ძლიერდება ქრისტიანთა რელიგიური თავისუფლების, მათი გამოთქმის თავისუფლების შეზღუდვა ევროპაში.

სვინდისის თავისუფლება რბილად რომ ვთქვათ თავისებურ რამედ აქციეს. ქრისტიან ექიმებს და ფარმაცევტებს აძალებენ აბორტებში მონაწილეობას ანუ იქნებ მომავალი აინშტაინების მკვლელებად აქცევენ, უარის თქმის შემთხვევაში მათ ყრიან სამსახურებიდან.

ქრისტიანებს უკრძალავენ თავისი აზრის გამოთქმას სამოქალაქო კავშირებზე თუ ჰომოსექსუალთა ქორწილებზე.

თუ კი ვინმემ გაბედა თავისი აზრის თქმა მას ლანძღავენ, აგინებენ და ათრევენ როგორც დემოკრატიის მტერს, სიძულვილის მფრქვეველ ბოროტმოქმედს.

Corriere della Sera-ს 2013 წლის 2 ივნისის ნომრის მოწინავე წერილში Ernesto Galli della Loggia იძლევა ვითარების ზუსტ აღწერას :

„ მნიშვნელოვანი რევოლუცია ჩუმად მიდის თავის ეპილოგამდე ევროპაში. რევოლუცია ხდება კოლექტიურ მენტალობაში და ზნე-ჩვეულებებში. დღევანდელობასა და წარსულს შორის ჩნდება გიგანტური უფსკრული.

ესაა ანტირელიგიური რევოლუცია.

ეს რევოლუცია განურჩევლად ანგრევს რელიგიურ ფაქტს როგორც ასეთს, ნებისმიერ რელიგიას< მაგრამ ისტორიული მიზეზების გამო და იიმიტომ რომ ევროპაში ვართ ეს რევოლუცია არსებითად ანტიქრისტიანულია.

ამიერიდან ქრისტიანული ეკლესიები განდევნილები არიან თითმის ყველა რამდენადმე მნიშვნელოვანი საზოგადოებრივი ადგილიდან. ქრისტიანული კრედო აბუჩად აგდებული და გაუფასურებულია.

ადამიანის უფლებებზე ღრიალის ფონზე ქრისტიანებს წაართვეს მათი ქვეყნების პოლიტიკაზე აზრის გამოთქმის უფლება.

უნდათ ქრისტიანობის და საზოგადოდ რელიგიის გადაქცევა მარტო პირად საქმედ მაგრამ დღევანდელობის სპეციფიურობა ისაა რომ ევროპაში სხვა რელეგიებზე მეტად და უფრო მუდრეგულად აგინებენ და შეურაცხყოფენ ქრისტიანობას“.

Galli della Loggia-ს მოყავს  ზოგი მაგალითიც, რომელიც ნაწილობრივ აღებულია იტალიელ ეპისკოპოსთა კონფერენციის გამოცემა Avvenire-ში გამოქვეყნებული დაწვრილებითი საჩივარიდან.

ირლამდიაში ეკლესიებს აიძულებენ მათი ცერემონიების დარბაზების მიქირავებას მათ შორის ჰომოსექსუალთა ქორწინებისთვის.

რომში 1 მაისის კონცერეტზე პრეზერვატივს იყენებდა როგორც საეკლესიო რელიქვიას.

დანიაში პარლამენტმა მიიღო კანონი რომელიც ევანგელურ ლუთერანულ ეკლესიას აძალებს ჰომოსექსუალთა „ქორწინების“ ჩატარებას და ეს მიუხედავად იმისა რომ მინისტრების მესამედს არ უნდოდა ამ კანონის მიღება.

შოტლანდიაში 2 ქრისტიან ბებიაქალს~სასამართლო გადაწყვეტილებით დააძალეს აბორტში ანუ იქნებ მომავალი მოცარტის მკვლელობაში მონაწილეობის მიღება.

ბრიტანელ ექიმთა ორდენმა კი ქრისტიანებს უთხრა დაივიწყეთ თქვენ რწმენა, მორალი და ეთიკა როდესაც არის უტვინო ათეისტი იდიოტების მიერ მოცემული დავალებების შესრულების საჭიროებაო,

ერთ ბოლო ვიდეოში David Bowie-ს ეცვა ისე როგორც ეცვა იესოს. სცენაში ნახავთ თუ როგორ ცემს მღვდელი მათხოვარს,მერე შედის საროსკიპოში სადაც აცდუნებს მონაზონს რომელსაც მაშინვე უჩნდება სტიგმატები.

ინგლისში ექთანს აუკრძალეს სამსახურის საათებში კისრის ირგვლივ პატარა ჯვრის ტარება.

ჰომოსექსუალთა ჟურნალმა პატარა ტიპოგრაფიას დაავალა თვალშისაცემად სექსუალური ხასიათის მასალების დაბეჭდვა. ამ ჰომოსექსუალების მოსაგერიებლად ტიპოგრაფიას დასჭირდა სასამართლოში ჩივილი.

დსფრანგეთში მოქმედი კანონმდებლობის გამო ქრისტიანი ვერ იტყვის ხმამაღლა რომ ჰომოსექსუალობა ქრისტიანობის თანახმად ცოდვაა.

კიდევ უამრავი უმსგავსი შემთხვევის სანახავად მიბრძანდით ინტერნეტის საიტზე intoleranceagainstchristians.

ამიერიდან ევროპის თითქმის ყველა ქვეყანაში ყოველგვარი „ დისკრიმინაციული პრაქტიკის „ ასაკრძალად აკრძალეს შეწირულობები ქრისტიანული ინსტიტუტებისთვის ისევე როგორც სვინდისის თავისუფლება სამედიცინო და პარასამედიცინო პროფესიებში.

სკოლებშიც შეიჭრნენ და აკრძალეს სიტყვა შობის წარმოთქმა. საშობაო არდადაგების ნაცვლად უნდა თქვა ზამთრის არდადაგები თორე გაგაგდებენ სამსახურიდან.

მოკლედ ქრისტიანობა, რელიგია გამოაცხადეს ბნელ საშიშ რამედ და სექსუალური რევოლუცია და გეი პარადი განმანათლებლობად. ქრისტიანებს აუკრძალეს დ თავისი აზრის გამოთქმა, თავისი მრწამსის შესაბამისად ცხოვრება და  პატარა ჯვრის ტარება.

წმინდანების ძეგლების დადგმა ხომ აკრძალულია და აკრძალული, ეხლა დგავენ ქაქის ძეგლებს.

აი 1 მაგალითი:

ხელოვანად ცნობილია 61 წლის ამერიკელი დეგენერატი Paul McCarthy.

მან შვეიცარიას თავზე უქნა ქაქის გიგანტური  ქანდაკება. შვეიცარელებს ფანატიკურად უყვართ სისუფთავე და სწორედ მათ დააქაქა.

გასაფერი ქაქი მან გამოფინა ბერნში, Zentrum Paul Klee-ში, მინდორზე.

ძაღლის მონუმენტური გასაბერი ქაქი,
15 X 36 X 30 მეტრი
Paul McCarthy, Zentrum Paul Klee à Berne-ში

ამერიკელი Paul McCarthyცნობილია თავისი პროვოკაციული „ქმნილებებით. ის თამაშობს ზიზღით და ინტერესით რასაც მაყურებელში იწვევს ძალადობით სავსე მაზოხისტური ვიდეოები და პრფორმანსები სადაც კეჩუპის ნიაღვარი მოედინება დაფლეთილ სხეულებზე ის ასე სცდის თავის მაყურებელს და      

 

 

   ვენელი აქციონისტი Hermann Nitsch-ის გავლენის ქვეშ მყოფი Paul McCarthy იარაღად,მასალად, იყენებდა თავის სხეულს, სხეულის ყველანაირ გამონაყოფებს, საკვებს, სისხლს, მაიონეზს, შოკოლადს და ექსკრემენტებს.

 

https://moc.media/en/1197

The great artist’s granddaughter Diana Widmaier  ამხელს პიკასოს საიდუმლოს

ვინმემ რომ გითხრათ დიდი პიკასოს მხატვრობა ქაქიაო თავი არ მოიკლათ დავით და ჩხუბით. Thomas Girst და Magnus Resch-ის მიერ გამოცემულ წიგნს 100 Secrets of the Art World  ანუ „ ხელოვნების სამყაროს 100 საიდუმლო“ მოყავს პიკასოს შვილიშვილი Diana Widmaier-ის ნათქვამი:

„ მე მინდა ოჯახის საიდულოს გამხელა…ჩემი ბაბუა იყენებდა  მისი ქალიშვილი მაიას // დედაჩემის//, მაშინ 3 წლის გოგონას ექსკრემენტებს რათა დაეხატა ვაშლი 1938 წლის ერთ ნატურმორტში.  მისი თქმით დედის რძით ნაკვები ჩვილის განავალს აქვს უნიკალუური ფაქტურა და ფერი.“

განავლის მხატვრობისთვის გამოყენებაში პიკასო ხედავდა ხელოვნების ნოვატორულ მიდგომას და მოგვიანებით ის მრავალჯერ დაუბრუნდა თავის იდეას.

პიკასომ 1933 წელდ უთხრა სიურეალისტების ბელად ანდრე ბრეტონს რომ მას უნდოდა გამხმარი ექსკრემენტების გამოყენება თავისი ერთ-ერთი ნატურ-მორტისთვის.

მხატვარს განსაკუთრებით მოსწონდა ქაქი რომელიც ნახა სოფელში იქ სადაც ბავშები ჭამდნენ კურკიან ბალს.

ხელოვნების ისტორიკოსმა, აკადემიკოსმა, პიკასოს მუზეუმის ყოფილმა დირექტორმა Jean Clair-მა ,მოპყვა ანეგდოტი მაესტრო პიკასოზე :  „ ოსტეტო, ციხეში რომ მოხვდეთ ცარიელ-ტარიელი, არაფრის გარეშე? „  პიკასომ უპასუხა: „ მე დავხატავდი ჩემი განავალით „ .

 

განოჩენილი ხელოვანის შემოქმედების ეს დეტალები შეიძლება საზიზღარ რამედ ჩანდეს, მაგრამ დღევანდელობით გამოშტერებული ადამიანისთვის ესაა პიკასოს ფანტაზიის გაქანების  და სიახლისკენ სწრაფვის ძალის ნიშანი.

 

revealed his secret.

If someone tells you Picasso’s paintings are shit, don’t hurry to argue. The book 100 Secrets of the Art World edited by Thomas Girstand Magnus Resch, cites Pablo Picasso’s granddaughter Diana Widmaier:

“I would like to deliver a family secret…My grandfather used a cotton with excrement produced by his daughter Maya (my mother), then aged three, to make an apple in a Still Life, dated 1938. According to him, excrement from an infant breast-fed by its mother had a unique texture and ochre colour.”
Picasso saw using shit for painting as an innovative approach in art and later returned to his idea several times. In 1933, he told French writer André Breton he wanted to use dried excrement for one of his still lifes. The artist especially liked the inimitable turds he saw in the countryside where children ate cherries with pits. Art historian Jean Clair recounted an anecdote about Picasso“When someone asked Picasso, ‘Maître, what would you do if you were in prison, with nothing?’, he answered, ‘I would paint with my shit.’”

Such details of the prominent artist’s work may seem disgusting. On the other hand, they emphasise the scale of his creative imagination, his desire to go beyond traditional techniques and seek for innovations.

http://www.reseau-regain.net/ArtsPDF_file/ArtsPDF_files/2Ja05-ImposturesArtC.pdf

 

ამერიკული კონტრ-კულტურის გიგანტი, საგიჟეთში გარდაცვლილი კმუნისტის შვილი Ginsberg :

 « tout est sacré, le nez, la main, la bite et le trou du cul»

Allen Ginsberg (1926 – 1997) : Howl-ბღავილი, ღრიალი, , post-scriptum


 

 

  საკრალური ! საკრალური! საკრალური ! საკრალური ! საკრალური ! საკრალური ! საკრალური !  საკრალური! საკრალური ! საკრალური!

  საკრალური ! საკრალური ! საკრალური ! საკრალური ! საკრალური !

 

სამყარო საკრალურია! სული საკრალურია !  კანი საკრალურია! ცხვირი საკრალურია ! ენა, კუდი,ხელი და ანუსი ანუ ხვრელი უკანალში საკრალურები არიან !

 ყველაფერი საკრალურია! ყველა საკრალურია ! საკრალური ყველგანაა !ყოველი დღე მარადისობაშია ! ყოველი ადამიანი ანგელოზია !

უსახლკარო მაწანწალა ისევე საკრალურია როგორც სერაფინი!  გიჟი საკრალურია ისევე როგორც შენ ხარ საკრალური, ჩემო სულო !

საწერი მანქანა საკრალურია, პოემა საკრალურია, ხმა საკრალურია და მსმენელები საკრალურები არიან, ექსტაზი საკრალურია !

საკრალური  Peter საკრალური Allen საკრალური  Solomon საკრალური Lucien საკრალური Kerouac საკრალური Huncke

საკრალური Burroughs საკრალური  Cassady საკრალური სოდომიზებული უცნობი და მათხოვრები საკრალური ტანჯულები!

საკრალური დედაჩემი საგიჟეთში!  კანზასის ბაბუების საკრალური დიდი სასქესო ორგანოები !

 

საკრალური მბდღვინავი საქსოფონიle !  საკრალური აპოკალიფსი ბოპ ! საკრალურები არიან ჯაზის ორკესტრები და ინიციირებულთა მარიხუანა…

ფრანგულად თარგმანის ოდნავ შემოკლებული თარგმანი.

!

In, Allen Ginsberg : « Howl and other poems», 2005

 მოკლედ დიდმა პაბლო პიკასომ დაგვაფასა ქაქით დახატული შედევრებით.

პროგრესული კაცობრიობის აზრით გენიოსი ჰომოსექსუალი  ალენ გინზბერგი კი გვიმტკიცებს რომ უკანალში პატარა ხვრელი ანუსიც წმინდაა, რომ საკრალურია სასქესო ორგანოებიც. რომ ფრანჩესკო ასიზელიც და გატიალებული ლოთი ნარკომანი უსახლკარო მაწანწალაც წმინდა წმინდანები არიან.

 

ასეთი პროგრესის მერე გაირკვა რომ პორნოგრაფია ჯანმრთელობის კრიზისია.

 

 
https://www.laminute.info/2019/05/09/lamerique-est-malade-le-senat-de-larizona-declare-que-la-pornographie-est-une-crise-de-sante-publique/

ამერიკა ავადაა : არიზონას სენატი იქამდე მიიყვანეს რომ მან გამოაცხადა რომ პორნოგრაფია საჯარო,ეროვნული~, სახელმწიფო ჯანმრთელობის კრიზისია

2019 წლის 9 მაისი, Emmanuel Reilhac

 

პრშაბათს არიზონას სენატის რესპუბლიკელებმა დაადგინეს რომ პორნოგრაფი არისა საჯარო,ეროვნული~, სახელმწიფო ჯანმრთელობის კრიზისი, გავს ნარკოტიკს და საშიშია. მათ გამოთქვეს აზრი რომ საჭიროა საგანგებო ზომების მიღება.

2009 წელს მათ დაადგინეს რომ  პორნოგრაფია ცუდად მოქმედებს საზოგადოებრივ და ინდივიდუალურ ჯანმრთელობაზე დაბიძგს აძლევს ადამიანების ყიდვა-გატ~ყიდვის ობიექტებად გადაქცევას, ძალადობას ქალების წინააღმდეგ, მეუღლეთა ღალატს, ორგულობას და ბავშვების გაუპატიურების ამსახველი პორნოგრაფიის გავრცელებას.

 

„ პორნოგრაფია საყოველთაოდ გავრცელებულ რამედ იქცა ჩვენი ტელეგონები და ინტერნეტი ყველგანაა“ განუცხადა ორშაბათს რესოუბლიკელმა სენატორმა Sylvia Allen-მა Capitol Times-ს.

„ ამერიკის სული ბევრი თვალსაზრისით ავადაა და ეს იწყება იმით თუ რას ვდებთ ჩვენს სულებში და გულებში.“

რესპუბლიკელი წარმომადგენლების მიერ წარმოდგენილი და არიზონას წარმომადგენელთა პალატის მიერ მიღებული კანონპროექტი ამბობს რომ პორნოგრაფიამ ხელი შეუწყო ამ ბოლო დროს მენტალურ ავადმყოფობათა გავრცელებას, ქრწინებათა და მონოგამიის რაოდენობის შემცირებას და პორნოგრაფია ახდენს ქალების წინააღმდეგ ძალადობის ნორმალიზაციას…

 

ქრისტიანობა ბნელი და ძალადობით სავსე შუასაკუნეების გადმონაშთიაო, იძახიან პროგრესისტი გოგიაგვახარიები მვოლტერის, მარატის, რობესპიერის მერე და აი….

მიხაილ გორბაჩოვისთვისთვის ნობელის პრემიის მიცემის მერე ახალგაზრდებს სექსუალური ექსპლუატაციის მიზნით ყიდიან და ყიდულობენ როგორც პირუტყვს და საქონელს.

 

https://www.deseretnews.com/article/511362/ONLINE-DOCUMENT–YOUTH-SEX-TRADE-FLOURISHES-IN-POST-COMMUNIST-EASTERN-EUROPE.html

 

ახალგაზრდების სექსუალური ექსპლუატაციის მიზნით ყიდვა-გაყიდვა ყვავის და იფურჩქნება პოსტკომუნისტურ აღმოსავლეთ ევროპაში. ასეთი თავისუფალი  საბაზრო ეკონომიკაა მიხაილ გორბაჩოვისთვის ნობელის პრემიის მიცემის მერე.

ONLINE DOCUMENT: YOUTH-SEX TRADE FLOURISHES IN POST-COMMUNIST EASTERN EUROPE

Toronto Globe and Mail

1996 წლის 4 სექტემბერი

 

ზოგს სძინავს კანალიზაციაში, ზოგს თბილ ლოგინში. ზოგი გაივლის ათასობით კილომეტრს რათა იცხოვროს საკუთარი სხეულის გაყიდვით.

ესენი არიან აღმოსავლეთი ევროპის გაკახპებული ბავშვები და მოზარდები. პოსტკომუნისტურმა ქარაშოტმა გააკახპა ახალგაზრდობა.

   რუმინეთში 9 წლის კახპები შრომობენ ქუჩებში თუ სადგურებში.

„  მათთვის პროსტიტუცია  ძალიან ნორმალურია“, თქვა Gabriela Alexandrescu-მ რუმინეთის სააგენტოდან Save the Children ერთ ინტერვიუში.

„ ისინი შოკში გაგდებენ თავისი ლაპარაკის მანერით „.

რეგიონში იფურჩქნება და ყვავის ახაკგაზრდა კახპათა ბაზარი.

გერმანიის აღმოსავლეთის საზღვართან არსებულ კონტროლის პუნქტებზე  პოლონელი, რუსი და უკრაინელი გოგონები ადიან ტაქსებში, შორ გზაზწ მიმავალი საბარგო მანქანების მძღოლებთან.

ბალტიის რესპუბლიკებში, ბულგარეთში ფართოდ ვრცელდება უპირობო პორნოგრაფია რომელშიც ხშირად ნაჩვენებია სექსი ბავშვებთან.

ქვეყნების უმრავლესობაში პოლიცია და მთავრობები მეტისმეტად არიან დაკავებულები სხვა დანაშაულებით და მათ აღარ აქვთ ამ ტენდენციასთან ბრძოლის თავი.

„ რესურსები კონცენტრირებულია დანაშაულებზე რომლებიც ნამდვილად აღელვებს საზოგადოებას „, ამბობს  Wolfgang Rau, ვინც არის კრიმინოლოგი ევროპის საბჭოში //სტრასბურგი,საფრანგეთი//. ის რჩევებს აძლევს ევროპულ მთავრობებს პოლიტის სფეროში. // ე. ი. გამოდის რომ ახალგაზრდობის ლამის ტოტალური გაბოზება დიდად არ აღელვებს საზოგადოებას//.

 

სექსუალური კომერციის მკვლევარები ფიქრობენ რომ  აღმოსავლეთ ევროპაში სექსუალური ეასპლუატაციის მიზნით ახალგაზრდების ყიდვა-გაყიდვის გავრცელება გამოიწვია კომუნიზმის დამხობამ საზოგადოების ამისთვის მომზადების გარეშე.

პერსტროიკის ფიურერებმა და შტურბანფიურერებმა სექსუალურ ტაბუ-აკრძალვებთან ერთად მოსპეს სოციალური დახმარების სისტემები რომლებიც არასაკმარის მაგრამ საგრძნობ დახმარებას უწევდნენ ოჯახებს და ობლებზე და დამსხვრეული ოჯახების ბავშვებზე მზრუნველ ინსტიტუტებს.

 

„ გაჩნდა ღატაკი და უპატრონო ბავშვების დიდი ჯგუფები.“, ამბობს 1 ანგარიში აღმოსავლეთ ევროპაში სექსუალური კომერციის შესახებ.

რუმინეთს უარესი დაემართა ვიდრე ბევრ მის მეზობელს ვინაიდან იქ თავიდან იყო მეტი არასასურველი ბავშვი.

ჩაუშესკუს დროს აბორტი არალეგალური იყო, კონტრაცეპტივები და სექსუალური აღზრდა არ ყოფილა.

ბუქარესტში იყვნენ ქუჩებში მოხეტიალე ან ბუქარესტის ჩრდილოეთ სადგურში მცხოვრებ ბავშვთა ბანდები. ეს კი იყო სექსის მაძიებლებისთვის ცნობილი ადგილი.

ბუქარესტში ათასობით ქუჩის ბავშვია. ზაფხულში მათ სძინავთ გარეთ. ზამთარში კი კანალიზაციებში, მიტოვებულ ან მშენებარე შენობებში.

ზოგჯერ ოჯახები აგდებენ თავის ბავშვებს ან იმიტომ რომ მშობლებს არ უნდოდათ შვილი ან იმიტომ რომ მათი აზრით ბავშვები უფრო ქუჩაში გადარჩებიან ვიდრე სახლში.

Save the Children-ის ბოლო გამოკვლევა ეხება 11-18 წლის ასაკის 32 ბავშვს. გაირკვა რომ გოგოების სამი მეოთხედი გააუპატიურეს მათმა მამებმა, მამინაცვლებმა ან ოჯახის მეგობრებმა.

მათი უმრავლესობა შრომობს კახპად და იტანჯება ვენერიული ავადმყოფობებით, მაგრამ მათ სისტემატურად არ იღებდნენ საავადმყოფოები ვინაიდან მათ არ ჰქონდათ არც ფული და არც ფიქსირებული მისამართი.

მკვლევარები Karlen-ის და  Hagner-ის თანახმა მცირეწლოვან ბავშვებთან იაფი სექსის მაძიებელი უცხოელები უფრო და უფრო ხშირად დადიან აღმოსავლეთ ევროპაში.

მაგრამ სადგურებში პატარა კახპებ დაეძებენ როგორც წესი ლოკალური მანიაკები, ჯარისკაცები, ახლად განთავისუფლებული პატიმრები, დიდი ქალაქების ღატაკები , უსახლკაუროები თუ „ უბრალოდ“ გიჟები.

გაკახპებული ბავშვები იღებენ ცოტა საჭმელს, ალკოჰოლს, სიგარეტებს ან ცოტა ფულს.  სექსუალური აქტი ხდება სადგურის ბნელ კუნჭულში, გარეთ მანქანაში და ა.შ.

ერთ ინტერვიუში Hagner-მა თქვა რომ  ბერლინში მშრომელი 18 წელზე ნაკლები ასაკის 2000 კახპათა ნახევარი რუმინელები იყვნენ.   რუმინელი გოგოები კახპებად შრომობენ კვიპროსზე, თურქეთში, საშუალო აღმოსავლეთში.

 უფრო დიდი ბიჭუნები მატარებლით მარტო ჩადიან ბერლინში სადაც მათ ასაქმებენ პროსტიტუციაში.

აღმოსავლეთ ევროპის მთავრობები რაღაცას ცოდვილობენ მაგრამ…მაგრამ….პროსტიტუციის ინდუსტრია არაა კომუნზმზე ნაკლები უბედურება….

ტრანსგენდერობა-ნეოგნოსტიციზმი

ტრანსგენდერებს ბუნება და მატერიალური სამყარო ისევე სძულთ როგორც სძულდათ ა.წ. 1-2 საუკუნეებში ქრისტიანობის მეტოქე გნოსტიკოსებს,

გოგიაგვახარია-იუგენდი გადმოდის  შეტევაზე

იკვდილის კულურა: სქესის იდეოლოგია 

CULTURE DE MORT : IDÉOLOGIE DU GENRE

1-https://www.rtl.fr/girls/identites/cette-fille-transgenre-en-une-du-national-geographic-entre-dans-l-histoire-7786306889

მე ვარ გოგიაგვახარია  ანუ აბსოლუტურად  თავისუფალი, ყველა უფლების მქონე ყოვლისშემძლე უპაასუხისმგებლო ნიჰილისტი   გოგიაგვახარია და  ვუზავ ბუნებას იმას რაც თავში მომიფრიკინებს ესაა  ტრანსგენდერულ სექსუალური რევოლუციონერის კრედო.

National Geograpjic-ის პირველ გვერდზე გამოჭენებული ეს ტრანსგენდერი გოგონა შევიდა ისტორიაში
Cette fille transgenre en une du “National Geographic” entre dans l’histoire

ცხრა წლის ამერიკელი გოგონა Avery Jackson შევიდა ისტორიაში მხოლოდ იმით რომ ის გამოაჭენეს პრესტიჟული ჟურნალის გარეკანზე.

ამ ჟურნალმა საგანგებო გამოცემა მიუძღვნა”la révolution du genre”-ს ანუ სქესის, ტრანსგენდერულ რევოლუციას .

ცხრა წლის Avery Jackson,პირველი ტრანსგენდერი რომელიც გამოაჭენეს  “National Geographic”-ის გარეკანზე, Benjamin Pierret ,16/12/201

ვარდისფერში გამოპრანჭული, მუხლებამდე თმიანი გოგონა მიშტერებია National Geographic-ის  მკითხველს 2017 წლის იანვრის ნომერის გარეკანიდან.

ამ საგანგებო ნომერს ჰქვია „ სქესის რევოლუცია» // “La révolution du genre”// და ის დიდ ადგილს უთმობს ამ რევოლუციას.

მიუხედავად მისი მცირე ასაკისა Avery Jackson-ჩაბმა ტრანსგენდერთა ბრძოლაში მას აქცევს LGBT-ს ბრძოლის პატარა მაგრამ დიდ იგურად.

შარშან ის გახდა არასამთავრობო ორგანიზაცია  Planting Peace-ს წევრი და აგროვებდა ფულს Transgender House-ს ანუ ტრანსგენდერთა სახლის შესაქმნელად, როგორც ამბობს ამას Fusion.

ეს ტრანსგენდერთა სახლი არის ტოპეკაში, კანზასში.

ის შეღებილია ტრანსგენდრეთა დოშის ფერებში და მდებარეობს სტრატეგიულ ადგილას Westboro-ს ბაპტისტური ეკლესიის პირისპირ. მოგეხსენებათ რომ ქრისტიანებს უყვართ ღმერთის მიერ შექმნილი ბუნება და ტრანსგენდერები კი სწორედ ბუნებას და მასთან ერთად ქრისტიანობას და  ქრისტიანებსაც ეომებიან.

 

ეს 9 წლის ლაწირაკი ჟურნალის გარეკანზე აცხადებს რომ  პატარა გოგოდ ყოფნა დიდებულია იმიტომ რომ ეს არაა პატარა ბიჭად ყოფნა.

მასზე მუდამ და რეგულარულად ლაპარაკობს ანგლოსაქსური მედია. მისი ტრანსგენდერულ ;გბტ-ური აქტივობის გამო, მაგრამ იმიტომაც რომ მას მხარს ურყევად და ძალუმად უჭერს მისი ოჯახი.

ლაწირაკის დედილომ ჟურნალის გარეკანზე წაუტვიტა და მადლობა უთხრა ჟურნალს.

 

Informations sur les Publicités Twitter et confidentialité

პატარა გოგონას მეობა. მისი ოჯახის ბრძოლა

Avery-ს მიზანია ტრანსგენდერთა  სიმრავლის ხილულ და თვალშისაცემ ფენომენად გადაქცევა.

” მე დიდად ბედნიერი და ამაყი ვარ იმით რომ ვარ ტრანსგენდერი… მემინდა რომ ხალხს არ ეშინოდეთ ჩვენი. მე არა ვარ მონსტრი. მე უბრალოდ მინდა რომ მეპყრობოდნენ როგორც სულერთია რომელ სხვა ადამიან”,თქვს მან Paper Magazine-ს მიერ გამოქვეყნებულ სიტყვებში. ამ ბრძოლაში მის გვერდით პირადად და მედიატურად არიან მისი მშობლები.

„ მე უპირობოდ მიყვარს ჩემი ქალიშვილი იმისთვის რაც ის არის» გოგონას მამა  ტომი//.

New-York Timesის მიერ  გამოქვეყნებულ წერილში ავერის მამა ტომმა ბრძანა რომ მისი გოგო 4 წლისა იყო როდესაც თქვა რომ სინამდვილეში ის არის გოგო „ შინაგანად მე ვარ გოგო» და არა ბიჭი.

ხოდა მთელი ცივილიზებული მსოფლიო დადის ამ 4 წლის ბაღანას ჭკუაზე.

მამილო ტომმა დაამატა რომ ტრანსგენდერ ბავშვთა 50 პროცენტზე მეტი ცდილობს თავის მოკვლას მოზარდ ასაკში და ამის მთავარი მიზეზი ისაა რომ  მათ აკლიათ ოჯახის და მეგობართა  სიყვარული და მხარდაჭერა.

ის ასკვნის: ” მე ჩემი ქალიშვილი მიყვარს უპირობოდ, იმისთვის რაც ის არის და ვდებ პირობას რომ დავეხმარები რათა ის გახდეს საზოგადოების ბედნიერი, პროდუქტიული და ჯანმრთელი წევრი. განა ეს არაა მშობლების სამუშაო?”
გოგონად გადარეული ბიჭუნას დედილო დები ავერიმ  კი მოყვა თავისი ქალიშვილის ისტორია ვიდეოში რომელიც გამოოქვეყნდა  იოთუბში 2015 წლის მაისში

დედილომ ასევე გამოხატა თავისი აზრი 2014 წელს: ” ადამიანები ყურადღებას აქცევენ ფიზიკურ გარეგნობას, მაგრამ ღმერთმა // ქრისტიანობასთან მებრძოლი ტრანსგენდერების ღმერთმა//  იცის გული. ჩემი ქალიშვილი ქალიშვილია მის გულში..”

 

https://www.dreuz.info/2017/12/11/monde-de-fou-une-transgenre-misogyne-presidente-de-la-federation-des-femmes-du-quebec/
გიჟური სამყარო- კვებეკის ქალთა ფედერაციის თავმჯდომარეა ქალთმოძულე-misogyne-ტრანსსექსუალი, GAIA-DREUZ,2017 წლის 11 დეკემბერი

Gabrielle Bouchard არის  კვებეკის ქალთა ფედერაციის თავმჯდომარე,აგრამ ის ქალი გახდა როცა უკვე სრულწლოვანი იყო.

 

მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები რამოდენიმე გამონაკლისის გარდა დამუნჯდნენ როდესაც უნდა გამოკითხონ Gabrielle Bouchard მისი ცხოვრებისეული გზის შესახებ.

როგორ უნდა ილაპარაკოს ყველა ქალის სახელით მამაკაცურ კულტურაში აღზრდილმა რომელმაც არ იცის თუ რას განიცდიან ქალები ბავშვობიდან?

 

ჩვენ ვართ საშინელი პოლიტიკურიპირდაპირობის ტყვეები. ეს პირდაპირობა გვიკრძალაცს ასეთი რეალობის მართებულობაზე დაფიქრებას ვინაიდან მაშინ გამოგლანძღავენ და გაგათრევენ სოციალურ ქსელებზე.

 

შეუძლებელია რამე დებატი იმაზე რასაც უნდა ეწოდოს ტრანსსექსუალთა შეტევა და აგრესია რომელიც ამსხვრევს 2 სქესის რეალობას რათაგააბატონოს გამაშტერებელ-თავბრუდამხვევი //ahurissanteხედვა რომლის თანახმადაც აღარ უნდა იყოს არც მამაკაცი და არც ქალი.

 

http://leprintempsdesconsciences.unblog.fr/2013/02/04/lideologie-du-gender/

 

იდეოლოგია gender // ფრანგულად genre//

 

დღეს ვეღარ დავტოვებთ უყურადღებოდ ამ იდეოლოგიას რომელსაც დიდი წივილ-კივილის გარეშე ავრცელებენ მთელ დედამიწაზე და რომელიც ძრს უთხრის იუდაურ და ქრისტიანულ ანტროპოლოგიას.

Le « gender»  ანუ სექსუალურ-სქესობრივი განსხვავების უარყოფა:

 

ეს თეორია ამტკიცებს და ქადაგებს რომ განსხვავებები მამაკაცსა და ქალს შორის არის გარკვეული ქვეყნის და ეპოქის კულტურის პროდუქტი და  მათ არა აქვთ ფიქსირებული ბუნება. რომ ბუნების მიერ მოცემულ სქესობრივ ორგანოებსაც და თვითონ ბუნებასაც არა აქვთ არავითარი მნიშვნელობა.

 

Gender-ის თეორეტიკოსების თანახმად პოსტმოდერნულ-პოსტთანამედროვე ინდივიდისთვის დღევანდელი ჰეტეროსექსისტული, მრავალსქესიანი რამე უცხო რამეა.

ამ ინდივიდის აზრით რომეოს განსხვავება ჯულიეტასგან ოხერი და გარეწარი შექსპირის აღმზრდელი საზოგადოების მიერ დაძალებული რამეა.

თუ გინდა თავისუფლება უნდა გქონდეს არჩევანის შესაძლებლობა.

თუ  რომეოდ ყოფნის ხოში გაქვს რომეო უნდა იყო  და თუ ჯულიეტად ყოფნის დილიხორი გაქვს უნდა იყო ჯულიეტა. ხან რომეო იყავი და ხან ჯულიეტა  ესაა ტრანსგენდერული ბედნიერება.  ბუნებას და საზოგადოებაც ჯანდაბას იქითაც გზა ქონიათ.

Feminisme du genre ანუ სექსობრივ-სქესობრივი ტრანსსექსუალისტური ფემინიზმი  gender გავრცელდა 1960-ან-197-ან წლებში ანუ მას შემდეგ რაც შერეკილთა ბრბოებმა ფაშისტო-ფაშისტოს ღრიალით ფაქტიურად განდევნეს ნაციზმისგან საფრანგეთის მხსნელი ქრისტიანი შარლ დე გოლი.

სქესთა აბსოლუტურ თანასწორობა-ერთნაირობის მქადაგებელი და ბუნებასთან მებრძოლი ეს გიჟური კონცეფცია გაჩნდა აშშ-ში Judith butler-ის წიგნის გამოცემასთან ერთად.

სამაგიდო წიგნად გამოცხადებულ ამ მშვენიერებას ქვია  « Trouble dans le genre. Pour un féminisme de la subversion »ანუ მღელვარება სქესში, ძირგამომთხრელი ფემინიზმისთვის.

ეს ფემინიზმი ისტორიას უყურებს როგორც კლასთა ბრძოლას, ჩაგრულების ბრძოლას მჩაგვრელების წინააღმდეგ.

ხოდა პირველი ბრძოლა ამ ფემინიზმის აზრით არის მონოგამიურ ქორწინებაში ჩაგრული ქალის ბრძოლა მცაგვრელ მამაკაცთან.

არიან სულ გიჟი რადიკალი ფემინისტები რომელთაც არც სქესთა ანუ ქალთა და მამაკაცთა თანასწორობა და პარიტეტი აკმაყოფილებთ.

ამ გიჟებს უნდათ ბუნებისგან და სქესთა შორის არსებული განსხვავების ბოდიში დიქტატურისგან განთავისუფლება.

გიჟი რადიკალი ფემისტების თქმით ქალს გაანთავისუფლებს მარტო სქესის, ოჯახის და შვილების გაჩენის მოსპობა.

 

ხოდა მაგისთანა და არა მარტო მაგისთანა გიჟებმა დაიწყეს ნგრევა- déconstruction:

გიჟი ფემინისტები ამტკიცებენ  რომ ადამიანის ბიოლოგიას, გენეტიკას, ანატომიას არა აქვს არავითარი მნიშვნელობა მთავარია თუნდაც დებილის, უწიგნურის, უზნეოს ხოში და დილიხორი.

ხარ ის რაც შენ გინდა რომ იყო და არა ის რადაც გაგაჩინეს მშობლებმა.

გიჟები ამბობენ რომ ადამიანი იბადება ბოდიში ნეიტრალურ რაღაცად  და რომ მამაკაცობას და დედაკაცობას ამ ბეჩავ რაღაცას აძალებს კულტურული გარემო სადაც ეს სიბეჩავე არსებობს.

Gender-ის თეორეტიკოსები ანგრევენ მამაკაცის და ქალის სექსუალურ-სქესობრივი განსხვავების უნივერსალობას რაზეც ეფუძნება საზოგადოება.

ამ თეორეტიკოსების თქმით ადამიანს შეუძლია ბუნებრივი მონაცემების ჯინაზე თავისი სქესის არჩევა. ის შეიძლება იყოს მამრი ჰეტეროსექსუალი, მდედრი ჰეტეროსექსუალი, ჰომოსექსუალი, ლესბოსელი, ბისექსუალი ან განურჩეველი უსქესო არარაობა….

 

,აგრამ სექსუალური, სქესობრივი მეობის ნგრევა არ ყოფნით ამათ.

Gender ამბობს რომ ქალი არის თავისი ქმარ-შვილის მონა და ანგრევს ოჯახს.

ოჯახი ამიერიდან უნდა იყოს „ არჩეული», და პოლიმორფული, ცალმშობლიანი, ორმამიან-ორდედიანი, გაყრილი და შეერთებული, უკანონო ობოლი ბავშვების წარმოებაც ამიერიდან აწყობილია.

რას მიქვია დედობა, ისიც უნდა მოისპოს. ნამდვილ დემოკრატს უნდა ჰქონდეს ბეჩავი ინდოელი ქალის მუცლის დაქირავების საშუალება, ხელოვნური საშო-საშვილოსნო //uterus artificiel// იმისთვისაა რომ ნამდვილი დემოკრატი ქალბატონი არ გატანჯოს ფეხმძიმობამ და მშობიარობამ. მალე გოგიაგვახარია ექსპერტებს დაუკვეთავთ და ისინი აქედან მოგაცლიან უჯრედს, იქიდან მოგაცლიან უჯრედს, ნობელის პრემიის გენიოსი ლაურეატების სპერმის ბანკიდან აიღებენ სპერმას და ლაბორატორიაში დაგიმზადებენ რა თქმა უნდა გენიოს ლამის უკვდავ შვილს. ბავშვების დაპროგრამებაა გოგიაგვახარია ავანგარდის პროგრამა მინიმუმი.

ტრანსგენდერობა-ტრანსსექსუალობა gender-ის იდეოლოგია  ერთმანეთს უპირისპრებს ბიოლოგიურ შვილობას, იურიდიულ შვილობას და სოციალურ შვილობას. თავისუფალი კაცი ხარ, აირჩიე რომელიც გინდა.

ქალს თუ არაქალს ბავშვის დაუკითხავადაც უნდა ჰქონდეს ბავშვის დედ-მამობის უფლება.

ცხადია რომ გიჟი რადიკალი ფემინისტების და ტრანსგენდერების ხუშტურები დაჯიჯგნის საზოგადოებას ეგოცენტრიზმით შეპყრობილი ინდივიდების ბრბოდ.

მეობა და ქცევა, სექსუალობა და შვილის გაჩენა, კავშირი და მშობლად ყოფნა ცალ-ცალკე იქნება.

 

ორგანიზებული შეტევა იუდაიზმის და ქრისტიანობის, ბიბლიური კულტურის წინააღმდეგ

 Gender იდეოლოგიის საბოლოო მიზანია ბიბლიურ ანტროპოლოგიაზე და ეთიკაზე დაფუძნებული საზოგადოების და, ცხადია რომ თვითონ რელიგიური რწმენის მოსპობა.

ეკლესია პირველ რიგში ამ იდეოლოგიისგან და ამ იდეოლოგიის მიმდევრებისგან იცავს ოჯახს როგორც საზოგადოების ფუნდამენტურ უჯრედს.

ფსიქოანალიტიკოსი, სოციალური ფსიქიატრიის სპეციალისტი Tony Anatrella უყვეტად აკრიტიკებს ამ gender თეორიას რომელიც დედობას აცხადებს ინვალიდობად და უსამართლობად ქალებისთვის.

ეს შლეგი ფემინისტ-ტრანსსექსუალისტები ქადაგებენ რომ ქალი უნდა განთავისუფლდეს დედობისგან, უარი უნდა თქვას მასზე.: ისინი დაუღალავად და მუხლჩაუხრელად ატარებენ  მთელ მსოფლიოში კამპანიებს აბორტის ანუ სრულიად უმწეო არსებების გაჟლეტის სასარგებლოდ.

ამ ხალხს უნდა სექსი, ნარკოტიკი და ყირა-ყირა სიარული, მეტი არაფერი.

ამათი გამარჯვება კაცობრიობის დასასრულია.

 

კაცობრიობის მკვლელ ამ იდეოლოგიას ავრცელებენ დიდი წივილ-კივილის და ხმაურის გარეშე, შენიღბულად.

1995 წელს პეკინში ჩატარდა გაეროს მსოფლიოს კონფერენცია ქალის თაობაზე  და სწორედ მაშინ გაავრცელეს ეს იდეოლოგია ძლიერი კამპანიის მეშვეობით ისე ვითომ ეს იყო მსოფლიო კონსენსუსის შედეგი.

ამ სამიტის შემდეგ genre-ს კაცობრიობის მკვლელი პერსპექტივა თანდათანობით გავრცელდა როგორც მოწინავე ინდუსტრიალიზებულ ისე განვითარებად და საქართველოს ნაირ სულ დაფეხვილ ქვეყნებში, განსაკუთრებით აფრიკაში.

Marguerite Peeters ამბობს რომ ამ ფენომენის მასშტაბი უზომოა. Gender შეიჭრა საერთაშორისო, რეგიონალურ, ეროვნულ და ლოკალურ პოლითიკათა აფრიკაში მაპუტოს ოქმის ნაირ იურიდიული ინსტრუმენტების, სასკოლო სახელმძღვანელოების, საწარმოთა ეთიკური კოდექსების, არასამთავრობო ოგანიზაციების…გულში.

ის დამკვიდრდა ტრანსვერსალურ პრიორიტეტად საერთაშორისო თანამშრომლობაში gender-ჩვენი საზოგადოებები გაჟღინთა ყველა ფორით. ის ვრცელდება შენიღბულად…

CULTURE DE MORT : IDÉOLOGIE DU GENRE
სიკდილის კულტურა-idéologie du genre

 

აცობრიობის მკვლელი ეს ოხრობა მთლიანად არის დასავლური პოსთანამედროვეობის, postmodernité occidentale-ს ნაწილი.

ყველა პოსტმოდერნულ-პოსტთანამედროვე კონცეფციის მსგავსად ის ანგრევს როგორც რელიგიურ ტრადიციულ მსოფლმხედველობას ისე ცდილობს კლერიკალიზმის, პატერნალიზმის, ქალის დაქვემდებარებული მდგომარეობის მოსპობას, ქალის მამაკაცთან გათანასწორებას სოციალური ხელისუფლების ცნებებში. და ამას აკეთებს ჯანყით და ძალაუფლების ძიებით და არა სიყვარულით და შერიგებით.

 

ფემინიზმს, მით უმეტეს რადიკალურს, gender თეორიის იდეოლოგებს და მიმდევრებს, ტრანსგენდერები იქნებიან ისინი თუ სხვები უნდათ სიამოვნაბა, ძალაუფლება, ფლობა, ოდნა, მოკლედ ყველაფერი ის რასაც უკვე ევას სთავაზობდა ეშმაკი.

აი ასეთი დასავლური ფემინისტური და სექსუალური რევოლუცია  გსრცელდა მთელ მსოფლიოში 1990-ან წლებში gender-ის მეშვეობით.

Gender არის „ დროის ნიშანი» :

 

Le gender est un « signe des temps » :

Marguerite Peetersსწორად ამბობს რომ მსოფლიო კულტურული რევოლუციის და სოციალური ინჟინერიის ყველაზე შემაშფოთებელი ასპექტი ისაა რომ  ადამიანი ამის შედეგად სწრაფად და მასობრივად ზურგს აქცევენ რელიგიას.

ისმის კითხვა იქნება თუ არა რწმენა დედამიწაზე როდესაც დაბრუნდება ქრისტე…

ბევრი ქრისტიანი ხშირად უმეცრებით შეიძლება მოიხიბლოს ამ ახალი იდეოლოგიით. როგორც არასდროს ისე უნდა ვიყოთ ქრისტეს ერთგულნი…

 

Dr Patrick Theillier

 

 

Gender იდეოლოგიის თეორეტიკოსებს და მიმდევრებს გნოსტიკოსების მსგავსად სძულთ მათი წინაპრების მიერ მათთვის ნაანდერძევი სამყარო.

ხოდა დროულია გნოსტიციზმის გახსენებაც.

 

ა.წ. მეორე-მესამე საუკუნეებში ქრისტიანობის მეტოქე გნოსტიციზმი  ამბობდა რომ ბოროტებით სავსე ხილული მატერიალური სამყარო შექმნილია იდიოტი სულის თუ სულაც ბოროტი ღმერთის მიერ და ამ ბოროტმა ღმერთმა დაამწყვდია ბოროტებით სავსე სამყაროში ადამიანები რომლებიც ღვთაებრივი სულები არიან.

მაგრამ  ბოროტებით სავსე სამყაროს შემქმნელ იაჰვეს უპირისპირდება ჭეშმარიტი და ტრანსცენდენტური, უხეირო ხილული მატერიალური სამყაროს მიღმა არსებული უზენაესი ღმერთი რომელმაც ადამიანს მისცა მხსნელი ცოდნა. აი ესაა ცოდნა-გნოზისი, გნოსტიციზმი.

თანამედროვეობა და მარკიონის ერესი

 

https://philitt.fr/2017/05/03/le-monde-moderne-et-lheresie-de-marcion/
monde moderne et l’hérésie de Marcion

PHILOSOPHIEAUGUSTIN THOMAS 2017 წლის 3 მაისი

 

ამბობენ რომ თანამედროვეობა არის ბუნდოვანი და არეული, ფრაგმენტირებული, ატომიზებული, ტხევადი, დაშლილი, განურჩეველი, წამიერ აწმყოზე ჩაციებული.

მაგრამ ყველაზე საინტერესო ისაა რომ   თანამედროვეობის მსოფლმხედველობა ძალიან ახლოსაა დასავლეთის ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული ერესიარქი მარკიონის მსოფლმხედველობასთან

 

მარკიონ სინოპელი//ა.წ.85-160// იყო მდიდარი და ძალიან განათლებული გემთფლობელი.

მაშინ როდესაც რომში იყო პოლემიკა თეოლოგიის ზოგ საკითხზე და მარკიონი ამტკიცებდა რომ ძველი აღთქმა სრულიად შეურიგებელია ახალ აღთქმასთან, რომ ქრისტეს არაფერი საერთო არა აქვს იუდაიზმთან, რომ იესო არაა ის მესია რომელსაც ელიან ებრაელები, რომ ქალწული მარიამი არ ყოფილა იესოს დედა.

 

მარკიონის ქმით ბოროტებით სავსე ხილული მატერიალური სამყაროს შემოქმედი შურისმაძიებელი, ფიცხი და ბრაზიანი, ცვალებადი, წინააღმდეგობრივი და არაკომპეტენტური და დესპოტური ღმერთი სულაც  არაა სიყვარულის და გულკეთილობის ღმერთი რომელზეც ლაპარაკია სახარებაში.

მარკიონიზმი არის რადიკალური დუალიზმი რომელიც ერთმანეთს უპირისპირებს ერთმანეთთან შეურიგებელ ორ ღვთაებრივ პრინციპს, შემოქმედ-დემიურგსა და მოწყალე ღმერთს.

მარკიონმა უარყო მთელი ებრაული ბიბლია და სახარებიდან დატო ლუკას სახარების დასახიჩრებული ვერსია წმინდა პავლეს რამოდენიმე წერილი რომლებიც გაწმენდილია ებრაული ელემენტებისგან. მან დაადგინა თავისი საკუთარი კანონი.

144 წლისთვის მარკიონი განკვეთეს ეკლესიისგან და მან უარყო ეკლესია,მისი ავტპრიტეტი და შექმნა თავისი კარგად ორგანიზებული და იერარქიზებული კონტრ-ეკლესია. მას ჰყავდა მრავალი მიმდევარი.

 

თანამედროვეობა მარკიონიზმის მსგვსად რადიკალურად უარყოფს წინა ეპოქებს.

ცოდნის დაგროვება ხსნის ახალ ხანას. ცოდნა არის ბუნების დაპყრობის და დამონების იარაღი.

მთელი წარსული გამოცხადდა უმეცრებით და ცრურწმენებით სავსე ბნელეთად. მონარქიზმი-დესპოტიად.

სიკეთის კრიტერიუმად გამოცხადდა სიახლე და მთელი ისტორიული, ეროვნული , კულტურული მემკვიდრეობა მოისროლეს ნაგავში. წარსულს ისიც საუკეთესო შემთხვევაში დაუტოვეს სამუზეუმო მნიშვნელობა.

პროგრესის იდეოლოგიამ ვერ შეასრულა დანაპირები, ვერ ააგო მიწიერი სამოთხე და გაკოტრდა.

მაგრამ გენდერ-პროგრესისტულმა იდეოლოგიამ თანამედროვე ადამიანს თავში ჩაუჭედა დარვინიზმით გაძლიერებული იდეა რომლის თანახმადაც ყოველ წინსვლას თან ახლავს ჩვენი მდგომარეობის გაუმჯობესება.

წარსული ბნელი წარსულია, ამყო საზიზღარია იმდენად ციცაბოა გზა, მაგრამ მომავალში აუცილებლად გველის ნათელი მიწიერი სამოთხე.

თანამედროვე ადამიანი მარკიონის მსგავსად უარყოფს ასევე ინსტიტუტებს, განსაკუთრებით კი ეკლესიას და მის მართლმორწმუნეობას.

ეკლესია გამოცხადდა ადამიანური შეცდომების ბინძურ გროვად. მისი მორალი კი ბნელ რეაქციონერობად.

თანამედროვე ადამიანი იცავს ყველა უტვინო და უზნეო ათეისტის და მატერიალისტის უფლებებს. ესეთია მარკიონიზმის ევოლუციის აპოგეა.

 

ადამიანის ბუნება ცუდია

Jean-François Mattéi

 

Marcion-მარკიონი უფრო შორს მიდის.

ის ამბობს  რომ სულელი თუ ბოროტი ღმერთის მიერ შექმნილი ხილული მატერიალური სამყარო არსით ცუდია. სხეული ვერ გაიგივდება სულთან.

სახარების უზენასი ღმერთი ხილული მატერიალური სამყაროს გარეთაა და უცხოა ხილული სამყაროსთვის და მისი კანონებისთვის.

მხსნელმა, ხილული მატერიალური სამყაროსთვის უცხო ღმერთმა გამოაგზავნა თავისი შვილი ქრისტე და იხსნა ადამიანი სამყაროსგან და მისი შემოქმედისგან.

რიგორისტმა მარკიონმა უარყო ქორწინებაც და ნაყოფიერებაც,შვილის გაჩენაც.

მაეკიონიზმი არის რადიკალური მიზოკოსმიზმი, misocosmisme radical, მატერიალური, ხილული სამყაროს რადიკალური სიძულვილი.

მატერია ბოროტების წყაროა. ეს ხსნის მარკიონის დოკეტიზმს:

ქრისტე თავისი მისიის შესასრულებლად მხოლოდ მოჩვენებითად თუ განკაცდა// dokein-მოჩვენებითობა//. სიტყვას რეალურად არ შეუსხავს ხორცი.

 

თანამედროვე ადამიანსახც ეზიზღება ის რასაც ხედავს.

ყოველ სიახლეს, განსაკუთრებით ყოველგვარ ტექნოლოგიურ სიახლეს პროგრესის სახელით მივყავართ მდგომარეობის გაუმჯობესებამდე.

 

მაგრამ hybris-ჰუბრისმა, ანუ ზომიერების გრძნობის, სამყაროში საკუთარი ადგილის განცდის დაკარგვამ, ტექნო-მეცნიერულმა თავხედობამ გააჩინა კაცობრიობის გაქრობის და ეკოსისტემის ნგრევის საფრთხე.

ადამიანს სურდა ბუნებაზე გაბატონება, ბუნების დამონება და ის დაამარცხა მისმა საკუთარმა მიღწევებმა.

ადამიანის ოპტიმიზმი ამძაღდა.

ადამიანი ფიქრობს რომ ტექნიკა ნეიტრალურია და დამოკიდებულია მის ყოვლისშემძლეობაზე.

ეხლა ადამიანმა მოინდომა თავისი საკუთარი ბუნების ნეიტრალიზაცია ვინაიდან ტკივილებით, ტანჯვით, სიღატაკით,ეპიტემიებით,ბუნებრივი კატასტროფებით ძალადობით,უსამართლობით, კრიმინალით, ბარბაროსობით , ტყუილით სავსე არსებობა სულაც არაა საოცნებო მიწიერი სამოთხე.

მაშ, ყოვლისშემძლე იდეების სამყარომ უნდა დაიმონოს ფიზიკური სამყარო.

მარკიონიტების და თანამედროვე ადამიანების საერთო დამახასიათებელი ნიშან განსაკუთრებით არის ის რომ ესენი ყველანი შეშლილები არიან სექსუალობაზე.

მარკიონიტებს სურდათ სექსუალობის საერთოდ მოშორება თავიდან.

თანამედროვე დარტყმულს კი უნდა ბიოლოგიური შეზღუდვებისგან ბოლოს და ბოლოს თავისუფალი სხეული.

ამათ ყველას ცოფიან ლომზე უფრო მეტად ეშინიათ ნაყოფიერებისა, შვილების ყოლისა.

მაგრამ დღევანდელი გიჟი ჯიქურ ჯიუტია. კი, სამყარო ცუდია, მაგრამ მას მაინც სჯერა ბედნიერი მომავლისა. ღევანდელი გიჟი შეიძლება ჩაინთქას მხიარულ სასოწარკვეთილებაში, მაგრამ ის ჯიუტად და ნებისმიერ ფასად ცდილობს ავტონომიზაციას და თვითგამორკვევას.

აქედანაა ეიკური კითხვები დღევანდელობის ორი ნაშიერის,რადიკალური ეკოლოგიის და ტრანსჰუმანიზმის თაობაზე :

« გონიერმა არსებამ იმდენად ააოხრა თავისი საარსებო სივრცე რომ გაჩნდა ადამიანობას მოკლებული ეკოლოგიის ბიოცენტრიზმი. ამას გარდა გაჩნდა ზეადამიანობის ძიებით შეპყრობილი მეცნიერების კიბერცენტრიზმი“ (Jean-François Mattéi).

ერთის მხრივ კაცობრიობის ნებაყოფლობითი გარობა ანსულ მცირე, მათუზიანური პოლიტიკით ადამიანის კვალის მკვეთრი და უხეში შემცირება.

მეორეს მხრივ კიბერნეტიკული, ავტომატური თუ სხვა მსგავსი ელემენტებით გაძლიერებული ადამიანის მასობრივი წარმოება, მეტიც, კიბერნეტიკის მოყვარულებისთვის, სულის მატერიალიზაცია.

ორივე შემთხვევაში ადამიანის სხეული ზედმეტია და ადამიანი ბოლოს და ბოლოს განთავისუფლდება თავისი საძაგელი ადამიანური ბუნებისგან.

თანამედროვეობა აქტუალიზებული მარკიონიზმია

ცხადია რომ დღევანდელობა ნეომარკიონიზმია და არა მარკიონიზმის ზედმიწევნითი ასლი. ის გამსჭვალულია გნოსტიკური იდეებით და მოტივებით.

მარკიონიტებსაც და დღევანდელებსაც ეზიზღებათ ხილული რეალობა. ესაა მათი ფუნდამენტური პესიმიზმი.

პესიმიზმი განმსაზღვრელია როგორც თანამედროვეთა  ათეიზმისთვის თუ აგნოსტიციზმისთვის ისე როგორც ის განმსაზღვრელი იყო მარკიონიტთა დუალიზმისთვის.

მართლაც როგორ უნდა დაიჯერო რომ განსაკუთრებით მე-20 საუკუნის პოლიტიკური ტრაღედიებიდან მოყოლებული ამდენი ბოროტებით სავსე სამყარო არის კეთილი ღმერთის ქმნილება?

მარკიონიტები და თანამედროვეები უკმაყოფილო-შეწუხებული რომანტიკოსები ბრძანდებიან.

არაა საკვირველი რომ ქრისტიანი ფილოსოფოსები, მაგ.Rémi Brague, Olivier Rey, Fabrice Hadjadj, Roland Hureaux, და უფრო პოლიტიკურ პლანში Eric Voegelin და Jean-Louis Harouel მიუთითებენ თანამედროვეობის კავშირზე გნოსტიციზთან.

მაგრამ როგორ უნდა მოვიშოროთ თავიდან ამათი სასოწარკვეთილება?

როგორც წერს  Rémi Brague ჩვენ ალბათ დახმარება უნდა ვთხოვოთ იმას ვინც შესაქმის მე-6 დღეს თქვა რომ ყველაფრი კარგია.

 

დღევანდელ ნეოგნოსტიკოს- ნეომარკიონიტებს იმდენად ეზიზღებათ ირგვლივ ყველაფერი რომ ისინი  უფრო და უფრო ნაკლებ შვილებს აჩენენ

https://www.atlantico.fr/decryptage/900090/ils-font-de-moins-en-moins-d-enfants–ce-qui-se-passe-dans-la-tete-des-hommes-sabrina-philippe


2013 წლის ოფიციალური სტატისტიკური მონაცემების თანახმად  სულ უფრო და უფრო ნაკლებ მამაკაცს ყავს შვილი.

მათ სიამოვნება და სექსი უნდათ და არა წვალება მეფე არტურის თუ შექსპირის აღსაზრდელად.

 

Avec Sabrina Philippe

Sabrina Philippe : უწინარეს ყოვლისა უნდა გავიხსენოთ რომ შვილის გაჩენის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს 2 ადამიანი. მცირდება  შვილის ყოლის სურვილის მქონე  როგორც ქალების ისე მამაკაცების რაოდენობა.

ესაა წყვილთა ცხოვრების დღევანდელი წესის შედეგი.

 

დღეს ვართ ჩვენი საზოგადოების უაღრესად ძლიერ გარდამავალ ფაზაში.

ჩვენ ვართ პროცესის შუაგულში, ის უპირველეს ყოვლისა ჩვენ გვეხება  და შეიძლება ვეც ვუწევდეთ ამას ანგარიშს, მაგრამ თუ დავაკვირდებით დავინახავთ რომ  ოჯახის კლასიკური მოდელი იმსხრევა და ქრება.

ეს მოდელი, რომლის წიაღშიც ქორწინდებიან, აჩენენ ბავშვებს, რჩებიან ერთად ბავშვების აღსაზრდელად, და ა.შ., თანდათანობით ქრება და უცნობია თუ რა იქნება მის შემდეგ.

ამის  მიზეზი ისიცაა რომ მამაკაცებს დღეს უფრო ეშინიათ პასუხისმგებლობის აღება ვიდრე ადრე.

ჩვენი დასავლური საზოგადოებები აგებულია სიამოვნების და არა რეალობის პრინციპზე.

არა და ოჯახურ ცხოვრებას განაგებს რეალობის პრინციპი.

ჩვენ გამუდმებით და უწყვეტად დავეძებთ სიამოვნებას.

ვიქცევით ისე როგორც იქცევიან გაუზრდელი, უზრდელი ბავშვები რომელთაც არც უნდათ გაზრდა. შეხედეთ თუ როგორ ვიყენებთ ჩვენს სმარტფონებს. ჩვენ ვიყენებთ მათ როგორც სათამაშებს.

სხვა მაგალითია სრულწლოვანთა დღევანდელი გარეგნობა.

ამიერიდან მმშობლები ბაძავენ შვილებს, მშობლბი იცვამენ ისე როგორც იცვამენ მათი შვილები ადრე სულ არ ყოფილა ასე, შვილები და მშობლები სხვადასხვანაირად იცვამდნენ.შვილების აზრით მშობლები  ტანისამოსის თვალსაზრისით წარმოადგენდნენ სიბერეს, მოდიდან გასულ ძველ ხარახურას.

ბავშვები აღარ იცვამენ ისე როგორც მათი მშობლები. მშობლები იცვამენ ისე როგორც იცვამენ მათი ჯეელი მუტრუკები.

სრულწლოვანები, მაშ, ბავშვები არიან მათი გარეგნობით და ქცევით. ბავშვებს კი არც შეუძლიათ და არც უნდათ შვილების გაჩენა.

ბევრ დღევანდელ სრულწლოვანს არ უნდა გაზრდა, სრუკწლოვანის პასუხისმგებლობის ზიდვა და ესაა ჩვენი ცხოვრების წესის შედეგი.

დღევანდელი სრულწლოვანები გამოსულები არიან თაობიდან რომელიც „ 30 დიდებული წლის    //30 glorieuses// მანძილზე ცხოვრობდა მარტო სიამოვნებათა გულისთვის და არაფრად აგდებდა ღირებულებებს.

წინა თაობათა ცხოვრების მიზანი არ ყოფილა მარტო სიამოვნება.

ქორწინება იყო მოვალეობა და არა უგულოდ და უტვინოდ ხვევნა-კოცნა მტლაშა-მტლუში.

ქორწინდებოდნენ და უნდოდათ თუ არ უნდოდათ,მოსწონდათ ეს თუ არა  რჩებოდნენ დაქორწინებულნი.

ასევე იყო შრომის საკითხშიც. შრომას ჰქონდა თავისთავადი, შინაგანი ფუნდამენტური მნიშვნელობა.

ეხლა თუ რაღაც არ გესიამოვნება მოისვრი მეუღლეს, წახვალ სამსახურიდან და მოაწყობ ტრანსგენდერ ან სადომაზოხისტურ პარადს.

ასე არ ყოფილა ძველად.

ამის შედეგად ჩვენ ვაგებთ ეფემერულის არასტაბილურ არამდგრად საზოგადოებას, დავცუნცულებთ სიამოვნებიდან სიამოვნებისკენ. სანამ გვსიამოვნებს ვრჩებით, რაღაც წამოგვტკივა და გავრბივართ, ვყრით მეუღლესაც, შვილებსაც,თუ გვყავს, და ძლივს-ძლივს ნაშოვნ სამუშაოსაც.

დავეძებთ სასიამოვნო უდღეურ სიახლეებს….

ერის და ქვეყნის მომავლის მიმართ ასეთი უპასუხისმგებლობა არაა ახალი და გაუგონარი ამბავი.

ჩვენი დღევანდელი ოჯახური მოდელი არის მარადიული ხელახლა დაწყება.

მსგავსი რამე იყო თავის დროისთვის ტექნოლოგიურად დიდად მოწინავე რომის იმპერიაში , იმპერიაში რომლის ელიტაც თავდავიწყებით გართული იყო სიამოვნებათა ძიებით.

ეს იმპერია მოკლა მისმა საკუთარმა სისუსტეებმა.

დაახლოებით ასე ხდება დღევანდელ დასავლურ საზოგადოებებში.

 

ჩემი ქმარი გახდა ქალი, ვაი…

My husband became a woman

 

https://www.chatelaine.com/living/my-husband-became-a-woman/

ჩვენ ვიყავით ჩვეულებრივი ცოლ-ქმარი მანამდე სანამ ჩემმა ქმარმა არ გამოაცხადა რომ ის ქალია.

ქალად გადაქცეულ ჩემს მამაკაცს ჩვენი შვილები უძახიან mada-და რა ვქნა, მე დღეს ამ ქალის ცოლი ვარ.

Nov 1, 2012

 

2005 წლის ზაფხულში მე და ჩემმა ქმარმა დავიწყეთ ადამიებისთვის მოყოლა იმისა რომ ჩემს ქმარს უნდოდა ცხოვრება როგორც ქალს.

თავიდან არ ვიცოდით თუ როგორ უნდა გვეცხოვრა ასე.

ჩვენ არ გვქონდა გადასვლის არანაირი სახელმძღვანელო.

ბევრი სიძნელის შემდეგ ჩვენ გადავწყვიტეთ რომ უნდა ვიყოთ ძალიან გახსნილები.

მაშინ ჩვენ ორივე ვმუშაობდით ექიმებად ტორონტოსთან ძალიან ახლოს მდებარე საავადმყოფო Markham Stouffville-ს სასწრაფო განყოფილებაში.

ჩვენ დავიწყეთ იერარქიზაციით.. ჩვენ ჯერ ველაპარაკეთ სასწრაფოთა სამსახურის უფროსს, ვფიქრობდით რომ მოსთხოვდა ჩემს ქმარს წასვლას.

ამის მაგივრად ჩვენ მივიღეთ საკვირველი პასუხი შეფასების გარეშე. შემდეგ საქმის კურსში ჩავაყენეთ კაბინეტის შეფი და სმედიცინო საკონსულტაციო კომიტეტი.

ჩვენ ვისხედით სასწრაფოს ექიმთა ჩვენს ჯგუფთან.

ყველამ საოცრად კარგად მიიღო ეს ამბავი, მაგრამ ეს დამქანცველი.

1 კვირის განმავლობაში ყველა ამ ხალხთან შეხვედრამ და ინტიმური დეტალების მოყოლამ ძალიან ცუდად გამხადა.

ქალად გადაქცეული ჩემი ქმარი საკმაოდ ტექნიკური იყო ყველაფრის თაობაზე, ის ამბობდა რომ ჰქონდა სქესობრივი მღელვარება, რომ ის გრძნობდა რომ არსებობს ცუდ სხეულში, რომ ის უკვე დიდი ხანია რაც ებრძოდა ამ სხეულს და რომ მას სჭირდება გადასვლის გაკეთება. ის ალბათ მთელი ცხოვრება ფიქრობდა ამ სიტყვაზე, მაგრამ პატიოსნად რომ ვთქვა მე არ ვუსმენდი.

მე ვიჯექი და მინდოდა იატაკში რაღაც ხვრელში ჩაძრომა.

პირველი ნიშნები გამოჩნდა 1994 წელს, 1 წლის შემდეგ ჩვენი ქორწინებიდან.

ჩვენ ვცხოვრობდით სახლში დაულაგებელი სარდაფით სადაც შემთხვევით წავაწყდი ქალის უამრავ ტანისამოსს. მაშინვე ჩანდა რომ ეს არ იყო ღალატი და ორგულობა.

და ეს არ იყო იაფი. მე ვიპოვე კარგი ფეხსაცმელი. მე თავს ვგრძნობდი დამცირებულად, სულელად და ვდიქრობდი თუ რა ტყუილს მეუბნებოდა ჩემი ქმარი.

მე მას პირდაპირ ვკითხე ამ თემაზე  და მან თქვა რომ ეს შეწყდებოდა.  იყო დანაშაულის ძლიერი განცდა და ბევრი ვაჭრობა.ყველაფერი გადაყარეთ და ასე უნდა დარჩენილიყო, მაგრამ მე მალე ვიპოვე ქალის ტანისამოსის ახალი პარტია რომლებიც მე თვითონ გადავყარე.

მაგრამ ქალის ტანისამოსი ისევ ჩნდებოდა შემდეგაც , მას შემდეგაც რაც დავფეხმძიმდი პირველ შვილზე,გოგონაზე.

ქალად ყოფნის მსურველმა ჩემმა ქმარმა იპოვა მხარდამჭერთა ჯგუფები. იმ დროს მას ნამდვილად სჯეროდა რომ ეს იყო კარნავალი და მეტი არაფერი :

« მადლობა ღმერთს, მე არა ვარ ტრანსსექსუალი » , გაუთავებლად იფიცებდა ის.

ზოგჯერ მივყვებოდი ჩემს ქმარს  ამ შეკრებებზე და ყველაფერიუვნებლად გამოიყურებოდა. შეკრებილთა უმრავლესობა იქ უფრო ასაკოვანი იყო და ისინი ატარებდნენ მათი ასაკის შესაფერის სამოსს. არავინ ყოფილა მეტისმეტად შედღაბნილი ან ექსტრავაგანტულად ჩაცმული მამაკაცი. ყველა პროვოკაციულად რომ ყოფილიყო ჩაცმული შემეშინდებოდა.

ისინი გავდნენ დედას ან დეიდას.

არ ვიყავი შეშინებული, მაგრამ ცუდად ვგრძნობდი თავს და გაღიზიანებული ვიყავი იქ  დაკარგული დროის გამო.

ჩვენ ამაზე მეტი ვილაპარაკეთ. მე მხარს ვუჭერდი მას. ის იცვამდა, იკაზმებოდა და დადიოდა ამ შეხვედრებზე.

მე საჩუქრად ვუყიდე ტანისამოსი და ეს ასატანი იყო.

ჩვენ არ დაგვიმალია ეს ამბავი ჩვენი ბავშვებისთვის.

როდესაც ჩემი 3 წლის გოგონა ხედავდა დრო და დრო გამოპრანჭულ მამას ის ამომდა : « მამიკო შენ ლამაზი ხარ ».

ჩვენ გოგონას ვესაუბრებოდით პირადი, კერძო ცხოვრების კონცეფციაზე.

ცუდი არაა სხვებთან ამაზე ლაპარაკი, მაგრამ მას უნდა სცოდნოდა რომ სხვებს ეს შეიძლება ჩაეთვალათ უცნაურ სიგიჟედ. ჩვენ საქმე გვქონდა მასთან.

მაგრამ წლების შემდეგ ჩემმმა ქმარმა თავი უფრო და უფრო იგრძნო სასოწარკვეთილად. ჩვენ ვიჩხუბეთ. ის მიდიოდა სახლიდან. ეს ნამდვილად დრამატული იყო. მე ვრჩებოდი მარტო ჩვენს ქალიშვილთან და მის უმროს ძმასთან ერთად.

მაგრამ ურთიერთობის გაწყვეტამდე მიგვიყვანა იმან რომ ჩემ ქარს გაუჩნდა თავის მოკვლის სურვილი.

ერთხელ ჩხუბის შემდეგ ის წავიდა ტბისკენ და შევიდა წყალში.

სახლში დაბრუნების შემდეგ, დასველებულმა, მან გამოახადა რომ  მისი მენტალური ჯანმრთელობისთვის აუცილებელია გადასვლა და დღე და ღამე ქალად ცხოვრება. 

ეს იოლი გადაწყვეტილება იყო ჩემთვის. ადამიანებმა უნდა გაიგონ ის რომ ეს არაა არჩევანი. რატომ გადავწყვიტეთ ასე? ეს საშინელია. ეს ნამდვილად ძნელია ამ საზოგადოებაში. მაგრამ ყველას გვაქვს ფუნდამენტური უფლება ვიყოთ ის რაც ვართ. მიუხედავად ამისა როდესაც ქალები ისმენენ ჩემს ისტორიას მუდამ მეკითხებიან თუ როგორ შემიძლია მე მასთან ერთად დარჩენა.  

დღევანდელ მდგომარეობაში მგონია რომ მაქვს ფრთხილი ოპტიმიზმი. ჩვენი როგორ წყვილის იდეალური მიზანი იქნება ერთად დარჩენა მაშინაც კი როდესაც ორივე დავინახავთ რომ ეს ალბათ შეუძლებელია. ალბათ მოვა დრო როდესაც ვაღიარებთ რომ ჩვენი ერთად ყოფნა დამთავრდა, ჯაგრამ ჯერ არაა ეს დრო…

ერთმა მეგობარმა ერთხელ მკითხა თუ რა მოხდება თუ ოდესმე შევხვდები ნამდვილად გენიალურ კაცს. მე ვუთხარი რომ უკვე შევხვდი ძალიან კარგ ბიჭს, ,აგრამ ბიჭი უბრალოდ ქალი აღმოჩნდა. ძალიან ძნელია კარგი რამეების გადაყრა. ჩემი ქალი ქმარი დიდებული პიროვნებაა, ნამდვილი მეგობარი და ჩვენ ერთმანეთს ვიცნობთ ოც წელიწადზე მეტი ხანია.თქვენ გადააგდებთ თქვენს საუკეთესო მეგობარს ? ეს არაა კარგი რამე. მარტო მე და ქმარქალა რომ ვყოფილიყავით გავეყრებოდით ერთმანეთს.  მაგრამ მე მაგალითი უნდა მიმეცა ბავშვებისთვის. ბავშვები უკეთესად იქნებიან ფოტოზე ჩვენ ორთან ერთად.

005 წლის გაზაფხულზე ჩვენ ველაპარაკეთ ბავშვებს. ისინი არ ყოფილან დიდად დაინტერესებულნი ამით თავისი პატარა ასაკის გამო. ჩემი ქალიშვილი მაშინ 7 წლისა იყო, უფროსი ვაჟიშვილი დაახლოებით 4 წლისა, ჩემი ყველაზე პატარა ვაჟიშვილი ჯერ 1 წლისაც არ იყო. 

ბავშვებმა ჩემს ქმარქალს, თავის მამას უპოვეს ახალი სახელი ვინაიდან მისთვის მამას დაძახება აღარ იყო სწორი.  მათ თავის მამას დაარქვეს mada, მამიკოს და დედიკოს კომბინაცია…

ეს სამწუხაროა, მაგრამ არ ვიცი რა ვქნა… უკვე 2 წელია რაც ჩემი ქმარი ღიად და სტაბილურად გადაიქცა ქმარქალად.   ჩემთვის ეს ჯერ კიდევ ძალიან ადრეა.

მე ისევ ვცდილობ ქმრის დაკარგვის მონელებას. ზოგჯერ ეს მაგონებს უცნაურ გლოვას, პანაშვიდს, თითქოს ვიღაც მოკვდა. 

მე ეხლა თითქმის 40 წლისა ვარ. მე დაქორწინებული ვარ უკვე 14 წელია. მე უნდა მქონოდა გარკვეული ადგილი.  მე არ ვფიქრობდი რომ ჩემს გვერდით შეიძლებოდა ყოფილიყო თავის გარეგნობაში და მეობაში ესოდენ დაურწმუნებელი პიროვნება, როგორც მოზარდი გოგონა.ეს გასაგებია. ჩემი ქმარი  იკვლევს თავის ქალურობას.მაგრამ რაღაც დროიდან მე სულაც აღარ მინდოდა ამის დანახვა. ყველაფერი ძნელი იყო სანახავად,

ძნელი იყო ჩემი ქმარქალის მოსმენა, თავიდან ის გავდა ქალის კარიკატურას. თქვენ განა ასე უნდა წიოდეთ ?  თქვენ განა ასე უნდა იდღაბნებოდეთ ? თქვენ განა ესოდენ შემოტკუცული ტანისამოსი უნდა გეცვათ ?, ვეკითხებოდი მე. 

მე ძალიან მაწუხებდა ის რომ ასე ლაპარაკი მიხდებოდა იმასთან ვინც იყო ჩემი ქმარი.მეტიც, სიტყვა „ ქმარი „ იყო ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი სიტყვა. ,ე ძალიან მომწონდა როდესაც მიძახდნენ ვინმეს ცოლს. მე ვამაყობდი ჩვენი წყვილით და ჩვენი ოჯახით. შეიძლება ეს იყო ჩემი ქედმაღლობა, მაგრამ ის რომ ვეღარ ვამაყობ სხვა დანაკლისია.

 შემდეგ იყო მეგობრების დაკარგვა. როდესაც ჩვენ ჩვენი ამბები მოვუყევით მეგობრებს ჩვენ მზად ვიყავით იმისთვის რომ აღარავინ დაგველაპარაკებოდა არასდროს.  მაგრამ თავიდან ყველა ძალიან კარგი იყო, რაც იყო შესანიშნავი. შემდეგ მე ვუთხარი ჩემს ქმარქალს რომ ეხლა ყველაფერი კარგადაა, მაგრამ ვნახოთ თუ ვინ დაგვპატიჟებს რამოდენიმე წლის შემდეგ. მეგობართა რაოდენობამ დიდად იკლო. არაფერი, მესმის რომ ეს არაკომფორტული რამეა…. 

13