მასობრივი იმიგრაცია უბედურებაა

ომის კორესპონდენტი  და დიდი. ფრანგული გაზეთი Le Figaro-ს ჟურნალისტი Renaud Girard : „ მასობრივი იმიგრაცია. ყველასთვის წამგებიანია „

 

  დიდი  საუბარი მასთან.

FIGAROVOX.- დღეს აფრიკაში არის დემოგრაფიული აფეთქება და ევროპა ბერდება. რატომ არ უნდა მივიღოთ იმიგრაცია უბრალოდ ?  

Renaud GIRARD.- ცხადია რომ ევროპელებს აღარა აქვთ მთელი მსოფლიოს სიბეჩავის მიღების ეკონომიკური, სოციალურიდა პოლიტიკური საშუალებები.

ავიღოთ საფრანგეთის მაგალითი. აქაა უამრავი უმუშევარი. ამდენი უმუშევრის მყოლი ქვეყანა ვერ შთანთქავს მილიონობით მიგრანტს.  არ დაგვავიწყდეს რომ 1950-1960-ანი წლების მიგრანტები ჩამოდიოდნენ საფრანგეთში სადაც იყო ეკონომიკური ბუმი და არ იყო უმუშევრობა.

  ეხლა ასე აღარაა.

მაგრამ მასობრივი იმიგრაცია. ყველაზე მეტად სვამს მეობის და კულტურულ პრობლემას.

ადამიანი არაა ისტორიის არმქონე უფესვო და უჯიშო homo economicus;  

ადამიანი პირველ რიგში არის კულტურის არსება. 

ევროპული კულტურა , ანტიკური ხანის, იუდაიზმ-ქრისტიანობის, განმანათლებლობის ასული შეიძლება წალეკონ მოსახლეობებმა რომელთა ცხოვრების წესი შეუთავსებელია ევროპულ ცხოვრების წესთან. წამლეკავ მოსახლეობათა მასობრივი ყოფნა ევროპაში  გამოიწვევს დაძაბულობებს.

მასობრივი იმიგრაცია ძირს უთხრის დასავლურ საზოგადოებათა სიმტკიცეს,ერთიანობას და სოლიდარობას.

იმიგრაცია აქუცმაცებს ერთიან საზოგადოებას ერთმანის მიმართ გულგრილ ან მტრულად განწყობილ თემებად. 

უმცირესობათა ზოგი წევრი // საბედნიეროდ ეს არ ითქმის ყველაზე// უარს ამბობს ინტეგრაციაზე და ხდება ბაცაცა ან კრიმინალი. მათ შეიძლება ისე შესძულდეთ საფრანგეთი რომ  ტერორისტებად გადაგვარდებიან.

მიგრაციულ კრიზისს შეიძლება ჰქონდეს პოლიტიკური შედეგები ?

მეობის ეს კრიზისი შეიძლება გადაიქვეს პოლიტიკურ კრიზისად.

ერთის. მხრივ. ყველგან ევროპაში შემაშფოთებლად ძლიერდებიან ექსტრემისტული მოძრაობები. ასეა გერმანიაში, იტალიაში, საბერძნეთში, საფრანგეთში… ეს პოლიტიკური ფენომენი არის იმიგრაციის უშუალო შედეგი.

  1970-ან წლებში ნაციონალური ფრონტი იყო ფრანგულ ალჟირს დანატრებულთა ბუნდოვანი მცირერიცხოვანი პატარა ჯგუფი.  1980-ანი წლების დასაწყისიდან მისი საარჩევნო წარმატებები აიხსნება მასიური იმიგრაციით და ამ იმიგრაციით გამოწვეული შიშებით.

რაღაც პარადოქსულია კეთილგონიერ პოლიტკორექტულ ხალხში. ისინი აგინებენ ექსტრემისტულ პარტიებს და ამავე დროს მხარს უჭერენ იმიგრაციას. არათანამდიმდევრულია იმიტომ რომ სწორედ იმიგრაცია აძლიერებს ექსტრემისტულ პარტიებს და ქმნის ხელისუფლებაში მათი მოსვლის პირობებს.

მეორეს მხრივ მიგრაციულმა კრიზისმა შეიძლება დაანგრიოს ევროკავშირი.

  ევროპელთა 73% თვლის რომ ევროკავშირი არ იცავს მათ.

იმიგრაცია ყველგან უწყობს ხელს პოპულიზმთა გაძლიერებას.

ბრიტანეთში ბრექსიტს, ევროკავშირიდან გასვლას ხმა მისცეს იმიტომ რომ უარყოფენ იმიგრაციას.

ცენტრალური ევროპის ქვეყნები უარყოფენ ბერლინის დიქტატს. ბერლინი მათ აძალებს მიგრანტების მიღებას. 

   იტალიას აღარ შეუძლია მიგრანტების მიღება. 2013 წლიდან იტალიაში ჩავიდა  700.000-ზე მეტი არალეგალური მიგრანტი.

გულუხვობას აქვს თავისი საზღვრები. იტალიის შინაგან საქმეთა მინისტრმა თქვა რომ ინსტიტუციური ევროპა საფრთხეში იგდებს თავს მიგრაციული საკითხის გამო.

დავუგდოთ ყური საერთო ბაზრის ერთ-ერთი შემქმნელის აზრს.

მაშ როგორ უნდა მოვუაროთ მიგრაციის პრობლემას ? 

უნდა. მასობრივად შევამციროთ იმიგრაცია.

ამის მისაღწევად უნდა აღვადგინოთ ჩვენი საზღვრების კონტროლი, უნდა ავკრძალოთ უკვე ჩამოსულ მიგრანტთა მიერ ოჯახის წევრების ჩამოყვანა // regroupement familial //. მკაცრად უნდა ვებრძოლოთ იატაკქვეშა იმიგრაციას, უნდა აღვადგინოთ ორმაგი სასჯელი double peine //.

დანაშაულის ჩამდენი უცხოელი, უცხოელი რომლის კრიმინალიზაციაც იწყება მაშინვე გაძევებულები უნდა იყვნენ.

რაც შეეხება. არალეგალურ იმიგრაციას.  დავაშინოთ, შევაძრწუნოთ იმიგრანტთა არალეგალურად შემომყვანნი, დავფლითოთ მათი ქსელები, ვიომოთ მათთან. მკაცრად დავსაჯოთ ისინი როდესაც დავიჭერთ.

   მიგრანტებს ვაჩვენოთ რომ მათი მცდელობა ამაოა, სისტემატურად ვუთხრათ უარი ბინადრობის ნებართვაზე და ყოველგვარ სოციალურ დახმარებაზე. ევროპა მიგრანტებს აღარ მიიზიდავს. ავხსნათ ეს მათ ქვეყნებში რათა შეწყდეს მცდელობები.

ამას უნდა. დაემატოს წმინდა გოლისტური ტრადიციის ღარიბ ქვეყნებთან ერთად თანაგანვითარების ჰუმანისტური, სოლიდარული, აქტიური პოლიტიკა რათა ღარიბ ვეყნებს მიეცეს ბუნებრივი გარემოს პატივისმცემელი, სამუშაოთა შემქმნელი და უთანაბრობათა შემამცირებელი ეკონომიკური განვითარების საშუალება.  ეს შეასუსტებს ქვეყნიდან გაქცევის ცდუნებას.

ჩვენ ასევე. უნდა. შევწყვიტოთ ნეოკოლონისლური ავანტურები საშუალო აღმოსავლეთის ქვეყნებში. 2003 წლის ერაყში კატასტროფული ომის გარეშე არც ისლამური სახელმწიფო იქნებოდა და არც 2015 წლის სირიელ და ერაყელ მიგრანტთა ურდოები.

ლიბიაში კადაფი არ ყოფილა სიმპატიური ბიჭუნა, მაგრამ ის ზღუდავდა მიგრაციას და ამით გვიწევდა სამსახურს.

    ლიბიაში ეხლა ახალი პრიორიტეტებია მისი სახელმწიფოებრიობის აღდგენა, მისი შეირაღებული ძალებისთვის დახმარების გაწევა რათა მათ შესძლონ ადამიანებით მოვაჭრეებთან ბრძოლა, ქვეყნის სამხრეთი საზღვრების დაცვა Fezzan-ში; ლიბიის. ეროვნული ფლოტის გვერდით უნდა იყოს ევროპული მეტვალყურეობის გემები რომლებიც წყალში გადაცვენილებს და ადამიანებით გადატვირთულ ნავებს დააბრუნებენ მათ საწყის სანაპიროზე.

ლიბიის. სანაპიროზე ადრე იყო ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული მეთვალყურეობის რადარები რომელიც 2011 წელს. კადაფის რეჟიმთან ომის დროს დაბომბეს და მოსპეს ფრანგებმა და ბრიტანელებმა.

    ცხადია რომ უნდა გაგრძელდეს სამხედრო, პოლიციური, ჰუმანიტარული თანამშრომლობა ჩრდილოეთი აფრიკის სხვა სახელმწიფოებთან.

შავ აფრიკაში ევროკავშირმა. ამავედროს უნდა გაზარდოს გარკვეული პირობებით განსაზღვრული ეკონომიკური დახმარება. 

ეს დახმარება უნდა ერგოს ხალხს და არა კორუმპირებულ ელიტებს.

შემდეგ ეს დახმარება უნდა დაუკავშირდეს ოჯახის // შვილების რაოდენობის // კარგად დაგეგმვას

// planning familial efficace //. ევროპის აფრიკასთან 60-წლიანმა ტექნიკურმა თანამშრომლობამ ვერ დაამკვიდრა იქ ოჯახის დაგეგმვის ელემენტარული კონცეფციის დამკვიდრება.

„ თუ კი არ შევამცირებთ ჩვენი ოჯახების ზომას ჩვენ ქვეყანას ისევ გატანჯავს სიღარიბე იმიტომ რომ არსებული რესურსები ვერ დააკმაყოფილებს ჩვენს საჭიროებებს „. ეს თქვა ნიგერიის. ყოფილმა პრეზიდენტმა Jonathan Goodluck-მა //2010-2015//.

ზღაპრულად მდიდარი და უხეირო მმართველების მყოლი ამ ქვეყნებიდან მოდის დღეს უკანონო იმიგრანტთა უმრავლესობა.1960-ანი წლებიდან დამოუკიდებელი ამ ქვეყნების ზღაპრული სიმდიდრე ცუდაა განაწილებული და იქაურები ყველანაირი საშუალებებით ცდილობენ ევროპაში მოხვედრას.

ნიგერიაში 1960 წელს ცხოვრობდა 34 მილიონი ადამიანი. დღეს იქ თითქმის 200 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს.

ევროპული დახმარებით უნდა განხორციელდეს სოფლის მეურნეობის და ენერგეტიკის კონკრეტული პროექტები რომლებიც შეძლებენ აფრიკელების გამოკვებას და ადგილზე „ დაბმას „.

ამ დახმარების მიზანი არაა აფრიკის ინდუსტრიალიზაცია რაც მხოლოდ გააძლიერებს გაუწონასწორებულებას და გაზრდის იმიგრაციას.

უნდა განვითარდეს. ტრადიციულ საზოგადოებათა პატივის მცემელი ლოკალური პროექტები

//მიკროკრედიტი, მოკლე წრედები-circuits courts// ბიოლოგიური და სამართლიანი-équitable მიწათმოქმედება….//

მასობრივი იმიგრაციის დროს წაგებულია ყველა. 

ადამიანებით ვაჭრობა, რაზეც ეფუძნება აფრიკული იმიგრაცია საშინელებაა როგორც აფრიკული ისე ევროპული სახელმწიფოებისთვის.

ევროპა აგებს ეკონომიკური, კულტურული, უსაფრთხოების და მეობის თვალსაზრისით.

აფრიკა კი აგებს იმიტომ რომ კარგავს მომავალს.

აფრიკიდან ევროპაში რომ მოხვდეს მიგრატმა გადამყვანს უნდა მისცეს  3000 ევრო, რაც დიდი ფულია აფრიკელისთვის.

ეს ფული აფრიკაში კარგი საწყისი კაპიტალია საქმის დასაწყებად, სოფელში ჭის ამოსათხრელად, რაღაც ბიზნესის დასაწყებად.

მიგრანტები ძალიან ხშირად არიან ისედაც სუსტი საშუალო კლასის ყოჩაღი უნარიანი ახალგაზრდები რომლებმაც მოახერხეს ამ თანხის მოგროვება და არა ბეჩავი ღატაკები.

ასე რომ მასობრივი მიგრაციისას აფრიკა კარგავს მისი უკეთესი მომავლის შექმნის უნარის მქონე ძალას ანუ მომავალს.

ნიგერიის. მსგავს. გადასვლის ქვეყნებში // pays de transition // მიგრაცია იზიდავს ახალგაზრდებს ვისაც ეჩქარებათ ქონების მოხვეჭა. ეს ამ ახალგაზრდებს აშორებს მესაქონლეობისგან, მიწათმოქმედებისგან, ხელოსნობისგან.  

აფრიკა არ უნდა დაიცალოს ენერგიული ახალგაზრდობისგან. ევროპელები აფრიკელებს უნდა დაეხმარონ მათი მშობლიური აფრიკის განვითარებაში და არა ევროპაში გადასახლებაში. 

აგებენ თვითონ მიგრანტებიც. ისინი ხარჯავენ ფულს იმის სანახავად თუ როგორ ცრუვდება მათი იმედები.

იმიგრანტებს უნდათ სამოთხეში მოხვედრა და ისინი ხვდებიან უცხო ქვეყანაში სადაც მათი მდგომარეობა ძალიან ძნელია.

იგებს მარტო მიგრანტების უკანონოდ გადამყვანი უსვინდისო მაფია.

​ ევროპაში მასობრივი არალეგალური იმიგრაციის ცენტრალურ ფიგურებს შორის არიან გადამყვანები // passeurs //… 

   არის. უსვინდისო გადამყვანთა მაფიური ბანდები რომლებიც იმიგრაციის მსურველებს პირდებიან ოქროს მთებს, საოცრებებს და შემდეგ ღლეტენ, ძარცვავენ, ცემენ, აუპატიურებენ, შუა ზღვაში ტოვებენ მათ….

დღეს იგივე მაფიური ქსელები ამარაგებენ იარაღით ჯიხადისტებს, ისინი ავსებენ ევროპას ნარკოტიკით, ისინი ყიდიან და ყიდულობენ ადამიანებს.

https://fr.wikipedia.org/wiki/Barbaresques

barbaresque-ბარბაროსული ხანა ოსმალური ხანაა, XVI-XVII საუკუნეებია. ის იწყება ალჟერში 1516 წელს ძმები Barberousse-ს მისვლით…

 
ცნება « barbaresques »- ბარბაროსულები თარითდება 1500-ანი წლებით  და მომდინარეობს იტალიიდან, სიტყვიდან ბარბაროსი // უცხოელის, გაუგებარ ენაზე მოლაპარაკის გაგებით //.
ეს ბარბაროსები იყვნენ ძირითადად ალჟერის, ტუნისის, ტრიპოლის და Sale-ს პორტებში და პორტებიდან მოთარეშე და მოყაჩაღე მაღრიბელი და ოსმალო პირატები და კორსარები.
     მათი თარეშით აკლებულ- შეწუხებულმა. საფრანგეთის მეფე François I-მა XVI საუკუნეში კავშირი შეკრა ოსმალეთის სულთანთან სოლიმან ბრწყინვალესთან // Soliman le Magnifique//.

ეს barbaresque-ბარბაროსი კორსარები მას შემდეგ აღარ ესხმოდნენ თავს ფრანგულ გემებებს. ისინი როგორც მოკავშირეები მიიღეს ტულონის რეიდზეც.

  ურჯულო და კანონების არმცნობი არამზადა პირატები , რომლებიც მხოლოდ საკუთარი გამორჩენისთვის დათარეშობდნენ, ოსმალებსაც შეიძლება დაესაჯათ სიკვდილით.

ამ ეფემერული ალიანსის გარეთ, როდესაც ბარბაროსმა Barbaresques-ებმა ააგეს მათი საკუთარი სახელმწიფოები, ზოგი მათგანი შეიძლებოდა გამხდარიყო ოსმალეთის ფლოტის ადმირალი.

ამან მიიღო ქრისტიანული სახელმწიფოების წინააღმდეგ ქრონიკული ომის სახე:  ამ ომ
corso-ს ჰქონდა ეკონომიკური, პოლიტიკური და რელიგიური განზომილებები.
დროთა მანძილზე ოსმალმა სულთანმა. ბარბაროსთა ფლოტი შეცვალა თავისი საკუთარი 
მაშინ დარჩნენ კერძო პირთა მიერ შეიარაღებული გემები. ნაძარცვის 11%-ს აძლევდნენ სახელმწიფოს, დანარჩენს ინაწილებდნე შემიარაღებელი თუ შემიარაღებლები, კაპიტანი, ეკიპაჟი და იანიჩარები.
ეს იყო ხმელთაშუა ზღვის დასავლეთ ნაწილში ნახევრად ლეგამიზებული ყაჩაღობა-მტაცებლობა. 
   ძარცვავდნენ  ხმელთაშუა ზღვის ევროპულ პორტებს. გაძარცვეს ოსტია, რომის წმინდა პეტრეს ტაძარი, ბარემ ისლანდიაც. გასაქანს არ აძლევდნენ ქრისტიანთა გემებს.
ძირითადად აოხრებდნენ ესპანეთს, პორტუგალიას, იტალიის სახელმწიფოებს, საფრანგეთს, ბრიტანეთის კუნძულებს, ჰოლანდიას, ისლანდიას. მაგრამ სინამდვილეში ყოველი ევროპული პორტი, ყოველი არამაჰმადიანური გემი იყო აკლებული მათ მიერ.
თავდასხმების მთავარი მიზანი იყო ქრისტიანების დატყვევება და გაყიდვა მონებად ოსმალეთის ბაზრებბზე.
   ჩრდილოეთ აფრიკაში ყაჩაღობა გაჩაღდა VIII საუკუნეში  მაჰმადიანების მიერ ესპანეთის დაპყრობიდან ცოტა ხნის შემდეგ, მაგრამ ბარბაროსი პირატების // pirates barbaresques// და ბარბაროსი კორსარების //  corsaires barbaresques // ცნებები მიუყენეს XVI საუკუნიდან აქტიურ პირატებს, როდესაც გაიარდა მონებით ვაჭართა თავდასხმების სიხშირე და მოქმედების მანძილი.  
დღვანდელი ბარბაროსი პირატები არიან მიგრანტების ევროპაში გადამყვანები. მათ აქვთ გამოცდილი მეთოდი :  ისინი სუსტ გასაბერ ნავებში ტენიან ევროპაში ჩასვლის რაც შეიძლება მეტ მსურველს. მიყავთ ისინი საერთაშორისო წყლებამდე  და იქ იძლევიან ნიშანს SOS  ან ურეკავენ იტალიის მაშველ ცენტრს და ეუბნებიან მას რომ კატასტროფა გარდაუვალია. 
შემდეგ ეს ბარბაროსები ბრუნდებიან თავის ბუნაგებში და ტოვებენ უბედურ ადამიანებს ბედის ანაბარა, ხშირად სასმელი წყლის და საკვების გარეშე.
დანარჩენი მოგზაურობა აღარაფერი უჯდება მაფიას.
 ზღვაში გადაყრილებზე ზრუნავენ  ევროპელ მეზღვაურთა და ევროპულ არასამთავრობო ორგანიზაციათა გემები.
   რატომ არ აბრუნებენ ეს მეზღვაურები და არასამთავრობო ორგანიზაციები მაფიის მიერ წყალში გადაყრილებს ლიბიის უახლოეს პორტებში ? 
იმიტომ რომ მათი აზრით  წყალში გადაყრილთა უკან დაბრუნება იქნება  საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართალის დარღვევა. 
ახალმა ბარბაროსმა ყაჩაღებმა კარგად ისწავლეს ესოდენ მდიდარი, ესოდენ კარგად ორგანიზებული, ესოდენ სოციალური ევროპის ქრისტიანული გულმოწყალების გამოყენება.
როგორ უყურებთ არასამთავრობო ორგანიზაციებს ? 
ზოგი არასამთავრობო ორგანიზაცია. მისდა უნებურად უანგაროდ მონაწილეობს ადამიანებით ვაჭრობაში რომელიც უკვე დიდი ხანია უფრო შემოსავლიანია ვიდრე ადამიანებით ვაჭრობა.
არასამთავრობო ორგანიზაციები ამახიბჯებენ თავშესაფრის უფლებას. 
არალეგალური იმიგრანტისთვის ევროპაში დამკვიდრების საუკეთესო საშუალებაა თავის გასაღება პ`ლიტიკურ ლტოლვილად თუ დევნილად და თავშესაფრის უფლების მოთხოვნა. 
თავშესაფრის უფლება მოიგონეს 1789 წლის ფრანგებმა რათა მიეღოთ უცხოელები რომლებსაც თავის ქვეყნებში დევნიდნენ იმიტომ რომ ისინი იცავდნენ საფრანგეთის რევოლუციის იდეალებს. 
თავშესაფრის უფლება ეხება მარტო ინდივიდებს და არა ჯგუფებს. 
თავშესაფრის უფლება ვრცელდება პოლიტიკურად აქტიურ პიროვნებებზე რომელთაც დევნიან მათი შეხედულებების გამო.
   ეს უფლება ვერ გავრცელდება იმათზე ვინც გაურბიან სიღარიბეს თუ, მეტიც, ომს.
არადა. ჩვენ დღეს ვართ თავშესაფრის უფლების მასობრივად დარღვევის მოწმენი ვინაიდან ლტოლვილთა უდიდეს უმრავლესობას შეადგენენ ეკონომიკური ლტოლვილები.
ევროპაში შე`შემოსვლისთანავე მიგრანტმა იცის რომ მას შეუძლია ევროპაში დარჩენა რამდენ ხანსაც მოუნდება, ვინაიდან აფრიკაში იძულებით გაბრუნება სტატისტიკურად იშვიათი მოვლენაა.
არასამთავრობო ორგანიზაციათა პრობლემის გასაგებად უნდა დავუბრუნდეთ გერმანელ სოციოლოგ Max Weber-ს. ის კი რწმენის ეთიკას // ფრანგულად ethique de conviction //განასხვავებდა პასუხისმგებლობის ეთიკისგან // ethique de responsabilita//.
რწმენის ეთიკის შესაბამისად მოქმედნი თავის თავში დარწმუნებულები არიან და მოქმედებენ დოქტრინალურად. ისინი მისდევენ პრინციპებს და არ აქცევენ ყურადღებას თავისი მოქმედებების შედეგებს.
 პასუხისმგებლობის ეთიკა, პირიქით, ეფუძნება რეალიზმს, პრაგმატიზმს და პასუხისმგებლობას თავისი მოქმედებების გამო.
დღეს არასამთავრობო ორგანიზაციები მიგრანტებს შველიან რწმენის ეთიკით.
   მიგრანტების იტალიაში ჩაყვანის შემდეგ ისინი ნარცისულად თახთახებენ და თამაშობენ მხსნელის როლს.
   მაგრამ შემდეგ ისინი აღარაფერს აკეთებენ მათ არ უჩნდებათ კითხვა თუ რა მოუვა მათ მიერ ევროპაში ჩაყვანილ მიგრანტებს, რა პოლიტიკური და კულტურული შედეგები ექნება ამ მიგრაციებს ევროპისთვის.
არასამთავრობო ორგანიზაციების წევრებს რომ ევალებოდეთ მიგრანტების თავის სახლებში დაბინავების, მიგრანტებისთვის ენის და ელემენტარული კულტურული ჩვევების სწავლება და სამუშაოს პოვნა ისინი შეიძლება სხვანაირად მოიქცნენ.
თანაგრძნობა და გულკეთილობა. რა თქმა უნდა მთავარი ღირებულებებია.
    რა თქმა უნდა უნდა გადავარჩინოთ ადამიანი რომელიც იხრჩობა ზღვაში. მაგრამ ზღვიდან ამოყვანილი ადამიანები უნდა დავაბრუნოთ ლიბიაში, მათი გზის დასაწყისში იმიტომ რომ მათი ყოფნა ევროპაში ყველა შემთხვევაში არალეგალურია.

როგორ ანგრევდნენ საქართველოს

მსოფლიო დემოკრატიის სუპერსტარები ნობელის პრემიის ლაურეატი აკადემიკოსი სახაროვი, გოგიაგვახარიების კერპადაც ქვეული ანატოლი სობჩაკი, ელენა ბონერი და ა.შ. ბოროტების იმპერიასთან ერთად ანგრევდნენ საქართველოს. მათ უნდოდათ აფხაზეთის, ე.წ. სამხრეთ ოსეთის და აჭარის გამოყოფა საქართველოსგან  ანუ ქვეყნის დაშლა-დაქცევა. ამ პროექტს თანდათანობით ახორციელებენ დღესაც. მე ამ დინების მოწინააღმდეგე ვარ. თქვენ თქვენი იცით.
     „ მიხაილ გორბაჩოვმა 1989 წლის ივნისში შექმნა საბჭოთა კავშირის საკონსტიტუციო კომისია რომლის ერთადერთი სხდომა იყო 27 ნოემბერს. 
 
   ანდრეი სახაროვმა. იქ წარადგინა თავისი პროექტი, ითხოვა მისი გამოქვეყნება ცენტრალურ პრესაში და მისი განხილვის დაწყება…
 
 სახაროვის პროექტს ერქვა „ ევროპის და აზიის საბჭოთა რესპუბლიკების  კავშირის კონსტიტუცია  „.-
 

Конституция Союза Советских Республик Европы и Азии

ამ კონსტიტუციით მოქალაქეებს ეძლევათ  სახელმწიფოს თვითნებობისგან დაცვის გარანტიები, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის და უფლებებზე პაქტების საფუძველზე უზრუნველყოფილია პიროვნების უფლებები. 
  იქ ასევე განცხადებულია საკუთრების ყველა ფორმის თანასწორობა როგორც  ეკონომიკური განვითარების საფუძველი.
 
    არის ხალხთა უთანაბრობა რომელიც გამოიხატება იმაში რომ ქვეყანაში არის  რესპუბლიკური, ავტონომიურ-რესპუბლიკური, ავტონომიურ-საოლქო, და ა.შ. მნიშვნელობის ხალხთა იერარქია.
 
   ამ კონსტიტუციით კი ყველა ხალხი იღებს რესპუბლიკურ სტატუსს. 
 
ასე რომ სახაროვის კონსტიტუციის თანახმად  15 რესპუბლიკის მაგივრად უნდა იყოს 50 რესპუბლიკა. 
 
     მხოლოდ ამის შემდეგ უნდა იყოს შედგეს ახალი სამოკავშირეო ხელშეკრულება რომლის თანახმადაც ყოველი რესპუბლიკა ცენტრალურ მთავრობას გადასცემს მარტო იმ ფუნქციებს რომელთა გადაცემასაც ჩათვლის საჭიროდ თავისი რესურსებიდან, ეკონომიკური განვითარებიდან, კულტურული, ისტორიული ტრადიციებიდან და ა.შ. გამომდინარე…„
 
///. ეს. დაწერა ნობელის პრემიის. ლაურეატის, ბოროტების იმპერიის უმაღლესი საბჭოს წევრი აკადემიკოსი სახაროვის ქვრივმა, ლენინ-ტროცკის კომუნისტური ინტერნაციონალის კადრების განყოფილების გამგე გევორკ ალიხანიანის მიერ აღზრდილმა  უღრმესად პატივცემულმა ელენა ბონერმა  თავის წიგნში „ რეკავს ზარი… წელი ანდრეი სახაროვის გარეშე „, რომელიც მოსკოვში გამოიცა 1991 წელს // გვ.25 //. 
 
   მოკლედ უნდა ყოფილიყო ნობელის პრემიის ლაურეატი სახაროვის გემოვნება-უტვინობის თარგზე გამოჭრილი „ სამოთხე „ და  უნდა ყოფილიყო ყოფილი საქართველო აფხაზეთის, სამაჩაბლოს, აჭარის  და ვინ იცის კიდევ რის გარეშე.
 
     სახაროვის ნაირმა რბილად რომ ვთქვათ იდიოტმა ვაცლავ ჰაველმა მოსპო ჩეხოსლოვაკია რომელიც ვერ მოსპეს ჰიტლერმა, სტალინმა, ბრეჟნევმა. ჰაველის გაპრეზიტენტების მერე მისი ევროპელი ამომრჩევლების ლამაზი ევროპული ქვეყანა  ჩეხოსლოვაკია გაქრა.
   გამსახურდიას რომ ექნა იგივე მასაც მისცემდნენ ნობელის პრემიას, მაგრამ მან არჩია საქართველოს დაცვა და აი…საქართველო  გავს აგონიაში მყოფ ქვეყანას, მაგრამ ჯერ-ჯერობით მაინც  ფართხალებს…
 
 
 
 
 
ევროპის და აზიის საბჭოთა რესპუბლიკების კავშირი // შემოკლებით ევროპულ-აზიური კავშირი,საბჭოთა კავშირი-  რბილი ფედერაციის სახის მქონე რესპუბლიკების კავშირი რომელიც უნდა შექმნილიყო საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ..
 
ეს პროექტი 1989 წელს წარმოადგინა საბჭოთა კავშირის  სახალხო დეპუტატების ყრილობის რეგიონთშორისი ჯგუფის თანათავმჯდომარე ანდრეი სახაროვის მიერ.
 
   ეს პროექტი მან დაწერა ამ ჯგუფის წევრებთანმ გალინა სტაროვოიტოვასთან, ანატოლი სობჩაკთან და სხვებთან ერთად.
 
     ეს. თანმიმდევრულად დემოკრატიული პროექტი ამოდიოდა. იქიდან რომ ახალი კავშირის სუბიექტები, უნდა ყოფილიყვნენ დაახლოებით 50 სრულებით თანასწორუფლებიანიმ  ერთნაირი რანგის მქონე რესპუბლიკა . ასეთ რესპუბლიკებად ანუ თანასწორ რესპუბლიკებად უნდა გადაქცეულიყვნენ საბჭოთა კავშირის ყველა მოკავშირე რესპუბლიკა და ავტონომიები.
 
გამონაკლისი დაშვებული იყო მარტო  ბალტის 3 რესპუბლიკისთის,ლიტვისთვის, ესტონეთისთვის, ლატვიისთვის…. მათ ამ გენიალური კავშირისგან დამოუკიდებლად უშვებდნენ…

 

 
 
 

Союз Советских Республик Европы и Азии (сокр. Европейско-Азиатский Союз, Советский союз) — проект союза республик в виде мягкой федерации, который должен был прийти на смену СССР. Был предложен в 1989 году сопредседателем Межрегиональной депутатской группы Съезда Народных Депутатов СССР Андреем Сахаровым и разработан им при участии членов группы Галины Старовойтовой, Анатолия Собчака и других.

Последовательно демократический проект исходил из того, что субъектами нового Союза, обладающими исходным суверенитетом (в том числе имеющими право на выход из Союза), должны были стать около пятидесяти полностью равноправных одноранговых республик, в которые должны были быть преобразованы все союзные республики и автономии СССР (за исключением взявших курс на независимость трёх прибалтийских республик — Литвы, Эстонии, Латвии).

.

ბავშვთა დღევანდელი უბედურება

შუა საუკუნეებში ქართველი გლეხი ყანაში მიდიოდა თოხით და თოფით XX-XXI საუკუნეებშიც ასეა.

საჭიროა ძლიერი, სოლიდარული, ადამიანური  და არა ლამაზი ლოზუნგების ღრიალით გამოთაყვანებული საზოგადოება თორე…ამიტომაა განგაში…

 

სექსუალური რევოლუციის შემდეგ ვაჟკაცები გადაშენდნენ და მტაცებელი პედოფილების  ხელში ჩავარდნილ ბავშვებს იცავს ევროპელი ქალი. ასეთს გაუმარჯოს.

 

Bobigny-ს სასამართლოს პროკურორის თანაშემწე Martine Bouillon-მა უკვე 1997. წელს განაცხადა პედოფილების ქსელების შესახებ : 

„ მათ ნამდვილად აქვთ დიდი საშუალებები . 

ბავშვებით ერთგვარი ვაჭრობის გასაჩაღებლად საჭიროა ბევრი ადამიანის დასვრა რათა მათ ხმა არ ამოიღონ:  ისინი სვრიან პოლიტიკოსებს, ხელისუფლების, განსაკუთრებით ადმინისტრატიული ხელისუფლების მქონე ინდივიდებს.

ესაა მაფიური სისტემა რომლის წევრებიც დაკავშირებულები არიან მაღალი თანამდებობის პირებთან „ .

 ქალბატონმა Martine Bouillon 1997 წელს გამოაქვეყნა წიგნი „ ანგელოზების გაუპატიურება-პედოფილია-ერთი მოხელე  სიჩუმის კანონის წინააღმდეგ „// Viol d’anges, pédophilie, un magistrat contre la loi  du silence// 

https://www.lagalerne.com/livre/9286998-viol-d-anges-pedophilie-un-magistrat-contre–martine-bouillon-calmann-levy-reedition-numerique-fenixx

აი ქალბატონი Martine Bouillon-ს მოკლე ანოტაცია 

„ ეს არაა. შემთხვევით დაწერილი წიგნი, თუმცა გარემოებები მას ანიჭებენ დრამატულ აქტუალობას: მე ამ წიგნს ვზიდავ 20 წელია. 

20 წელია ვარ მოხელე და მე გამწარებული  და შეურაცხყოფილი ვარ იმის დანახვით თუ როგორ იყენებენ ჩემი თანამედროვეები ბავშვებს სექსუალურ ობიექტებად საყოველთაო გულგრილობის ატმოსფეროში. 

    მე აქ არ განვიხილავ დეტალურად  იმ შემზარავ რამეებს რომლის მოწმეც გავხდი. მოჭვრიტინეებო და ჭორიკნებო გამეცალეთ! 

    მე უფრო ვაანალიზებ იმას რაც გავიგე ყველაზე კონკრეტული საკითხების მიუკერძოებლად განხილვით:  

   არის კი პედოფილის  ფსიქოლოგიური პორტრეტი ?  არის კი გაუპატიურებული ბავშვის ტიპიური პორტრეტი ? 

    რა ვიცით ნამდვილად ქსელების შესახებ ?   რა ხდება მისიკვდილებულ ოჯახებში და თანამზრახველი დედების გულში ? 

რა წამალი უნდა ვურჩიოთ ? 

    მე ვაცხადებ რომ პედოფილია არის უმძიმესი დანაშაული ადამიანობის, კაცობრიობის წინააღმდეგ ვინაიდან  გაუპატიურებული ბავშვები მთელი ცხოვრების მანძილზე მომსპარები არიან.

    ესაა გამონაკლისი დანაშაული და მე ვარ გამონაკლისი კანონის მომხრე . „

Ce livre n’est pas un écrit de circonstance, même si les circonstances le rendent d’une dramatique actualité : je le porte en moi depuis vingt ans. Depuis vingt ans, je suis magistrat et je suis ulcérée de voir mes contemporains utiliser des enfants comme objets sexuels, dans l’indifférence générale. Je ne détaille pas ici les horreurs dont j’ai été témoin : voyeurs, passez votre chemin ! J’analyse plutôt ce que j’ai compris, en abordant sans complaisance les questions les plus concrètes : y a-t-il un portrait psychologique du pédophile ? Un profil type de l’enfant abusé ? Que sait-on vraiment des réseaux ? Que se passe-t-il dans le secret des familles meurtries, et dans le cœur des mères complices ? Quels remèdes suggérer ? Je clame que la pédophilie est le crime le plus grand et le plus grave de l’humanité, car les enfants victimes de sévices sexuels sont détruits à vie. À crime exceptionnel, je suis partisane d’opposer une loi d’exception.

QUI S’INTERESSE AUX ENFANTS DISPARUS ?

  • 1 DÉC. 2017

 

 

სექსუალური რევოლუციის შემდეგ ცოტა ვინმეს თუ აინტერესებს სამშობლო, ოჯახი, წინაპრები, მშობლები, შვილები, ღმერთის და მოყვასის სიყვარული და მისი მქადაგებელი რელიგიები. სექსუალური პერესტროიკის პრარაბები-ბულდოზერებისთვის სულ სხვა რამეა მთავარი.


იყო როკის ბრიტანელი მომღერალი Ian Dury (1942-2000)  რომლის. მიერაც დაწერილი ეს სიმღერა. შეიძლება ჩაითვალოს. სექსუალური რევოლუციის ჰიმნად:


„. ჩემს ტვინს და სხეულს უნდა სექსი, ნარკოტიკი და როკენ.. . როლი და მეტი არაფერი. სექსი ნარკოტიკი და როკენროლი ნამდვილად კარგია„ 


Sex and drugs and rock and roll Is all my brain and body need Sex and drugs and rock and rollAre very good indeed


https://www.arpd.fr/2396+un-enfant-est-porte-disparu-toutes-les-deux-minutes-en-europe.html.

ხოდა მხიარული სექსუალური რევოლუციის შემდეგ არის საშინელი ტრაღედია-საშინელი თავის ტკივილი ქეიფის მერე.

  ევროპაში ორ წუთში ერთხელ ქრება, იკარგება ბავშვი

Euronews

  25 მაისი არის. დაკარგულ ბავშთა საერთაშორისო დღე როდესაც იხსენებენ ბავშვებს რომლებიც გაიქცნენ და აღარ დაბრუნდნენ, რომლებიც გაიტაცეს, გაყიდეს…

2001  წელს ევროკომისიის, ფედერაცია Missing children Europe-ს და დაკარგული და ექსპლუატირებული ბავშვების საერთაშორისო ცენტრის ძალისხმევათა წყალობით ევროკავშირმაც დაიწყო დაკარგული ბავშვების საერთაშორისო დღის აღნიშნვა.

2002. წლიდან ყოველ წელს ამ დღეს აღნიშნავს  ბელგიური ფონდი დაკარგული და სექსუალურად ექსპლუატირებული ბავშვებისთვის Child Focus.

ამ დღეს მოსახლეობამ უნდა გაიხსენოს მთელ მსოფლიოში გამქრალი და დაკარგული ბავშვები, გაამხნევოს მშობლები რომლებმაც არაფერი იციან მათი შვილების შესახებ.

შვეიცარიაში ამ დღეს 2002 წლიდან აღნიშნავს ფონდი F.R.E.D.I.

საფრანგეთში ამ დღეს აღნიშნავენ 2003 წლიდან.

არის ევროპული ფედერაცია Missing Children Europe-დაკარგული ბავშვები ევროპა.

პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა 1983 წელს დაადგინა დაკარგულ ბავშვთა ეროვნული დღე. ის შეძრა 1979 წელს Etan Ratz-ის დაკარგვამ.

დაკარგული ბავშვები-ფაქტები და ციფრები

ევროკავშირში ყოველ წელს იკარგება 250 000 ბავშვი, ევროკომისიის. თანხმად ყოველ ორ წუთში იკარგება 1 ბავშვი.

   ბავშვებს იტაცებენ მშობლები, ბავშვები გარბიან. არის კრიმინალური გატაცებები. არიან მარტო მოხეტიალე მიგრანტი ბავშვები.

   გამქრალ ბავშვთა 2-5 %  არის კრიმინალურ. გატაცებათა მესამედი, ამბობს Missing Children Europe-ს ანგარიში რომელიც გამოიცა 2014 წელს.

ამავე ანგარიშის თანახმად ბავშვთა სახლიდან გაქცევა არის ბავშვთა დაკარგვის შემთხვევების 50%-ზე მეტი.

საფრანგეთში. შინაგან საქმეთა სამინისტროს ციფრების თანახმად 2013 წელს დაიკარგა 47 759 ბავშვი. შემთხვევათა უმრავლესობა გაირკვა. 46 800 ბავშვი გაქცეული იყო სახლიდან.  საშუალოდ წელიწადში გამქრალ ერთ ბავშვს ვერ პოულობენ.

დიდი ბრიტანეთის 61 მილიონი მკვიდრიდან ყოველ წელს იკარგება 140 000 ბავშვი.

ბელგიაში ყოველ დღე არის 4 გამქრალი ბავშვის ახალი შემთხვევა.

გერმანიაში ყოველ წელს იკარგება 100 000 ბავშვი. მაგრამ შემთხვევათა 99%-ში ბავშვებს პოულობენ.

აშშ-ში 2014 წელს დაიკარგა 466 949 ბავშვი.

თავი გვტკივა, პახმელიაზე ვართ სექსუალური რევოლუციის შემდეგ.




  ვის აინტერესებს ეხლა გამქრალი თუ გაუმქრალი ბავშვების ბედი?

QUI S’INTERESSE AUX ENFANTS DISPARUS-ვინაა დაინტერესებული გამქრალი ბავშვებით ?

საზოგადოებრივ აზრს დრო და დრო ცოტა ხნით აღვიძებს ბავშვთა გაქრობის საქმეები. მაგრამ მედიახმაური მთავრდება და ინტერესიც ქრება.
ბავშვის. დაკარგვის შემთხვევაში თუ გამოვრიცხავთ მის გაქცევას სახლიდან არის 3 შესაძლებლობა: 
  • უბედური შემთხვევა: როგორც წესი პოულობენ სხეულს.
  • სადისტური მკვლელობა: ხშირად სხეულს პოულობენ // ზოგჯერ ბავშვის დაკარვიდან დიდი ხნის შემდეგ //.
  • გატაცება :  თუ კი არაა გამოსასყიდის მოთხოვნა ძალიან იშვიათია შემთხვევები როდესაც იპოვეს გატაცებული.

 

​მაგრამ თუ კი ბავშვი ვერასოდეს იპოვეს აქაც შეიძლება იყოს სხვადასხვა შემთხვევა : 
დაკარგული ბავშვი შეიძლება იყოს მკვდარი, მისი სხეული კი მომსპარი ან სადღაც ძალიან გულდაგულ დამალული.
  • ცოცხალია, მაგრამ სადღაც დაპატიმრებულია.

 

და  გარეგნულად ფანტასტიკური ჰიპოთეზებიც შეიძლება ლოღიკური იყოს.

დაბრუნება უკან

ჩვენ ვართ ბარსელონაში, 2002. წელია. იმ დროს შვეიცარიის კანტონი Vaud-ის დეპუტატი და  ბავშვის. ღირსებისთვის. საერთაშორისო კომიტეტის//CIDE (Comité International pour la Dignité de l’Enfant)// დელეგატი Georges Glatz გამოდის. კონფერენციაზე ბავშვის უფლებების შესახებ. 

ის ამბობს. რომ არის პედოფილიის თუ პედოკრიმინალის ( pédocriminalité) 3 ფორმა:

  • – შიდაოჯახური პედოფილია // ინცესტი//.
  • ინსტიტუციური // institutionnelle// პედოფილია პროფესიების მეშვეობით. არის პროფესიები რომელთა მეშვეობითაც მტაცებელი იოლად ამყარებს უშუალო კონტაქტს პატარა ბავშვებთან.

კიდევ არის „ ინდუსტრიული„ // industrielle // პედოფილია.

პედოფილიის. ეს მესამე და განსაკუთრებული ფორმა. ძნელად დასანახია და ამიტომ ფართო საზოგადოება მას სულ არ იცნობს :

„ ის ეხება ეკონომიკური რენტაბელობის ასპექტებს, ამბობს   Georges Glatz… ჩვენ საქმე გვაქვს  საბაზრო ეკონომიკის უაღრესად ორგანიზებულ პარალელურ სტრუქტურებთან…

არის მოთხოვნა და არის მაფიური ტიპის ორგანიზაციები რომლებიც აკმაყოფილებენ ამ მოთხოვნას…. „შესანიშნავი„ ბიზნესია, მოთხოვნის დამაკმაყოფილებელი მაფიური ტიპის ორგანიზაციები ბავშვის სხეულს თითქმის უფასოდ შოულობენ.

შუამავლების რაოდენობა უფრო მცირეა ვიდრე მაფიური ბიზნესის სხვა ტიპებში….„

Le BIT (Bureau International du Travail ანუ გაეროს სპეციალიზებული სააგენტო შრომის საერთაშორისო ბიურომ 2001 წელს თქვა რომ ბავშვებით ვაჭრობით  შემოსავალი წელიწადში უდრის დაახლოებით 7 მილიარდ დოლარს // შემდეგ ეს ფული თეთრდება და ირეცხება //.

ამის. გასაკეთებლად მაფიურ ორგანიზაციებს აქვთ რისკთა შესამცირებლად აგებული სტრუქტურები. ისინი განსაკუთრებით მიმართავენ კორუფციას…კორუმპირებულთა შორის კი არიან პოლიციელებიც და მოხელეებიც….

 ასე მაგალითად Chambery-ს სააპელაციო სასამართლოს //Cour d’Appel// ძიების პალატის თავმჯდომარე 2000 წლის ივნისში 10 თვით დააპატიმრეს იმიტომ ის ხელებს აფათურებდა 3 პატარა გოგონას სხეულებზე… საკითხავია. თუ როგორ იძიებდა ის მცირეწლოვანთა გაუპატიურების საქმეებს, და ა.შ. „

„ პედოფილები დღეს  აღარ კმაყოფილდებიან ტიტველი თუ გაუპატიურებული ბავშვების ფოტოებით და გამოსახულებებით, მათ უნდათ ბევრად მეტი სისასტიკე, განსაკუთრებით წამების ამსახველი რამე „ .

Georges Glatz უმატებს რომ გაქცეული, გადარჩენილი ბავშვების მოწმობები. ბევრია და ისინი ხშირად აღწერენ  ერთი და იგივე ტიპის საშინელ წამებებს.

  პარალელურ ბაზარზე ეხლა 20 000 ევროდაც იყიდება snuff movies, რაც არის ვიდეო ან სრულმეტრაჟიანი ფილმი რომელიც აჩენებს ერთი ან მრავალი ადამიანის წამებას, მკვლელობას, თვითმკვლელობას, გაუპატიურებას

ajoute que les témoignages d’enfants rescapés sont nombreux et décrivent souvent le même type de terribles sévices. Enfin, selon lui, les «snuff movies» se négocient jusqu’à 20 000 euros sur le marché parallèle.

 ამ იატაკქვეშ გადაღებულ ფილმებში გადაღებული უნდა იყოს რეალური ადამიანის მკვლელობა და წამება და ეს არ უნდა იყოს მსახიობის თამაში.

snuff movies-ის  თემა იქცა. ხალხური კულტურის //culture populaire// თემად და ფილმთა გარკვეული რაოდენობა ეხება ამ თემას რომელიც ასევე არის ლიტერატურაში და ვიდეოთამაშებში.

ეს საშინელება დაიწყო სწორედ სექსუალური რევოლუციის ხანაში/

1970-ან წლებში კინოს ზოგი მიმდინარეობა. ცდილობდა ძალადობის და სიკვდილის რაც შეიძლება უფრო უხეშად რეალისტურად გადმოცემას.

მათ შორის მრავალმა იტალიელმა რეჟისორმა დადგა და გადაიღო კანიბალიზმის, წამების თუ გაუპატიურების სცენები. ასეთია. შედარებით სახელგანთქმული ფილმებიCannibal HolocaustLe Dernier Monde cannibale, ანუ უკანასკნელ კანიბალთა სამყარო, Mondo caneSalò ou les 120 Journées de Sodome– სალო ანუ სოდომის 120 დღე, და ა.შ.

  ბელგიის. საელჩოს მრჩეველმა Myrianne Coen-მა ევროპაში კრიმინალურ ქსელებზე ათწლიანი დაკვირვების შემდეგ 2003 წელს გამოქვეყნებულ ანგარიშში იგივე თქვა ამ ორგანიზაციების ფუნქციონირებაზე.

ამ ორგანიზაციების ერთადერთი კრედო და ერთადერთი მიზანია რაც შეიძლება მეტის მოგება, რაც შეიძლება მეტი ფულის მოხვეჭა.

ხერხებს შორისაა

  • ეროვნული თუ საერთაშორისო ქსელების შექმნა,
  • ადმინისტრაციებში შეღწევა ინფილტრაცია,
  • გავლენიანი მოხელეების, პოლციელების, და ა.შ. შანტაჟი და მოსყიდვა.

უხილავად დარჩენა.

გაეროს საგანგებო წარმომადგენელმა Juan Miguel Petit-მა 2003 წელს თქვა : 

„ პოლიციამ  აღმოაჩინა რომ ბავშვთა პორნოგრაფიაში ჩაბმული ინდივიდები მჭიდროდ არიან  დაკავშირებული მართლმსაჯულების კორპუსის წევრებთან.

მრავალ სრულწლოვანს // პედოკრიმინალს // კავშირი ჰქონდა  გავლენიან სამართალდამცველებთან და თანამდებობის პირებთან…„

ბრიტანული ჟურნალი The Observer  2000 წლის პირველ ოქტომბერს აღნიშნავდა რომ რუსეთის ხელისუფლებამ დააპატიმრა  რეალურ ბავშვთა გაუპატიურებების, წამების და მკვლელობის  მაჩვენებელი snuff-movies-ების გადამღები რეჟისორი დმიტრი კუზნეცოვი რომლის „ ქმნილებებსაც „ ყიდულობდნენ მრავალ ქვეყანაში მცხოვრები სადისტები და პედოფილები. 

    საქმე 2 წელი გრძელდებოდა. ეჭვ იყო რომ კუზნეცოვმა „ დაიქირავა „  15 წლის დაახლოებით 100 ბიჭი. 

     იტალიელი გამომძიებლები ამბობენ რომ მათ აქვთ სამხილები ამ კასეტების მყიდველი ფუნქციონერების, დაახლოებით 500 კაცის წინააღმდეგ

Bobigny-ს სასამართლოს პროკურორის თანაშემწე Martine Bouillon-მ უკვე 1997. წელს განაცხადა პედოფილების ქსელების შესახებ : 

„ მათ ნამდვილად აქვთ დიდი საშუალებები . 

ერთგვარი ვაჭრობის გასაჩაღებლად საჭიროა ბევრი ადამიანის დასვრა რათა მათ ხმა არ ამოიღონ:  ისინი სვრიან პოლიტიკოსებს, ხელისუფლების, განსაკუთრებით ადმინისტრატიული ხელისუფლების მქონე ინდივიდებს.

ესაა მაფიური სისტემა რომლის წევრებიც დაკავშირებულები არიან მაღალი თანამდებობის პირებთან „ .

 ქალბატონმა Martine Bouillon 1997 წელს გამოაქვეყნა წიგნი „ ანგელოზების გაუპატიურება-პედოფილია-ერთი მოხელე  სიჩუმის კანონის წინააღმდეგ „// Viol d’anges, pédophilie, un magistrat contre la loi  du silence// 

https://www.lagalerne.com/livre/9286998-viol-d-anges-pedophilie-un-magistrat-contre–martine-bouillon-calmann-levy-reedition-numerique-fenixx

აი ქალბატონი Martine Bouillon-ს მოკლე ანოტაცია 

„ ეს არაა. შემთხვევით დაწერილი წიგნი, თუმცა გარემოებები მას ანიჭებენ დრამატულ აქტუალობას: მე ამ წიგნს ვზიდავ 20 წელია. 

20 წელია ვარ მოხელე და მე გამწარებული  და შეურაცხყოფილი ვარ იმის დანახვით თუ როგორ იყენებენ ჩემი თანამედროვეები ბავშვებს სექსუალურ ობიექტებად საყოველთაო გულგრილობის ატმოსფეროში. 

    მე აქ არ განვიხილავ დეტალურად  იმ შემზარავ რამეებს რომლის მოწმეც გავხდი. მოჭვრიტინეებო და ჭორიკნებო გამეცალეთ! 

    მე უფრო ვაანალიზებ იმას რაც გავიგე ყველაზე კონკრეტული საკითხების მიუკერძოებლად განხილვით:  

   არის კი პედოფილის  ფსიქოლოგიური პორტრეტი ?  არის კი გაუპატიურებული ბავშვის ტიპიური პორტრეტი ? 

    რა ვიცით ნამდვილად ქსელების შესახებ ?   რა ხდება მისიკვდილებულ ოჯახებში და თანამზრახველი დედების გულში ? 

 რა წამალი უნდა ვურჩიოთ ? 

    მე ვაცხადებ რომ პედოფილია არის უმძიმესი დანაშაული ადამიანობის, კაცობრიობის წინააღმდეგ ვინაიდან  გაუპატიურებული ბავშვები მთელი ცხოვრების მანძილზე მომსპარები არიან.

    ესაა გამონაკლისი დანაშაული და მე ვარ გამონაკლისი კანონის მომხრე . „


Ce livre n’est pas un écrit de circonstance, même si les circonstances le rendent d’une dramatique actualité : je le porte en moi depuis vingt ans. Depuis vingt ans, je suis magistrat et je suis ulcérée de voir mes contemporains utiliser des enfants comme objets sexuels, dans l’indifférence générale. Je ne détaille pas ici les horreurs dont j’ai été témoin : voyeurs, passez votre chemin ! J’analyse plutôt ce que j’ai compris, en abordant sans complaisance les questions les plus concrètes : y a-t-il un portrait psychologique du pédophile ? Un profil type de l’enfant abusé ? Que sait-on vraiment des réseaux ? Que se passe-t-il dans le secret des familles meurtries, et dans le cœur des mères complices ? Quels remèdes suggérer ? Je clame que la pédophilie est le crime le plus grand et le plus grave de l’humanité, car les enfants victimes de sévices sexuels sont détruits à vie. À crime exceptionnel, je suis partisane d’opposer une loi d’exception.

https://www.cultura.com/le-livre-de-la-honte-9782862749167.html

2000 წლის გაზაფხულზე ჟურნალისტებმა Serge Garde-მ //Humanité// და Laurence Beneux-მ

// Le Figaro //.  გაამჟღავნეს Zandvoort-ის CD-Room-ის არსებობა.  ამ CD-Room-ში იყო 8500 პედოსექსუალური დოკუმენტი. მათ გაამჟღავნეს ჰოლანდიური პოლიციის მიერ  დადგენილი საქმეც. საქმე კი დადგინდა CD-Room-იდან რომელშიც იყო მცირეწლოვანთა 472 ფოტო.

ვინ არიან საფრთხეში მყოფი ეს ბავშვები ?  ჟურნალისტებმა, მშობლებმა, ასოციაციებმა და ბავშვობის პროფესიონალებმა დაიწყეს ძიება და დაადგინეს საქმისოციოდე ბავშვის ვინაობა.

ინსტიტუტების, პოლიციის და იუსტიციის მხრიდან არის უხერხული სიჩუმე, ავად ხსენება თუ დაცინვა, ხანდახან დეზინფორმაციაც რათა დაიმალოს მრავალ საქმეში პედოსექსუალობის ფაქტიური შეწყალება

დრო და დრო იყო ძალიან მედიატიზებული აქციები რათა პასუხი გაეცათ ამიერიდან აყვირებული საზოგადოების მოთხოვნებისთვის.

Dutroux-ის საქმით ტრავმირებულ ევროპაში CD-Room  საფრანგეთში გახდა პრობლემების მაჩვენებელი :  რატომაა დღევანდელი დუმილი, როგორ უნდა ვებრძოლოთ ქსელებს ინტერნეტის ხანაში ? 

Laurence Beneux-მ და Canal პლუსის ორმა ჟურნალისტმა მართლმსაჯულებას გადასცეს მეორე 

CD-Room  რომელშიც იყო  გაუპატიურებების და წამებების ამსახველი საშინელი სცენები.

დასკვნაში ავტორები ამბობენ რომ არსებობს Zandvoort-ის ძიებიდან მომდინარე 20-ზე მეტი

CD-Room!  

   და. რა უნდა ქნა როდესაც მართლმსაჯულება თითქოს დამბლადაცემულია ? 

ჟურნალისტებმა გააგრძელეს თავისი ძიება…

 Laurence Beneux დაt Serge Garde, 

   ამ ჟურნალისტებმა  ამის თაობაზე 2001 წელს გამოსცეს ნაშრომი „ სირცხვილის წიგნი„ –// Le Livre de la Honte//

სამყაროში. სადაც ფულია მთავარი ღირებულება, სადაც ძალის, ძლიერების უმაღლესი გამოხატულებაა დაუყოვნებელი და დაუბრკოლებელი სიამოვნება რაა გასაკვირი იმაში რომ ასე ფიქრობდნენ განსაკუთრებით მაღლა მდგომი ჩვენი თანამემამულეებიც რომლებიც თავს. გრძნობენ კანონზე და საზოგადო მორალზე მაღლა თუ გარეთ მდგომ არსებებად ? 

Rocard-ის. მთავრობის // 1988 // ყოფილმა მინისტრმა, პროფესორმა Léon Schwartzenberg-მა  დაწერა. წინასიტყვაობა ბელგიის ბავშვთა პროსტიტუციის ქსელიდან გადარჩენილი Régina Louf-ის  ჩვენების წიგნისთვის „ სიჩუმე კლავენ ბავშვებს „ //Silence on tue des Enfants de Régina Louf//

ის წერს :   ხშირად ვიდეოზე გადაღბული იყო სიკვდილი და პორნოგრაფიულ ეპიზოდებს თან ახლდა სიკვდილის წინა წამება….

მოდაში იყო ფილმები, snuff movies… მნახველების ადგილი ძვირი, 200 დოლარიდან 1000 დოლარამდე. თუ გსურთ და ფული არ გენანებათ შეგიძლიათ თქვენი ყველაზე ბინძური არგასამხელი გემოვნების თუ მიდრეკილებების დაკმაყოფილება. შემდეგ დაბრუნდებით სახლში სადაც გელიან მეუღლე და ბავშვები, მიიღებთ და სუფრას გაუშლით თქვენს მეგობრება, თქვენს თანამშრომლებს,…, თუ ხართ პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი თუ პოლიციელი „ .

დღვანდელობის უბედურება და სკანდალი

https://fr.wikipedia.org/wiki/Affaire_du_témoin_X1

du témoin X1-ის ანუ მოწმე XI-ს საქმე იყო ბელგიაში 1990-2000-ან წლებში Dutroux-ის საქმის პერიფერიაზე ატეხილი შემზარავი აურზაური.

Le témoin X1 ანუ  1969 წლის 29 იანვარს Gand-ში დაბადებული  Régina Louf იზრდებოდა Knokke-ში, ბელგიაში. გამომძიებლები და სასამართლო მას უსმენდნენ Dutroux-ის საქმესთან დაკავშირებით.

მისი ჩვენება. არის წყარო თეორიისა შეთქმულების შესახებ. გამოდიოდა რომ არსებობს პედოკრიმინალთა ქსელი რომელთანაც თანამშრომლობს Marc Dutroux.

ასეთი შემზარავი ჩვენება არ გაიზიარეს პრესამ და მართლმსაჯულებამ, მაგრამ…

 1996 წელს, Dutroux-ის საქმის მომდევნო რეპორტაჟისას Régina Louf-მა განაცხადა რომ მან იცნო  Marc Dutroux  და Michel Nihoul. მან თქვა რომ მარკ დიუტრუს ევალებოდა პედოკრიმინალთა ქსელის მომარაგება ნარკოტიკით და ბავშვების დაცვა.  Nihoul  კი მან აღწერა როგორც ქსელის ბელადი.

  შემდეგ. გამომძიებელმა Jean-Marc Connerotte-მა მოუწოდა ნოწმეებს. და მისცა მათ ანონიმურობის გარანტია. მივიდა 10-ოდე მოწმე რომლებიც დანომრეს X პლუს ციფრით.

Régina Louf იყო მოწმე  X1.

მისი ჩვენების თანახმად ის. ბავშვობაშო გააკახპა იძულებით და სექსუალურ მონად აქცია ბავშვთა პროსტიტუციის ქსელმა რომელსაც ეკუთვნოდა მისი ბებია. მისი თქმით მის გაკახპებაში მონაწილეობდნენ მისი მშობლებიც.

  11. წლისა ის. გაუშვეს მშობლებთან ვინაიდან მან დაიწყო ლაპარაკი თავის პედოკრიმინალურ ამბებზე თანაკლასელებთან და მასწავლებლებთან.

მისმაშემდეგ  მშობლებმა  ის მისცეს ვინმე ტონის რომელმაც გააუპატიურა ის როცა გოგო 14 წლისა იყო. მის მშობლებსაც, როგორც მამას ისე დედას ჰქონდათ მასთან ინცესტური ურთიერთობები. ტონი კი მისთვის „ შოულობდა „ კლიენტებს.

მოწმე  X1-მა აღწერა ქსელი რომელიც გავლენიან და მაღალი თანამდებობის პირებს მახეში აბავდა იმით რომ პატიჟებდა მათ წვეულებებზე სადაც მათ სთავაზობდნენ სასმელს და ხშირად პატარა არასრულწლოვან კახპებს. შემდეგ სტუმრების ღრეობას და მათ სექსუალურ ურთიერთობებს გოგონებთან იღებდნენ. მოწმის ჩვენებით ამ ქსელს ჰყავდა კლიენტები რომელთა მოთხოვნითაც ქსელი ავრცელებდა ფოტოებს და ფილმებს. 

კლიენტების მოთხოვნით იღებდნენ ბავშვთა წამების სცენებსაც.

მოწმე X1-მა განაცხადა რომ მას უნახავს ოჯახის მიერ დათმობილი თუ ქუჩაში გატაცებული ბავშვები.

  მან განაცხადა რომ 16 წლის ასაკისთა მკვლელობა ჩვეულებრივი რამეა ქსელში რადგანაც ესაა ასაკი რომ გოგონები რომლებიც ვერ გააგიჟა მხეცურმა მოპყრობამ შეიძლება ალაპარაკდნენ. ესეთები აღარ არიან საინტერესოები პედოფილი კლიენტებისთვის.

მოწმემ განაცხადა რომ ის იძულებით დაასწრეს წამებათა და მკვლელობათა მრავალ სცენას, ისევე როგორც ფეხმძიმე გოგოების გაუპატიურებებს.

მან ასევე ახსენა 1984 წელს მის თვალწინ მოკლული ვიღაც Christina. ის მოკლეს იმიტომ რომ მას უნდოდა ლაპარაკი. მისი სხეული უნდა დაეწვათ.

 მოწმე X1-ის. ჩვენებების გამო ისევ დაიწყეს გამოძიება მკვლელობებისა რომლებიც არ იყო გახსნილი ბრიუსელის, Gand-ის და Anvers-ის პროკურატურების //parquets // მიერ : არადა 1982 წელს გაქრა 16 წლის  Carine Dellaert, რომლის გვამიც 1985 წელს იპოვეს სადღაც თხრილში.

გაირკვა რომ მის სხეულში იყო ნივთიერება რომელიც იწვევს მშობიარობებს და აბორტებს.

იყო  Katrien De Cuyper-ის (1991), de Hanim Mazibas-ის (1988) et de Christine Van Hees-ის საქმეები. ახალგაზრდა ბრიუსელელი Christine Van Hees-ის დამწვარი სხეული იპოვეს 1984 წლის 13 თებერვალს. Régina Louf-ის მიერ ადგილის აღწერაც დადასტურებული იქნა. 

  მაგრამ გამომძიებლებმა და მოხელეებმა 1998 წელს თქვეს რომ მოწმე X1-ის ჩვენებები დაუჯერებელია და არაა არანაირი სანდო ელემენტი

Régina Louf-ს. უნდოდა რომ  Neufchâteau-ს პროკურატურას გაეგრძელებინა ძიება ამ საქმეებში Marc Dutroux-ს და  Michel Nihoul-ს ჩართულობის გამო.

კრიმინალური ძიება საქმეებზე X  შეწყვიტეს 1998 წელს.

Regina Louf-ის მიერ ნახსენები არც ერთი მკვლელობა არ იყო გახსნილი 2002 წელს;

Michel Nihoul გაანთავისუფლეს,

Tony-ს პასუხი არ მოჰკითხეს მის აღიარებათა მიუხედავად.

Baets-ს თანაშემწე და. მის ჯგუფი გაამართლეს  საქმეებზე X2  მუშაობა შეწყვიტეს.

როდესაც პედოფილური ქსელის საქმის ძიება შეწყვიტეს  Régina ოუფ-მა გადაწყვიტა ჩვენება მიეცა ტელევიზიისთვის ჯერ დაფარული და შემდეგ კი ღია სახით. ამან მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებს უბიძგა ეკვლიათ მისი პირადი ცხოვრება.

ჟურნალისტებმა იპოვეს მისი მშობლები Georges Louf  და Christiane Poupaert რომლებმაც თავიდან ყველაფერი ერთიანად უარყვეს.

2 თვის შემდეგ კი

Christiane Poupaert-მა პოლიციელებს უთხრა რომ მან იცოდა. თავისი მცირეწლოვანი პატარა გოგოს და Tony-ს სექსუალური ურთიერთობების შესახებ.

ბებია,

Mme Poupaert, პოლიციის  უფროსის ქვრივი, თავის შვილიშვილ Régina Louf-ს იღებდა 2 წლის ასაკიდან :

 

მოწმობების თანახმად  პოლიციის უფროსის ეს ცოლი მეორე მსოფლიო ომის დროს განაგებდა ორ საროსკიპოს.
  Regina Louf-ის ანონიმურობის მოხსნიდან 3 თვის შემდეგ მართლმსაჯულებამ განაცხადა რომ შეწყდა ძიება მისი ჩვენების გამო იმიტომ რომ არავითარი დამადასტურებელი საბუთი არაა.

ნახსენებმა Tony-მ Gand-ის  პოლიციაში აღიარა რომ მას ჰქონდა სექსუალური ურთიერთობები 12 წლის Régina Louf-თან და  დააყოლა რომ გოგონა უკვე აღარ იყო ქალწული. …

  2003  წელს აშშ-ში შეიქმნა  პროგრამა Innocence Lost // დაკარგული უმანკოება, რომელმაც უკვე გადაარჩინა სექსუალურად ექსპლუატირებული 4800 ბავშვი და დაიჭირა ბავშვებით მოვაჭრე 2000-ზე მეტი არამზადა.

   https://www.fbi.gov/audio-repository/news-podcasts-thisweek-innocence-lost-national-initiative.mp3/view

Mollie Halpern: Thousands of children become victims of crime every year. I’m Mollie Halpern, and this is FBI, This Week. The FBI combats the growing crime of domestic minor sex trafficking—also known as child prostitution—through its prominent national initiative called Innocence Lost.

2008. წელს. იგივე. ოპერაციის ფარგლებში ჩატარდა ოპერაცია Cross Country  რომელმაც გადაარჩინა 149 ბავშვი და ჩააყუდა დაახლოებით ამდენი სრულწლოვანი : 

„ ბავშვების სექსუალური დანიშნულებით ყიდვა-გაყიდვა არის ის რაზეც გამოძიების ფედერალური ბიურო მუშაობს ყოველ დღე „ , განაცხადა საგანგებო აგენტმა Calvin Shivers-მა.

     იუგოსლავიის დემოკრატიზაციის დროსაც ბოსნიაში ხდებოდა საშინელებები // არ ვიცი მორჩა ეს თუ არა//. იყო ადამიანების ყიდვა-გაყიდვის, ქალების და ბავშვების გაკახპების ქსელი. ვიღა აღარ იყო ამ ქსელში, ვიღა არ ტრიალებდა ამ ქსელის ირგვლივ.

გაერომ საქმის საკვლევად გააგზავნა გამომძიებელი Kathryn Bolkovac, მაგრამ გამოძიება ბოლომდე ვერ თუ არ მიიყვანეს.

ბავშვთა გაქრობები : ციფრები ბოლომდე დაზუსტებული არაა

  საფრანგეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ციფრები გვეუბნება რომ ყოველ წელს ქრება 50 000 ბავშვი.

ძალიან ბევრია. გაქცეული ან მშობლების მიერ გატაცებული ბავშვი…

დაკარგული და ვერ ნაპოვნი ბავშვების შესახებ აბსოლუტურად სანდო ცნობები არა გვაქვს. მაგრამ გული გვიქუხდება ხოლმე როდესაც დაკარგული ბავშვების ადგილ-ადგილ გამოკიდულ ფოტოებს. და დაუყოვნებლივ წარმოვიდგენთ ხოლმე თუ რას განიცდიან მათი მშობლები. 

6 წლის Ludovic Janvier  გაქრა 1983 წელს. 10 წლის Charazed Bendouiou გაქრა 1987 წელს,6 წლის Léo Bailley  გაქრა 1996 წელს, 1996 წელს გაქრა 10 წლის Marion Wagon…და ვინ იცის კიდევ რამდენი. თარეშობენ საერთაშორისო მაფიები.

 

https://www.lalibre.be/actu/belgique/l-affaire-dutroux-un-drame-qui-a-bouleverse-et-change-la-belgique-57ae1d0235709a31055d8f49

  Dutroux-ის საქმე-დრამა რომელმაც შეძრა და შეცვალა ბელგია.

1996 წლის 15 აგვისტოს. ბელგია დაინახა 2 დღით ადრე დაპატიმრებული კაცის სახე. ის გადაიქცა ქვეყნის ყველაზე საძულველ ადამიანად. ყველამ გაიგო თუ ვინაა Marc Dutroux. მან შეაძრწუნა და შეაშინა ბელგია.
ვერც ერთი მშობელი ვეღარ უშვებდა ბავშვს სახლიდან ისე როგორც ადრე.  ბელგიის. ვერც ერთი მოქალაქე ვეღარ ენდობოდა ძველებურად სამართალის და უსაფრთხოების დაცვის ინსტიტუტებს.
  Dutroux-ს საქმე არ ყოფილა უბრალო კრიმინალური ამბავი. მან დიდი გავლენა მოახდინა ბელგიაზე.
ყველაფერი დაიწყო 1996 წლის 9 აგვისტოს, როდესაც 14 წლის Laetitia Delhez საცურაო აუზიდან დაბრუნებისას გაქრა Bertrix-ში. მოწმეებმა. ახსენეს საცურაო აუზის. გვერდით მდგარი საეჭვო მანქანა Renault Trafic.
ერთი სტუდენტის ჩვენებით დადგინდა მანქანის ნომერი.  ასე პოლიციელებმა იპოვეს ტიპი რომელიც 1989 წელს უკვე დაპატიმრებული იყო 16 წელზე უფრო პატარა გოგონების გატაცება-გაუპატიურებისთის. 1995. წლის აგვისტოდან ცნობილი იყო ისიც რომ ამ ტიპს უნდოდა სამალავების აგება…
  მაშინ დაუწყეს ამ ტიპს თვალთვა. ოპერაციას ერქვა „ ოტელო „ 
.Marc Dutroux და მისი ცოლი, ყოფილი მასწავლებელი, Michelle Martin  და მესამე ავაზაკი Michel Lelièvre  დაიჭირეს. 1996. წლის. 13 აგვისტოს.
Les enquêteurs n’ont à ce moment qu’un seul espoir : retrouver Lætitia vivante.
Dutroux-მ  “მისცა 2 გოგო”. 
Lelièvre-მ დაიწყო აღიარება, მანაც ბრალი დასდო  Dutroux-ს და ამ უკანასკნელმა უთხრა გამომძიებლებს რომ  „ მისცემს მათ ორ გოგოს „. 15 აგვისტოს. მან გააგზავნა გამომძიებლები თავის. სახლში სადაც დამწყვდეულები იყვნენ Laetitia და 1996 წლის 28 მაისს დაკარგული 12 წლის Sabine. ამ დროს აჩვენეს ბელგიელებს სიფათი ტიპისა რომელიც გახდა „ მონსტრი „ .
  გაჩნდა. გოგოების პოვნის იმედი, ხალხს უხაროდა, მაგრამ საშინელება წინ იყო.
Lelièvre-მ ახსენა 1995 წლის. 22 აგვისტოს დაკარგული 17 წლის An Marchal-ის და 19 წლის Eefje Lambrecks-ის გატაცება. 
 Dutroux-მ კი თქვა რომ 1995 წლის ივნისში გამქრალი გოგონები Julie და Melissa  8 თვეზე მეტი ხნის მანძილზე იყვნენ დამწყვდეულნი Marcinelle-ს მის სახლში სადაც შიმშილისგან დაიხოცნენ 1995 წლის დეკემბერსა და 1996 წლის იანვარ-თებერვალს შორის.
Michel Nihoul. და ქსელები –დაპატიმრებული იქნა  ნარკოტიკებით ვაჭრობაში და თაღლითობაში გამოჭერილი ბრიუსელელი ბიხნესმენი Michel Nihoul-იც. 
17. აგვისტოს  Sars-la Buissière-ში  Dutroux-ის სახლის ბაღში იპოვეს Julie-ს და Melissa-ს გვამები. იქვე იყო Dutroux-თან ერთად მანქანებით უკანონოდ მოვაჭრე Bernard Weinstein-ის გვამიც.
3 სექტემბერს Weinstein-ის Jumet-ის საკუთრებაში იპოვეს An-ის და Eefje-ს დამარხული გვამებიც. ბელგია დუღდა. ყველა დარწმუნებული იყო იმაში რომ Marc Dutroux  არ შეეძლო მარტო მოქმედება, რომ ის იყო ბავშვთა გამტაცებელ პედოფილთა მთელი ქსელის  დამქირავებელ-მომმარაგებელი და მეტი არაფერი.
ყველა დარწმუნებული იყო იმაში რომ Marc Dutroux-ს იცავდნენ და მფარველობდნენ მაღალი თანამდებობის პირები.
Michel Lelièvre 15 აგვისტოს აღიარება-ჩვენებისას პოლიციელებს უთხრა რომ Dutroux-ის თქმით მას ჰქონდა დაკვეთა და მან დამკვეთებს მისცა გოგო.
 Marc Dutroux-მ კი თავის მხრივ თქვა რომ Julie-ს და Melissa-ს გატაცების ავტორები იყვნენ Bernard Weinstein და Michel Lelièvre. მან განაცხადა. რომ An და Eefje განკუთვნილი იყვნენ ჰოლანდიელი პედოფილების ქსელისთვის.
Michel Nihoul, რომლის სახელიც ახსენა Marc Dutroux-მ მისი დაპატიმრების დღეს დაკავებული იქნა 1996 წლის 15 აგვისტოს.ის ითვლებოდა ქსელის ხელმძღვანელად.
წინა პლანზე წამოსწიეს მისი კავშირები ბრიუსელის ზოგ მეორე რანგის პოლიტიკოსებთან, წარსულში მისი მიდრეკილება ორგიებისკენ, თაღლითობისკენ.
დააპატიმრეს ჟანდარმი Gérard Vannesse,რომლის ინფორმატორიც იყო  Nihoul . ყველაფერი თითქოს ადასტურებდა ქსელის არსებობას.
    ბელგია ზანზარებდა. მოსახლეობას სჯეროდა რომ გოგოების გამტაცებლებს და მკვლელებს ხელისუფლებაში ყავდათ მფარველები.
 Julie-ს,  Melissa-ს და An-ის მშობლები რომლებიც ძალიან აქტიურები იყვნენ მასობრივი ინფორმაციის. საშუალებებში მათი ბავშვების გაქრობის შემდეგ  ისევ გმობდნენ გამოძიების, მართლმსაჯულების და ბელგიის ხელისუფლების უყურადღებობას და მანკიერებებს.
   მათ არავინ უსმენდა მაშინ როდესაც ისინი ყვიროდნენ რომ 2 ქალიშვილი გატაცებული იყო.
     და. ძალიან მალე. დაინახეს რომ Marc Dutroux  ბევრად ადრე მის დაპატიმრებამდე უკვე ითვლებოდა კაცად რომელსაც შეეძლო მათი გატაცება, მაგრამ ჟანდარმერია როგორც ჩანს მოქმედებდა დამოუკიდებლად და მან არაფერი შეატყობინა Liege-ს გამომძიებელს.
     ბელგიელთა უკმაყოფილების აპოგეა იყო 1996 წლის 20 ოქტომბერს როცა ცვლილების მოთხოვნით ქუჩაში გავიდა 300 000-ზე მეტი ბელგიელი.
შეიქმნა. საპარლამენტო კომისია. მან დაასკვნა. ბელგიის რეპრესიული. სისტემის მანკიერებები, ითქვა რომ დაშვებული იყო შეცდომები. მაგრამ უარყო დამნაშავეთა ზევიდან მფარველობის აზრი.  მან შეიმუშავა წინადადებები მართლმსაჯულების ახლებურად ორგანიზაციისთვის.
მიუხედავად ამისა ყველაფერი იძრა 1998 წლის 23 აპრილს როდესაც Marc Dutroux  გაიქცა Neufchâteau-ს პოლიციიდან სადაც იძიებდნენ მის საქმეს.
გაქცეული, ის სულ რამოდენიმე საათი იყო თავისუფალი, მაგრამ „ სახელმწიფოს მტერი ნომერი 1-ს „ გაქცევამ მოკლა. ბელქიის მოქალაქეების ნდობა პოლიტიკოსების და სამართალდამცველების მიმართ. იუსტიციის და შინაგან საქმეთა მინისტრები გადადგნენ.

ამ გაქცევამ დააჩქარა პოლიციის. და. იუსტიციის. რეფორმა…
„საუკუნის პროცესი„
იყო რა თქმა უნდა დიდად გახმაურებული სასამართლო. ზოგ ბრალდებულს მიუსაჯეს 5 წელი.

Michel Nihoul-ს მიუსაჯეს 5 წელი ნარკოტიკით ვაჭრობისთვის და ბოროტმოქმედებთან კავშირისთვის. მაგრამ ის გაამართლეს ბავშვების გატაცებასთან დაკავშირებით.

ამან მოსპო პედოფილთა ქსელის თეორია.  ის პირობით გაანთავისუფლეს 2006 წლის აპრილში.

Le 31 juillet 2012, წლის 31 ივლისს ითქვა რომ  Michelle Martin შეიძლება გაანთავისუფლონ გარკვეული პირობებით. ის დღეს არის მონასტერში.

მისმა განთავისუფლებამ ისევ დაძაბა ვითარება. ბელგიელებმა ვერ გაუგეს თავის ხელისუფლებას. 

   მთავრობამ ისევ გაამკაცრს. უმძიმეს დანაშაულთა ჩამდენების პირობით განთავისუფლების პირობები.

Marc Dutroux და Michel Lelièvre ისევ ციხეში არიან. ამ უკანასკნელს ჰქონდა გამოსვლის ნებართვები. ის სასჯელს მოიხდის 2021 წელს.

Marc Dutroux-ს კი სამუდამო პატიმრობა აქვს და როგორც ჩანს ის ციხეში მოკვდება.

ბელგიელები კი 20 წლის შემდეგაც ვერ შეურიგდნენ თავის ინსტიტუტებს.

ბელგიელთა 3/4 ფიქრობს. რომ ბავშვებს დღესაც ემუქრება საფრთხე, რომ ისინი დღესაც დაუცველები არიან…

 

Jacques Laruelle

ეპიკურეს მერე ორგია

ეპიკურეს და ქრისტიანობის შემდეგ ორგია-ესაა ფუნდამენტური პერესტროიკა

https://1000-idees-de-culture-generale.fr/plaisir-epicure/

​ეპიკურე-ისტორიული ევროპა. ეს უნდა იცოდნენ საშუალო განათლების, სასკოლო ატესტატის მქონე ევროპელებმა.

ეპიკურეს. დოქტრინა გაჩნდა. ძვ.წ. IV საუკუნის ათენში, ბაღში რომელსაც უწოდებდნენ ეპიკურეს ბაღს.

ამ ბაღში მეგობრებთან ერთად სეირნობით და საუბრებით ეპიკურეს უფრო იოლად გადაჰქონდა ავადმყოფობა რომელიც მას ადამბლავებდა მრავალი წელია.

   თავის თხზულებაში „ წერილი მენესეს // ფრანგულად Lettre à Menécée// ეპიკურე ფილოსოფიურად ამართლებს სიამოვნების ძიებას.

ეპიკურესთვის სიამოვნება არის ბედნიერებისკენ მიმყვანი გზა. მაგრამ მისი სიამოვნება არაა ღრეობა, ლოთობა, ნარკომანობა, ქალების დევნა, არაა თავაშვებულობა და აღვირახსნილობა, ქალის გადააქცევა სექსუალურ სათამაშოდ, მისი ტანჯვით სიამოვნება, როგორც ამას ქადაგებდა სიურეალისტების საყვარელი მარკიზ დე სადი, სადიზმის მამა.

  ეპიკურეს აზრით იმას რომ სიამოვნება არის ადამიანის მიზანი არ სჭირდება ახსნა და მტკიცება. 

    პირუტყვიც და ადამიანიც  დაბადებიდანვე და რამის სწავლის გარეშეც ბუნებრივად თავს არიდებენ ტკივილს და ეძებენ სიამოვნებას. 

ამ პერსპექტივაში ბრძენია ის. ვინც მოთოკავს და მოსპობს ვულგარული მდაბიოს მტანჯველი  ვნებების და წადილების მღელვარებას, ღმერთების, სიკვდილის შიშებს და ამით მიაღწევს აუღელვებლობას, რელიგიების და მითების ტრაღიკული სამყაროს უარმყოფელი ინტელექტუალის რამდენადმე ქედმაღლურ სიმშვიდეს. 

ბედნიერებას მიაღწევს ბრძენი ვისაც აღარ ეშინია ღმერთებისა, აღარ ეშინია სიკვდილისა, ვინც იცის თავისი მხეცური ვნებების, ჟინის და წადილების მოთოკვა.

ეპიკურეს. სიბრძნე, მაშ, არის ბედიერების გადაუდებელი უწყვეტი ძიება:

„ ახალგაზრდამ არ უნდა დაიცადოს და ისე უნდა დაიწყოს ფილოსოფოსობა, მოხუცი არ უნდა დაიღალოს ფილოსოფოსობით;  სულზე ზრუნვა არასოდესაა მეტისმეტად ადრე ან მეტისმეტად გვიან „. , ამბობს ეპიკურე // „ წერილი მენესეს //.

ეპიკურეს პროექტია ადამიანში მისი უმეცრებიდან გამომდინარე  ბოროტების, ტკივილის, შიშის და ტანჯვის მოსპობა, ადამიანის გაბედნიერება.

ფილოსოფია ამ გაგებით არის სულის მკურნალობა, რომელიც ეფუძნება სამყაროს ცოდნას და კარგად ცხოვრების ხელოვნებას.

ეპიკურე გამოკვეთს სიამოვნების სხვადასხვა ფორმას.

ყველაზე მნიშვნელოვანია ტვინის განძრევა და ეპიკურეც ანგარიშობს, არჩევს.

ის კრძალავს  სიამოვნების ზოგ ფორმას. ეპიკურეს თქმით უნდა უარვყოთ ის სიამოვნებები რომლებიც ივევენ ვნებათა მღელვარებას და ვისიამოვნოთ იმით რაც ხელს  უწყობს აუღელვებლობის, სულიერი სიმშვიდის  მდგომარეობის მიღწევას.

ეპიკურე ჩამოთვლის სიამოვნებებს, წადილებს, რომლებიც ადამიანმა უნდა უარყოს :

„ წადილებს შორის. ზოგი ბუნებრივი და აუცილებელი წადილია, ზოგი ბუნებრივი და არააუცილებელი წადილია და ზოგი წადილი კი არაა არც ბუნებრივი და არც აუცილებელი.  ეს უკანასკნელი უაზრო და უსაფუძვლო შეხედულებების შედეგია „ , ამბობს ეპიკურე

// წერილი მენესეს //.

პირველ რიგში. უნდა უარვყოთ მოძრავი სიამოვნებები რომლებიც ისინი აჩენენ  წადილის და არასტაბილურობის მანკიერ წრეს.

ეპიკურე  გვეუბნება. რომ უნდა უარვყოთ. ამაო თუ ხელოვნური წადილები და მისწრაფებები, მაგალითად  დიდებისკენ თუ სიმდიდრისკენ სწრაფვა და განსაკუთრებით განუხორციელებელი სურვილები  იმიტომ რომ განუხორციელებლის მსურველი მუდმივი უკმაყოფილებისთვის და წუხილისთვისაა განწირული.

ეპიკურე  გვაფრთხილებს. უბრალოდ ბუნებრივი სიამოვნებების თაობაზეც, არააუცილებელი ზედმეტი სიამოვნებაც მავნებელია.

ადამიანს  უნდა უნდოდეს მარტო ერთდროულად ბუნებრივი და აუცილებელი წადილების დაკმაყოფილება. უნდა. უნდოდეს მარტო ის რაც მთავარია სულიერი თუ ხორციელი სიმშვიდისთვის და სიცოცხლისთვის.

ეს იძლევა წადილის ჯოჯოხეთური სპირალის გაჩერების და აუღელვებლობის მიღწევის საშუალებას.

პიკურე. გვთავაზობს სიამოვნების წონასწორობას.

თუ გინდა სიამოვნება უნდა მოახდინო სიამოვნების დოზირება.

მეტისმეტი სიამოვნება უფრო და უფრო ძლიერი და დახვეწილი სიამოვნების ძიება შეიძლება გადაიქცეს ტანჯვად.

ჩვენ გაუცნობიერებლად ვეძებთ სიამოვნებას, მაგრამ ტვინი იმიტომ გვაქვს რომ გავანძრიოთ, გამოცდილებასაც უნდა გავუწიოთ ანგარიში, სიამოვნებას არ უნდა მოყვებოდეს ტკივილი და ტანჯვა და ამიტომ წინასწარ უნდა დავფიქრდეთ ყოველ სიამოვნებაზე. ესაა ეპიკურე.

ეპიკურევლების. მტრები ჭორაობდნენ რომ ისინი არიან ჭამა სმას და ქალებთან ხუტუნს მოყვარული თავაშვებული ღორმუცელები.

ეპიკურე, პირიქით, გვთავაზობს. სიამოვნებათა ანგარიშის მეშვეობით სტაბილურ და ზომიერ სიამოვნებას, რასაც უნდა მოყვეს სიმშვიდე და აუღელვებლობა და არა ტკივილი და ტანჯვა.

თვითონ ეპიკურეს ყველაზე მეტად სიამოვნებდა დაკვირვება ფუტკრებზე.

სიამოვნება  როგორც ცხოვრების უმაღლესი მიზანი :

„ როდესაც ვამბობთ რომ სიამოვნებაა ცხოვრების მიზანი ჩვენ არ ვლაპარაკობთ  აღელვებულ ავხორცთა სიამოვნებაზე თუ უწესო სიამოვნებებზე როგორც ამბობენ ჩვენი დოქტრინის არმცოდნენი ან ჩვენი მტრები.

სიამოვნება. რომელზეც ჩვენ ვლაპარაკობთ არის ის რომ სხეული არ უნდა იყოს გატანჯული და სული არ უნდა იყოს აღელვებული და შეშფოთებული.

ბედნიერება არ მოაქვს დღედაღამე ჭამა-სმას და ნადიმს, ბიჭების და გოგოების,  დევნას, მექალთანეობას, გემრიელ საჭმელს.

ბედნიერება მოაქვს ფხიზელ განსჯას იმისა თუ რა არის მისაღები და რა არის უარსაყოფი. უარყოფას ამაო აზრებისა რომლებიც აღელვებს სულს „ // ეპიკურე, წერილი მენესეს//. 

 

​ეპიკურე // ძვ.წ. 341-271// იყო კუნძული სამოსიდან, 35 წლისამ, 306 წელს, მან დააფუძნა ბაღის სკოლა. ტერიტორია მან იყიდა ათენის პერიფერიაზე. ეპიკურეს მიერ დაწერილი 300 ნაშრომიდან უმთავრესად დარჩა 3 წერილი: ფიზიკაზე // წერილი ჰეროდოტეს //, მეტეოროლოგიაზე // წერილი პიტოკლესს // და მორალზე // წერილი მენესეს//.
ჩვენამდე. ასევე მოაღწია ორმოცმა „ მთავარმა მაქსიმამ „ პოლიტიკაზე, მორალზე.
ეპიკურეს დოქტრინა გაყალბებული იყო. ეპიკურეველი გამოაცხადეს ხორციელ სიამოვნებათა დღე და ღამე დაუღალავად მაძიებელ ღორმუცელად.
ეს ტყუილია.
ეპიკურე ამბობდა რომ ცხოვრების მიზანია სიამოვნება, მაგრამ ეს ააა მუტრუკული, უხეში და ტრივიალური თუ სადისტის სიამოვნება.
ეპიკურე ამბობს რომ სიამოვნება ისაა რაც არ  ვნებს ფოზიკურ თუ ფსიქიურ , ჯანმრთელობას, რაც არ ტანჯავს და არ აგიჟებს არავის.
შეიძლება ისიამოვნო ყველის და პურის თითო ნატეხით და 1 ჭიქა ღვინით, ესაა ეპიკურეს სიამოვნება.
ჭამა სიამონებს მშიერს. სმა სიამოვნებს მწყურვალს. როცა ჭამს მაძღარი მას ერევა გული და ემართება ავადმყოფური სიმსუქნე. ეს აღარაა ეპიკურეს სიამოვნება.
ეპიკურე ამბობდა რომ ორგიები, ღრეობა, პატარა ბიჭებთან სექსით  გატაცება თუ  ყველა შემხვედრ ლამაზ ქალთან რიგ-რიგობით ან ერთად ჩახუტება ანუ პედოფილია და ორგია ცუდია. ეს ესმოდა ეპიკურეს მაგრამ ეს ვერ გააგებინეს დიდი მარგარეტ ტეტჩერის ახლო თანამშრომლებს.
ეპიკურეს ბაღი არ ყოფილა პლატონის აკადემია. პლატონის სოკრატული ნადიმების დროს კარგად სვამდნენ და ნთქავდნენ. სოკრატეც სვამდა ბევრს, მაგრამ მას არ ეტყობოდა სიმთვრალე, სხვები კი გატიალებულები იყვნენ. ამას ყვება პლატონი თავის დიალოგებში.
ეპიკურეს ბაღში ასეთი რამეები აკრძალული იყო.

Le Bonheur selon Epicure-ბედნიერება ეპიკურეს თანახმად

Copyright P. van den Bosch : ფილოსოფია და ბედნიერება La Philosophie et le Bonheur – Flammarion 1997

ისიამოვნებ და. ბედნიერი იქნები თუ არ გექნება ღმერთების და სიკვდილის შიში. ესაა ბედნიერების 2 ნეგატიური პირობა.

ბედნიერი ვერ იქნები თუ კი იოცნებებ ხელმიუწვდომელ სიამოვნებებზე ან გაგიტაცებს ის რასაც აქვს ცუდი შედეგები.

ასე მაგალითად მეტისმეტად  ჭამა-სმა გვხდის საშინლად ავად.

მაშ, საჭიროა წადილების მოთოკვა, გაზომიერება, წადილების გადარჩევა, მაგრამ სადამდე ?

ეპიკურე ამბობს რომ. უნდა უარვყოთ არაბუნებრივი წადილები და სურვილები. ისეთი წადილები და სურვილები რომლებიც არაა აუცილებელი ჩვენი გადარჩენისთვის, ჯანმრთელობისთვის და ბედნიერებისთვისთვის.

მაგრამ რა არის ბუნებრივი ადამიანთა წადილებში და სურვილებში ?  და ყველაზე მეტად რა არის აბსოლუტურად აუცილებელი ჩვენი

ბედნიერებისთვის ?

ეპიკურე არ იძლევა ამ კითხვაზე ძალიან ზუსტ პასუხს, მაგრამ გვეუბნება რომ უნდა ვიცოდეთ მცირედით დაკმაყოფილება.

ასე მაგალითად ვისაც უნდა ნუგბარი საჭმელები შეიძლება იმედგაცრუებული დარჩეს და უბედური იყოს თუ კი მას ყოველთვის არ ექნება ფული მათ საყიდლად, მზარეული იქნება ცუდი, ან სხვა რამე შეუშლის მას ხელს კარგი სადილით ტკბობაში.

სამაგიეროდ ის ვისაც. უნდა. მარტო „ ბუნებრივი „ საკვები, მაგ. ცოტა პური და წყალი, იოლად დაკმაყოფილდება.

ნამდვილად მშიერ-მწყურვალს ნამდვილად ესიამოვნება პურიც და წყალიც.

ამას. გარდა. ბრძენმა რომელსაც არ უნდა არაფერი მეტისმეტი შეიძლება მაინც ისიამოვნოს გემრიელი საჭმელებით თუ კი ის დაპატიჟებულია ნადიმზე.

ასეთი სიამოვნებები სულაც არაა აკრძალული თუ კი ადამიანი არ დაეჩვევა ქეიფს და სუფრიდან სუფრაზე ხეტიალს, თუ კი არ გადაიქცევა მუცლის მონად.

მაშ, საჭიროა  წადილების და. მისწრაფებების გონებით გადარჩევა, დაუნდობლად უნდა მოისპოს არაბუნებრივი და არააუცილებელი, ამო და ხელოვნური, ზედმეტი თუ ექსცესიური სურვილები და წადილები. მაშინ ვიქნებით ბრძენნი, მაშინ მივაღწევთ უშფოთველობას და აუღელვებლობას, ამბობს ეპიკურე.

სულიერი უშფოთველობა და აუღელვებლობაა. ბედნიერება.

ჩვენს. სულიერ სიმშვიდეს არღვევენ, გვაშფოთებენ, გვტანჯავენ და ხელს გვიშლიან ბედნიერების მოპოვებაში სევდა, მწუხარება, ვნებები, დაუკმაყოფილებელი წადილები.

ყველაფერი ამისგან განთავისუფლება უკვე არის ბედნიერება.

ასევე. შეიძლება ვიფიქროთ რომ სიამოვნება არის ტანჯვის არარსებობაში.

ეპიკურესთან ერთად მის ბაღში მოსეირნე მისი მეგობრები თითქმის ბერული ცხოვრებით ცხოვრობდნენ. ისინი იცავდნენ ცხოვრების ძალიან მკაცრ წესებს და არ ნადიმობდნენ.

ეპიკურე , რომელიც თავის სკოლას ათენში ხელმძღვანელობდა 307-271 წლებში, ცხოვრობდა საფრთხეებით სავსე ხანაში:
„ ელინისტური ხანის ჩასახვის შემზარავ დროში, წერდა Jean Bayet, ესა თუ ის დიადოხოსი აღიარებდა. რომ ცხოვრობდა ულმობელ მხეცებს შორის.
ათენი აღებული იქნა, ის სამჯერ იყო ალყაში მოქცეული . ათენელებს ემუქრებოდა შიმშილი. ათენელები ხედავდნენ თუ როგორ უთვალთვალებდა მათ ბორცვებიდან მაკედონელთა გარნიზონი „.
საფრთხეებით სავსე ამ პერიოდის საპასუხოდ ეპიკურე შეიკეტა. თავისი ბაღის მაღალი კედლების უკან, მან უარი თქვა პოლიტიკაში მონაწილეობაზე და თანამდებობაზე პოლისში:
„. დიდი ბედნიერება იყო ჩემთვის ის რომ არასოდეს არ ვყოფილვარ გარეული სახელმწიფო მღელვარებებში და არ ვცდილობდი თავი მომეწონებინა ხალხისთვის. ხალხი არ იღებს იმას რაც მე ვიცი და მე არ ვიცი თუ რას იღებს ხალხი „ .

პოლიტიკა გავდა საფრთხეებით სავსე მღელვარე ოკეანეს რომლისგანაც შორს უნდა ყოფილიყავი.

როგორც აჩვენა Ettore Bignone-მ ეპიკურე ეკამათება პლატონურ-არისტოტელურ სკოლას რომელიც დაინტერესებული იყო პოლიტიკით.

ici Diogène Laërce  გვეუბნება. რომ ეპიკურე პლატონს უძახდა დიონისეს მლიქვნელს //Dionysokolax //, მინიშნება პლატონის ყოფნაზე სირაკუზის ტირანთან.

ეპიკურე ამბობდა რომ „ უშფოთველობის, სულიერი სიმშვიდის გვირგვინი „ ჯობია პოლიტიკურ პირველობას.

არისტოტელემ თქვა რომ პოლიტიკას გარიდებული გავს ძაღლებს შორის მოქცეულ კურდღლს. ეპიკურეს მოწაფე ფილოდემოსმაა უპასუხა რომ სულაც პირიქითაა და თვითონ არისტოტელეა ასეთი ვინაიდან ის იძულებული იყო გაქცეულიყო ათენიდან ქალკისში.

მაქსიმა XIV  ამბობს. რომ ბრძენი უსაფრთხოდაა გალავნით დაცულ ბაღში:

„ ​უღრუბლო. უსაფრთხოება იბადება. მშვიდი და მასებს მოწყვეტილი ცხოვრებიდან „ . აქედანაა. ეპიკურევლების. სახელგანთქმული დევიზი

„ დამალე შენი ცხოვრება „ .

   მაგრამ პოლიტიკურ ცხოვრებას. გარიდებული ეპიკურე არ წასულა უდაბნოში განდეგილად. 

მან გააშენა გალავნით დაცული ბაღი და დაპატიჟა იქ მეგობრები.

პოლიტიკა შეცვალა philia-მ ანუ საერთო ღირებულებზე, ერთობლივ საქმიანობაზე, საერთო მიზნებზე, სოლიდარობაზე , ერთმანეთზე ზრუნვაზე  დაფუძნებულმა მეგობრობამ. გაერიდე ძალაუფლებისთვის, სიმდიდრისთვისთის, სიამოვნებებისთვის ერთმანეთთან მებრძოლ მხეცებს , იცხოვრე სუფთა ჰაერზე ერთგული მეგობრების წრეში და დაკმაყოფილდი აუცილებელი მცირედით, ესაა ეპიკურეს სიამოვნება და ნეტარება.

 

​მაგრამ მოვიდა Donatien Alphonse François de Sade-ს ანუ სიურეალისტთა კუმირი და სადიზმის მამის, სექსუალური რევოლუციის. ერთ-ერთი ბურჯი მარკიზ დე სადის  დრო.

1740 წლის 2 ივნისს პარიზში დაბადებული ეს ნამეტანი აქტიური ვინმე იყო ფრანგი მწერალი, და პოლიტიკოსი. ეხლა. გამოცხადებულია ფილოსოფოსად. მაგრამ თავის სიბრძნეში აბსოლუტურად დარწმუნებული შეშლილი მარკიზი ეძებდა სიამოვნებას და ტკბობას მასზე უფრო სუსტების გატანჯვის და წამების ფასად და არა სიბრძნეს. ესაა სადიზმი რომელიც მომდინარეობს მისი სახელიდან. 

http://www.philophil.com/philosophie/mal/figures/sade/sade.htm

​მარკიზ. დე. სადი მთელი თავისი ნაწერებით და ცხოვრებით ამხობს 

ქრისტიანულ ცივილიზაციას, კულტურას, ზნე-ჩვეულებებს.

ის ანგრევს. ყველა ტრადიციულ მორალურ წესს და. ხოტბას ასხამს 

ცილისწამებას, ქურდობას, მკვლელობას, აღვირახსნილ სისასტიკეს როგორც

ბუნების შესაბამის საქციელს რომელიც აღზრდის მტრების მიერ პატივცემულ

ხალხს.

​თუ კი ღმერთი არ არსებობს. ველა ვნება,ჟინი და ხუშტური კარგია.

მარკიზ დე  სადი ქადაგებს თანმიმდევრულ მატერიალიზმს. მარტო მატერიალიზმია  მისი აზრით მოაზროვნე ადამიანთა სისტემა.

  ის ამბობს. რელიგიათა ღმერთი პოლიტიკოსებმა მოიგონეს იმიტომ რომ უკეთესად გაეწვრთნათ და დაემორჩილებინათ ხალხები ჯოჯოხეთის შიშით. არსებობს მარტო ბუნება, მატერიაშია მის საკუთარ მოძრაობათა წყარო და მას არ სჭირდება გარეშე ძრავა.

მაშ. რატომ უნდა. დავაბრკოლოთ ბუნების მოძრაობები და განსაკუთრებით ვნებები და მხეცური ჟინი. ყველაფერი ბუნებრივია. 

    მარკიზ. დე სადის თქმით გადაგვარების და ცოდვის ცნებას არა აქვს არავითარი არსი და საფუძველი.

მკვლელობა არაა. დანაშაული ! 

ვერც ერთი მკვლელობა ვერ იქნება დაგმობილი : სიკვდილი, მკვლელობა კი მისი დაჩქარებაა და. მეტი არაფერი, ბუნებრივი მოვლენაა, ის სიცოცხლის ნაწილია. სიკვდილის გარეშე ვერაფერი გაჩნდებოდა.

„ ნგრევა. ბუნების ერთ-ერთი პირველი კანონია და მნგრეველი ვერ იქნება დამნაშავე „.

 ამას გარდა, ორგანიზმის სიკვდილი მატერიის გარდაქმნაა და მეტი არაფერი :  „ როგორც კი დიდი მხეცი კვდება ჩნდებიან პატარა მხეცები. ვინ გაბედავს იმის თქმას. რომ ბუნებას ერთი მოსწონს და არა მეორე? „

// philosophie. dans le boudoir, გვ.240//.

მარტო ადამიანის ქედმაღლობა მიიჩნევს ადამიანის მოკვლას როგორც აბსოლუტურ ბოროტებას. მხეცები ჟლეტენ ერთმანეთს.  ადამიანი ჟლეტს ცხოველებს.

ადამიანი სხვა მხეცების მსგავსი მხეცია. მკვლელობა არაა დანაშაული ბუნების აზრით, მკვლელობაა ბუნების კანონი. როდესაც ადამიანი კლავს ადამიანს მას აქეთკენ უბიძგებს ბუნება. ადამიანის მკვლელი ადამიანი ბუნებისთვის არის რაც მისთვის არის შავი ჭირი და შიმშილი.

მარკიზ დე სადი აზუსტებს. რომ ბუნებისთვის აბსოლუტურად სულერთია ამ წუთში მოკვდება ვინმე თუ მერე.

კლასიკური პოლიტიკური  ფილოსოფიების თანახმად ადამიანები საზოგადოებად გაერთიანდნენ იმიტომ ბუნებრივ მდგომარეობაში თავს დაუცველად გრძნობდნენ საზოგადოება, მაშ, საჭიროა ადამიანის უსაფრთხოებისთვის დამისი პირველი კანონია მკვლელობის აკრძალვა.

მარკიზ დე სადი კი უპირისპირდება ამ ტრადიციას და წარმოადგენს კოლექტიური არსებობის სულ სხვა კონცეფციას.

​„ რესპუბლიკური სიამაყე მოითხოვს ცოტა სისხლისმელობა-დაუნდობლობას // férocité //, თუ კი ის დარბილდება. მისი ენერგია დაიკარგება და მას მალე დაიმონებენ „.

ნაწერში La philosophie dans le boudoir მარკიზ  დე სადი ამართლებს თავის შეხედულებებს ვითარებით:  ომია, რევოლუციური თავისუფლება საფრთხეში იქნებოდა ფრანგებს რომ არ ჰქონდეთ სასტიკი და დაუნდობელი მხეცების სახელი.  არადა ეს რეპუტაცია იქმნება რეალურად სასტიკი და მხეცური საქციელით. მარკიზ დე სადი მიმოიხილავს ისტორიას იმის საჩვენებლად რომ მრავალი ხალხი უშვებდა მკვლელობას და და ასე აძლიერებდა თავის მეომრულ თვისებებს // გლადიატორთა ბრძოლები ძველი რომის ცირკებში, ილოტები სპარტაში და ა.შ.//.

​8-13 წლის ფრანგი ბავშვებისთვის განკუთვნილი ენციკლოპედია Vikidia

ანტიკურ ხანაში ბერძნულ პოლისში სპარტა hilote-ილოტი იყო გლეხი რომელსაც პოლისი აძლევდა ყოველ მოქალაქეს მისი მიწის დასამუშავებლად.
ილოტი არც მონა იყო  და არც თავისუფალი ადამიანი. ის ეკუთვნოდა პოლისს და არა იმას ვის მიწასაც ამუშავებდა.
ილოტი შეიძლებოდა გაენთავისუფლებინათ. 
გლეხი ილოტები ბევრად მეტნი იყვნენ სპარტის მოქალაქეებზე და მათ მორჩილებაში დასატოვებლად ახალგაზრდა სპარტელები მათ ყოველ წელს უწყობდნენ ტერორს, აშინებდნენ, აძრწუნებდნენ.
ისტორიკოსები ფიქრობენ რომ hilotes-ილოტები იყვნენ ლაკონიის პირველი მცხოვრებლები რომლებიც. ეს რეგიონი სპარტელებმა დაიპყრეს დორიელების შემოსევების დროს ძვ.წ.II ათასწლეულის ბოლოს.  ილოტები იყვნენ მესენიაშიც, რეგიონში რომელიც სპარტელებმა დაიპყრეს ძვ.წ. VIII საუკუნის მმეორე ნახევარში.
ილოტებს. წაართვეს მათი საკუთრება, მაგრამ მათ ამუშავებდნენ სპარტის მოქალაქეთა მიწების დასამუშავებლად.
ლაკონიაში და შემდეგ მესენიაში ძალით დამკვიდრებული სპარტელები თვლიდნენ რომ  ისინი მუდამ ცხოვრობდნენ მტრულ გარემოში და ამიტომ მათ სჭირდებოდათ თავდაცვა.
მაგრამ სპარტელები შეადგენდნენ მათ მიერ დაპყრობილი ტერიტორიების მოსახლეობის უმცირესობას. 
ამიტომ სპარტის ყოველ მოქალაქეს ზრდიდნენ მეომრად. კარგი მეომრები რომ გამოსულიყვნენ სპარტელები ყოველ დღე ვარჯიშობდნენ და ცხოვრობდნენ ყაზარმებში.
სხვა ბერძნულ პოლისებში სხვანაირად იყო. იქ მოქალაქეები სამხედრო წვრთნას გადიოდნენ რამოდენიმე თვე მოზარდობიდან სრულწლოვანების ასაკზე გადასვლის პერიოდში.
სპარტელს, მაშ, არ შეეძლო მიწის დამუშავება თავისი საკვების მოსაპოვებლად.
როდესაც სრულწლოვანი გახდებოდა სპარტელი პოლისისგან იღებდა მიწის ნაკვეთს //kieros//. პოლისი სპარტელს კიდევ აძლევდა ილოტს და მის ოჯახს. ილოტი ამუშავებდა სპარტის მოქალაქის მიწას და მოსავლის ნაწილს აძლევდა თავის „ ბატონს „. მოსავლის ნამატით კი იკვებებოდა თვითონ.
ილოტი არ ეკუთვნოდა ამა თუ იმ მოქალაქეს. ის იყო პოლისის საკუთრება. ის არ ყოფილა თავისუფალი.
შეცდომის დაშვების ან დანაშაულის ჩადენის ჩადენის შემთხვევაში ილოტს ფიზიკურად სჯიდნენ.
იმისთვის რომ ილოტები მორჩილები ყოფილიყვნენ ყოველ წელს cryptie-ს დროს ახალგაზრდა სპარტელებს აძლევდნენ ილოტების დარბევის, მათზე ნადირობის უფლებას.
ახალგაზრდა სპარტელებს აძლევდნენ გზაში შემხვედრი ილოტების მოკვლის უფლებას. უკეთესი იყო არავის არ დაენახე ამ ადამიანზე ნადირობის წინა თვეებში.
ილოტს არ ჰქონდა პოლიტიკური უფლებები. ის, მაშ, არ მონაწილეობდა პოლისის ადმინისტრაციაში // თვითონ სპარტის მოქალაქეებსაც ჰქონდათ საკმაოდ შეზღუდული უფლებები//.
ილოტები არ ყოფილან ჯარისკაცები იმიტომ რომ სპარტელებს ეშინოდათ რომ ილოტები იარაღს გამოიყენებდნენ დამპყრობელი სპარტელების წინააღმდეგ. მიუხედავად ამისა ილოტებს სპარტის ჯარში იყენებდნენ იმ სამუშაოებზე რომელთა შესრულებასაც თაკილობდნენ თვითონ სპარტელები….
აი ადამიანებზე ნადირობა, ადამიანებზე მონადირე სპარტელები მოსწონდა ძალიან არა მარტო სიურეალისტების კუმირ მარკიზ დე სადს.

​მაგრამ მოვიდა Donatien Alphonse François de Sade-ს ანუ სიურეალისტთა კუმირი და სადიზმის მამის, სექსუალური რევოლუციის. ერთ-ერთი ბურჯი მარკიზ დე სადის  დრო.

1740 წლის 2 ივნისს პარიზში დაბადებული ეს ნამეტანი აქტიური ვინმე იყო ფრანგი მწერალი, და პოლიტიკოსი. ეხლა. გამოცხადებულია ფილოსოფოსად. მაგრამ თავის სიბრძნეში აბსოლუტურად დარწმუნებული შეშლილი მარკიზი ეძებდა სიამოვნებას და ტკბობას მასზე უფრო სუსტების გატანჯვის და წამების ფასად და არა სიბრძნეს. ესაა სადიზმი რომელიც მომდინარეობს მისი სახელიდან. 

http://w​თუ კი ღმერთი არ არსებობს. ველა ვნება,ჟინი და ხუშტური კარგია.

 

მალთუსიანელობა-malthusianisme-ს წინამორბედი მარკიზ დე სადი
რევოლუციიის დროს მოდური იყო გილიოტინა და ტერორი, ადამიანის მკვლელობას კი ამართლებდნენ მათ შორის ეკონომიკური და დემოგრაფიული მოსაზრებებით.
„. სახელმწიფო მუდამ იქნება ღატაკი თუ მას არა აქვს მისი მეტისმეტად დიდი მოსახლეობის გამოკვების საშუალებები.
ამავე მოსაზრებებით დამნაშავედ ვერ გამოცხადდება თავისი შვილების მკვლელი ის ინდივიდი ვისაც არა თავისი შვილების რჩენის შნო.
ყოველ ადამიანს უნდა მძიმე ტვირთის თავიდან მოშორება და ამიტომ ყველას უნდა ჰქონდეს თავისი საკუთარი შვილების გაწყვეტის უფლება.
ყოველ ინდივიდს უნდა ჰქონდეს მისი აზრით საშიში ხალხის ამოწყვეტის უფლება.

ამას ეხლა  აყვნენ  პროფესორები Francesca Minerva და Alberto Giubilini, რომლებიც Journal of Medical Ethicsში პოსტნატალური აბორტის ანუ უკვე გაჩენილი ბავშვის,ახალშობილი  ადამიანის მოკვლის უფლების დაკანონებას.

არგუმენტი შთამბეჭდავია-  დედის  მუცელში მყოფი ჩანასახი არაფრით განსხვავდება ახალშობილი ჩვილი ბავშვისგან. ორივე არის უტვინო ატომების გროვა რომელსაც არა აქვს არც იდეები და არც განსაკუთრებული მოთხოვნილებები და ემოციები ანუ რც ერთი არაა პიროვნება .

თუ დაშვებულია აბორტი ანუ დაუბადებელი ადამიანის  მოკვლა დაშვებული უნდა იყოს ახალშობილი  ადამიანი არაპიროვნების მოკვლაც.

ფილოსოფოსი და ეთიკის ექიმი ოქსფორდში ფრანჩესკა მინერვა // Francesca Minerva, Oxford//  ამბობს რომ ახალშობილი ადამიანები არ არიან ნამდვილი იროვნებები და მათი დახოცვა შეიძლება.

ის ამტკიცებს რომ აბორტი და  ახალშობილის  მოკვლა შეიძლება, დასაშვებია თუ კი ხანგრძლივი ფიქრის შემდეგ  მიხვდები რომ შემთხვევით და უნებურად ჩასახული ან ავადმყოფი შვილის მოვლა და აღზრდა არ შეგიძლია.

ესეც მარკიზ დე სადის სადიზმია.

.

. „ ესაა. ყველაზე წამხდარ-გარყვნილი // dépravée// ფანტაზიის მიერ ნაშობი ყველაზე  საძაგელ-საზიზღარი // abominable // წიგნი „ . //« Le livre le plus abominable qu’ait enfanté l’imagination la plus dépravée. »//.
ასე შეაფასა. დიდმა იმპერატორმა ნაპოლეონ ბონაპარტემ  მარკიზ დე სადის
// marquis de Sade, 1740-1814// ბოდიში შემოქმედება.
   ამ შეშლილმა მარკიზმა თავისი ცხოვრების. დაახლოებით 27 წელი გაატარა. დამწყვდეულმა ციხეებში ან საგიჟეთში.
   შეშლილი მარკიზი არ დაუპატიმრებიათ და არ დაუმწყვდევიათ უმიზეზოდ. ის აუპატიურებდა ყველას ვისი გაუპატიურებაც მოუნდებოდა. მან  თავის სახლში დაპატიჟა ახალგაზრდა ქალები, მოაწყო ორგია, დააუპატიურა, ცემა,ტანჯა  და მოწამლა ისინი. ამავე  დროს შესანიშნავმა მარკიზმა ცემა თავისი ცოლი იმიტომ რომ ეჭვი შეიტანა მის ერთგულებაში.
 მისმა სიდედრმა ყველაფერი გააკეთა იმისთვის რომ მარკიზი დაემწყვდიათ სექსუალური დანაშაულების ჩადენის გამო. 
     სადიზმი ანუ სხვისი დამცირება-წამებით სიამოვნება არის სწორედ ამ გადარეული მარკიზის ცხოვრების ნაყოფი. მაგრამ ციხეშიც და საგიჟეთშიც ის წერდა შემზარავად და გულისამრევად პორნოგრაფიულ რაღაცეებს.
  მარკიზ  დე სადის ამორალურ-პორნოგრაფიული ნაწერები შეჩვენებული და აკრძალული იყო მანამდე სანამ არ გამოჩნდნენ   მსოფლიოს პირველი ტოტალიტარული რეჟიმის შემქმნელი ლენინის უპირველესი თანამებრძოლი ლევ ტროცკის მეგობარი ანდრე ბრეტონი და მისი სიურეალისტები.
    მათი მტკიცებით  მთელი ქრისტიანული ევროპული მემკვიდრეობის აბუჩად ამგდები და ფეხქვეშ გამთელი მარკიზ დე სადი იყო თავისუფლების მოყვარული განმანათლებელი ფილოსოფოსი.
„ მან გაბედა დაწერა იმისა რისი დაწერაც ვერ გაბედა ვერავინ „, ასეთი იყო და არის სიურიალისტი თუ სხვა ავანგარდისტების აზრი.
მარკიზ დე სადმა შთააგონა ისეთი მხატვრები როგორებიც იყვნენ Man Ray თუ Dali ანუ სალვატორ დალი  და Paul Eluard-მა ანუ პოლ ელუარმა დაწერა: 
„  სამი ადამიანი, მარკიზ დე სადი, გრაფი ლოტრეამონი და ანდრე ბრეტონი დაეხმარნენ ჩემს აზრს საკუთარი თავისგან განთავისუფლებაში „. „ მარკიზ დე სადი არის ყველაზე თავისუფალი ადამიანი„ ეს თქვა  აპოლინერმა.
    უკვე პერესტროიკა-დემოკრატიზაციის შემდეგ, 2001 წელს შეიქმნა მარკიზ დე სადის სახელობის პრემია.
  ეს  ლიტერატურული პრემია შეიქმნა სწორედ ამ სექსუალური მანიაკისთვის და თანამედროვე ლიბერტარობისთვის  პატივის მისაგებად.
  „ მოყვასის სიყვარული არის ქრისტიანობის და მიერ მოგონილი ქიმერა და არა ბუნების მიერ ნაკარნახევი რამ „.
//Justine ou les malheurs de la vertu, 1788//.
// გულმოწყალება,ქველმოქმედება უფრო ქედმაღლობის მანკიერებაა ვიდრე სულის ღირსება„ // La bienfaisance est bien plutôt un vice de l’orgueil qu’une véritable vertu de l’âme.

La Philosophie dans le boudoir, 1795

ჩვენი მშობელი დედა  პატივისცემის კი არა სიძულვილის ღირსია  იმიტომ რომ მარტო მისი საკუთარი უხეში სიამოვნების გულისთვის გაგვაჩინა ბოროტებით და უბედურებებით სავსე სამყაროში „

 

// Une mère, pour nous avoir porté dans son sein, au lieu de mériter de nous quelque reconnaissance, ne méritait que de la haine, puisque, pour son seul plaisir, et au risque de nous exposer à tous les malheurs qui pouvaient nous atteindre dans le monde, elle nous avait cependant mis au jour dans la seule intention de satisfaire sa brutale lubricité.

Les 120 Journées de Sodome, 1785//

„ არსით არაფერია არც კარგი და არც ცუდი; ყველაფერი  დაკავშირებულია ჩვენს ზნე-ჩვეულებებთან, ჩვენს შეხედულებებთან, ჩვენს ცრურწმენებთან „


// Il n’y a rien de foncièrement bien et rien de foncièrement mal ; tout n’est que relatifs à nos mœurs, à nos opinions et à nos préjugés. 

Les 120 Journées de Sodome, 1785//



ესააა   თანამედროვე ავანგარდისტების კუმირი მარკიზ დე სადი.

. ყველაზე წამხდარ-გარყვნილი // dépravée// ფანტაზიის მიერ ნაშობი ყველაზე  საძაგელ-საზიზღარი // abominable // წიგნი „ . //« Le livre le plus abominable qu’ait enfanté l’imagination la plus dépravée. »//.

ასე შეაფასა. დიდმა იმპერატორმა ნაპოლეონ ბონაპარტემ  მარკიზ დე სადის // marquis de Sade,
1740-1814//. 
   ამ შეშლილმა მარკიზმა თავისი ცხოვრების. დაახლოებით 27 წელი გაატარა. დამწყვდეულმა ციხეში ან საგიჟეთში.
   შეშლილი მარკიზი არ დაპატიმრებიათ და არ დაუმწყვდევიათ უმიზეზოდ. ის აუპატიურებდა ყველას ვისი გაუპატიურებაც მოუნდებოდა. მან  თავის სახლში დაპატიჟა ახალგაზრდა ქალები, მოაწყო ორგია, დააუპატიურა, ცემა,ტანჯა  და მოწამლა ისინი. ამავე  დროს შესანიშნავმა მარკიზმა ცემა თავისი ცოლი იმიტომ რომ ეჭვი შეიტანა მის ერთგულებაში.
 მისმა სიდედრმა ყველაფერი გააკეთა იმისთვის რომ მარკიზი დაემწყვდიათ სექსუალური დანაშაულების ჩადენის გამო. 
     სადიზმი ანუ სხვისი დამცირება-წამებით სიამოვნება არის სწორედ ამ გადარეული მარკიზის ცხოვრების ნაყოფი. მაგრამ ციხეშიც და საგიჟეთშიც ის წერდა შემზარავად და გულისამრევად პორნოგრაფიულ რაღაცეებს.
  მარკიზ  დე სადის ამორალურ-პორნოგრაფიული ნაწერები შეჩვენებული და აკრძალული იყო მანამდე სანამ არ გამოჩნდნენ   მსოფლიოს პირველი ტოტალიტარული რეჟიმის შემქმნელი ლენინის უპირველესი თანამებრძოლი ლევ ტროცკის მეგობარი ანდრე ბრეტონი და მისი სიურეალისტები.
    მათი მტკიცებით  მთელი ქრისტიანული ევროპული მემკვიდრეობის აბუჩად ამგდები და ფეხქვეშ გამთელი მარკიზ დე სადი იყო თავისუფლების მოყვარული განმანათლებელი ფილოსოფოსი.
„ მან გაბედა დაწერა იმისა რისი დაწერაც ვერ გაბედა ვერავინ „, ასეთი იყო და არის სიურიალისტი თუ სხვა ავანგარდისტების აზრი.
მარკიზ დე სადმა შთააგონა ისეთი მხატვრები როგორებიც იყვნენ Man Ray თუ Dali ანუ სალვატორ დალი  და Paul Eluard-მა ანუ პოლ ელუარმა დაწერა: 
„  სამი ადამიანი, მარკიზ დე სადი, გრაფი ლოტრეამონი და ანდრე ბრეტონი დაეხმარნენ ჩემს აზრს საკუთარი თავისგან განთავისუფლებაში „. „ მარკიზ დე სადი არის ყველაზე თავისუფალი ადამიანი„ ეს თქვა  აპოლინერმა.
    უკვე პერესტროიკა-დემოკრატიზაციის შემდეგ, 2001 წელს შეიქმნა მარკიზ დე სადის სახელობის
პრემია.
  ეს  ლიტერატურული პრემია შეიქმნა სწორედ ამ სექსუალური მანიაკისთვის და თანამედროვე ლიბერტარობისთვის  პატივის მისაგებად.
  „ მოყვასის სიყვარული არის ქრისტიანობის და არა ბუნების მიერ მოგონილი ქიმერა „.
//Justine ou les malheurs de la vertu, 1788//.
// გულმოწყალება,ქველმოქმედება უფრო ქედმაღლობის მანკიერებაა ვიდრე სულის ღირსება„ // La bienfaisance est bien plutôt un vice de l’orgueil qu’une véritable vertu de l’âme.

La Philosophie dans le boudoir, 1795

ჩვენი მშობელი დედა  პატივისცემის კი არა სიძულვილის ღირსია  იმიტომ რომ მარტო მისი საკუთარი უხეში სიამოვნების გულისთვის გაგვაჩინა ბოროტებით და უბედურებებით სავსე სამყაროში „

// Une mère, pour nous avoir porté dans son sein, au lieu de mériter de nous quelque reconnaissance, ne méritait que de la haine, puisque, pour son seul plaisir, et au risque de nous exposer à tous les malheurs qui pouvaient nous atteindre dans le monde, elle nous avait cependant mis au jour dans la seule intention de satisfaire sa brutale lubricité.

Les 120 Journées de Sodome, 1785//

„ არსით არაფერია არც კარგი და არც ცუდი; ყველაფერი  დაკავშირებულია ჩვენს ზნე-ჩვეულებებთან, ჩვენს შეხედულებებთან, ჩვენს ცრურწმენებთან „


// Il n’y a rien de foncièrement bien et rien de foncièrement mal ; tout n’est que relatifs à nos mœurs, à nos opinions et à nos préjugés. 

Les 120 Journées de Sodome, 1785//



ესააა   თანამედროვე ავანგარდისტების კუმირი მარკიზ დე სადი.

   პროგრესის მიერ გამოთაყვანებული ავანგარდის კუმირი მარკიზ დე სადი საყვარელი საქმე იყო პედოფილიაც და ინცესტიც.
    უფრო ძლიერთა ტკბობა საკრალური რამეა და ამიტომ მარკიზ დე სადი უარყოფს ბავშვობის და ბავშვების დაცვას : 
„. ვაცხადებ რომ ორგიებში პარტნიორების ასაკის დადგენა დაუშვებელია იმიტომ რომ ეს შეზღუდავს  ამა თუ იმ ასაკის გოგოთი ტკბობის მსურველის თავისუფლებას.
  ვისაც აქვს ხის ნაყოფის ჭამის უფლება შეუძლია მკვახე თუ მწიფე ნაყოფის ჭამა მისი გემოვნების შესაბამისად. „ 
   მას შემდეგ რაც მისცეს სიამოვნების და ტკბობის უფლება მიუღებელია ამ სიამოვნების და ტკბობის შედეგების განსჯა. 
     „. აქ. სულაც არაა ლაპარაკი იმაზე თუ რას განიცდის ის ვის დაუყოვნებლივ უნდა დააკმაყოფილოს სხვის ჟინი.  აქ მხოლოდ იკვლევენ იმას თუ რა შეესაბამება ჟინიანს „
 // გვ. 224Philosophie dans le boudoir // .
    მოყვანილია პედოფილიის. ისტორიული მაგალითები.
დაგმობილია სიყვარული რომელიც მჭიდროდ აკავშირებს ერთმანეთთან ორ ადამიანს. ეს სიყვარული გამოცხდებულია სხვათა ბედნიერებისთვის ხელის შემშლელ სიგიჟედ.
ეს იდეაა შემდეგ აიტაცა Huxley-მ.
  ყველა ქალი ეკუთვნის ყველა კაცს და პირიქით.ოჯახი საჭირო აღარაა. ბავშვებს გაზრდის სახელმწიფო. ეს იდეა აიტაცეს ენგელსმა და ლენინის ბოლშევიკებმა.
  მარკიზ. დე სადის. სამყაროში. სადაც ინდივიდებს შეუძლიათ თავისი მხეცური ინსტინქტების დაკმაყოფილება მსხვერპლთა საზარალოდ ცხადია რომ საკუთრება არაა აღიარებული საერთო ძალით დასაცავ რაღაცად.
ქურდობა რომლითაც ინდივიდი იტაცებს სხვის ქონებას არის მხოლოდ  წადილის, საწყისი ძალის გამოხატულება და არა დანაშაული //  (გვ. 213Philosophie dans le boudoir) //.
მეტიც, ქურდობა გაქურდულს ასწავლის თავის ქონებაზე უკეთესად ზრუნვას.
 ქურდობა ათანაბრებს სიმდიდრეებს, რაც კარგია რესპუბლიკისთვის.
„. და რატომაა  სამართლიანი კანონი რომელიც ამბობს რომ არაფრისმქონემ პატივი უნდა სცეს ყველაფრის მქონეს? „ // გვ. 213 //.
მარკიზ დე სადი ბრძანებს რომ ქურდის დამსჯელი კანონი უსამართლოა, რომ დასასჯელია უყურადღებო რომელმაც ქურდს მისცა მისი გაქურდვის საშუალება.
ქურდი მიყვება  ბუნების „ პირველ და ყველაზე ბრძნულ მოძრაობას , იცავს თავის არსებობას სულერთია ვის ხარჯზე „
 // Quant au voleur il n’a fait que suivre le « premier et le plus sage des mouvements de la nature, celui de conserver sa propre existence n’importe aux dépens de qui ». გვ. 215Philosophie dans le Boudoir//
მარკიზ დე სადი ჟან-ჟაკ რუსოს საწინააღმდეგოდ თვლის რომ ადამიანი ცუდია არსით, ბუნებით, რომ ეს ბოროტება უნდა თვითონ ბუნებას. 
    მორალი და რელიგია კი ადამიანის მისწრაფებათა შეზღუდვით ებრძვიან ბუნებას :
 „  მე ბუნებისგან მივიღე ჩემი მხეცური მისწრაფებები და ჟინი. ამ მისწრაფებებისთვის და ჟინისთვის  წინააღმდეგობის გაწევით მე გავარაზებდი, გავაღიზიანებდი ბუნებას.
ბუნებამ მომცა ეს მხეცური ინსტინქტები იმიტომ რომ მისი აზრით ასეა საჭირო. \
მე მხოლოდ მანქანა ვარ ბუნების ხელში. ის მამოძრავებს თავისი სურვილის შესაბამისად.
ჩემს მიერ ჩადენილი ყველა დანაშაული ემსახურება ბუნებას. რაც უფრო მიბიძგებს ბუნება დანაშაულის ჩადენისკენ მით უფრო სჭირდება ეს ბუნებას.
   იდიოტი ვიქნები თუ წინააღმდეგობას გავუწევ ბუნებას.
   ჩემს წინააღმდეგაა მარტო კანონები, მაგრამ მეთ მათ ვარღვევ.  ჩემი ოქრო და კრედიტი დამიცავს ჭირისგან რომელმაც უნდა გააწამოს მარტო ხალხი „ .
 
  მარკიზ დე სადი ჟან-ჟაკ რუსოს საწინააღმდეგოდ თვლის რომ ადამიანი ცუდია არსით, ბუნებით, რომ ეს ბოროტება უნდა თვითონ ბუნებას. 
 
    მორალი და რელიგია კი ადამიანის მისწრაფებათა შეზღუდვით ებრძვიან ბუნებას :
 
 „  მე ბუნებისგან მივიღე ჩემი მხეცური მისწრაფებები და ჟინი. ამ მისწრაფებებისთვის და ჟინისთვის  წინააღმდეგობის გაწევით მე გავარაზებდი, გავაღიზიანებდი ბუნებას.
 
ბუნებამ მომცა ეს მხეცური ინსტინქტები იმიტომ რომ მისი აზრით ასეა საჭირო. \
 
მე მხოლოდ მანქანა ვარ ბუნების ხელში. ის მამოძრავებს თავისი სურვილის შესაბამისად.
 
ჩემს მიერ ჩადენილი ყველა დანაშაული ემსახურება ბუნებას. რაც უფრო მიბიძგებს ბუნება დანაშაულის ჩადენისკენ მით უფრო სჭირდება ეს ბუნებას.
 
   იდიოტი ვიქნები თუ წინააღმდეგობას გავუწევ ბუნებას.
 
   ჩემს წინააღმდეგაა მარტო კანონები, მაგრამ მეთ მათ ვარღვევ.  ჩემი ოქრო და კრედიტი დამიცავს ჭირისგან რომელმაც უნდა გააწამოს მარტო ხალხი „ .
 
//« C’est de la nature que je les ai reçus, ces penchants, et je l’irriterais en y résistant ; si elle me les a donnés mauvais, c’est qu’ils devenaient ainsi nécessaires à ses vues. Je ne suis dans ses mains qu’une machine qu’elle meut à son gré, et il n’est pas un de mes crimes qui ne la serve; plus elle m’en conseille, plus elle en a besoin : je serais un sot de lui résister. Je n’ai donc contre moi que les lois, mais je les brave ; mon or et mon crédit me mettent au-dessus de ces fléaux vulgaires qui ne doivent frapper que le peuple ».//
 
მოკლედ, პროგრესისტი ავანგარდისტების კუმირი მარკიზ დე სადი ქადაგებდა რომ ძალადობა, გაუპატიურება, პედოფილია, მკვლელობა, ქურდობა. ძლიერის მიერ სუსტის გათელვა ბუნებრივია, რომ ქრისტიანული ცივილიზაცია მოსასპობია და ამ ქადაგებას მოყვა დიდი გამოხმაურება.
 
 
ქრისტიანულ ევროპასთან, ტრადიციულ ისტორიულ ევროპასთან ბრძოლა გააქტიურდა პირველი მსოფლიო ომის დროს. 
 
    1916 წელს, მაშინ როდესაც იყო პირველი, მსოფლიო ომი, სისხლისღვრა და ნგრევა,, ყველა. მეომარი ქვეყნიდან გამოსულმა პაცისფტმა მხატვრებმა და პოეტებმა თავშესაფარი ნახეს ნეიტრალურ შვეიცარიაში, ციურიხში. 
 
გერმანელებმა  Hugo Ball-მა და Emmy Hennings-მა  იქ. დააარსეს cabaret Voltaire-ვოლტერის კაბარე, საიდანაც გაისმა დადას რევოლუციური ყიჟინა.
 
  Tristan Tzara-ს, Marcel Janco-ს, Jean Arp-ის, Sophie Taeuber-ის  და Richard Huelsenbeck-ის ნიჰილისტთა, მნგრეველთა, საზღვრების არმცნობთა ბანდა არ სცნობს. და არაფრად აგდებს ევროპის ისტორიულ, ტრადიციულ მორალურ და კულტურულ ღირებულებს.
 
ეს ბანდა ამტკიცებდა რომ მსოფლიო ომი, პლანეტარული სასაკლაო სწორედ ისტორიული ევროპული კულტურის ნაყოფია. მას უნდოდა ამ კულტურის მოსპობა. და ყველაფრის სულ თავიდან, სუფთა ფურცლიდან ნაწყება. 
 
  მათი. იარაღი იყო მასხრად აგდებ, ნიჰილიზმი ანუ ისტორიული უმაღლესი ღირებულებების და იდეალების დამხობა. და აბსოლუტური არტისტული თავისუფლება.
იყო და დამთავრდა მეორე მსოფლიო ომიც  . ქრისტიანმა შარლ დე გოლმა დაიცვა საფრანგეთი, დაამშვიდა, ააწყო და განავითარა ქვეყანა, აამაღლა ცხოვრების დონე და 1968 წლის პარიზულ მაისში  მას ფაშისტო ფაშისტოს ღნავილით გამოეკიდნენ განებივრებული გოგონები და ბიჭუნები რომელთა ლიდერიც იყო დღეს უკვე უღრმესად პატივცემული და პედოფილიისთვის ნასამართლევი ევროპარლამენტარი დანიელ კონ-ბანდიტი.
 
ამ გოგო-ბიჭებმა აიტაცეს სწორედ მარკიზ დე სადის და არა შარლ დე გოლის თუ ეპიკურეს დროშა.
 

ხოდა. აქტიურმა ფემინისტმა, ისტორიკოსმა, იმ ამბების მოწმე  Malka Markovich-მა 2018 წელს გამოსცა დიდად საინტერესო წიგნი „ 68 წლის სხვა მემკვიდრეობა, სექსუალური რევოლუციის ფარული სახე „ //

L’Autre héritage de 68: La face cachée de la révolution sexuelle//

 
1968 წლის მაისმა გაანთავისუფლა. სექსუალობა. მისი ტაბუ-აკრძალვებისგან და არქაიზმებისგან. ამის სიკეთეზე გაუთავებლად ლაპარაკობენ, მაგრამ ამას ჰქონდა და აქვს ბნელი მხარეც ვინაიდან ამ რევოლუციამ ყველაზე. ახალგაზრდებიც ჩაითრია ნაადრევ // prématurée// სექსუალობაში. იყო ძალადობაც.
 
ისტორიკოსი, აქტიური ფემინისტი Malka Marcovich იყო მოწმე იმისა თუ რა იყო 1968 წლის მაისი მთელი თაობისთვის. მის მიერ მოპოვებულ თავისუფლებებზე ბევრს ლაპარაკობენ, მაგრამ ეს ფემინისტი ისტორიკოსი გვესაუბრება მის გადახრებზეც, გზიდან აცდენაზეც. 
    ის შეხვდა. ფარული თუ ღია სექსუალური უკანონობა-უწესობის ატმოსფეროთი გატანჯულებს.
 
წიგნი სიტყვას აძლევს იმათ ვინც მეტისმეტად დიდხანს ჩუმად იყვნენ, ის ახლებურად წარმოადგენს ჩვენი საზოგადოებების ისტორიისთვის ფუნდამენტურ ტეხილს.
 
1968 წლის თაობის. უმრავლესობა თავისუფლებას იოლად და ხალისით აიგივებდა სექსუალურ უწესობა-უკანონობასთან

ისტორიკოსი Malka Marcovich  უბრუნდება უკანონობის. და საყოველთაო დაბნეულობის ატმოსფეროს რომელშიც გაიზარდა 1968 წლის შემდეგი თაობა.

საუბარი. ესაუბრებოდა Violaine de Montclos,

| Le Point.fr

Le Point : რატომ ეს ინვენტარი ?
Malka Marcovich : მე 9 წლისა ვიყავი 1968 წელს. 1968 წლის   მაისის მოქმედი პირები იყვნენ ჩვენი უფროსი ძმები და ჩვენი უფროსი დები. 
 
  
ჩემი თაობა მოზარდი იყო სწორედ ამ ტეხილის შემდეგ, როდესაც განსაკუთრებით სექსუალობის სფეროში გაუქმდა და მოისპო მრავალი წესი და ტაბუ- აკრძალვა.
 
1970-ან წლებში  სექსუალობის აღმოჩენა არ ყოფილა რთული და დიდი 
პრობლემა.  ჩვენ ნამდვილად ვიყავით წინა ხაზზე. არაა უარსაყოფი რომ ეს. იყო შესანიშნავი თავისუფლება, მაგრამ ეს ასევე იყო უაღრესად მძაფრი და მწვავე უკანონობათა და უწესობათა ხანა. ბევრმა ჩვენგანმა გადაიტანა ეს უწესობა და უკანონობა ხმის ამოუღებლად და ზოგჯერ ანგარიშის გაუწევლადაც.  ამ უკანონობა-უწესობამ კი მოახდინა გავლენა და დატოვა თავისი კვალი…
 
 
 Pourtant, ces transgressions ont laissé des traces…

რისი თქმა გნებავთ?

ამ წლების. მთავარი დევიზები იყო  „ სიამოვნება და ტკბობა დაუბრკოლებლად „ //jouissance sans entrave //  და „ აკრძალულია აკრძალვა „ //il est interdit d’interdire //. სექსუალობის სფეროშიც კი. 

   ბავშვების წინააღმდეგ უფროსთა უკანონობის შემთხვევები მეტისმეტად ხშირი იყო. ამ დაუჯერებელ მენტალურ ბაზარში საზღვრები წაიშალა.  

ამაზე მოწმობს ჩემს მიერ შეგროვილი მოწმობები. და შემდეგ. ნახეთ David Hamilton-ის საქმე. არის Irina Ionesco-ს ისტორია. 

ეს ქალი  ყიდდა და ავრცელებდა თავისი საკუთარი ქალიშვილი Eva-ს საზიზღარ უწესო ფოტოებს.

https://ibidouu.wordpress.com/2017/11/15/innocence-eva-ionesco/

  „ უმანკოება„-Eva Ionesco

2017 წლის 23 აგვისტოს ფრანგულმა éditions Grasset გამოსცა ფრანგი  მსახიობი  ევა იონესკოს ავტობიოგრაფია რომელიც უბრუნდება სექსუალური რევოლუციით გადარეულ თავის ბავშვობას და ურთიერთობას თავის უზნეო და უზესო დედასთან…

ქერაკულელებიან ლამაზ გოგონას ჰქვია ევა. ისაა 1970-ანი წლების ბავში. მისი მშობლები ერთმანეთს გაეყარნენ ძალიან მალე.

მას შემდეგ დედა ირინა იონესკომ ჩაკეტა თავისი ქალიშვილი ირინა და აქცია ის კარგ შემოსავლიან სექსუალურ სათამაშოდ.

დედა. ირინა თავის ყოფილ ქმარს ნაცისტს უძახდა და ქალიშვილს არ აძლევდა თავისი მამის ნახვის საშუალებას.

http://www.lefigaro.fr/cinema/2011/05/17/03002-20110517ARTFIG00761-eva-ionesco-portrait-d-une-enfant-modele.php

დედა Irina Ionesco იყო. 1970-ანი წლების  ეროტიკული ფოტოს გამოჩენილი ფიგურა. მან თავი გამოიჩინა იმით რომ  ატიტვლებდა თავის 4 წლის თუ ცოტა უფროს ქალიშვილ ევას და გამომწვევ პოზებში უღებდა მას ფოტოებს. ტიტველი ფახებგადაშლილი 4-5… წლის ლამაზი გოგოს ფოტოებს სიამოვნებით და კარგ ფასად ყიდულობდნენ შესაბამისი ჟურნალები. კოშმარულ და მაცდურ სამყაროში მცხოვრებ გოგონას მუდამ უნდოდა მამის ნახვა, მაგრამ დედამისი, თვითონ ინცესტის ნაყოფი, არ აძლევდა მას ამის საშუალებას. მამამისი ისე გარდაიცვალა რომ ვეღარ ნახა სექსუალური მანიაკების გასართობ ობიექტად გადაქცეული თავისი ქალიშვილი. დედამისი ბოლოს და ბოლოს გაასამართლეს და დასაჯეს.

რა თქმა უნდა. გადაიკითხეთ ის თუ რას წერდა დღეს ღრმად პატივცემული ევროპარლამენტარი  Daniel Cohn-Bendit ბავშვების სექსუალობაზე.
 
   Belfond-ის მიერ 1975 წელს. გამოქვეყნებულ მის წიგნში Le Grand Bazar-„დიდი ბაზარი „. დანიელ კონ-ბანდიტი იხსენებს თავის საქმიანობას. ფრანკფურტის „ ალტერნატიულ „ ბავშვთა ბაღში : 

https://www.nouvelobs.com/politique/europeennes-2009/20090605.OBS9379/les-extraits-du-livre-de-daniel-cohn-bendit-qui-font-polemique.html


”   მრავალჯერ მომხდარა ისე რომ ზოგი ბიჭუნა მიხსნიდა. შარვალს. და მიღიტინებდა.  მე ვრეაგირებდი სხვადასხვანაირად, გარემოებათა შესაბამისად, მაგრამ მათი წადილი ქმნიდა პრობლემას. მე ვეკითხებოდი:  „ რატომ არ თამაშობთ ერთად, რატომ ამირჩიეთ მე და არა სხვა ბიჭები ? „ მაგრამ ისინი ისევ განაგრძობდნენ და მე მათ მაინც ვეფერებოდი „ .

მე მიღებული უნდა ვყოფილიყავი მათ მიერ. მე მინდოდა. რომ ჰქონოდათ ჩემთან ურთიერთობის სურვილი და მე ვაკეთებდი ყველაფერს რომ ისინი ჩემზე ყოფილიყვნენ დამოკიდებულნი „ .

Il m’était arrivé plusieurs fois que certains gosses ouvrent ma braguette et commencent à me chatouiller. Je réagissais de manière différente selon les circonstances, mais leur désir me posait un problème. Je leur demandais : ‘Pourquoi ne jouez-vous pas ensemble, pourquoi m’avez-vous choisi, moi, et pas d’autres gosses ?’ Mais s’ils insistaient, je les caressais quand même”. “J’avais besoin d’être inconditionnellement accepté par eux. Je voulais que les gosses aient envie de moi, et je faisais tout pour qu’ils dépendent de moi “.

ან კიდევ ნახეთ დიდ ფრანგულ გაზეთში Libération  იმ დროს გამოქვეყნებული ღიად პედოფილური განცხადებები, რაც არავის აწუხებდა. 

ყველაზე მეტად კი გადაიკითხეთ იმ ხანის დიდ ინტელექტუალთა წერილები. ისინი მხარს უჭერდნენ და იცავდნენ პედოფილებს. 

დიდად გაბედული თუ იჩივლებდა გაუპატიურებაზე მაშინ როდესაც 1968 წლის თაობის უმრავლესობა იოლად და ხალისით აიგივებდა თავისუფლებას სექსუალურ უწესობასთან და უკანონობასთან….

 Relisez surtout les tribunes des grands intellectuels de l’époque soutenant des pédophiles, des violeurs. Il fallait avoir du cran, à l’époque, pour se plaindre d’être victime de viol quand la majorité soixante-huitarde confondait allégrement libertinage et abus sexuels… 

იყო ერთგვარი კოლექტიური სიბრმავე რომლისგანაც ჩვენ ვიღვიძებთ მხოლოდ დღეს…

Il y avait une sorte d’aveuglement collectif, dont nous ne nous réveillons qu’aujourd’hui, 50 ans plus tard.

იმ დროს დაინტერესდნენ ფრანგების სექსუალობით, აქვეყნებდნენ გამოკვლევებს, ენციკლოპედიებს. ამიერიდან არის სექსუალობაზე მეცნიერული და და დანაშაულის გრძნობისგან თავისუფალი საუბარი. ეს უფრო კარგია თუ არა ?

დიახ, მაგრამ  ასე ლაპარაკი სულაც არაა ნეიტრალური. მაგალითი ?  სექსოლოგია მართლაც ახალი დისციპლინაა და მოდაშია. 

  სექსოლოგიის. ასოციაციის თავმჯდომაეწ Gilbert Tordjman  წლების მანძილზე არის მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების საყვარელი ფიგურა. ის აბსოლუტურად ყველგანაა, ისი საათობით ლაპარაკობს ტელევიზიით იმის ასახსნელად თუ როგორ მკურნალობს ის „ მეცნიერულად „  ქალთა ფრიგიდულობას.

არადა  მისი უამრავი პაციენტის ჩივილის გშედეგად ის გაასამართლეს გაუპატიურებათა გამო.

   მეორე მაგალითი : 1973. წელს გამოვიდა  „ სექსუალური ცხოვრების ენციკლოპედია „ 5 ტომად. 

     და რას ვხედავთ 7-9 წლის ბავშვებისადმი მიძღვნილი ტომის ყდაზე?  2 ტიტველი ბავშვი ზის სავარძელზე რომელსაც ჰქვია Emmanuelle, შემზარავია დღევანდელი თვალსაზრისით.

ტიტველი ბავშვების სურათებია აბსოლუტურად ყველგა, რეკლამებში, კლიპებში და არასოდეს ფიქრობენ მათ ინტიმურობაზე. 

1974 წელს გამოვიდა ფილმი Emmanuelle რომელიც აჩვენებდა თანამედროვე ქალის სექსუალურ თავგადასავლებს და მისი გავლენა ფენომენალურია. 

   ვიღაც კაცი, თითქმის უცნობიც კი,  მოგადგებოდა და გეტყოდა „ გამიკეთე Emmanuelle  და თუ  უარს ამბობდი  გამოგაცხადებდნენ ბნელ დებილად…

    სექსუალური რევოლუციის დრო დაუჯერებელი არეულობის დრო იყო.

სხვისი, მათ შორის. ბავშვის, სუსტის თანხმობის საკითხი არ იდგა ისე როგორც დღეს.

თქვენ  ახსენებთ Luc Tangorre-ს დაუჯერებელ სასამართლოს მაშინ როდესაც 1981 წელს გაუპატიურება გამოცხადდა დანაშაულად რომლის გამოც მოძალადე 15 წლის პატიმრობით შეიძლება დაისაჯოს.

Vous évoquez l ‘incroyable procès de Luc Tangorre alors que le viol vient juste, en 1981, d ‘être reconnu comme un crime passible de 15 ans de prison.

Luc Tangorre-ს  მართლაც მიუსაჯეს 15-წლიანი პატიმრობა 4 გაუპატიურების, გაუპატიურების მცდელობის და სექსუალურად შევიწროების გამო. 

   ის, მაშ, არის სერიული მოძალადე, მაგრამ მნიშვნელოვანია მის მხარდაჭერთა კომიტეტი რომელშიც 2000 კაცი წევრი.

    სერიული მოძალადის მხარდაჭერთა კომიტეტის წევრებს შორის იყო უამრავი ინტელექტუალი, მაგ ისეთი სახელგანთქმულები როგორებიც არიან  Marguerite DurasFrançoise Sagan, Claude Mauriac, mais aussi Pierre Vidal-Naquet, Jean-Claude Gaudin, Dominique Baudis… Robert Badinter

სერიული მოძალადე 1988 წელს შეიწყალა პრეზიდენტმა.

   მადლობის ნიშნად მოძალადემ 3 განთავისუფლებიდან 3 თვის შემდეგ გააუპატიურა კიდევ 2 ქალი…

 და. რა  მიწერა მას მაშინ  მარგერიტ დიურასმა // Marguerite Duras // ? 

„ შენ დარჩები ჩემს მეგობრად… მე მჯერა რომ შენ იყავი პატარა გათახსირებული გოგოს მსხვერპლი „ .

სექსუალურ რვოლუციაში იყო კარგიც და საშინელიც, მოვიდა დაჯამების დრო…

« Tu resteras mon ami. […] Je crois toujours que tu as été la victime d’une petite garce. » Bien sûr, il n’est pas question de regretter la libération des mœurs qui s’est produite après 68, la révolution sexuelle, ce fut formidable ! Il y a eu du bon. Mais il y a eu du très mauvais… Et le moment de l’inventaire est venu.

 

თავისუფლების გადაქცევა ტირანიად

ფრანგული ფიქრები, როდესაც თავისუფლება გადაიქცევა ტირანიად

 

როდესაც თავისუფლება ხდება. ანარქიული და გადაიქცევა ტირანიად

 
   თავისი თავის ანაბარა მიტოვებული  თავაშვებული თავისუფლება გადაიქცევა ტირანიად;  ის ქმნის მისთვის სასურველი რამის საწინააღმდეგო რამეს. 
 
  თავისი თავის ანაბარა მიტოვებული ვნებები და ჟინი გადაიქცევიან აკვიატებულ-აჩემებულ დამთრგუნველ ძალებად რომლებისგანაც განთავისუფლება ძალიან ძნელია.

 

 

A. მარკიზ დე სადი

 

 

     Le marquis de Sade-მარკიზ დე სადი : აპოლინერი -Apollinaire-ს თქმით იყო ისტორიაში არნახულად თავისუფალი ვინმე. 

სადიზმი მომდინარეობს. სწორედ ამ სახელგანთქმული მარკიზიდან. მან მოიგონა ყველა შესაძლებელი და წარმოსადგენი გარყვნილება. ცნება სადიზმი ანუ ტკბობა სხვისი წამებით და გატანჯვით მომდინარეობს სწორედ მისი სახელიდან…

 თავისუფლება :  აკეთო სულერთია. რა, სადაც გინდა, როდესაც გინდა. თუ ესაა თავისუფლება მაშინ ლოთი ბოთლით, ნარკომანი ნემსით, მწეველი სიგარეტით თავისუფლები არიან. 

B.  ცხვრების სამყარო

 
    არც ერთ ცივილიზაციას არ უყვირია თავისუფლებაზე იმდენი რამდენსაც ყვირის ჩვენი ცივილიზაცია და  არც ერთი ცივილიზაცია არ ყოფილა იმდენად მანიპულირებული რამდენადაც მანიპულირებულია ჩვენი.
 
ტელეგადაცემა :  ცხვრების სამყარო.  რეკლამის ავტორები მომხმარებელთა არაცნობიერზე ზემოქმედების მიზნით იყენებენ უფრო და უფრო დახვეწილ ტექნიკებს.
ყველაფერია. გაკეთებული, მყიდველის ფსიქოლოგია ღრმადაა შესწავლილი იმისთვის რომ ეს მყიდველი მოამწყვდიონ ხაფანგში. 
 
ტექნიკები რომელთა დანიშნულებაცაა  მომხმარებლის ქცევის. მართვა. ამიერიდან დიდად საშიში, ძალიან ძლიერი იარაღია და აღარაა. შემთხვევითობა.

« Sherpa, ესაა. თავისუფალ სულთა სამოსი. ქალაქელებო და სოფლელებო იმოძრავეთ, იყავით მომთაბარენი, ჩაიცვით სამოსი რომელიც გგავთ თქვენ,Sherpa, თბილი სამოსი რათა შიგნიდან იბრწყინოთ…. დალიანდაგებული პიჯაკი შერპა, ჩვენ ის ყველაზე მეტად გვიყვარს. „.

    რეკლამის  ამოცანა აღარაა ნაწარმის ხარისხის ქება . მისი მიზანია უხილავი და გაუცნობიერებელი ემოციური კავშირის დამყარება მომხარებელთან მისთვის ძვირფას ღირებულებათა ქადაგებით. ამით გათიშულმა მომხმარებელმა დაუფიქრებლად სასწრაფოდ უნდა სტაცოს ხელი ნაქებ ნაწარმს, ესაა მიზანი. გამოტვინებულ მომხმარებელს ნდა დარჩეს მარტო მიჩეჩებული ნაწარმის ყიდვის სურვილი და უნარი.

რეკლამაა ქსელი რომელშიც მომხმარებელი უნდა გაებას ისე როგორც ბუზი ებმება ობობას ქსელში.

  Marc-André Cotton, თანამედროვე. ძალადობის წყაროებთან : მომხმარებელმა რეკლამირებულ ნაწარს უნდა მისცეს სიმბოლური მნიშვნელობა და ის მაშინვე სტაცებს ხელს მას.

ვაჭრის. ეშმაკობაა. რაღაც ნაკეთობის. დაკავშირება თავისუფლებით ტკბობასთან, პირად გაძლიერებასთან. მოწოდება თითქმის დაუყოვნებივ იდგავს ფესვს ფსიქიკაში, მეტიც,

ობიექტმა შეიძლება. დაიკავოს ადამიანური გრძნობის და ადამიანურ ურთიერთობათა ადგილი, ის შეიძლება იქცეს ყველაფერზე საყვარელ რამედ.

რეკლამათა. ავტორის ხელოვნებაა რთულ ვითარებათა მტკივნეული გახსენება და კომპენსაციის. რიტუალად მატერიალური მოხმარების შემოთავაზება….

„ მოხმარების საზოგადოება „ ფესვს იდგამს უმცირეს აქტებში რომლებიც უსასრულოდ გამრავლებისას ხდებიან მისი მკვებავი სუბსტრატი… იქ სადაც ვაჭრული იდეოლოგია იკვეხნის იმით რომ მან გაანთავისუფლა თანამედროვე ადამიანი სინამდვილე მას უპირისპირებს თანამედროვე ადამიანის დამონების სანახაობას. „

Thomas Jeanneret ასოციაციიდან წინააღმდეგობა გავუწიოთ რეკლამების აგრესიას ამ ვაჭრულ სისტემას ადარებს ტოტალიტარიზმს  და გმობს რეკლამების მეშვეობით ადამიანებით მანიპულირებას.

 

C. Thierry de Saussure : ყველაფერი ეხლავე ანუ ფსიქოლოგიური თვითმკვლელობა

 ჟენეველი. ფსიქოთერაპევტი Thierry de Saussure  ამბობს რომ დაუკმაყოფილებლობა, უკმაყოფილება აუცილებელია ადამიანის ზრდისთვის : 
 
„ ადამიანი ისეა მოწყობილი რომ ის იზრდება  და ვითარდება  დაკმაყოფილებათა და უკმაყოფილობათა კარგად გაწონასწორებული დოზირებით. ასეა როგორც ფიზიკურ ისე ემოციურ, როგორც ინტელექტუალურ ისე სულიერ პლანზე „.
 
ცხოვრების პირველ თვეებში დედის წიაღში ვცხოვრობთ სისავსის, ნირვანას ფანტაზიებში და მაშინ ისახება ყოვლისშემძლეობის სურვილი.
 
    ჩანასახის. ცხოვრება. და. ჩვილის პირველი თვეები ადამიანს უტოვებენ „ მოგონებას „ რომ ყველანაირი // ორგანული, შემდეგ ემოციური // მოთხოვნილება მაშინვეა დაკმაყოფილებული. ადამიანს მთელი ცხოვრება არაცნობიერად გონია რომ ეს მდგომარეობაა ნორმა „ .
 
ამიტომაა რომ შემდეგ უკმაყოფილებათა განცდა გამოჩნდება როგორც მტკივნეული და უარყოფითი რამე. 
 
   ადამიანის. ზრდისთვის. რა თქმა უნდა აუცილებელია დაკმაყოფილებათა გარკვეული რაოდენობა.
 
    მაგრამ თუ დაკმაყოფილების, კმაყოფილების სურვილს თან არ ახლავს უკმაყოფილების, რაღაცის ნაკლებობის თუ არქონის ატანა  გაძლიერდება ილუზია რომ ტოტალური დაკმაყოფილება-კმაყოფილება შესაძლებელია და  ნაკლებად მნიშვნელოვანი ან სულაც უმნიშვნელო სურვილის დაუკმაყოფილებლობაც ხდება მარცხების და უკმაყოფილებების მიზეზი.
 
   თავისუფლება მოიპოვება უკმაყოფილობათა მართვის სწავლით.
 
არადა Saussure-ს თქმით. ჩვენი ეპოქა თავისი ტექნოლოგიური პროგრესით ახდენს ძალიან საშიშ და მავნე გავლენასაც. მისი  ტექნოლოგიური პროგრესი ადამიანებს უჩენს ყოვლისშემძლეობის ავადმყოფურ ხილვას.  დღევანდელი ადამიანი ემსგავსება დედის წიაღში მყოფ ჩანასახს, ვეღარ იტანს საზღვრეს და რაღაცის ნაკლებობას, არქონას. 
 
   „ ჩვენი ცივილიზაციის. გავლენით ადამიანი განიცდის პათოლოგიურ რეგრესს. მას უჩნდება ყველაფრის შესაძლებლობის ილუზია რაც ადამიანის ჩანასახს აქვს არსებობის პირველ თვეებში„

o  Gérard Leclerc -იც ამბობს :  რაც უფრო იკეტებიან ადამიანები მათ ნარცისიზმში მით უფრო ნაკლებად შეუძლიათ მათ  მეს მათი იდეალის განვითარება. ბავშვი და. შემდგეგ მოზარდი უარყოფს ყოვლისშემძლეობის გრძნობას. ის განასხვავებს იმას რაც ის ის არის იმისგან რაც ის არ არის და იმისგან რადაც უნდა გახდომა. ის უარყოფს ნარცისიზმს, გულზვაობას, თითკმაყოფილებას და ამით ხსნის სუბიექტურობის , შინაგანი დებატის სივრცეს…

   არადა  დღევანდელი  გარემო აძლიერებს ნარცისიზმს და ყოველ ადამიანს კეტავს საკუთარ თავში თითქოს ის იყოს ყველაფრის საფუძველი და საზომი.

D.  თავისუფალი მელიები თავისუფალ საქათმეში ! 

რატომ არიან ისინი მოძალადეები 14 წლის ასაკში ?  დემოგრაფი Louis Roussel :

„ დღეს. ბევრი ამბობს რომ ბავშვი. ბუნებრივად კარგია და კი ის მოხვდება. მის მიმართ კეთილგანწყობილ, გულკეთილ გარემოში ყველაფერი კარგად იქნება და ის განავითარებს თავის უნარებს და ძალებს.

მაგრამ სინამდვილეში. ბავშვი არაა კარგი ბუნებრივად, როგორც ამას ამბობდა რუსო, ის არც ცუდია. შეიძლება ითქვას რომ ისაა „ ცარიელი „, საჭიროა მისი აგება.  ამის გაკეთება პირველ რიგში მშობლების მოვალეობაა. საჭიროა. ძალისხმევა..

   ამას კი მოყვება. ყვირილი. და. ტირილი. იმიტომ რომ ძუძუმწოვარას. თავი წარმოუდგენია მსოფლიოს ცენტრად. ის მთლიანად არსებობს აწმყოში და მოითხოვს თავისი ყველა წადილის და ხუშტურის  დაუყოვნებლივ დაკმაყოფილებას. „

     ჩვენს. საზოგადოებებს. ემუქრება სწორედ ასეთ აღუა-ბავშვობაში გადავარდნა. „

o  Jean-Claude Guillebaud -ს. უკვირს რომ უფრო და უფრო დგება ძალადობის საკითხი:

„  ძალადობა ბუნებრივია. ჯუნგლში მხეცები ერთმანეთს ებრძვიან საკვებისთვის, ტერიტორიისთვის, სექსუალური პარტნიორისთვის.  მაგრამ ინსტინქტი, ევოლუცია პირუტყვებს ასევე უბიძგებს თანამშრომლობისკენ და სპილოები, დელფინები ფუტკრები, ჭიანჭველები, შიმპანზეები და მაკაკები… გვიჩვენებენ სოლიდარობის და თანაგრძნობის საოცარ მაგალითებსაც.

        ტვინის. და აზროვნების. უნარის მქონე ადამიანებში ამ როლს ასრულებს კულტურა.

კულტურა რომლის ერთ-ერთი უმთავრესი მისიააა ველურ ჟინს აყოლილი გაბოროტებული მხეცების ხროვის გადაგცევა ადამიანთა საზოგადოებად.

     ადამიანთა დღევანდელი გამხეცება, ძალადობის გავრცელება, პროფესორების და კინემატოგრაფისტების თარეში  ტანკებით და კალაშნიკოვებით ამის დავიწყების შედეგია.

იქ სადაც არ. უნდათ კანონების დაცვა. და გარკვეული საზღვრების ატანა ბატონობს უფრო ძლიერის ტირანია, მხეცებით სავსე ჯუნგლის კანონი.

      თავისუფალი მელიები თავისუფალ საქათმეში ! 

რაც. უფრო ნაკლებად. უნდათ უნდათ საზოგადოების წევრებს თავის შეზღუდვა მით უფრო ნაკლებად პასუხისმგებლები არიან ისინი და მხეცებით სავსე ჯუნგლის კანონის მოსათოკად   ხელისუფლება იძულებით იღებს და მკაცრად იცავს მკაცრ კანონებს.

2. თანამედროვე ინდივიდუალიზმის საწყისები (იხ. Paul Valadier)

ინდივიდუალიზმში არ უნდა. დავინახოთ „ ინდივიდის ჯანყი, რამდენადმე ირაციონალური გაუმართლებელი კაპრიზი და ჭირვეულობა, ახალგაზრდული ავადმყოფობა რომლის განკურნებაც შეიძლება . „ (Valadier).

A. თანამედროვე საზოგადოების დედააზრი

ყოველ საზოგადოებას. აქვს დედააზრი. 

თანამედროვე საზოგადოების დედააზრია. ინდივიდუალიზმი. ესაა კულტურული ნიშან-თვისება, 2 საუკუნის წინ მიღებული ფილოსოფიური მიმდინარეობის შედეგი.

თანამედროვე საზოგადოებაში დაბადებული ყველა ადამიანია ინდივიდუალიზმით გაჟღენთილი, უნდათ მათ ეს თუ არა. ეს ითქმის. ყოველ ჩვენგანზე, თუნდაც გვინდოდეს ამ მიმდინარეობასთან ბრძოლა.  ეს. შეიძლება არც იყოს ცუდის სურვილი ან ეგოიზმი. 

ინდივიდუალიზმი ხანგრძლივი ისტორიის ნაყოფია.

  1. სტორიული კონტექსტი

    შუა. საუკუნეებში // ევროპაში // ინდივიდი იყო კოლექტივის სამსახურში. საზოგადოება, კოლექტივი, ინდივიდზე უფრო მნიშვნელოვან რამედ ითვლებოდა. ასე იყო საფრანგეთის რევოლუციამდე.

საფრანგეთის. რევოლუცია. გავდა ინდივიდის ჯანყს კოლექტივის მიერ ინდივიდის შთანთქმის წინააღმდეგ. რევოლუცია მოითხოვდა ინდივიდუალურ უფლებებს. 

ინდივიდუალური ავტონომიის მოთხოვნა ძლიერდებოდა და დღესაც ისმის.

დღეს ვხედავთ ამის ექსცესებს :  ინდივიდუალური თავისუფლების უფლებას უფრო მნიშვნელოვან რამედ თვლიან ვიდრე სიცოცხლის უფლებას. ამიტომაა ამდენი ძალადობა რომელიც იქცა ნამდვილ სოციალურ და პოლიტიკურ პრობლემად.

XX  საუკუნეში. იყო ინდივიდისადმი მიდგომის 2 ერთმანეთის საპირისპირო მოდელი:

კომუნიზმში ინდივიდი არაფრად ითვლებოდა, ის იყო სისტემის სამსახურში. თუ კი ინდივიდი იქცეოდა დაბრკოლებად შესაძლებელი იყო მისი მოსპობა.

და არის. ულტრალიბერალიზმი, სადაც საზოგადოებას არა აქვს მნიშვნელობა და სადაც ინდივიდი განდიდებულ-გაზვიადებულია.

 ლიბერალიზმის ბაზისური იდეა

სამართლიანი საზოგადოების ასაგებად ვერ დავეყრდნობით ინდივიდთა იდეალებს იმიტომ რომ არსებობს მრავალი და მრავალნაირი იდეალი. უკეთესია ამ საზოგადოების აგება ვნებებზე დაყრდნობით, ინდივიდუალურ მოლოდინთა, მათი ინტერესების ერთმანეთთან დაახლოებით. საზოგადოებაში ასე დამყარდება წონასწორობა.
ინდივიდია ლიბერალიზმის ბაზისური რეალობა. ინდივიდი არის როგორც სრულყოფილი და მარტოსული, თვითმკმარი მთლიანობა. 
    საზოგადოება კი არის გარემო. რომელიც იძლევა მეობის განხორციელების საშუალებას.
სხვებისგან დამოუკიდებლობა, თვითმკმარობა, ზრუნვა საკუთარ თავზე, აი თანამედროვე ინდივიდუალიზმის ბაზისი.
    ჩემი ხვედრი დამოკიდებულია მარტო ჩემზე. 
     ინდივიდს. უნდა ბედნიერების. მოპოვება მარტო საკუთარი  ძალებით მაგრამ ამავე დროს ის ფიქრობს რომ საზოგადოება უნდა ემსახურებოდეს მას.
საზოგადოებას თითქოს ევალება ინდივიდის სამსახურში ყოფნა. თანამედროვე ინდივიდი ვერ იტანს მის შეზღუდვას. საზოგადოების მიერ. აქედანაა კოლექტიურ, საზოგადოებრივ ღირებულებათა კრიზისი.
ინდივიდუალიზმი მთავრდება გულგრილობით საზოგადოების მიმართ, უპასუხისმგებლობით.

3. ჯოჯოხეთია თვითონ მე

o   Jean-Paul Sartre-ჟან-პოლ სარტრი : ჯოჯოხეთია სხვები // L’enfer c’est les autres //. ჯოჯოხეთია საკუთარ თავში, საკუთარ მეობაში ჩაკეტილი მე.

   ჩინური ზღაპარი : 

   „ ერთი მანდარინი ერთხელ წავიდა საიქიოში. ის. ჯერ მივიდა ჯოჯოხეთში. მან ნახა ბევრი გამხდარი, მშიერი, გააფთრებული, უბედური ადამიანი.

    ისინი. ისხდნენ  ბრინჯით სავსე. თეფშებთან მაგრამ იხოცებოდნენ შიმშილით იმიტომ რომ მათ ჰქონდათ 2 მეტრის სიგრძის ჯოხები რომლებითაც ისინი ვერ იდებდნენ ბრინჯს პირში.

შემდეგ მანდარინი წავიდა ცაში. იქაც იგივე იყო მაგრამ ადამიანები კარგად და ბედნიერად იყვნენ. 

    ადამიანები იქ ისხდნენ ბრინჯის იგივე თეფშების წინ იგივე ორმეტრიანი ჯოხებით, მაგრამ ყოველი ადამიანი ამ ჯოხით ბრინჯს აჭმევდა მის წინ მჯდომს და არავინ იყო მშიერი „.

   2 ერთნაირი ადგილი, ორივეგან თავისუფალი ადამიანები არიან, მაგრა თავისუფლება არ ესმით ერთნაირად. პირველ შემთხვევაში თავისუფლება არის პატიმრობა და სიკვდილის წყარო. მეორე შემთხვევაში თავისუფლება არის სიცოცხლის, სიხარულის, ურთიერთობის წყარო. მე თავისუფალი ვარ მოყვასთან ერთად და მოყვასის მეშვეობით.

ნამდვილი იგავი :  ნაურუს კუნძული ნაურუ, დაკარგული სამოთხე , მეტისმეტი სიუხვით აოხრებული კუნძული, როდესაც თავისუფლებას ადამიანი მიჰყავს ჯოჯოხეთში.

http://www.brunocolombari.fr/Nauru-l-ile-que-la-croissance-a

Nauru : კუნძული რომელიც მოკლა. გამდიდრებამ, ფრანგულ-გერმანული ტელეარხი Arte, 2006 წლის 21 სექტემბერი

  წყნარ ოკეანეში ჩაკარგული 21 კვადრატული კილომეტრის კუნძული Nauru  არის მსოფლიოს ყველაზე პატარა რესპუბლიკა. ეს ასევე არის  ფოსფატის. ექსპორტით მიღწეული 30-წლიანი სიუხვით აოხრებული კუნძული. ესაა ნაღვლიანი მაგრამ ჭკუის მასწავლებელი იგავი გამდიდრების ღრმა ბუნებაზე და. იმაზე რაც გველის.

ასე კვდებიან საზოგადოებები

ნაურუ, იცით ?  ესაა. საფრანგეთის 1 კომუნის ტოლი პატარა კუნძული, რომელიც მდებარეობს წყნარ ოკეანეში, ინდონეზიის არქიპელაგის აღმოსავლეთით.

ესაა კუნძული ისტორიის. გარეშე. უფრო  ზუსტად რომლის ისტორიაც დასავლური გაგებით დაიწყო ევროპელების მისვლით. ჯერ მივიდნენ გერმანელები და მათ 1888 წელს მოახდინეს კუნძულის ანექსია.

    პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ კი ინგლისელებმა კუნძულის მართვა მიანდეს ავსტრალიას.

   ყველა. უხვად სარგებლობდა კუნძულზე  ძალიან წმინდა ფოსფატის მარაგით. ამ ფოსფატით კეთდებოდა სასუქი.

ნაურუმ 1968 წელს მიიღო. დამოუკიდებლობა. ფოსფატი იყიდებოდა ოქროს ფასად და ფულმა ლამის წალეკა კუნძულის 12 000 მკვიდრი:   2 მილიარდი დოლარი 30 წელში.

უფასო მკურნალობა, გოლფი, ჩოგბურთის მოედნები, ჩინელი მსახურები, ძვირი მანქანები 30 კილომეტრის გასავლელად და  სპეკულატური ინვესტიციები ავსტრალიის და ჰავაების უძრავ ქონებაში იმის იმედით რომ ეს იქნება რენტის წყარო წიაღისეულის ამოწურვის შემდეგ.

ვინაიდან  საუკეთესო რამეებსაც ეღება ბოლო. კუნძული გადათხარეს, იქიდან ყველაფერი ამოტხარეს, საბადოები დაიცალა, ფული აღარ მოდიოდა, ინვესტიციები დაიკარგა, ვალი იზრდებოდა.

     თანამედროვე ევროპულ ცხოვრებას შეჩვეული მოსახლეობის 45 %-ს დაემართა დიაბედი, მაღალი წნევა, ისინი გასუქდნენ.

   კუნძულზე, რომელიც დაემსგავსა კოშმარს, ადამიანები არსებობენ თვეში 200 ევროთი.

  მკვიდრთა. სტუმართმოყვარეობის, ურთიერთდახმარების და გაზიარების მათი კულტურა ჯერ კიდევ არსებობს მაგრამ ყოველდღიური სირთულეების გამო თანდათანობით სულს ღაფავს.

    იმარჯვებს ინივიდუალიზმის და უნდობლობის ტენდენცია. 

„ ჩვენ ჯერ არ ვუკეტავთ კარს სხვებს, ამბობს მკვიდრი, ჩვენ ჯერ კიდევ ვუზიარებთ და ვუწილადებთ, მაგრამ მალე ალბათ დავივიწყებთ ამას. 

     ეხლა ვართ ცივილიზებულ სამყაროში სადაც არის კონკურენცია. „

Laurent Gibien-ის და Pascal Carcanade-ს რეპორტაჟი გვიჩვენებს გატიალებულ კუნძულს. სანაპიროს წვრილ ზოლზე დაყრილია ძველი გემები და მანქანები. იმის იქით დარჩა მკვდარი კლდეების ეშვები.

არის ორმოები საიდანაც იღებდნენ ფოსფატს, გადაყრილი მაცივრებით, ტელევიზორებით, ავეჯით, მანქანებით სავსე გიგანტური სანაგვეები ღია ცის ქვეშ.

სულ ეს დარჩა სამოთხის მსგავსი კუნძული ნაურუსაგან.

მაგრამ ეს არაა ყველაფერი :  მკვიდრების გაღატაკებას და მიწის აოხრებას ემატება სირცხვილი იმის გმო რომ კუნძული გადააქციეს მოოქროვილ ციხედ.

ავსტრალია ფულს აძლევს ნაურუს და სამაგიეროდ კუნძულმა განუსაზღვრელი დროით უნდა მიიღოს თავშესაფრის მთხოვნელები, ძირითადად ავღანელები და ერაყელები.

  ესაა მონდიალიზაციის, დღევანდელობის შავი სახე.

 

4. ცხოვრების სხვა კონცეფცია : აფრიკული ubuntu

 
ამ ინდივიდუალიზმისგან რადიკალურად განსხვავებული კულტურის ფორმა-აფრიკული ხედვა უბუნტუ.  თავისუფლება და ბედნიერება არის მოყვასთან ერთად, სხვებით.  
 
უბუნტუს. პრინციპი ისაა. რომ ადამიანი არსებობს. მხოლოდ სხვა ადამიანებთან მიმართებით.
 
„ აზროვნებ ესე იგი ვარსებობ „, ამბობს რენე დეკარტი.  უბუნტუს ფლობა კი არის თქმა იმისა რომ
„ ჩემი ადამიანობა განუყოფლადაა დაკავშირებული თქვენ ადამიანობასთან „, მე ვარ ადამიანი იმიტომ რომ ვარ ნაწილი კაცობრიობისა რომლის ნაწილი ხართ თქვენც, იმიტომ რომ მე ვარ თქვენთან ერთად და ვიზიარებ თქვენს ცხოვრებას.„
 
ubuntu-ს მფლობელი ღიაა და მზადაა სცის გვერდში დასადგომად, ის  აფასებს სხვებს და უსაფრთხოდ, და დაცულად გრძნობს თავს სხვები არიან კომპეტენტურები და ნაყოფიერად მშრომელები.  ის. გრძნობს რომ  არიას საზოგადოების, ხალხის ნაწილი და ეს კვებავს მის ნდობას.
ის თავს გრძნობს დამცირებულად მაშინ როდესაც სხვები არიან დამცირებულები და ნაწამებნი. ის გრძნობს თავს დაფასებულად მაშინ როდესაც სხვები არიან დაფასებულნი.

https://fr.wikipedia.org/wiki/Ubuntu

 

  • Ubuntu არის. სამხრეთ აფრიკაში გაჩენილი ცნება რომელიც შეიძლება ითარგმნოს როგორც „ მე ვარ ის რაც ვარ იმის წყალობით რომ ჩვენ ვართ ის რაც ვართ ყველა„.
კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გავრცელებულ ენაში luba კონცეფცია bumuntu
გამოხატავს ინდივიდის // muntu//  მის სიოკულტურულ სამყაროში არსებობის წესს.
 
——————-


ამ ტრადიციაში „ ჰარმონია, სტუმართმოყვარეობა, გულუხვობა, საზოგადოება და მისი აზრი ძვირფასი ღირებულებებია.  ჩვენთვის. სოციალური ჰარმონია არის. summum bonum, სუვერენული სიკეთე. როგორც ჭირს ისე უნდა ავარიდოთ თავი ყველაფერს რასაც შეუძლია ამ ჰარმონიის დარღვევა. 

  ის რაც თქვენ გამცირებთ და გართმევთ ადამიანობას ფატალურად მამცირებს და ადამიანობას მართმევს მეც.„

o   Dans cette tradition, « l’harmonie, la convivialité, le sens de la communauté sont des biens précieux. Pour nous, l’harmonie sociale est le summum bonum, le souverain bien. Tout ce qui est susceptible de compromettre cette harmonie doit être évité comme la peste. Tout ce qui vous déshumanise me déshumanise fatalement .»

 

                                                                                                                 Maret Michel, Communauté du Cénacle au Pré-de-Sauges

ევროპელთა გამაჰმადიანება

გეოკულტურული ძვრა, ჩვენს თვალწინ ხდება ევროპელთა გამაჰმადიანება

Gatestone Institute  არის  დამოუკიდებელი think tank  და საერთაშორისო პოლიტიკის სფეროში მრჩეველი ორგანიზმი.

 Gatestone Institute მიზნად ისახავს საუბარს იმ თემებზე. რომლებსაც არ უთმობენ საჭირო ყურადღებას მასობრივი ინფორმაციის  დიდი საშუალებები

მათ. შორის ის საუბრობს საფრთხეებზე რომლებიც ემუქრება ინდივიდუალურ თავისუფლებებს, ეროვნულ დამოუკიდებლობას და გამოთქმის თავისუფლებას.

Gatestone Institute თავისი წევრებისთვის და სხვა დაინტერესებული პირებისთვის აწყობს ეროვნულ თუ საერთაშორიშო კოლოკვიუმებს, საინფორმაციო შეკრებებს და შხვედრებს საერთაშორისო რანგის ხელმძღვანელებთან, ჟურნალისტებთან, ექსპერტებთან, რისი მიზანიცაა. აქტუალური პრობლემების გაცნობამ გაანალიზება და პერსპექტივების გარკვევა.

 Gatestone Institute შეძლებისდაგვარად იძლევა რეკომენდაციებს, გამოსცემს წიგნებს. მას აქვს ყოველდღიური ინფორმაციის საიტი.,https://fr.gatestoneinstitute.org, დიპლომატიურ და სამხედრო საფრთხეებზე აშშ-სთვის და მისი მოკავშირეებისთვის, საშუალო აღმოსავლეთის პრობლემებზე და მის საერთაშორისო გაგრძელებებზე, საერთაშორისო ორგანიზაციების გამჭვირვალებაზე და პასუხისმგებლობაზე.

Gatestone Institut-ს აფინანსებენ კერძო დონატორები და ფონდები, მადლობა მათ მხარდაჭერისთვის.

გენერალური დირექტორი Nina Rosenwald

გენერალური დირექტორის მოადგილე Naomi H.Perlman

აი ამ ინსტიტუტის 1 მასალა, Soeren Kern,  უფრო და უფრო მეტი ევროპელი მაჰმადიანდება, იღებს ისლამს, 2012 წლის 27 იანვარი

    ესაა დიდი გეოკულტურული ძვრა , თუ გნებავთ გეოკულტურული პერესტროიკა

როცა პერესტროიკა გამაჰმადიანებაა

 
  Radio Free Europe/ Radio Liberty , 2004. წლის 12 მარტი, Valentinas Mite, ჩეხეთის რესპუბლიკა:
 

ბევრი ჩეხი სულიერების ძიებაში იღებს მაჰმადიანობას, მაჰმადიანდება, მათ არ ყოფნით ვაცლავ ჰაველის და მიხაილ გორბაჩოვის დემოკრატურა.

მაჰმადიანთა. თემი ჩეხეთში პატარაა, მაგრამ ის იზრდება. 
   ბევრი მაჰმადიანი ჩადის ჩეხეთში საცხოვრებლად და სასწავლებლად.
 
     მაგრამ მაჰმადიანობას იღებენ, მაჰმადიანდებიან სულიერების მაძიებელი ჩეხებიც.
ჩეხი ერი ალბათ არის ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე ათეისტი ერი. 
 
მაგრაბ ბევრი ჩეხი სულიერების ძიებაში მაჰმადიანდება, იღებს მაჰმადიანობას.
 

Vladimir Sanka ამბობს. რომ ქვეყანაში არის რამოდენიმე ასეული ახლად გამაჰმადიანებული და საერთო ჯამში 10 000 მაჰმადიანი.
Sanka ხელმძღანელობს ჩეხეთის დედაქალაქ პრაღაში არსებულ ისლამურ ცენტრს.
Sanka  ამბობს. რომ ჩეხები ისლამს შეეხნენ კომუნისტური ხელისუფლების დამხობიდან 15 წლის შემდეგ. ჩეხები უმთავრესად ათეისტება და კათოლიკები არიან.
40 წლის Sanka დაიბადა ათეისტთა ოჯახში. მან მიიღო ათეისტური განათლება სკოლაში და უნივერსიტეტში. გახდა გეოლოგი და გეოლოგად იმუშავა 15 წელი. 
მიუხედავად ყველაფრისა ან შეიძლება სწორედ იმიტომ ის გამაჰმადიანდა და 1995 წელს გახდა პრაღის ერთადერთი მიზგითის იმამი და ისლამური ცენტრის ხელმძღვანელი.

 

Sanka ამბობს. რომ გამაჰმადიანებამდე ის მიიყვანა გრძელმა და რთულმა გზამ.

„  ჩვენს საზოგადოებაში ყველაფერი ორიენტირებული იყო  მატერიალურ სამყაროზე და საქმიანობაზე. მე კი  ვეძებდი რაღაც სულიერს და აღმოვაჩინე ღმერთი.
მე მწამს რომ ღმერთი არსებობს. მან შექმნა სამყარო, ის ყველაფერზე მაღლაა , ამყარებს სამართალს, და ა.შ.
ცუდის ჩამდენებმა უნდა იცოდნენ რომ სასჯელი არსებოს „ , თქვა Sanka-მ.
ის ამბობს. რომ ის მიხვდა რომ მხოლოდ ისლამია მისი მსოფლმხედველობა.
ისლამი იზიდავს მას იმიტომ რომ ისლამი არის იუდაიზმის და ქრისტიანობის მოძღვრებათა გაგრძელება და არა მათი უარყოფა.
„ ჩემთვის ისლამი არის ძალიან მარტივი, ძალიან ცხადი და  წარმოადგენს ლოღიკურ გზას ყოველდღიური ცხოვრებისთვის „ , ამბობს ახლადგამაჰმადიანებული ჩეხი Sanka.

.

Sanka ამბობს. რომ ის ორჯერ იყო მექაში და სრულყო ჰაჯი. მან ისწავლა რაბული ენა და მას შეუძლია ყურანის ენაზე ურთიერთობა.


Sanka ამბობს. რომ მის. გარდა. სხვა ჩეხებმაც მიიღეს მაჰმადიანობა, მაგრამ ჩეხეთის მაჰმადიანთა უმრავლესობას შეადგენენ მიგრანტები საშუალო აღმოსავლეთიდან, ჩეჩნეთიდან, ბოსნიიდან ან ირანიდან.

ხანგრძლივი სულიერი ძიების შემდეგ 1998 წელს მაჰმადიანი გახდა 26 წლის ჩეხი Ondrej Mashatov,-იც.
„. მე  17 წლის ასაკამდე ვიყავი ათეისტი, მაგრამ როცა გავხდი 17 წლისა დავიწყე ცხოვრების სხვა და სულიერი გზის ძიება.
ამ ძიებაში მე რამოდენიმე წელი გავატარე საფრანგეთის ძალიან მკაცრ კათოლიკურ მონასტერში…. შემდეგ მე ვიყავი ეგვიპტეში და არაბული კულტურა გახდა ჩემთვის უფრო ცხადი „ , თქვა Mashatov-მა.
„ ამ სულიერი ძიებებისას მე შევხვდი ჩემს მეუღლეს, გოგოს არაბული სამყაროდან და გავხდი მაჰმადიანი „ , თქვა Mashatov-მა.
მაჰმადიან მამაკაცს შეუძლია ქრისტიანზე დაქორწინება, მაგრამ მაჰმადიან ქალს აკრძალული აქვს ქრისტიანზე დაქორწინება და მაჰმადიანში შეყვარებულ ჩეხს არ ჰქონდა სხვა გზა გამაჰმადიანების გარდა.
  ის ამბობს. რომ მისი სიცოცხლე შეიცვალა. მაგრამ მას ურჩევნია არ გამოხატოს ღიად თავისი რელიგიური შეხედულებები.
   შენ შეგიძლია. შენი რწმენის ჩვენება ცხოვრებით, მოქმედებით, მაგრამ არ გჭირდება ყვირილი იმაზე რომ ხარ მაჰმადიანი თუ ქრისტიანი. 
 
  უბრალოდ უნდა იმოქმედო ისე როგორც მაჰმადიანმა ან ქრისტიანმა და არავის სჭირდება იმის ცოდნა თუ ვინ ხარ.
 
მნიშვნელოვანია. მოქმედება, ის თუ როგორი ურთიერთობა გაქვს ხალხთან, საკუთარ თავთან და ღმერთთან, როგორი სულიერება გაქვს „ , ამბობს Mashatov .
 
 
ორივე, Mashatovიც და  Sanka-ც ამბობენ რომ ისინი როგორც მაჰმადიანები უსაფრთხოდ გრძნობენ თავს ჩეხეთში.
 
პრაღის Charles University-ს ფილოსოფიის და რელიგიის პროფესორი Tomas Halik ამბობს რომ ჩეხებს საზოგადოდ აკლიათ ცოდნა რელიგიის. შესახებ და ამიტომ ისინი იოლად ექცევიან გავლენის ქვეშ.
 
„ მე ვფიქრობ რომ ჩეხები როგორ წესი არ არიან კარგად ინფორმირებული რელიგიის ისტორიის შესახებ, ქრისტიანობის შესახებ.
 
 კომუნისტური მთავრობა  თრგუნავდა რელიგიას და ეხლაც ეკლესიები მაინც და მაინც არ ჩანან საჯარო ცხოვრებაში.
 
     ბევრ ადამიანს არა აქვს. რელიგიური ცხოვრების გამოცდილება. მათ აქვთ გარკვეული ცრურწმენები, არასწორი შეხედულებები რელიგიაზე როგორც ასეთზე და როდესაც. ისინი ხვდებიან საინტერესო მორწმუნე ადამიანებს მზად არიან მათი რელიგიის მისაღებად „, თქვა Halik-მა.